Svava - 01.03.1904, Síða 7

-•347
«v drífíð í blælogni liefuv
og mánjnn í heiðrfkju legguv sév leiS
og Ijóma sinn mjöllinni gefur.
Til kvystalla náiuunuar fávís eg fór,
með fulltingi konungsins vanða,
í aftankyvvunni eitthvevt sinn,
■á átthögum vjúpoa og sanða.
-Sá konunguv hafði kaltað mig,
sem kvöldinu og nóttinni væðuv.
j.'ln ofan við mánann vav eitthvað hlátt
jQg augljósav stjövnu glæðuv.
Með vauðiuu hjálminum víkti hann þav
og vótti fvam v-eldissprotann,
ev ijómaði og glóði sem lýsigulL
Mig langaði til þess að not’ann
og sjá, hvevnig lognfallin lausamjeli
f ljósinu liaus vævi sýnum
og þessvegna gekk eg uú einmana út
frá onduðum dagstarfa mínum;
og mjallav-kvýstaiia eisuna óð,
■rfsem eldneistum vivtist stváin.
í eldinu þann hovfði eg eina etund