Svava - 01.03.1904, Blaðsíða 16

356
þjdðai'innnr og lœkna hið spilta Htjórnarfarf Sanikvæmt
framkomu stórveldanna gagnvart Kóreu á liðna tíman-
um, þá hlýt ég «ð srara spuruingu þessari neitandi.
Umhoðsmenn eins stórveldisins, hafa með svikum og
mútum náð ( fyrirtaks gott tiinburland í norðurhluta
Kóreu, sein var með beztu eignum, er ríkið átti. Þeir
hafa einnig hrifsnð ágætan hafnstað frá Kóreumörinum,
sem þeireftir líkum að dæma, sleppa ekki, fyr en þeir
verða þvingaðir til þess af öðru útlendu valdi. Þeir
ógna stjóruiuni með alls konnr hótunum, ef iiún ekki
gjörir vilja þeirra, og livarvetna eru launaðir njósnaiar eg
og undirtyllur þessara þokkapilta, sem starfii af alefli
gegn öllum framförum og þjóðvelmegúu í landiuu.
TJtlendir auðmenn liafa náð tangarhaldi á nokkurum
Verðmætum náinum í Kóreu, en notað sér fjúrkröggnr
og ósjálfstæði stjórnarinnar til þess. Hafa iofað að
borga henni vissa uppbæð afágóðauum um árið, en sem
er hlægileg og smásmugleg suiuma. Svo vildi eitt
stórvoldið fá 6Uinu róttindi fyrir síua þegna, en þegar
Btjórnin neitaði kröfu þess, þi hótaði það að kalla heirn
sendiherra sinn i Sooul.
Eg geng út frá því sem vísu, að sú sé ekki liugsun
flestra stórveldanna, að breyta þannig gagnvart Kóreu-
mönnum, eða leyfa þegnuin sínum að féfletta þá. Eu