Morgunblaðið - 19.06.2021, Side 47

DÆGRADVÖL 47
MORGUNBLAÐIÐ LAUGARDAGUR 19. JÚNÍ 2021
Í klípu eftir Mike Baldwin eftir Jim Unger
„ÞÚ ÆTTIR EKKI AÐ STÍGA Í FÓTINN Í
NOKKRA DAGA.“
Hermann
Ferdinand
Hrólfur hræðilegi
Grettir
... að fagna stór-
afmælunum saman.
GEISP ÉG ER EKKIÞREYTANDI Ó, JÚ
HVERT ER LEYNDARMÁLIÐ
Á BAK VIÐ HAMINGJU OG
NÆGJUSEMI?
ÞAÐ AÐ
ÞARFNAST
EINSKIS!
ÞETTA GET ÉG!
UM LEIÐ OG ÉG ER
BÚINN AÐ EIGNAST
ALLT!
HANDAHÓFS–BÓLUSETNINGARNAR VORU
LÍKLEGA FULLHANDAHÓFSKENNDAR.
Áskelsson skipasmiður, f. 20. júní
1908, d. 3. júlí 1993.
Börn Sigrúnar og Brynjars eru 1)
Hrólfur, barna- og fyrirburalæknir á
vökudeild Landspítala, f. 18.6. 1968.
Hann er kvæntur Helgu Tóm-
asdóttur, f. 5.10. 1965, trúarbragða-
fræðingi. Börn þeirra eru Sigrún
Rósa líffræðingur, f. 1998 og Tómas
Ingi, nemi í stærðfræði við HÍ, f. 2.5.
2002. Þau eru búsett í Reykjavík. 2)
Hrönn, umhverfis- og orkufræð-
ingur og starfar sem gæða- og ör-
yggisstjóri hjá Norðurorku, f. 14.8.
1972. Maki hennar er Jón Pálmi
Óskarsson, heimilis- og bráðalæknir
og yfirlæknir bráðadeildar SAk.
Synir þeirra eru Tumi Hrannar-
Pálmason, nemi í tónlist í Musik-
hochschule í Mannheim, f. 11.3. 1998;
Ingi Hrannar-Pálmason, nemi við
MA, f. 14.3. 2004 og 3) Hrafnkell
Brynjarsson nútímafræðingur, f. 6.7.
1978, sem býr í Berlín og á Akureyri.
Systkini Sigrúnar eru Bjartmar,
prófessor í líffræði í Anchorage í
Alaska, f. 29.3. 1945; Sveinbjörg, f.
6.9. 1947, íslenskufræðingur og
kennari í Reykjavík; Ásta Björk, ís-
lenskufræðingur og kennari, f. 7.1.
1952; Hrafn, málmsmiður og vagn-
stjóri í Hafnarfirði, f. 5.2. 1958, d.
18.11. 2017 og Björn Ragnar, kerf-
isfræðingur í Lundi í Svíþjóð, f. 12.8.
1962.
Foreldrar Sigrúnar eru hjónin
Anna Jónsdóttir, húsmóðir í Reykja-
vík, f. 7.3. 1926 og Sveinbjörn Mark-
ússon kennari, f. 25.6. 1919, d. 3.10.
2011.
Sigrún
Sveinbjörnsdóttir
Benjamín Jónsson
bóndi, Hrófbjargarstöðum,Mýrum
Katrín Markúsdóttir
húsfreyja,Hrófbjargarstöðum,
Mýrum
Markús Benjamínsson
bóndi á Hafursstöðum, Ölviskrossi og
Ystu-Görðum, Kolbeinsstaðahreppi
Kristfríður Sveinbjörg Hallsdóttir
húsfreyja á Hafursstöðum, Ölviskrossi og
Ystu-Görðum, Kolbeinsstaðahreppi
Sveinbjörn Markússon
kennari í Reykjavík
Hallur Björnsson
bóndi í Húnavatnssýslu,
Mýrum og Dalasýslu.
Guðrún Gunnlaugsdóttir
húsfreyja í Mýrasýslu og Dalasýslu.
Guðni Einarsson
bóndi og hreppstjóri,
Óspaksstöðum,V-Húnavatnssýslu
Sigurrós Guðrún Jónsdóttir
húsfreyja á Óspaksstöðum,
V-Húnavatnssýslu
Jón Guðnason
prestur á Kvennabrekku og Prestbakka,
þjóðskjalavörður í Reykjavík
Guðlaug Bjartmarsdóttir
húsfreyja á Kvennabrekku, Prestbakka og í Reykjavík
Bjartmar Kristjánsson
bóndi og jarðvinnslumaður
Neðri-Brunná, Dalasýslu
Ingibjörg Guðmundsdóttir
húsfreyja á Neðri-Brunná, Dalasýslu
Úr frændgarði Sigrúnar Sveinbjarnardóttur
Anna Jónsdóttir
húsmóðir í Reykjavík
Gátan er sem endranær eftirGuðmund Arnfinnsson:
Siðleysinga hýsir hann.
Hringsnúast oft sé ég þann.
Nafni þessu nefni mann.
Nánast óður vera kann.
Hér er svar frá lesanda sem
þakkar fyrir skemmtunina á und-
anförnum árum:
Löggan þrjóti stakk í stein.
Steinninn valt í hallanum.
Strákar gerðu Steini mein
steinóðir á skallanum.
Þá er komið að lausninni frá
Helga R. Einarssyni:
Í steininn fara stigamenn.
Með steini kornið malað.
Stein við þekkjum Steinarr enn.
Um steinóðan er talað.
Sjálfur skýrir Guðmundur gát-
una þannig:
Steinninn hýsir stigamann.
Á steini ljá ég brýna kann.
Stórbóndann hann Stein ég fann.
Steinóður þó væri hann.
Þá er limra:
Er steig ég á tærnar á Tuma,
þeim týhrausta slagsmála guma,
rak hann upp vein
og reif upp stein,
þá fór nú að fara um suma.
Og síðan er ný gáta eftir Guð-
mund:
Ljúf er kvöldsins kyrrð og ró,
kveð ég mettur þetta stef,
af matföngum ég neytti nóg,
og nýja gátu samið hef:
Deila milli manna er.
Mikið rok um grundir fer.
Í þessum leik er hlaupið hratt.
Í helvíti mun loga glatt.
Helgi R. Einarsson lét þau orð
fylgja lausn sinni á gátunni, að úti
væri rok og nú væri talað um stein.
Því dytti sér í hug, – „Ýkjur að
norðan“:
„Loks mér öllum er lokið,“
sagði Láki um sunnlenska rokið.
Af stormi fékk nóg
og steinhissa hló
er stíflaðist á honum kokið.
Jóhann S. Hannesson segir í
„Hlymrek á sextugu“:
Veistu af hverju ég er svona sprækur
og andi minn tær eins og lækur
og hugsunin klár
eftir öll þessi ár?
Það er af því ég les ekki bækur.
Halldór Blöndal
halldorblondal@simnet.is
Vísnahorn
Segðu það steininum
heldur en engum