Morgunblaðið - 10.12.2019, Side 18

18 MINNINGAR
MORGUNBLAÐIÐ ÞRIÐJUDAGUR 10. DESEMBER 2019
✝ Sigríður Hall-dóra Gunnars-
dóttir fæddist í
Reykjavík 3. febr-
úar 1951. Hún lést
29. nóvember 2019.
Foreldrar hennar
voru Gunnar Pét-
ursson verslunar-
maður, f. 6. júlí
1926, d. 21. ágúst
1983, og Sigrún
Guðbjarnadóttir
hárgreiðslukona, f. 26. nóvember
1926, d. 18. september 1982.
Systir Sigríðar er Sigrún Gunn-
arsdóttir, f. 14. júní 1954, maki
Jón Kristján Johnsen, og synir
hennar eru Hrólfur Sigurðsson
og Lárus Kristján Johnsen. Börn
Sigríðar eru fjögur: Gunnar
Skúli Guðjónsson, f. 1968, maki
Ragnheiður Valdimarsdóttir,
börn þeirra eru Ágústa Hann-
esdóttir, f. 1985, Sigríður Gunn-
arsdóttir, f. 1989, Stefanía Svav-
arsdóttir, f. 1992, Steinunn Svav-
arsdóttir, f. 1992, Melkorka
Gunnarsdóttir, f. 2002, og Valdi-
mar Gunnarsson, f. 2004. Sigrún
Másdóttir/Vöggsd. íþróttafræð-
ingur, f. 1972, maki Stefán Þór
Jónsson verslunarstjóri, börn
þeirra eru Gunnar Ágúst Stef-
ánsson, f. 1994, Sara Lind Stef-
ánsdóttir, f. 1998,
og Sindri Þór Stef-
ánsson, f. 2014.
Ólafía Björg Más-
dóttir, grafískur
hönnuður, f. 1977,
maki Ólafur
Tryggvi Brynjólfs-
son viðskiptafræð-
ingur, börn þeirra
eru Brynjólfur Már
Ólafsson, f. 2003, og
Regína Saga Ólafs-
dóttir, f. 2004. María Másdóttir, f.
1978, maki Sigurður Arnar Her-
mannsson viðskiptafræðingur,
börn þeirra eru Ásdís Arna Sig-
urðardóttir, f. 2002, Emma Sig-
urðardóttir, f. 2007 og Jónatan
Sigurðson, f. 2009.
Sigríður ólst upp í Reykjavík
og hóf ung að árum störf við
Búnaðarbanka Íslands. Hún
starfaði þar á fjórða áratug, þar
til hún lét af störfum á sextugs-
aldri vegna heilsubrests. Eftir að
hún hætti störfum tók hún til við
að spila bridge, bæði við tiltekna
spilafélaga, með öryrkjum og
öldruðum sem og á ýmsum
bridgemótum.
Sigríður verður jarðsungin frá
Áskirkju í dag, 10. desember
2019, og hefst athöfnin klukkan
13.
Guð mun ráða hvar við döns-
um næstu jól.
Þrátt fyrir mikil veikindi var
ekkert annað í kortunum en að
Sigga yrði í faðmi fjölskyldunn-
ar í Svöluhöfðanum næsta að-
fangadagskvöld, en kallið kom
föstudaginn 29. nóvember.
Sigga ólst upp í Selvogs-
grunni ásamt systur sinni Rúnu.
Einstakt samband hefur alla tíð
verið á milli þeirra systra og
þær stutt hvor aðra. Sigrún
móðir þeirra var hárgreiðslu-
kona og rak stofu á heimilinu
eins og gjarnan tíðkaðist í þá
daga. Gunnar maður hennar
vann í Málaranum. Mikill sam-
gangur var á milli heimilanna.
Mæður okkar voru góðar vin-
konur. Við bjuggum beint á
móti. Hefur þessi vinskapur
gengið í ættir og sjálf er ég svo
lánsöm að eiga einstakt sam-
band við Sigrúnu dóttur Siggu
og hennar systkini. Hún yngdi
upp foreldra sína, tvö eldri börn
hennar, Gunnar og Sigrún, voru
mikið hjá ömmu og afa. Amma
Siggu og nafna var tíður gestur,
smávaxin kona sem kom ávallt
fótgangandi neðar úr hverfinu.
Húsmóðirin seldi egg og oft var
bakað á heimilinu og nutum við
góðs af því.
Sigga flutti í næstu götu, gift-
ist og síðar komu skotturnar
tvær, Ólafía og Mæja. Stutt var
fyrir krakkana að sækja til
þeirra.
Allt er þó breytingum háð,
fjölskyldan tók sig upp og flutti í
Mosó. Það var langur vegur í þá
daga. Oft fór ég til þeirra og
gisti. Krakkarnir komu áfram til
ömmu og afa og um tíma bjó
Gunni hjá þeim. Fráfall þeirra
var mikill missir.
Lífshlaupið er ekki alltaf eins
og áætlað er. Sigga og maður
hennar skildu og hún flutti þá í
Breiðholtið og gerði sér hreiður
með börnum sínum. Sigga var
lánsamari en margir. Hún vann í
barnalottóinu. Afar vandaðir
krakkar sem hafa ávallt verið til
staðar fyrir hana í einu og öllu.
Hún var mikill stuðningsmaður
barna sinna og þá sérstaklega í
handboltanum.
Starfsferillinn var í Búnaðar-
bankanum. Þar eignaðist hún
vinkonur fyrir lífstíð. Banka-
saumaklúbbinn.
Listakokkur var hún, naut
þess að gefa að borða og bera
fram veitingar. Öll höfum við
okkar lesti og þar var hún engin
undantekning. Stundum voru
teknar ákvarðanir sem erfitt var
að bakka með og þrjóskuköst
áttu til að vara of lengi. En lífið
væri nú ekki eftirminnilegt ef
allir væru stöðugt með geisla-
baug út allt lífið. Hún spilaði
bridge af miklum áhuga. Vann
til margra verðlauna. Krakkarn-
ir höfðu unnið í boltanum. Henn-
ar tími kom, hún keppti heima
og erlendis. Dvaldi hún lang-
dvölum fyrir austan hjá Einari
vini sínum.
Síðustu árin bjó Sigga í Há-
túni. Samfélag sem vafði hana
kærleika. Þar gaf hún og þáði,
eignaðist góða vini sem léttu
henni og fjölskyldu hennar lífið.
Með umhyggju fór Siggi vinur
hennar með henni norður svo
hún gæti spilað við Einar vin
sinn og félaga. Þar lagði hún
spilin á borðið og féll frá 29. nóv-
ember. Þennan morgun sótti
hún svo að mér að ég skrifaði
henni kveðju. Síðar um daginn
barst mér símtal frá Sebba
tengdasyni hennar um andlátið.
Ég hef fengið svar: hún hefur
það fínt, komin í faðm foreldra
sinna. Takk fyrir allt, mín kæra.
Vinskapur þessara fjölskyldna
heldur áfram. Börnin mín og
barnabörn þín eru vinir. Við
munum vernda minningu þína.
Þín vinkona,
Margrét Sæberg
Þórðardóttir.
Hryggðar hrærist strengur
hröð er liðin vaka
ekki lifir lengur
ljós á þínum stjaka.
Skarð er fyrir skildi
skyggir veröldina
eftir harða hildi
horfin ertu vina.
Klukkur tímans tifa
telja ævistundir
ætíð lengi lifa
ljúfir vinafundir.
Drottinn veg þér vísi
vel þig ætíð geymi
ljósið bjart þér lýsi
leið í nýjum heimi.
(Hákon Aðalsteinsson)
Við sendum fjölskyldunni
innilegar samúðarkveðjur.
Guðrún Á., Guðrún G.,
Guðný, Jóna, Kolbrún, Lea,
Oddrún, Ragnheiður,
Sigríður og Þórunn.
Elsku Sigga okkar.
Það er stórt skarð höggvið í
vinahópinn. Allar minningarnar
um þig hrannast upp. Þú ert bú-
in að vera svo sterk í þínum erf-
iðu veikindum öll þessi ár. Við
minnumst jólanna og allra góðu
stundanna sem við áttum saman
með þér.
Nú legg ég augun aftur,
ó, Guð, þinn náðarkraftur
mín veri vörn í nótt.
Æ, virst mig að þér taka,
mér yfir láttu vaka
þinn engil, svo ég sofi rótt.
(Sveinbjörn Egilsson)
Við kveðjum þig með söknuði
og sendum innilegar samúðar-
kveðjur til fjölskyldu þinnar.
Þínir vinir
Matthildur Valgeirsdóttir,
Sigurður Guðmundsson,
Guðmundur Haraldsson,
Sigurjón Grétarsson.
Vætir marga vinabrá,
vinir hverfa úr heimi.
Nú er Sigga fallin frá,
fagurri sál ei gleymi.
(Einar Sigfússon)
Það tengjast margir sterkum
böndum á Heilsuhælinu í Hvera-
gerði. Fyrir 26 árum hittist svo
á að við Sigga vorum þar sam-
tíða. Við kynntumst við spila-
borðið, þar sem við höfðum bæði
gaman af að spila bridds. Við
spiluðum þar alla daga að pró-
grammi loknu, ásamt tveimur
öðrum. Eftir þetta heimsótti ég
hana þegar ég var staddur í
Reykjavík og einnig kom hún og
heimsótti okkur hjónin austur.
Næsta sumar fóru Austfirðingar
í briddsferðalag til Færeyja. Við
gripum tækifærið og skelltum
okkur með í þessa ævintýraferð.
Við spiluðum á móti í Færeyjum
og á leiðinni fram og til baka
með ferjunni. Þar var dansað á
nóttunni og lifðum við Sigga
okkur vel inn í gleðskapinn.
Fólkið spurði hvað við ættum
mörg börn og ég svaraði að við
ættum tíu samanlagt. Sigga hló
dátt og leiðrétti að við værum
ekki hjón. Við fórum í aðra
svona spilaferð nokkrum árum
síðar og voru þær báðar ákaf-
lega skemmtilegar og vel heppn-
aðar.
Eftir að konan mín veiktist og
gat ekki lengur verið heima kom
Sigga til mín og var hjá mér
tíma og tíma, þegar hún gat.
Siggu líkaði vel í rólegheitunum
fyrir austan. Hún kom sér vel
við alla og eignaðist marga vini,
sem söknuðu hennar sárt þegar
ferðunum fækkaði vegna veik-
inda hennar. Dögum oftar kom
fólk til okkar í spilamennsku og
Sigga reiddi fram góðgerðir af
sínum einstaka myndarskap og
dugnaði. Einnig áttu sér stað
fjörugar umræður um pólitík.
Sigga fylgdist vel með og hafði
sterkar skoðanir á þjóðmálun-
um. Þegar ég varð sjötugur
bauðst hún til að koma austur og
halda upp á afmælið mitt. Við
lögðum undir okkur skemmti-
húsið í sveitinni og hún stóð fyr-
ir veglegri veislu og töfraði fram
kræsingar. Hún kom aftur og
hjálpaði mér að halda upp á 75
ára afmælið mitt, þrátt fyrir að
vera í erfiðri krabbameinsmeð-
ferð.
Sigga tók veikindunum af ein-
stöku æðruleysi og kjarkurinn
virtist óbilandi. Við töluðum um
að verja nokkrum mánuðum fyr-
ir austan við spilamennsku og
skemmtilegheit en þá kom í ljós
að krabbameinið var komið í
höfuðið. Hún lét það þó ekki
stoppa sig í að koma og heim-
sækja mig, af sinni einstöku
tryggð, þar sem ég dvel hjá
dóttur minni á Akureyri. Við
dáðumst að viljastyrknum og
kjarkinum að drífa sig í þessa
ferð því svo var af henni dregið.
Hún spurði hvort ég vildi ekki
skrifa um sig minningargrein og
sagðist hafa komið með bridds-
bakkana sína sem ég fengi í arf.
Ég sagði henni að ég hefði aldrei
skrifað minningargrein en að
mér væri það óhætt því að ég
hefði ekkert nema gott um hana
að segja. Við áttum saman tvo
góða daga. Eftir að hafa spilað
bridds, borðað góðan mat hjá
dóttur minni og spjallað mikið
gekk hún glöð til hvílu en vakn-
aði ekki daginn eftir. Ég tel að
hún hafi frekar viljað kveðja
svona en á sjúkrastofnun. Sigga
kvaddi, eins og hún lifði, með
reisn. Ég þakka Siggu minni
langvarandi og góða vináttu og
aðstoð í gegnum árin og votta
börnum hennar, öðrum aðstand-
endum og vinum mína dýpstu
samúð.
Einar Sigfússon, Skálateigi.
Sigríður Halldóra
Gunnarsdóttir
✝ Sigurður Valdi-mars Gunnars-
son fæddist í
Hafnarfirði 13. júlí
1946. Hann lést á
líknardeild Land-
spítalans í Kópavogi
29. nóvember 2019.
Foreldrar hans
voru Gunnar Sig-
urðsson, f. 28.4.
1920, d. 19.9. 1995
og Ólafía Helga-
dóttir, f. 17.7. 1917, d. 3.10. 1971.
Bræður Sigurðar eru: Jóel
Hreiðar Georgsson, f. 5.3. 1937;
Helgi Rúnar Gunnarsson, f.
16.11. 1950 og Sigurður Sverrir
Gunnarsson, f. 31.8. 1955.
Sigurður kvæntist Halldóru
Ívarsdóttur 26. ágúst 1972. Þau
skildu. Dóttir þeirra er Guðrún
Sigurður kvæntist Guðrúnu
Stefaníu Guðjónsdóttur 27. sept.
2014, en þau höfðu verið í sam-
búð frá 1998. Börn Guðrúnar
Stefaníu eru: 1) Rúnar Steinn
Ragnarsson, f. 19.12. 1969, sem
er kvæntur Helgu Kristrúnu
Hjálmarsdóttur. Börn þeirra eru
Tanja Stefanía og Tumi Steinn.
2) Ragnar Steinn Ragnarsson, f.
11.12. 1970, sem er kvæntur Mar-
íu Lísu Benediktsdóttur. Börn
þeirra eru Lísa Rán og Nína Rún.
Sigurður ólst upp í Hafnarfirði
og bjó þar lengst af þar til hann
fluttist í Kópavoginn árið 1996.
Sigurður fékk meistararéttindi í
múraraiðn árið 1972 og vann
lengst af við þá iðn, ýmist sjálf-
stætt eða með öðrum. Sigurður
hafði frá unga aldri áhuga á ljós-
myndun og dansi sem hann
stundaði lengst af á meðan heilsa
leyfði. Sigurður var félagi í Odd-
fellowreglunni frá árinu 1977.
Útför Sigurðar verður gerð
frá Fríkirkjunni í Hafnarfirði í
dag, 10. desember 2019, klukkan
13.
Berglind Sigurð-
ardóttir, f. 6.12.
1974, sem er gift
Guðmundi M. Sig-
urðssyni. Börn
þeirra eru Gunnar
Erik og Elvar
Sindri. Börn Guð-
mundar eru Elísa-
bet og Alexandra
Tanja. Börn Elísa-
betar eru Hilma
Stefanía og Malik.
Áður eignaðist Sigurður
Gunnar Heimi Kristjánsson, f.
13.6. 1966, sem er kvæntur
Selmu Gísladóttur. Börn þeirra
eru Eydís og Birgitta. Barn
Gunnars Heimis er Anton Smári.
Móðir Gunnars Heimis var Jó-
hanna Guðrún Gunnarsdóttir, d.
6.10. 2018.
Við viljum minnast okkar
elskulega afa Sigga og hann mun
alltaf eiga stað í hjarta okkar.
Þegar við hugsum um afa Sigga
þá hugsum við um laugardaga. Á
laugardögum fórum við oft í
Kringluna með pabba þar sem
hann, afi og félagar sátu við sitt
borð á Kaffi Klassík og fengu sér
kaffi á meðan þeir spjölluðu.
Afi talaði alltaf um okkur sem
íþróttastelpurnar sínar. Hann
sýndi okkur stuðning og mætti
stundum að horfa á okkur keppa.
Hann eldaði langbesta lamba-
kjötið og við mættum reglulega í
matarboð til hans.
Afi mætti líka alltaf fyrstur í
öll afmæli þar sem hann var með
myndavélina á lofti. Við eigum
ómetanlegt safn af minningum
þar sem við getum horft aftur og
aftur á vídeóin.
Við erum þakklátar fyrir allar
þessar góðu minningar sem eig-
um um afa Sigga.
Eydís og Birgitta.
Fallinn er frá góður drengur
og kær vinur, Sigurður Valdimars
Gunnarsson, eftir erfið veikindi.
Siggi eins og hann var jafnan
kallaður var múrari að mennt og
vann alla tíð í þeirri grein. Hann
var sérstaklega vandvirkur verk-
maður svo eftir var tekið.
Ég kynntist Sigga fyrir um það
bil 50 árum og hélst sú vinátta
alla tíð.
Þegar við Siggi vorum að
byggja eða kaupa húsnæði hjálp-
uðumst við að við það verkefni
og var sú vinna oftast unnin á
kvöldin og um helgar.
Saman fórum við í nokkrar
veiðiferðir og einnig var farið
nokkrar ferðir um hálendið.
Síðasta ferðin okkar var farin
fyrir nokkrum árum á Arnar-
vatnsheiðina og þar naut Siggi
sín við veiðar.
Fyrir um það bil fimm árum
veiktist hann af krabbameini
og gekkst hann þá undir
áhættusama aðgerð. Síðustu
árin voru honum erfið og barð-
ist hann hetjulega við þennan
sjúkdóm þar til yfir lauk. Siggi
var ekki einn í þessari baráttu,
við hlið hans stóð eins og klett-
ur eiginkonan sem annaðist
mann sinn eins og hægt var.
Siggi vildi vera heima eins
lengi og hann mögulega gat, því
heima er best. Svo kom sú stund
að hann gat ekki verið heima og
lagðist inn á líknardeildina í
Kópavogi. Þar naut hann frá-
bærrar umönnunar starfsfólks.
Ég heimsótti Sigga daglega á
líknardeildina og var hjá honum
er hann kvaddi.
Ég votta eiginkonu hans og
börnum innilega samúð. Hvíl í
friði, kæri vinur, og takk fyrir
allt sem þú varst mér.
Ég sendi þér kæra kveðju,
nú komin er lífsins nótt,
þig umvefji blessun og bænir,
ég bið að þú sofir rótt.
Þó svíði sorg mitt hjarta
þá sælt er að vita af því,
þú laus ert úr veikinda viðjum,
þín veröld er björt á ný.
Ég þakka þau ár sem ég átti,
þá auðnu að hafa þig hér,
og það er svo margs að minnast,
svo margt sem um hug minn fer,
þó þú sért horfinn úr heimi,
ég hitti þig ekki um hríð,
þín minning er ljós sem lifir
og lýsir um ókomna tíð.
(Þórunn Sigurðardóttir)
Þinn vinur,
Sævar Örn Stefánsson.
Sæll vinur.
Nú höfum við verið samtíða í
rúm 53 ár þar sem þú eignaðist
mig tvítugur að aldri og móðir
mín sautján ára. Ég á þó ekki
margar minningar úr æsku því
við bjuggum ekki saman og sam-
band okkar var stopult framan
af en ég man þó vel eftir heim-
sóknum á Hringbrautina þar
sem amma var í eldhúsinu sínu
og stofunni sem var bara notuð
sem stássstofa. Ég man líka eft-
ir heimsókn til skyldmenna í
Keflavík og ferð norður í Vatns-
dalinn.
Ég man eins og gerst hefði í
gær þegar þú hringdir í mig rétt
fyrir stúdentspróf mitt og við
ákváðum að hittast. Síðan höfum
við staðið þétt saman. Samband
okkar hefur verið traust vináttu-
samband umfram annað með
gagnkvæmri væntumþykju. Það
var gott að sækja þig heim og
spjalla um heima og geima. Það
var líka gott að ræða við þig um
edrúmennsku en þar náðir þú 29
árum og því reynslunni ríkari.
Þú sagðir að það tæki 5 ár að ná
jafnvægi og það er ugglaust rétt
hjá þér eins og margt annað. Við
ræddum oft um sérsviðið okkar
sem eru húsbyggingar og þú last
oft yfir mér verkfræðingnum og
uppfræddir sem reyndur múr-
arameistari. Svo hittumst við í
kaffi vikulega í góðum vinahópi í
Kringlunni, flesta laugardaga
ársins.
Við horfðum á boltann saman
um helgar síðustu árin. Við átt-
um vissulega okkar föstu punkta
í tilverunni og þannig vildum við
hafa það.
Þú varst bóngóður og aðstoð-
aðir mig af stórmennsku við
framkvæmdir í Breiðagerðinu,
tókst myndbönd af barnaafmæl-
um og myndir við öll tækifæri og
skilur þar eftir þig dýrmætan
fjársjóð og fyrir hann er ég
þakklátur.
Veikindaárin voru erfið en þú
tókst þeim af miklu æðruleysi
sem þú hafðir tileinkað þér í líf-
inu. Það er huggun harmi gegn
að þrautagöngu þinni sé nú lokið
og við taki betri tímar á nýjum
stað.
Þín verður vissulega sárt
saknað.
Bless vinur.
Þinn
Gunnar Heimir.
Elsku Siggi.
Okkar kynni urðu fyrir rúm-
lega tveimur áratugum þegar
mamma og þú kynntust. Ég og
María vorum á milli íbúða og úr
varð að þið mamma ákváðuð að
flytjast saman í íbúð þína í
Kjarrhólmanum, og við María
fengum íbúð mömmu lánaða.
Þetta var gott dæmi um hjálp-
semi ykkar, enda reyndist þetta
góð ákvörðun því þar bjugguð
þið saman fram á þinn hinsta
dag.
Mig langar að þakka þér fyrir
þá hjálp sem þú veittir okkur
með ýmsum múrverkum eða
vinnu, því auðvelt var að biðja
þig um vinnutengda aðstoð, enda
frábær fagmaður sem þú varst.
Við áttum margar góðar stundir
saman bæði í Kjarrhólmanum,
heima eða á skrifstofu minni, þar
sem þú komst oft við. Við rædd-
um marga hluti og vorum ekki
alltaf sammála, en aldrei geng-
um við ósáttir frá borði, enda
sagðir þú oft: „Raggi, erum við
ekki vinir?“ Jú, við vorum vinir.
Þú varst góður hlustandi og
hélst trúnað, verð ég þér ævin-
lega þakklátur fyrir það. Þú vild-
ir okkur alltaf vel með þínum
ráðleggingum, þó svo að stund-
um fyndist manni þú segja sama
hlutinn einum of oft. Þú hafðir
gaman af tækjum og tólum og
var myndbandsupptökuvélin
aldrei langt undan þegar einhver
fjölskylduviðburður var. Til urðu
skemmtileg augnablik með
dætrum mínum sem þér fannst
gaman að sýna mér. Þetta eru
gullmolar sem okkur finnst gam-
an að eiga. Ég vil aftur þakka
þér fyrir margar góðar stundir,
þín verður verður sárt saknað.
Elsku mamma, megir þú vera
sem sterkust í þínum mikla
missi.
Ragnar Steinn.
Sigurður Valdimars
Gunnarsson