Vegna viðhaldsvinnu geti verið truflanir á þjónustu Tímarit.is frá 18:00 og fram eftir kvöldi.

Morgunblaðið - 21.01.2022, Blaðsíða 15

Morgunblaðið - 21.01.2022, Blaðsíða 15
15 MORGUNBLAÐIÐ FÖSTUDAGUR 21. JANÚAR 2022 Breiðholt Grímuskylda er víða viðhöfð í almannarými og sumir eru með þessa sóttvörn hvert sem þeir fara. Allur er varinn góður og gríman veitir líka ágætisskjól fyrir nöprum vetrarvindum. Árni Sæberg Ljósmynd sem sýnir norðurenda Tjarnar- innar í Reykjavík á 19. öld vekur ein og sér ekki sérstaka athygli enda felst ekki mikið nýmæli í sjónarhorn- inu. Í því er fólgin sí- gild sýn erlendra myndlistarmanna á Reykjavík á þeirri öld. Staðarvalið helgaðist af því að þaðan blöstu við helstu kennileiti bæjarins; hús stiftamtmannsins, Dómkirkjan, myllan og Latínuskólinn auk sjálfrar Tjarnarinnar. Brekkan ofan við Tjörnina lyfti ljósmyndaranum yfir byggðina og veitti þá yfirsýn sem gaf bestu sýnina á bæinn. Fyrstu ljósmyndararnir sem mynduðu í Reykjavík leituðu í sama sjónarhorn. Houze d’Aulnoit sem myndaði í leiðangri Frakka sumarið 1858 var einn þeirra. Annar var John E. Tennison Woods sem ferðaðist með Taliaferro Preston Shaffner í leiðangri til að kanna lagningu sæ- strengs til Ameríku sumarið 1860. Frá árinu 1867 og fram á fyrsta áratug 20. ald- ar varð norðurendi Tjarnarinnar endur- tekið myndefni Sigfús- ar Eymundssonar og Daníels Daníelssonar starfsmanns hans. Eft- ir þá eru til hátt á ann- an tug mynda teknar frá þessu sjónarhorni í Ljósmyndasafni Ís- lands í Þjóðminjasafni. Ein mynd til við- bótar við allar hinar ætti því kannski ekki að vekja sérstaka eftirtekt. Þegar opnaður var nýr vefur með hluta af ljósmyndasafni dönsku konungsfjöl- skyldunnar (Den Kongelige Foto- grafisamling) í árslok 2021 birtist þar áður óþekkt mynd með þetta sjónarhorn. Fyrsta sýn benti til þess að hún væri mjög gömul. Í skrán- ingu sem fylgir myndinni er hún sögð tekin af Sigfúsi Eymundssyni og tímasett til áratugarins 1860- 1870. Myndin er skáskorin á öllum hornum. Á spjaldinu undir henni miðri er skrifað Reykiawik. Í skáan- um til vinstri er merking líklega með eigin hendi ljósmyndarans. Þar stendur L. Rousseau. Merkingin setur myndina í nýtt samhengi. Louis Rousseau var ljósmyndari í leiðangri Napóleons prins um Norð- urlönd sumarið 1856. Æsa Sigur- jónsdóttir listfræðingur hefur fjallað um myndatökur hans tengdar Ís- landi í rannsóknum sínum. Í leið- angri Napóleons tók Rousseau átta- tíu og tvær ljósmyndir og var um helmingur þeirra tekinn á Íslandi. Stór hluti þeirra mynda var af fólki og þær teknar sem hluti af mann- fræðirannsóknum. Aðeins ein mynd af Íslandsmyndum Rousseaus hefur enn komið fram í Frakklandi. Hún sýnir unga ónafngreinda stúlku og er talin hluti af rannsóknargögnum mannfræðinganna í leiðangrinum. Myndin í safni dönsku konungs- fjölskyldunnar er því aðeins önnur myndin af um fjörutíu eftir Rouss- eau sem kemur í leitirnar. Auk mannamynda var Reykjavík helsta viðfangsefni Rousseaus í Íslands- dvölinni. Þótt félagar hans í leið- angrinum ferðuðust austur að Þing- völlum og Geysi fylgdi hann þeim ekki í þá för nema upp að Elliðaám, en var þá sendur til baka af ótta við að ljósmyndatækin þyldu ekki ferða- lagið. Þessi Reykjavíkurmynd Rouss- eaus er jafnframt þriðja þekkta ljós- myndin ekki aðeins frá Reykjavík heldur líka frá Íslandi. Það eitt gefur henni sögulegt gildi. Langt er síðan ljóst varð að nýrra ljósmynda frá Íslandi á 19. öld væri helst að vænta í erlendum söfnum. Þessi mynd Louis Rousseaus er dæmi þess og gerð grein fyrir henni hér til að halda því til haga. Eftir Ingu Láru Baldvinsdóttur » Þessi Reykjavíkur- mynd Rousseaus er jafnframt þriðja þekkta ljósmyndin ekki aðeins frá Reykjavík heldur líka frá Íslandi. Það eitt gefur henni sögulegt gildi. Inga Lára Baldvinsdóttir Höfundur er sagnfræðingur. Þriðja elsta ljósmynd frá Íslandi Ljósmynd/Den Kongelige Fotografisamling, Kongernes Samling Reykjavíkurmynd Rousseau er þriðja þekkta ljósmynd frá Íslandi. Rússland og Kína eru aftur orðnir nánir bandamenn. Kína er eitt öflugasta iðnveldi heimsins og Rússland eitt hið ríkasta að hrá- efnum. Löndin telja sig vera sem valdaöxul og restin af Evrópu og As- íu eigi að snúast um þau. Bæði eru löndin öflugir framleiðendur sem Vesturlönd reiða sig á. En vei þeim sem gerist háður ríkjum sem fara með vald sitt að þeirra hætti. Bæði ríkin misbeita valdi sínu freklega innan lands sem utan. Þeirra ríkja bíður fall sem ekki gæta og varna sinna, efnahagslegs sjálfstæðis og að styðja við þau ríki og þá einstaklinga sem verða fyrir barðinu á þeim. Rússland og Úkraína Hér á Íslandi eru þeir til sem bera blak af Rússum þegar kemur að yfir- gangi þeirra gagnvart Úkraínu. Þeir hafa kok- gleypt sögufalsanir um að Krím sé í rauninni rússneskt land. Stað- reyndin er að ekki fyrr en eftir seinni heims- styrjöld urðu Rússar þar fjölmennasta þjóðarbrotið og kom ekki til af góðu; þjóð- ernishreinsunum Stal- íns. Valdatími Rússa á Krím nam aðeins rúmri einni og hálfri öld. Sé skaginn rússneskt land mega mörg önnur lönd í Evrópu svo sannarlega vara sig. Og Rússar voru enn smærri hluti íbúa Austur- Úkraínu en á Krímskaganum. Þar til Stalín lét svelta milljónir til bana fyr- ir minna en einni öld. Og raunar töl- uðu þá margir íbúa suðvesturhluta Rússlands úkraínsku. Vestur- Úkraínu var aldrei stjórnað af Rúss- um fyrr en 1939 og slapp því að mestu. Engum einasta manni í breska Íhaldsflokknum dettur í hug að verja framferði Rússa gagnvart Úkraínu. Það sama ætti að eiga við um alla lýðræðisflokka, ekki síst Sjálfstæðisflokkinn. Talandi um Stalín, þá er aðdáandi Stalíns nú nánast einvaldur Rúss- lands. Afi Pútíns mun hafa verið kokkur Leníns og Stalíns, lifði báða, og geri aðrir betur. Sterkur grunur leikur á að eitrað hafi verið fyrir báð- um. Núna er eitrað fyrir andstæð- ingum Pútíns heima og erlendis. Eitthvað virðist þekkingin hafa varð- veist í ættinni. Bandaríkin og Evrópa Afstaða Bandaríkjanna til banda- manna sinna, þ.m.t. í Evrópu, breytt- ist mikið á þeima tíma sem Trump var forseti. Í hans huga voru engir bandamenn, einungis hagsmunir. Hann sveik bandamenn sína í hendur óvinum þegar ekki voru lengur not fyrir þá. Hversu margir Kúrdar skyldu hafa týnt lífinu af völdum svikanna? – Innlimun Rússlands á hinu forna landi Krím-tataranna varð á tíma Obama. Hann hafði mest litla hugmynd um hvað var á ferðinni utan Bandaríkjanna. Biden var þá vara- forseti og það kom í hans hlut að ákveða hvað gera skyldi. Úkraínu- menn voru heppnir að þurfa ekki að fást við Trump. Og mér er kunnugt um að af Biden fór gott orð meðal ráðamanna Úkraínu. Hitt er svo ann- að mál að Biden hefur aldeilis beðið lægri hlut fyrir elli kerlingu. Svo er komið í Bandaríkjunum að fáir góðir kostir gefast í stjórn- málum. Vinstrisinnaðir demókratar (og þeir eru ráðandi innan flokks) eru helst að huga að því að draga úr lög- gæslu, passa upp á að hvorki séu sérklósett né búningsklefar fyrir karla og konur og annað í þeim dúr. Við þekkjum þetta lið svo sem hér heima og hvar það hefur hreiðrað um sig. Trump leiðir repúblikana. Hann er ekki vel að sér, illa innréttaður og æstustu fylgismennirnir upp til hópa óalandi og óferjandi. Ummæli Trumps um McCain lýsa sálar- ástandi hans betur en mörg orð. (Um viðskipavit hans mætti hafa mörg orð, en ekki öll jákvæð; fjarri því.) En vonandi ná repúblikanar með „fulde fem“ sem fyrst aftur vopnum sínum. Markmið Þýskalands virðast helst vera að ná formlegum yfirráðum yfir nágrannaríkjum sínum með því að gera sambandsríki úr Evrópusam- bandinu. Raunveruleg völd eru nú þegar á þeirra hendi að miklu leyti. Þeir verja litlum fjármunum til varna, en treysta tengsl sín til þriggja alda (með hléum) við Rúss- land. Nú er helst að horfa til Bret- lands og sumra annarra ríkja í Evr- ópu til varnar frelsinu. Þar er Þýskaland því miður undanskilið. – Aldrei á ævi okkar sem komin eru til fullorðinsára hefur frelsissýnin verið dekkri en nú. Vesturveldin þurfa að hafa varann á Eftir Einar S. Hálfdánarson Einar S. Hálfdánarson » Þeir sem bera blak af Rússum þegar kemur að yfirgangi gagnvart Úkraínu hafa kokgleypt sögufalsanir um að Krím sé í raun- inni rússneskt land. Höfundur er hæstaréttarlögmaður.

x

Morgunblaðið

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Morgunblaðið
https://timarit.is/publication/58

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.