Svava - 01.03.1904, Side 14

354
dýpra, J)á skulum vér taka eitt dæmi, sem skýiir mál
Vort.
Japönuiu hoflr verið veitt einkaieyfi, að leggja járn-
hraut frá Fúsan.til Seoul. Vitaskuld er ekki ólíidegt,
að þetta fyrirtæki verði með tímanum gróðavegur, en
hvað sem því líður, þá mun Róreuríkið sjálft hera
mestau orð úr hýtuni, hvað járnbraut þá snertir. Hún
gjörir samgöngurnar greiðari og verzlunarviðskiftin fjör-
ugri, jafn framt sem hún kemur þvf til leiðar, að landið
stígur í verði á 20 ínílna svæði með fram henni. TJt-
lendiugur einn í Taikú lét þes8 getið nýlega, að þó að'
brautin mundi ekki fullgjör þaugað fyr en næsta ár,
þá væru uú þegar bæjarlóðir í Taikú komnir í þrefalt
verð við það sem hefði verið. En svo skulura vér
einnig í sambundi við þetta, íhuga gjörðir Rússa. Stjórn-
iu í Kórea veitti þeim einkaleyfi á stóru timbursvæði,
er liggur moð franv Ýalú-ánni. Samningur sá var gjörð-
ur í laumi, en ónefudur sendihorra eins nf stórveldun-
um gekk á milli, gegn rífiegri þóknun af hendi Rússa.
Með þessu háttalagi var þjóðin avift haldi á þessu timb-
Urlandi og þ-ví fleygt í hondur Rússa fyrir $250,000, sem
að minsta kosti hefir Verið 50 miljóna dollara virði.
Þessi tvö dæmi nægja til að sýna mismun keppinaut-
auna.