Fréttablaðið - 19.09.2015, Síða 30

Jón Arnór Stefánsson hefur flakkað um heiminn með körfubolta
í hendi í átján ár. Íþróttamaður ársins leiddi landsliðið á sitt fyrsta
Evrópumót, samdi við enn eitt félagið á Spáni, var svekktur að fá
ekkert að spila í NBA og ætlar að fagna stúdentinum fyrir fertugt.
Marga dreymir um að vera l æ k n a r o g í hvaða há­s k ó l a þ e i r ætla. Minn draumur var
körfubolti,“ segir Jón Arnór Stefáns­
son. Landsliðsmaðurinn, sem
fagnar 33 ára afmæli á mánudag, er
nýmættur til Valencia á Spáni þar
sem hann mun spila næstu þrjá mán­
uðina í það minnsta. Að baki er riðla­
keppni Evrópu mótsins í Berlín þar
sem okkar menn, þrátt fyrir að tapa
öllum fimm leikjum sínum, stóðu
sig vonum framar. Bestu landslið
Evrópu áttu fullt í fangi með snögga
og baráttuglaða íslenska stráka sem
unnu hug og hjörtu stuðningsmanna
annarra þjóða, hvort sem var í Berlín
eða heima í stofu um alla álfuna.
Langflestir áttu von á að okkar
drengir yrðu leiddir til slátrunar leik
eftir leik en svo var ekki. Tapið gegn
Tyrkjum eftir framlengingu í loka­
leiknum sveið sárt að sögn Jóns.
„Okkur leið eins og þetta væri að
falla með okkur. Við hefðum átt að
taka hann. Það svíður eftir á,“ segir
landsliðsmaðurinn og byrjar að telja
upp nöfn liðsfélaga sinna af aðdáun.
Upptalningin hættir enda Jón Arnór
að verða búinn að telja upp alla leik­
menn liðsins. Þrátt fyrir fimm töp
ræðir hann um „velgengni landsliðs­
ins“, sem segir ansi mikið.
„Lykillinn að þessu var að við
vorum fullir sjálfstrausts, svo orku­
miklir og andinn var náttúrulega
bara geðveiki. Við getum verið stoltir
af því,“ segir Jón Arnór. Hann skrifaði
undir þriggja mánaða samning við
Valencia BC eftir tapið gegn Tyrkjum.
Samningurinn er í styttra lagi en Jón
Arnór segir einn þjálfarann þegar
hafa sagst vonast til að framlengja
samninginn.
Flökkuðu um hverfið með sófa
Íþróttahæfileikarnir urðu snemma
ljósir hjá Jóni Arnóri sem ólst upp í
Laugarneshverfinu í Reykjavík. Hann
spilaði fótbolta í hverfisliðinu Fram
en svo var það rúntur vestur í bæ,
ýmist í strætó eða foreldrabílum, á
æfingar með KR í körfunni. Jón Arnór
rifjar upp NBA­körfuboltasprenging­
una sem varð hér á landi snemma á
tíunda áratugnum. Óhætt er að segja
að Jón Arnór og félagar í Laugarnes­
inu hafi orðið fyrir áhrifum.
„Við gerðum ekkert annað en að
spila „streetball“ (götubolta), hvort
sem var á sumrin eða veturna,“ segir
Jón Arnór. Á tímabili var gamall
leðursófi með þeim í för vallanna á
Kolbeinn Tumi
Daðason
kolbeinntumi@365.is
Jón Arnór gekk að eiga Lilju Björk Guðmundsdóttur í Dómkirkjunni í Reykjavík í júlí. Brúðhjónin voru glæsileg og ekki síður Guðmundur Nóel og Stefanía Björk. Mynd/Íris Dögg Einarsdóttir
milli auk gettóblasters þar sem ekk­
ert komst að nema rappið. Jón rifjar
upp götukörfuboltamót sem haldið
var hér á landi sumarið 1994 og lauk
með úrslitum í Laugardalnum.
„Það muna allir eftir þessu móti.
Uppsetningin í Laugardalnum var
svakalega flott, fullt af aldursflokkum
og frábært veður,“ segir Jón í nost­
algíu stuði. Þrír spiluðu gegn þremur,
og auk Jóns Arnórs skipuðu liðið
Andri Fannar Ottósson, Hjalti Krist­
insson og Helgi Már Magnússon.
Allir æfðu þeir saman með KR sem
var með fáheyrða yfirburði í 1982
árganginum. Helgi Már varð einnig
atvinnumaður í íþróttinni og spilar
með Jóni í íslenska landsliðinu.
Það var ekki erfið ákvörðun að
velja körfuboltann fram yfir fótbolt­
ann að sögn Jóns Arnórs. Lífið snerist
um körfubolta. Þar æfði hann með
nokkrum árgöngum, spilaði með
yngri landsliðum og þar voru vin­
irnir. Undir lokin í fótboltanum hafi
honum boðist að mæta bara í leikina
enda ekki gefist tími til æfinga.
„Ég reyndi eins og ég gat en undir
lokin hafði ég ekkert gaman af því.“
Stórt stökk sextán ára vestur um haf
Jón Arnór hefur verið á flakki um
heiminn í átján ár með stoppum
hér heima inn á milli. Alls hefur
hann spilað sem atvinnumaður með
tíu félögum úti í heimi. Þýskaland,
Bandaríkin, Rússland, Ítalía og Spánn
hafa verið viðkomustaðir kappans á
fjórtán ára atvinnumannsferli ytra.
Hann fékk nasaþef og gott betur af
lífinu utan Íslands þegar hann hélt
til Bandaríkjanna sumarið eftir sam­
ræmdu prófin, þá á sextánda ári. Um
fyrirheitna landið var að ræða þar
sem bestu körfuboltamenn heims­
ins spila í NBA­deildinni. Menn á
borð við átrúnaðargoð Jóns Arnórs,
Michael Jordan.
„Það var mjög stórt stökk,“ segir
Jón Arnór. Um sumarið spilaði hann
með liði sem þjálfari körfuboltaliðs
Artesia High School hélt utan um.
Um ólöglegt athæfi var að ræða sem
þó var stundað um öll Bandaríkin þar
sem þjálfarar menntaskólaliða settu
upp leiki til að sjá leikmenn spila.
Þeirra hagur var að finna frábæra
leikmenn í skólaliðið, hvort sem var
bandaríska eða erlenda. Þjálfarinn
áttaði sig strax á hæfileikum Jóns
Arnórs og bauð honum að spila með
skólaliði Artesia.
„Við pabbi fengum bara pappíra
senda að utan, fórum bandaríska
sendiráðið og ég var floginn út. Eng­
inn spurði neinna spurninga,“ segir
Jón. Fram undan voru fjögur ár í
menntaskóla, þaðan er sjálfsagt skref
í bandaríska háskólaboltann þar sem
næsta skref er NBA­deildin. Planið
átti heldur betur eftir að breytast.
Bannað að ferðast til Bandaríkjanna
„Ég var ungur og óharðnaður. Mættur
í high school í gettói á Long Beach í
Los Angeles. Það var mjög erfitt að
vera að heiman og mig langaði svo
oft að komast heim. Ég átti erfitt með
að losna við þá tilfinningu.“
Hann hafi dvalið hjá góðri fjöl­
skyldu og eignast góðan vin sem hafi
hjálpað mikið. Í mars árið 2000 kom
hins vegar meiriháttar babb í bátinn
og allt í einu var Jón Arnór mættur til
Íslands og byrjaður að spila með KR.
Ævintýrinu úti var lokið og ástæðan
var körfuboltaskandall sem vakti
athygli um öll Bandaríkin.
Í ljós kom að Jón Arnór og fleiri
erlendir liðsfélagar hans höfðu verið
skráðir í einkaskóla í Los Angeles til
að fara í kringum reglurnar. Jón Arnór
telur fjölmiðlaumfjöllunina hafa átt
upptök sín hjá foreldrum leikmanna
í skólanum sem fengu ekki að spila
vegna alþjóðlegu leikmannanna.
Í grunninn eigi skólaliðin að vera
skipuð nemendum úr nágrenninu,
ekki upprennandi körfuboltastjörn­
um héðan og þaðan úr heiminum.
Lið Artesia var ógnarsterkt, að margra
mati það sterkasta í landinu, og hafði
fengið mikla umfjöllun.
„Þegar þetta kemur upp þá er
byrjað að elta mann eftir skóla, reynt
að ná manni í viðtal. Því var hótað að
þetta kæmi út í lok tímabilsins. Okkur
var sagt að segja ekki neitt,“ segir Jón
Arnór. Um málið var fjallað á risam­
iðlum á borð við ESPN og USA Today.
„Þjálfarinn flýr eitthvert, fer bara
í felur, og við guttarnir vitum ekki
neitt,“ segir Jón Arnór um atburða­
rásina ótrúlegu fyrir fimmtán árum.
Stefán Eggertsson, faðir Jóns Arnórs,
hélt utan til að vera með syni sínum.
Lúxuslíf
síðan ég byrjaði
með Lilju
1 9 . s e p t e m b e r 2 0 1 5 L A U G A r D A G U r30 H e L G i n ∙ F r É t t A b L A ð i ð