Svava - 01.03.1904, Qupperneq 17

357
Kói'omnenn liufiv ekki af Öðru sogja í sinn garð. Þeim
'er þnð vel ijóst, 'hVcvnig' útlenclar þjóðir hagnýta sér
‘ósjálfstteði -0" e'ymdarskap þjóðarinnar, en Verði ein-
hverjum það á, að kvarta yfir kugnn og rangsleitui ut-
lendinga, þá er þett-a vana vrðkvœðið: ,,Ef þú ort
óánægður, þá hefir þú engan að sakfella rierna sjálfau
þig”. _
A rfðast liðnu tuttugu ára tíinabili helir lCóreu-
’stjórnin evtt niiljónu'm dolhfrs iil ýníissafyrirtæka, sfetn
útlendiugar hafa narrað haua út í, án þess að hún
hafi borið nokkuð úr býtum nema tjónið. Það er vel
líklegt, að þœr landstjórnir, se'm 'hafa hvatt Kóreuþjóðina
lil framkvæmrla í þessu eða 'öðru 'fyrirtifiki, hafi hugsað
sór, að þau mundu verða til íiagrtaöar fyrir ríkið.(*
*FyHr þrem árurn siðan, hvöttu Frakkar Kóreustjórn
til að komu á fót bjá sér risavaxinni postulínssmiðju,
enda þótt að viðunandi postulínsleir sé ekki fáanlegur í
Ivóreu. Stjórnin samþykti þessa tillögigsvo Frakkar sendu
ntann austur, sem átti að vera vel að sér í þeirri iðn.
Þegar hann var kominn, reskti stjórnin eftir að hann tæki
■til starfa. „Hvar er vérksmiðjan? spurði maðurinn.
„Ertu ekki sendttr til að hyggja ltana?'’ inti stjórnin. „Nei”,
svaraði ntaðurinn. „Eg fæst eingöngu við að mála og
skreyta postulínsmuni, en er ófróður í öðru viðvíkjandi
postulínsgerð”. — Maður þessi er enn hér eystra — hátt-
lannaður; liefir líklega um fimm hundruð dollará um
mánuðinn.
Svava VI., hefti.
33