Morgunblaðið - 03.06.2017, Blaðsíða 30

30 MINNINGAR
MORGUNBLAÐIÐ LAUGARDAGUR 3. JÚNÍ 2017
✝ Steinn Jónssonfæddist á Eski-
firði 22. október
1918. Hann lést á
hjúkrunarheimil-
inu Uppsölum, Fá-
skrúðsfirði, 25. maí
2017. Foreldrar
hans voru Guðrún
Sigurlín Bóasdótt-
ir, f. 14.4. 1886, d.
29.7. 1929, og Jón
Steinsson, f. 22.8.
1887, d. 20.6. 1937. Við lát móð-
ur sinnar var Steinn sendur í
fóstur að Dölum í Fáskrúðsfirði
til ömmu sinnar, Guðbjargar
Marteinsdóttur, og seinni manns
hennar, Höskuldar Stefánsson-
ar, sem þar bjuggu. Þar ólst
Steinn upp við hefðbundin
sveitastörf.
Steinn kvæntist Stefaníu Mar-
íu Árnadóttur, f. 9.1. 1935. Hún
er dóttir Árna Daníelssonar, f. í
Sandvíksseli 23.3. 1901, d. 3.6.
Anna Karen og Eygló, gift
Braga Bjarnasyni, eiga þau þrjú
börn, Bjarna Dag, Hildi Evu og
Elmar Andra.
4) Jón, giftur Svandísi Stein-
grímsdóttur, eru börn þeirra
Steinn og Katrín María.
Steinn stundaði nám við Al-
þýðuskólann á Laugum 1937-38,
lauk mótornámskeiði í Neskaup-
stað 1943 og lauk meira fiski-
mannaprófi frá Stýrimannaskól-
anum í Reykjavík 1946. Steinn
hóf sjómannsferil sinn 1941. Eft-
ir stýrimannaprófið var hann á
ýmsum bátum og togurum í
flestum störfum og síðar skip-
stjóri, m.a. á togurunum Vetti
og Guðrúnu Þorkelsdóttur fram
til 1967 er hann kom í land.
Hann hóf störf hjá Verðlags-
stofnun (síðar Samkeppnis-
stofnun) 1968 og vann þar til
starfsloka. Steinn sat tvö kjör-
tímabil í hreppsnefnd Eski-
fjarðar og nokkur ár í skóla-
nefnd.
Útför Steins fer fram í Eski-
fjarðarkirkju í dag, 3. júní 2017,
og hefst athöfnin kl. 11.
1978, og Gyðu
Steindórsdóttur, f. í
Nesi í Norðfirði
26.2. 1901, d. 20.3.
1960.
Steinn og Stef-
anía eiga fjögur
börn, þau eru 1)
Guðrún Sigríður, f.
7.3. 1959, gift Vil-
helm Jónssyni og
eru dætur þeirra a)
Hulda María, sam-
býlismaður Sean Ryan, börn
Aníta Guðrún, Saga María og
Vilhelm Leonard. b) Ester, sam-
býlismaður Marteinn Dagsson,
dætur Amanda Ósk og Telma
Dögg.
2) Gyða, f. 27.2. 1962, sam-
býlismaður Einar Páll Harð-
arson, og eru dætur þeirra
Aníta Ósk og Íris Eva. 3) Guð-
björg, f. 4.6. 1965, gift Hans
Jörgen Einarssyni, eru börn
þeirra Steinunn, Einar Jörgen,
Á uppstigningardaginn kvaddi
þetta jarðlíf Steinn Jónsson, eða
Denni eins og hann var alltaf kall-
aður, 98 ára gamall. Hjálpsemi,
traust, réttlæti, heiðarleiki, hæv-
erska og kímnigáfa eru þau orð
sem fyrst koma upp í huga okkar
þegar við hugsum til góðs föður og
tengdaföður.
Þú fylgdist vel með heimsmál-
unum og íþróttum og sinntir fjöl-
mörgum áhugamálum af krafti.
Hestamennska, spilamennska,
garð- og kartöflurækt, berjatínsla,
veiðiskapur, útivist og prjónaskap-
ur síðustu árin, allt átti þetta hug
þinn. Þú varst víðlesinn og fróður,
sérstaklega í Íslendingasögum, og
við minnumst góðra stunda við
stofuborðið á æskuheimilinu okkar
í Hátúninu þar sem við nutum leið-
sagnar þinnar. Þar áttum við
ávallt skjól hjá þér og mömmu og
þangað gátum við komið með vini
okkar til lengri eða skemmri tíma.
Þar var og er alltaf pláss fyrir alla.
Börnin okkar voru ávallt í miklu
uppáhaldi hjá þér og þú naust
hverrar stundar með þeim.
Þú hafðir mikinn áhuga á hesta-
mennskunni og fórst í margar
skemmtilegar ferðir með vinum og
félögum. Eftirminnileg er ferðin
þegar þú, 86 ára gamall, fórst ríð-
andi fram og til baka frá Eskifirði
á hestamannamót í Skagafirði og
settist aldrei inn í bíl á leiðinni. Á
veturna skipulagðir þú ferðirnar,
skoðaðir landakort af kostgæfni,
pantaðir gistingu, fékkst haga-
pláss og talaðir við staðkunnuga.
Að því búnu tilkynntir þú ferða-
félögum þínum ferðaáætlunina
sem auðvitað var alltaf samþykkt.
Sem sjómaður upplifðir þú
marga atburði sem kröfðust bæði
áræðni og dugnaðar af þér og þín-
um mönnum. Ber þar hæst björg-
unarleiðangur þegar togarinn Eg-
ill Rauði frá Neskaupstað
strandaði undir Grænuhlíð. Við
systkinin gerðum okkur ekki grein
fyrir því hversu mikið björgunar-
afrekið var fyrr en við löngu
seinna lásum blaðagrein sem lýsir
þessum atburði. Þá bjargaðir þú
ásamt áhöfn þinni á mótorbátnum
Sindra 14 manna áhöfn af þýsku
saltskipi við Garðskagavita.
Þú varst víkingur til vinnu, tal-
aðir aldrei um eigið ágæti en
minntist oft á hvað þú varst alltaf
heppinn með mannskap. Þér var
tíðrætt um það að maður ætti aldr-
ei að vera með hendur í vösum og
horfa á aðra vinna heldur að leggja
hönd á plóginn. Þú varst mikill
jafnaðarmaður og liðsheildin gekk
fyrir hjá þér.
Sveitin þín í Dölum í Fáskrúðs-
firði stóð hjarta þínu alltaf næst og
þangað var oft farið til Sigrúnar og
Ella. Þá voru líka farnar margar
ferðir í Hraunkot í Lóni til Frissa
bróður þíns. Þarna voru skapaðar
dýrmætar minningar og mynduð
náin tengsl við frændfólk, enda
varstu mjög ættrækinn. Í þessum
ferðum kenndir þú okkur nöfn á
öllum bæjum og fjöllum og varst
alltaf jafn undrandi þegar við
mundum þau ekki í næstu ferð.
Elsku pabbi og tengdapabbi, þú
áttir langa, góða og gifturíka ævi.
Dýrmætar minningarnar streyma
fram, þær munu lifa með okkur
öllum um ókomna tíð. Það verður
sárt að koma heim í Hátún og hitta
þig ekki aftur í því hlýja og góða
umhverfi sem þið mamma sköp-
uðu saman, en við lofum að passa
vel upp á mömmu.
Hvíl í friði.
Guðrún og Vilhelm,
Gyða og Einar Páll, Guðbjörg
og Hans, Jón og Svandís.
Elsku afi minn, mikið var sárt
að fá þessar fréttir af andláti þínu
fimmtudaginn 25. maí. En þetta er
víst gangur lífsins, eins sárt og það
er. Ég á þér svo margt að þakka.
Ég væri ekki á kafi í hestamennsk-
unni í dag nema því þú kynntir
hana fyrir mér og mikið sem ég er
þakklát fyrir að hafa fengið að fara
með þér í hesthúsin þegar ég var
lítil. Ég var svo stolt af sjálfri mér
þegar ég var lítið krakkarassgat
og mokaði allt hesthúsið sjálf,
brosið fór ekki af mér. Ég man
þegar ég var alltaf að spyrja um að
fá að prófa hina og þessa hestana
sem þú áttir og þú sagðir að ég
þyrfti að vera eldri til að fá að fara
á bak á þeim ein. Þegar ég var orð-
in 13 ára fékk ég að fara ein á And-
vara í fyrsta skipti, þá fannst mér
ég vera orðin svo stór. Hann var
einn af uppáhaldshestum þínum
og var nú ekki beint barnahestur.
Ég gat setið hann í reiðtúr sjálf og
ég var með stjörnur í augunum.
Ég man þegar að ég fór með
þér að girða út á Sigmundarhús-
um, ég var 10 ára þá. Þá fórum við
gangandi frá bænum með staura
upp í hlíðina, sem var nú smá spöl-
ur og frekar bratt. Ég tók einn
staur undir sitthvora höndina og
þú tvo og verkfærakassann, mér
fannst ég hafa svo mikið hlutverk
og orðin svo fullorðin. Við vorum
þarna allan daginn og tókum
reglulegar nestispásur og drukk-
um orkudrykki. Þú sagðir að ég
mætti ekki segja ömmu hvað við
drukkum marga því ég var orðin
svo æst og komin með munnræpu.
Þegar ég var í grunnskóla átti
ég stundum að skrifa sögu um það
sem gerðist í gamla daga. Alltaf
fannst mér það frábær hugmynd
að hringja í afa og skrifa úr æsku
hans. Auðvitað varst þú alltaf boð-
inn og búinn að segja mér frá
sjálfum þér og á ég margar sögur
frá þér. Ég gleymi því ekki þegar
ég kom í skólann einn daginn og
búin að skrifa sögu um að þú hefð-
ir ekki átt skó á sumrin og hefðir
gengið um berfættur í sveitinni.
Það sem krökkunum í bekknum
fannst þetta merkilegt og það var
mikið talað um það í bekknum að
afi hennar Esterar hefði ekki átt
skó á sumrin.
Mér þótti mér alltaf vænt um
það þegar þú heyrðir stundum í
mér eftir að ég spilaði handbolta-
leiki og spurðir mig hvernig hefði
gengið, því þú hafðir fylgst með
mér í sjónvarpinu. Þú sagðir mér
alltaf að æfa vel og borða hafra-
graut í morgunmat því ég yrði svo
sterk af því, og að sjálfsögðu borð-
aði ég vel af hafragraut.
Telma dóttir mín sem er orðin
fjögurra ára er komin með hesta-
delluna, hún er farin að fara á
hestbak. Hún spyr mig reglulega
þegar við erum að brasa uppi í
hesthúsum: „Gerði afi Denni þetta
svona, mamma?“ Hún spyr mikið
um þig.
Afi minn, ég hef alltaf litið upp
til þín og hugsa oft um þig þegar ég
er uppi í hesthúsum eða að ríða út.
Ég er þér óendanlega þakklát
fyrir að hafa fengið þessa hesta-
dellu frá þér. Þetta er líf mitt og
yndi í dag.
Nú kveð ég þig með miklum
trega og sorg í hjarta. Þú verður
alltaf fyrirmyndin mín í lífinu og ég
veit að nú ertu kominn á vit æv-
intýranna og ert aftur farinn að
ríða út á Stormi þínum.
Takk fyrir að gefa mér allar
þessa minningar, gleði, ást og
hlýju.
Ester Vilhelmsdóttir.
Elsku afi.
Mér finnst svo ótrúlega skrítið
að hugsa til þess að þú sért farinn,
en ég er svo ótrúlega heppin að
eiga margar og fallegar minningar
um þig. Mínar fyrstu minningar
um þig eru úr hesthúsinu, þegar ég
var að fara með þér þangað. Ég
hætti mér nú aldrei langt frá þér
því að ég var alltaf hálfhrædd við
þessar risastóru skepnur. Þú varst
sjaldan ánægðari en þegar þú
varst á hestbaki og þú hafðir alveg
óendanlega þolinmæði gagnvart
mér og mínu litla hjarta. Þú varst
alveg ótrúlega góður afi, sagðir
alltaf já ef maður bað þig um eitt-
hvað. Þú varst aldrei reiður og við
krakkarnir máttum nánast allt.
Eitt skipti þegar ég var svona um
10 ára sátum við að borða kvöld-
mat með ykkur ömmu og mér
verður á að prumpa, og mamma lít-
ur á mig og segir reið „Hulda
María svona gerir maður ekki við
matarborðið,“ þá fórst þú að hlæja,
knúsaðir mig og sagðir „Hulda
mín, það er engin synd þó að búk-
urinn leysi vind,“ þú varst alltaf
með kímnigáfuna í lagi. Aðeins
einu sinni man ég eftir að þú varst
reiður við mig og skammaðir mig
og þá vissi ég líka að ég hefði gert
eitthvað alvarlegt af mér. Þú varst
alltaf til í að spila og kenndir mér
að spila Ólsen Ólsen og Kasínu og
seinna kenndirðu stelpunum mín-
um það líka. Ég man alltaf þegar
ég sat og fékk að fylgjast með ykk-
ur spila Manna, þá bankaðirðu allt-
af fast í borðið svo að glumdi í þeg-
ar þú settir út spil og þetta fannst
mér alveg rosalega flott að geta og
ég æfði mig og æfði, því að mig
langaði svo að geta bankað svona í
borðið eins og afi þegar ég var að
spila. Ég er svo ótrúlega þakklát
fyrir hvað við fengum að hafa þig
lengi hjá okkur og að stelpurnar
mínar Aníta Guðrún og Saga
María eiga eftir að muna eftir þér
alla tíð. Allar sögurnar sem þú
sagðir okkur frá því hvernig hlut-
irnir voru öðruvísi þegar þú varst
lítill og bjóst hjá ömmu þinni í Döl-
um, t.d. þegar Saga María kom í
nýjum strigaskóm og þá sagðirðu
okkur frá því að þú hefðir aldrei átt
neina skó á sumrin þegar þú varst
lítill, þá voruð þið alltaf berfættir
krakkarnir og svo í sauðskinns-
skóm á veturnar og í vel þæfðum
ullarsokkum. Svipurinn á stelpun-
um mínum var æðislegur, þær
voru svo hissa og þetta er eitthvað
sem þær munu aldrei gleyma. Eins
þegar þú varst að kenna þeim að
brjóta ullarsokkana í hælbrot svo
auðveldara væri að klæða sig í þá
og sagðir okkur að svona hefði
amma þín alltaf fært þér ullarsokk-
ana þína á morgnana. Núna brýtur
Aníta ullarsokkana sína alltaf
svona. Allar þessar sögur eru
ómetanlegur lærdómur fyrir bæði
mig og stelpurnar mínar og ég ylja
mér við að þær munu muna þetta
alla tíð, eftir langafa sem átti enga
skó á sumrin og var alltaf til í að
spila. Vilhelm minn er svo lítill að
því miður mun hann ekki muna eft-
ir þér en við munum vera dugleg
að segja honum og ófædda barninu
sögur af þér, hversu skemmtilegur
og yndislegur afi og langafi þú
varst. Þín er sárt saknað elsku afi,
hvíldu í friði.
Hulda María Vilhelmsdóttir.
Steinn Jónsson
HINSTA KVEÐJA
Elsku langafi.
Þú hefur verið besti
langafi sem hægt er að
hugsa sér. Mín heitasta ósk
er að þú hefðir ekki þurft
að fara frá okkur. Mér
finnst svo leiðinlegt að þú
hafir ekki getað eytt síð-
ustu mánuðunum hér á
Eskifirði með okkur. Þín er
sárt saknað hér og við elsk-
um þig öll. Ég næstum grét
við að skrifa þetta en ég
veit að þú ert á betri stað.
Vonandi hittumst við aftur
þegar ég kem til þín.
Hvíldu í friði.
Ástarkveðja,
Saga María.
 Fleiri minningargreinar
um Stein Jónsson bíða birt-
ingar og munu birtast í blað-
inu næstu daga.
Eiginmaður minn,
PÉTUR LÁRUSSON
bóndi,
Káranesi, Kjós,
lést 30. maí.
Útförin verður frá Reynivallakirkju miðvikudaginn 7. júní
klukkan 14.
Marta Finnsdóttir
Okkar ástkæra móðir, tengdamóðir, amma
og langamma,
DÓRA OTTESEN JÓSAFATSDÓTTIR,
áður til heimilis að Ljósheimum 6
í Reykjavík,
verður jarðsungin frá Bústaðakirkju
þriðjudaginn 6. júní klukkan 11.
Erla Haraldsdóttir Sigurður Einarsson
Jóna Haraldsdóttir
Thelma Sigurðardóttir Jón Otti Jónsson
Hrönn Sigurðardóttir Haraldur V. Haraldsson
Margrét Gunnlaugsdóttir Sigurhans Vignir
Halldór Gunnlaugsson Hildur Sveinsdóttir
og barnabarnabörn
Elskuleg móðir okkar, tengdamóðir, amma
og langamma,
RUT SIGURÐARDÓTTIR,
Hrafnistu, Reykjavík,
áður Árskógum 8,
andaðist fimmtudaginn 1. júní.
Útför hennar verður auglýst síðar.
Birna Ágústsdóttir Júlíus Sigmundsson
Guðlaugur Ágústsson Sigríður Ósk Pálmadóttir
Ævar Ágústsson Ragnheiður Júníusdóttir
Ína Björg Ágústsdóttir Haraldur Hansson
Magnús Ágústsson Reynee Rose Agustsson
Berglind Ágústsdóttir Hjálmar Hjálmarsson
Linda Sjöfn Sigurðardóttir
barnabörn og barnabarnabörn
Elskuleg systir okkar,
JÓHANNA BÁRÐARDÓTTIR BURRILL
læknir,
lést umvafin fjölskyldu sinni á líknardeild
sjúkrahússins í Ystad miðvikudaginn 24.
maí.
Fyrir hönd fjölskyldna okkar,
Guðmundur Bárðarson
Margrét Bárðardóttir
Móðir okkar, tengdamóðir, amma og
langamma,
VILBORG FRIÐJÓNSDÓTTIR,
Arnarvatni,
Mývatnssveit,
lést á Hvammi, heimili aldraðra Húsavík,
31. maí. Útförin fer fram frá Skútustaðakirkju laugardaginn
10. júní klukkan 14.
Örlygur Arnljótsson Anna Ólafsdóttir
Ingigerður Arnljótsdóttir Jóhann Böðvarsson
Kolbjörn Arnljótsson
barnabörn og barnabarnabörn
Ástkær eiginmaður minn, faðir, stjúpfaðir,
tengdafaðir, afi og langafi,
HALLDÓR V. VILHJÁLMSSON,
Mansi,
matreiðslumaður,
Strikinu 8,
lést miðvikudaginn 31. maí.
Sigríður Þorsteinsdóttir
Einar Halldór Halldórsson
Hörður Halldórsson Hólmfríður Jónsdóttir
Valgerður Halldórsdóttir
Ágústa A. Grétarsdóttir Jón Benediktsson
Kristján Grétarsson Guðný Hansdóttir
Inga Hrönn Grétarsdóttir Ari Björnsson
barnabörn og langafabörn
Okkar ástkæra móðir, tengdamóðir, amma
og langamma,
SIGRÚN EINARSDÓTTIR
fóstra,
Stóragerði 18, Reykjavík,
sem lést á dvalarheimilinu Grund
fimmtudaginn 25. maí, verður jarðsungin
frá Seljakirkju þriðjudaginn 6. júní klukkan 13.
Tómas Ríkarðsson Heba Sigurgeirsdóttir
Ágústa Ríkarðsdóttir Gunnlaugur Nielsen
Ríkarður Rúnar Ríkarðsson Friðbjörg Sif Grjetarsdóttir
Einar Már Ríkarðsson
ömmu- og langömmubörn