Rit Mógilsár - 01.03.2004, Blaðsíða 37

37
fyrir nýjungum en áður var. Hún segir að það sé jákvæður andi og fólk
sé til í að prufa nýjar hugmyndir og veiti einnig sveitungum sínum meira
svigrúm til þess en áður var. Aukin víðsýni og umburðarlyndi eykur
hæfni fólks til að takast á við breytingar í umhverfi sínu. Páll tekur þó
fram að erfitt sé að gera sér grein fyrir því hvort jákvæðni í samfélaginu
sé eingöngu vegna skógræktarinnar og segir að það sé ýmislegt að
gerast. „Það er ekki allt jákvætt, í sjálfu sér en það samt sem áður
verður til þess að það verður meiri rótering á samskiptum manna af
öðrum svæðum“.
Sigurður sagði að þegar verkefnið hefði farið af stað þá hefði
verið mikil kreppa í sauðfjárrækt og þeim sem voru viðriðnir
skipulagningu og stjórnun Héraðsskógaverkefnisins hefði þótt bændur „
hnípnir“.
Jafnvel þegar maður var með þeim einhversstaðar á ferð sko
annað, í öðrum landshlutum þá svona voru menn bognir og
vildu kannski ekki tala um hvaðan þeir voru. Að ferðast með
þeim núna, þá finnst mér sko, það fer eiginlega mest fyrir
Héraðsmönnum hvort sem það séu einhverjar samkomur
eða menn eru á ferðinni og menn eru mjög teinréttir, stoltir af
því sem þeir eru að gera (Sigurður).
Hann talaði einnig um árlega veislu skógarbænda í Víðivallaskógi sem
styrkir böndin á milli skógarbændanna sjálfra og segir að verkefnið hafi
aukið samkennd og bjartsýni hjá fólki.
Aðrir staðfestu þetta og bentu á að þegar fólk er ekki í kreppu þá
er það bjartsýnna og tilbúnara til að taka meiri áhættu en ella.
Héraðsskógaverkefnið hefur á margan hátt losað fólk úr tökum
landbúnaðarkreppunnar á fyrri hluta tíunda áratugarins.
HÉRAÐSSKÓGAR SEM SVEIGJANLEGT BJARGRÁÐ
Langflestir bæir í Fljótsdalshreppi hafa einhverskonar samning um
skógrækt á jörðum sínum. Yfirleitt virðist það vera fjölskyldan í heild
sem tekur að sér skógræktina. Þó er ýmislegt sem bendir til þess að
plöntun hvíli frekar á herðum kvenna og unglinga en girðingavinna,
jarðvinnsla og skógarhögg (grisjun) er þá frekar á hendi karla. Þórunn
nefnir til dæmis að unglingar og ungt fólk hafi haft tækifæri til að afla sér
nokkurra tekna við plöntun á sumrin. Anna staðfestir þetta. Þegar börn
hennar voru á unglingsaldri þá plöntuðu þau á sumrin og var það eina
sumarvinnan sem þá bauðst. Anna segir að þetta hafi bjargað þeim
tekjulega séð. Fleiri dæmi eru um að fjölskyldur hafi gerst aðilar að
Héraðsskógaverkefninu fyrst og fremst til að skapa unglingum
sumarvinnu.