Morgunblaðið - 21.01.2022, Blaðsíða 20
20 MINNINGAR
MORGUNBLAÐIÐ FÖSTUDAGUR 21. JANÚAR 2022
✝
Inga Guðlaug
Tryggvadóttir
fæddist á Mörk á
Höfn í Hornafirði
10. mars 1945. Hún
lést á dvalarheim-
ilinu Hlíð, Beyki-
hlíð, á Akureyri 6.
janúar 2022.
Inga var dóttir
hjónanna Tryggva
Sigjónssonar skip-
stjóra, f. 1918, d.
2000, og Herdísar Rögnu Clau-
sen húsfreyju, f. 1924, d. 2007.
Systkini Ingu eru Linda Hel-
ena, f. 1947, Ellen Maja, f. 1948,
stúlka, f. 1950, lést sama ár,
Bjarki Elmar, f. 1951, Herdís
Tryggvína, f. 1953, Halldór Æg-
ir, f. 1960, og Tryggvi Ólafur, f.
1965.
Inga giftist hinn 29. desember
1962 Friðfinni Steindóri Pálssyni
húsasmiði, f. 1.4. 1942. Foreldrar
hans voru Páll Friðfinnsson, f.
1906, d. 2000, og Anna Ólafs-
dóttir, f. 1912, d.2003. Börn Ingu
og Friðfinns eru: 1) Ólafur
dísi Guðmundsdóttur. Fannar á
dæturnar Ásu Brynju og Katrínu
Rós.
Inga fæddist á Mörk á Höfn í
Hornafirði en fluttist tæplega
tveggja ára með foreldrum að
Ránarslóð 8, þar sem hún ólst
upp ásamt systkinum sínum. Inga
gekk í grunnskólann á Höfn til 15
ára aldurs en þá flutti hún til Ak-
ureyrar og stundaði nám í gagn-
fræðaskólanum.
Inga vann ýmis störf samhliða
því að hugsa um börn og heim-
ilið. Verslunar- og fisk-
vinnslustörf, en lengst af vann
hún í Brauðgerð Kristjáns eða
tæp tuttugu ár og í eldhúsinu á
Dvalarheimilinu Hlíð þar til hún
hætti að vinna.
Ferðalög skipuðu stóran sess í
lífi þeirra hjóna bæði innanlands
og utan. Þau áttu húsbíl í 36 ár og
voru virk í félagsskapnum Flökk-
urum, félagi húsbílaeiganda.
Inga las alla tíð mjög mikið,
fyrir henni var lestur áhugamál,
dægrastytting og skemmtun.
Útförin verður gerð frá Ak-
ureyrarkirkju í dag, 21. janúar
2022, og hefst athöfnin klukkan
13 og verður streymt á facebook-
síðunni Jarðarfarir í Akureyr-
arkirkju – beinar útsendingar:
Hlekkur á streymi:
https://www.mbl.is/andlat
Tryggvi, f. 1962, í
sambúð með Ástu
Sólveigu Alberts-
dóttur, börn þeirra
eru Guðrún Ösp,
sonur hennar og
Jóns Dans Jóhanns-
sonar er Ýmir
Andri, Andri Már,
kærasta hans er
Ylfa Björt Bryndís-
ardóttir. 2) Herdís
Anna, f. 1963, eig-
inmaður Jóhann Oddgeirsson,
börn þeirra eru Vala Margrét,
gift Ólafi Árna Jónssyni og son-
ur þeirra er Ásgrímur Jóhann,
Eyrún Inga, gift Rob Polon og
dóttir þeirra er Helena Vala,
Birkir Orri. 3) Erna Rún, f.
1973, eiginmaður Kristinn Hólm
Ásmundsson, börn þeirra eru
Steinar Freyr, kærasta hans er
Elísabet Ásta Guðjónsdóttir,
Berglind Birta, Friðfinnur
Steindór, kærasta hans er
Sandra Björk Kristjánsdóttir,
og Heiðrún Anna. Kristinn á
soninn Fannar Hólm með Bryn-
Í dag kveðjum við elskulega
móður og tengdamóður, Ingu
Guðlaugu Tryggvadóttur. Eftir
standa margar dýrmætar minn-
ingar og mikið þakklæti. Elsku
mamma er lögð af stað í sitt
hinsta ferðalag, hvort sem hún
tekur flugið eða siglir. Það var
hluti af lífssýn hennar að kynnast
nýjum lendum, læra eitthvað nýtt
og gera vel það sem hún tók sér
fyrir hendur. Mamma var fyrir-
mynd mín í lífinu, hún kenndi
mér margt og hvatti mig áfram
að markmiðum mínum. Hún var
fyrirmyndarhúsmóðir, gestrisinn
fagurkeri sem átti fallegt heimili.
Fjölskyldan var mömmu mikils
virði og bar hún hag hennar ætíð
fyrir brjósti. Hún sýndi okkur
áhuga og var ætíð til staðar fyrir
okkur. Ég er þakklát fyrir allt
sem hún hefur gefið okkur af hlý-
hug og væntumþykju, fyrir
viskuna sem hún miðlaði til okkar
og við munum búa að og miðla
áfram til afkomendanna og
kenndi okkur mikilvægi þess að
rækta ættingja og vini. Hún var
einstök amma og börnin okkar
Vala Margrét, Eyrún Inga og
Birkir Orri áttu mjög fallegt og
gott samband við ömmu sína,
hvert á sinn hátt. Hjá ömmu
mátti nánast allt, baka, spila,
sauma, smíða, amma hafði nefni-
lega alltaf nægan tíma fyrir þau.
Mamma var hafsjór fróðleiks og
var víðlesin, ég gat ætíð leitað til
hennar um upplýsingar og góð
ráð. Hún var algjör bókaormur,
lestur var henni áhugamál,
dægrastytting og skemmtun.
Mamma ferðaðist mikið um Ís-
land og þekkti landið sitt vel.
Jafnframt naut hún þess að fljúga
á vit ævintýra til framandi landa
og hafði heimsótt 42 lönd, sum
þeirra mörgum sinnum. Í 36 ár
fóru mamma og pabbi um á hús-
bílunum sínum sem pabbi smíð-
aði, ferðalög voru þeirra stóra
áhugamál alla tíð. Mamma var
aðeins 11 ára þegar hún fór í vist,
þá gekk hún frá Seyðisfirði yfir
Hjálmárdalsheiði í Loðmundar-
fjörð alein og tók ferðalagið hálf-
an dag. Hún var fjögur sumur í
sveit á Úlfsstöðum í Lommanum
eins og hún kallaði Loðmundar-
fjörð og lofaði vistina mikið. Hún
sagði að þarna hefði áhugi hennar
á landinu og ferðalögum kviknað.
Mamma var þrautseig og hafði
ráð undir rifi hverju í sinni lífsins
siglingu þar sem stundum var
ágjöf vegna heilsu hennar. Æðru-
leysi og hugrekki kom henni í
gegnum veikindi og var pabbi
kletturinn hennar alla tíð. En fyr-
ir mér gat mamma allt nema
kannski að læra á tölvu og
tæknina. Hún vissi af þessu en lét
ekki haggast þótt afkomendurnir
vildu tæknivæða hana. Pabbi var
hennar tölvutæknir og saman
réðu þau fram úr hlutunum, verk-
stjórinn og viðburðastjórinn.
Mamma ætlaði að verða skip-
stjóri þegar hún yrði stór, eins og
pabbi hennar. Nú siglir hún um
sem skipstjóri í sínu draumalandi.
Umfram allt er ég þakklát fyrir
þann tíma sem ég fékk með
mömmu, tæp sextíu ár eru for-
réttindi, saman þroskuðumst við
á lífsins leið og lærðum hvor af
annarri. Hvíldin sem hún þráði er
kærkomin. Ég sé mömmu fyrir
mér eiga sína gæðastund í sum-
arlandinu fagra þar sem hún sötr-
ar sitt kamillute með bók í hendi
og á kantinum eru krossgátur og
Rommy-súkkulaði.
Elsku pabbi, við verðum ætíð
til staðar fyrir þig, með minn-
ingar um góða konu í huga okkar.
Herdís Anna og Jóhann.
Elsku amma okkar, amma
Inga, er fallin frá. Við munum
sakna hennar mikið og vottum
okkar ástkæra afa Lilla samúð
okkar.
Margar minningar koma upp
þegar við hugsum til baka um all-
ar góðu stundirnar sem við áttum
saman. Það var alltaf tekið vel á
móti okkur í Eikarlundi og var oft
venjan að fara beint inn í búr en
þar var alltaf eitthvað gott að
finna. Amma Inga vann lengi í
bakaríi og er sérstaklega minn-
isstætt þegar hún gaf okkur bleik
anísstykki og kleinuhringi sem
fengust þar. Einnig gerði hún
heimsins besta mjólkurgraut að
sögn Birkis Orra. Þegar við syst-
ur vorum yngri horfðum við oft á
Heilsubælið á spólu í Eikarlundi
og höfðum gaman af. Amma safn-
aði fílum, svo að það var oft reynt
að finna slíka á ferðalögum okkar
til að gefa henni. Einnig var lengi
heljarinnar bar í Eikarlundi þar
sem ýmsar flottar vínflöskur var
að finna og var mikið leikið þar.
Þá má nefna að hún og afi Lilli
höfðu mjög mikla ánægju af því
að ferðast um heiminn, hvort sem
það var í húsbílnum góða eða á
fjarlægar slóðir líkt og til Sýr-
lands, Kína og Indlands. Við
eyddum mörgum stundum í Eik-
arlundi að skoða stóra heimskort-
ið í eldhúsinu og ræða um ferða-
lög. Árlega skötuveislan í
Eikarlundi var alltaf fastur
punktur en við unga fólkið end-
uðum yfirleitt inni í sjónvarpsher-
bergi með lokaðar dyr að borða
pappaskötu (pítsu). Eftir að við
fjölskyldan fluttum suður var allt-
af gaman að kíkja í heimsókn
þegar við komum norður. Einnig
héldum við góðu sambandi í
gegnum myndsímtöl þar sem
langömmubörnin voru í aðalhlut-
verki.
Elsku amma, við söknum þín.
Við kveðjum þig með þakklæti í
hjarta og þökkum þér fyrir öll ár-
in sem við fengum að vera sam-
ferða þér.
Þín barnabörn,
Eyrún Inga, Vala Margrét
og Birkir Orri Herdísar-
og Jóhannsbörn.
Elsku amma Inga. Við vorum
lánsöm að alast upp með þig í
næstu götu og að geta hitt ykkur
afa nánast daglega. Þegar við
komum í Eikarlundinn tókstu á
móti okkur með faðmlagi og svo
lá leið okkar iðulega beint inn í
matarbúr enda alltaf eitthvert
góðgæti þar að finna. Að koma í
venjulegt kaffi hjá þér minnti
frekar á veislu, jafnvel þegar við
komum óboðin, t.d. eftir að hafa
verið tímunum saman í jóla-
sveinabrekku, þá gastu alltaf töfr-
að eitthvað fram. Þér fannst alveg
sjálfsagt þegar við tókum vina-
hópinn með, það voru allir vel-
komnir og alltaf var nóg til. Þú
bakaðir meira að segja litlar
Grísla-lummur fyrir Grísla-
bangsann hennar Heiðrúnar. Ef
það var ekki til eitthvað sem okk-
ur langaði í var afi sendur út í búð
til þess að kaupa það. Þú elskaðir
fátt meira en að hafa fólkið þitt
hjá þér og það skein í gegn.
Við minnumst húsbílaferðalag-
anna, stundanna í hjólhýsinu í
Aðaldal, skötuveislanna þar sem
fullorðna fólkið fékk skötu en
börnin fengu pítsu sem síðar varð
þekkt sem „pappaskata“ og að
koma í heimsókn yfir hátíðirnar í
vel skreytt húsið, þá er minnis-
stætt þegar þú fannst Steinar
undir teppi um áramótin að fela
sig fyrir flugeldunum. Allt aðrar
reglur og lögmál voru í gildi hjá
þér, við máttum t.d. borða mat í
stofunni og stundum þegar við
vorum svoleiðis búin að röfla í
foreldrum okkar um eitthvert til-
tekið dót þá hjálpaðir þú okkur að
brúa bilið og skilaðir okkur glott-
andi til baka. Við áttum margar
góðar stundir með þér að spila,
horfa saman á Bangsímon, Reg-
ínu eða Síðasta bæinn í dalnum
eða leysa krossgátur. Steinar og
Friðfinnur sáu um að slá grasið
fyrir þig og eru sammála um að
þú sért besti vinnuveitandi sem
þeir hafa haft.
Það var aðdáunarvert og gam-
an að heyra ykkur afa segja sög-
ur, sjá myndir og minjar frá ferð-
um ykkar um heiminn og ef afi
sagði vitlaust frá varstu ekki
lengi að leiðrétta hann, þú mundir
allt rétt eins og uppáhaldsdýrið
þitt fíllinn. Þú áttir mikið af flottu
dóti og oft þegar við sögðum að
eitthvað væri flott vildir þú endi-
lega gefa okkur það. Þér fannst
alltaf fyndið að rifja upp þegar
Berglind var yngri og vildi erfa
frá þér Aladdínlampa og þú sagð-
ist vera búin að lofa honum öðr-
um og þá spurði Berglind hvort
hún mætti ekki bara eiga allt sem
hinir vildu ekki. Nú eða þegar
Steinar samdi ungur munnlega
um að fá að eiga húsbílinn með
því skilyrði að keyra um með
ömmu og afa.
Við erum svo þakklát fyrir að
hafa átt þig að. Það er ómetanlegt
að hafa átt svona góða ömmu. Þú
varst alltaf til staðar, spurðir allt-
af frétta og varst áhugasöm um
allt sem við vorum að gera. Þú
studdir við áhugamálin okkar og
mættir á viðburði í skólum. Það
er sárt að hugsa til þess að fá
aldrei að hitta þig aftur, fá knús
frá þér, hringja í þig og þú svarir
„Inga hér!“ eða heyra í þér
stjórnast í afa. Takk fyrir alla
viskuna, ástina og hlýjuna sem þú
gafst okkur, þú gafst okkur svo
mikið sem mun endast okkur út
lífið.
Hvíl í friði, elsku amma Inga
okkar.
Þín barnabörn,
Steinar Freyr, Berglind
Birta, Friðfinnur Steindór
og Heiðrún Anna.
Kæra systir og frænka okkar,
Nú er komið að kveðjustund
og leiðarlokum og viljum við því
kveðja þig með fáeinum orðum.
Inga var okkar elst í 8 systkina
hópi, þar sem oft var mikið fjör
og læti og við systkinin urðum að
líta eftir hvoru öðru og hjálpast
að með margt. Mamma var mikið
ein, enda pabbi á sjónum og allt
unnið frá grunni, matur og flestar
flíkur eins og þá tíðkaðist. Þó að
samkomulagið væri oftast gott þá
gekk á ýmsu og margt brallað og
allskonar uppátæki hjá „Höfða-
genginu“ en svo kallaðist barna-
skarinn í nærliggjandi húsum þar
sem voru mjög barnmargar fjöl-
skyldur. Við áttum frekar frjálst
og áhyggjulítið uppeldi með mik-
illi útiveru án áreitis frá símum,
tölvum eða sjónvarpi nútímans.
En ég byrjaði ekki að kynnast
Ingu almennilega fyrr en hún
flutti að heiman og varð sjálf
móðir og húsmóðir. Þegar ég
fermdist kom Inga í heimsókn
með Óla Tryggva, þá 4-5 mánaða
gamlan. Var þá tekin fyrsta al-
mennilega fjölskyldumyndin með
okkur systkinunum og mátti
varla á milli sjá hvor væri stoltari,
nýbakaða mamman eða mamma
okkar með fyrsta barnabarnið.
Þegar ég fór í skóla til Reykjavík-
ur nokkrum árum seinna þá
mætti Inga fljótlega með tvær
gjafir, væna drykkjarkrús og
sparigrís, sem „litla systir“ skyldi
nú nota. Hann er enn til en orðinn
smá haltur. Smám saman urðu
tengslin meiri og þegar ég fór til
Danmerkur í 5 ár var hún dugleg
að senda mér myndir af börn-
unum sínum og Friðfinns og
skrifa mér bréf. Það er gaman að
lesa þessi handskrifuðu bréf í dag
og minnast góðra tíma. Þegar
komu upp veikindi í minni fjöl-
skyldu vildi hún létta undir og
bauð nöfnu sinni Guðlaugu Dröfn
í heimsókn smá tíma. Var hún
síðan leyst út með gjöfum í
stórum stíl og þannig var það
einnig ávallt með hin börnin og
barnabörnin.
Það er hægt að telja upp svo
ótal margt sem Inga systir gerði
fyrir mig og mína fjölskyldu. Allt-
af hafði hún áhuga á heyra af
okkur og gladdist yfir öllu sem að
vel gekk. Þegar hún og Friðfinn-
ur fóru að ferðast um á húsbíln-
um sínum komu þau oft í heim-
sókn og kom hún ávallt færandi
hendi með heimagerðar sultur og
ýmislegt fleira, enda einstaklega
myndarleg húsmóðir og afar gjaf-
mild. Við Linda systir fórum í
heimsókn til þeirra í september
fyrir rúmu ári og áttum við með
þeim góðar stundir í nokkra daga.
Inga og Friðfinnur voru afar
samrýnd hjón sem máttu varla af
hvort öðru sjá. Þegar veikindin
urðu þyngri gerði hann allt sem í
hans valdi stóð til að gera henni
lífið sem bærilegast og stóð eins
og klettur með henni í gegnum
öldurótið.
Hjartans þakkir fyrir allar
góðu stundirnar og að hafa verið
mér góð systir og góð frænka
barnanna minna.
Innilegar samúðarkveðjur til
Friðfinns og fjölskyldunnar.
Ellen Maja og fjölskylda.
Elsku Inga, ég var svo lánsöm
að eignast ykkur Lilla sem
tengdaömmu og -afa þegar ég
kynnist Steinari.
Ég vil þakka fyrir góðar stund-
ir og mun ég sakna samveru
þinnar. Ég fann alltaf fyrir hlýju,
ást og umhyggju í nærveru þinni.
Mér er sérstaklega minnisstæð
sumarbústaðarferðin á Laugar-
vatn, jólaboðin og koma ykkar
Lilla í útskriftarveisluna mína. Þú
og Lilli tókuð alltaf vel á móti
okkur Steinari í Eikarlundinum,
með opnum örmum, kaffi og öðr-
um kræsingum. Ástríða ykkar
Lilla fyrir því að ferðast, kanna
heiminn og læra um nýjar og mis-
munandi menningarslóðir er
nokkuð sem við Steinar höfum
tekið okkur til fyrirmyndar. Takk
fyrir að deila sögunum með okk-
ur. Sögurnar spanna breitt svið,
allt frá ferðalögum ykkar á hús-
bílnum um Norðurlöndin og til
framandi landa eins og Indlands-
ferðin ykkar með Bændaferðum.
Að heyra ferðasögurnar ykkar
hefur gefið mér og Steinari inn-
blástur og löngun til að skoða
heiminn enn meira.
Elsku amma Inga, takk fyrir
allar dýrmætu stundirnar. Hvíldu
í friði.
Elísabet Ásta Guðjónsdóttir.
Inga Guðlaug
Tryggvadóttir
Ástkær eiginmaður minn, pabbi okkar,
tengdapabbi, afi og langafi,
BJARNI HARALDSSON,
kaupmaður
á Sauðárkróki,
lést á Heilbrigðisstofnun Norðurlands,
Sauðárkróki, mánudaginn 17. janúar.
Ásdís Kristjánsdóttir
Guðrún Ingibj. Bjarnadóttir Paul Sørensen
Helga Bjarnadóttir Hafsteinn Häsler
Lárus I. Friðfinns Bjarnason Aldís Hafsteinsdóttir
barnabörn og barnabarnabörn
Ástkær eiginmaður minn, faðir okkar,
tengdafaðir, afi og langafi,
GUÐMUNDUR INGI GUÐJÓNSSON,
Skipalóni 7, Hafnarfirði,
lést á hjúkrunarheimilinu Grund
laugardaginn 15. janúar. Útför hans fer fram
frá Hafnarfjarðarkirkju þriðjudaginn 25. janúar klukkan 13.
Blóm og kransar eru afþakkaðir. Þeim sem vilja minnast hans er
bent á að styrkja Slysavarnafélagið Landsbjörg. Vegna
aðstæðna verða einungis nánustu aðstandendur viðstaddir.
Tengil á streymi frá athöfn má nálgast á mbl.is/andlat
Ásthildur Bjarnadóttir
Guðrún Guðmundsdóttir Björn Bjarnason
Sverrir Guðmundsson Margrét Erla Björnsdóttir
barnabörn og barnabarnabörn
Ástkær eiginmaður minn, faðir okkar,
tengdafaðir, afi og langafi,
OTTO TULINIUS
vélvirkjameistari,
Brekatúni 2, Akureyri,
lést á dvalarheimilinu Hlíð 15. janúar.
Útför hans fer fram frá Akureyrarkirkju
föstudaginn 4. febrúar klukkan 13.
Í ljósi aðstæðna í þjóðfélaginu verður einungis nánasta
fjölskylda viðstödd. Hægt verður að nálgast streymi á
facebooksíðunni Jarðarfarir í Akureyrarkirkju – beinar
útsendingar. Hlekk á streymi má nálgast á www.mbl.is/andlat
Þeim sem vilja minnast hans er bent á Hollvinasamtök SAK.
Sérstakar þakkir til starfsfólks á Skógarhlíð fyrir kærleiksríka
umönnun og einstaka hlýju í garð fjölskyldunnar.
Agnes Tulinius Svavarsdóttir
Svavar Tulinius Þórhalla Halldórsdóttir
Halla Kristín Tulinius Guðjón Ingvi Geirmundsson
Þórey Tulinius Guðmundur A. Sigurðsson
Otto Karl Tulinius Sigrún Finnsdóttir
Hlynur Tulinius Rósa Hrefna Gísladóttir
afa- og langafabörn
Elskulegur faðir okkar,
HILMIR HRAFN JÓHANNSSON,
heimilislæknir
á Akureyri,
lést mánudaginn 10. janúar.
Útför hans fer fram frá Akureyrarkirkju
mánudaginn 31. janúar klukkan 13. Athöfninni verður streymt á
facebooksíðu Akureyrarkirkju: Jarðarfarir í Akureyrarkirkju –
beinar útsendingar. Hlekk á streymi má nálgast á
www.mbl.is/andlat
Helga Hilmisdóttir
Högni Hilmisson
Ólafur Hrafn Hilmisson