Íþróttablaðið - 01.05.1944, Síða 11

ÍÞRÓTTABLAÐIÐ
3
Sundlaug á Norðfirði.
þess að liiti verði nægur, er
kælivatnið hitað af útblásturs-
reyk aflvélarinnar í til þess geið-
um katli. Vegna þessa liitunar- og
liitavatns-möguleika hafa tvær
laugar bæst i hóp starfandi lauga
og tvær eru í smíðum og nokkr-
ar í undirbúningi.
Hraðfrystihúsin, sem víða liafa
risið upp liin síðari ár liafa auk-
ið möguleikann á byggingu sund-
lauga, eða réttara auðveldað
rekstur þeirra, vegna hins heita
kælivatns.
Síðastliðið vor var gripið lil
segldúkslaugar og henni komið
fyrir í hraðfrystihúsum tveggja
kauptúna og i mánuð kennt í
henni 64 börnum sund.
Fyrstu hreinsitækjum fyrir
sundlaugar er komið fyrir í
Sundhöll Reykjavíkur. Þau tæki
voru erlend', en nú liefur lireinsi-
tækjum, smíðuðum hér heima, ver
ið komið fyrir við tvær sundlaugar
og tvö eru til viðbótar í smíðum.
III.
Árið 1941 eru sundstaðir lands-
manna eftir því, sem ég bezt veit
69 talsins. Með í þeirri tölu eru
þeir staðii’ við ár, vötn, tjarnir
og sjó, þar sem lagað hefir verið
til fyrir sundiðkanir.
Eflir 1941 liafa hæst við 3 opn-
ar sundlaugar og 1 yfirbyggð.
Sundlaugin að Laugarvatni lief-
ur verið yfirbyggð og hefur ver-
ið tekin í notkun, en er ekki full-
gerð. Unnið er að byggingu 9
sundlauga. Sex af þeim verða að
öllum líkiindum starfræktar næsta
sumar.
Margir sundstaðir hafa verið
lagfærðir og við súmar laugar
gerðar viðbyggingar.
Auk þessa er hafin undirbún-
ingur að byggingu 10 sundlauga.
Við þær sundlaugar, sem sótt er
til af stóru svæði, liefur komið
í ljós að ekki er nóg að hafa
vatnshelda þró, heldur verður
að leggja álierzlu á að vistleiki
og hollustuhættir séu sem beztir
og því er liafinn undirbúhingur
viðleguskála með líku sniði og
skíðaskála.
Jafnframt því, sem sundað-
staðan hefur batnað liefur að-
staðan til almenningsbaða lag-
færst, því að lögð er áherzla á góð-
an útbúnað baða og víða eru bað-
stofur reistar jafnframt sund-
laugunum.
IV.
Sunds er víða getið í fornsög-
unum og eigum við i þeim mörg-
um snildarlega skráðar frásögur
um djarfleg sundafrek.
Ólafur Davíðsson kemst svo að
orði í kaflanum um íþróttir:
„Þegar fram liðu stundir hnign-
aði sundinu eins og öðrum list-
um á íslaudi og er það þeim mun
undarlegra og óskiljanlegra, sem
sundið er allra lista þarfast, ekki
sízt á íslandi, þar sem hvert
vatnsfallið er við annað. Þó leið
sundlistin ekki alveg' undir lok
hjá Islendingum, en hún varð svo
sjaldgæf, að ef einhver kunni að
synda, þá héldu annálaritarar
])ví á loft, eins og það væri eitt-
hvað teikn eða stórmerki".
Ólafur Dvíðsson hefur maima
hezt safnað lieimijdum um íþrótt-
ir frá því á söguöld fram til 1890.
Hann telur upp heimildarrit neð-
anmáls með íþróttakaflanum, en
í kaflanum um sund rekur hann
sögu sundsins.
Hefur Ó. D. fundið heimildir
um sundkunnáttu frá öllum öld-
um, nema 17. öld.
Sund, sem aðrar íþróttir, var
oft bannað með klerklegum til-
skipunum, en þó er það undar-
legt að flest er það prestlærðra
inanna, sem getið er að séu synd-
ir. Vitað er að íþróttir voru stund
aðar við skólana í Skálholti og á