Morgunblaðið - 20.05.2022, Blaðsíða 24

kúltúr og þykja fallegir og hreinir en eiga í raun uppruna
sinn í ofbeldi og dýrslegum athöfnum. Þess vegna fór ég
að vinna með hvítan blúndutextíl í verkunum mínum. Við
eigum að vera í hvítum blúndunærfötum þegar við gift-
um okkur undir hvíta blúndukjólnum okkar til að sýna
fram á að við séum hreinar meyjar. Á brúðkaupsnóttu
blæðir okkur í blúnduna, sem er staðfesta þess að við
séum óspjallaðar, sem er náttúrlega bara ofbeldi, að
þurfa að blæða til að sanna að þú hafir ekki verið notuð
áður. Konur mega ekki vera notaðar, en hverjir nota
konur? Þetta býr djúpt í menningunni okkar og erfitt að
setja ábyrgðina á þessu á einhvern einn.“
Ertu þá bara á móti þeim menningarkima að vera sæt
og sexí?
„Nei, alls ekki, ég samþykki konur sem kynverur en er
bara ekki alltaf sammála því hvað þykir sætt og sjarm-
erandi. Það er mikil tvíhyggja á samfélagsmiðlum sem
dæmi þar sem konur eru kyngerðar í ríkum mæli. Konur
eru kynverur, alveg eins og karlmenn. Það er í góðu lagi
að vera sexí en við þurfum ekki að láta það vera þunga-
miðju í tilverunni. En smekkur fólks er misjafn og verð-
ur að fá að vera það og svo er svo gott að muna að við lif-
um líka bara svo mikið í frumhvötinni þrátt fyrir að við
séum að reyna vera siðmenntað samfélag; við erum dýr,
og þaðan er allur þessi áhugi kominn. Ég verð stundum
að hætta að pirra mig á því að mest lesnu fréttirnar séu
um rassa eða fótbolta.“
„Í list minni reyni ég að segja hlutina eins og þeir eru til
þess að benda á þá og í raun til þess að breyta þeim, ekki
til að fela þá. Ég tel að í skömminni og feluleiknum
stækki samfélagsleg mein og þeim er viðhaldið. Heimur
kvenna er fullur af skömm. Tíðir, barneignir, flókin sam-
bönd og fleira. Okkur er aldrei sagt hvað gerist eftir
„hamingjusöm til æviloka“ eða leyft að skora þær hug-
myndir á hólm. Ég vildi rannsaka hversdagslegan veru-
leika konunnar og finna efnivið úr umhverfinu. Úr
kvennakúltúr, úr trúnni og spíritisma, menningarsög-
unni, ævintýrum og náttúrunni. Ég blanda þessu öllu
saman í verkunum. Ég blanda saman öllum mótsögnum
sem ég finn. Ég tek náttúrulegt hár og neglur, ég líki eft-
ir húð á striganum. Ég stilli því svo upp á móti gervi-
efnum, gervihári og -nöglum. Ég et saman náttúrunni og
neysluhyggjunni, yfirborðsmennskunni. Úr því verða
fjarska falleg verk sem við nánari athugun eru grótesk-
ari en mætti ætla. Verkin verða að allri mótsögninni í lífi
okkar. Okkur er sagt að vera náttúrulegar og fallegar, en
á sama tíma klæðum við náttúruna af okkur, með sokka-
buxum, gerviefnum, við lengjum hárið, stækkum brjóst-
in og sveltum okkur. Við höfnum náttúrunni og upp-
hefjum hana samt.“
Eitt verkanna sýnir blóðuga blúndu. Hvernig sérðu of-
beldi úr hvítri blúndu?
„Grunnhugmyndin er í raun ofbeldisfull. Mér finnst
áhugavert að taka hluti sem allir samþykkja í hversdags-
Anarkisti inn við beinið
Það er hispursleysi í Sunnevu og
í henni lifir hugmyndafræði anark-
isma. „Ég var róttæk þegar ég var
yngri og heillaðist af hug-
myndafræði anarkisma og lifi
hann enn. Ég þoli ekki þessa hug-
mynd um að hafa vald yfir öðru
fólki, það er svo margt í mér sem
finnst það óþægilegt og ég reyni
að lifa lífinu út frá því. Ég var
róttækur unglingur og ég fór á
listabraut í FB, klippti af mér
hárið, hékk í Hljómalind og bjó
í kommúnum. Ég fór ein í bak-
pokaferðalög um heiminn, varði
tíma í Ungdómshúsinu í Köben
og tók þátt í baráttu fyrir nátt-
úrunni okkar með Saving Iceland.
Ég kannaði alls konar aðstæður
sem ég taldi að myndu styrkja mig
og fræða mig um heiminn. Ég tel að
til þess að geta tjáð þig um hann
þurfirðu að upplifa hann. Ég hóf
göngu í Listaháskólanum 19 ára
gömul í myndlist og útskrifaðist það-
an 23 ára, ég þurfi að finna mína eigin
leið í lífinu en ég held að það sé alveg
sama hvaða leið þú velur þér, þá slepp-
ur að minnsta kosti engin kona við að
gagnrýna sig og skoða útlitslega séð.
Það er full vinna að halda í gildi sín í
þessu samfélagi.“
Sýning Sunnevu í London gekk von-
um framar og var ákveðið að framlengja
hana, aðsóknin var slík.
„Það var alveg pakkfullt allan tímann á
opnuninni, sendiherra Íslands hélt ræðu
og þetta var mjög hátíðlegt. Núna er ég í
þessum eftir-sýningar-blús sem margir listamenn upp-
lifa í kjölfar opnana og frumsýninga. Ég hef aldrei opnað
kjarnann minn jafn mikið fyrir fólki áður. Ég hef ýtt
mörkunum lengra en ég hef leyft mér að fara áður í
myndlistinni og er því að súpa seyðið af því núna. Sem er
bara náttúrulegt og eðlilegt ferli í þessu öllu saman. Hins
vegar hlakka ég mikið til þess að ýta mér enn lengra og
vaxa áfram sem listamaður.“
Ljósmynd/Anna Maggi
Ljósmynd/Baltasar Breki Samper
„Mér finnst áhugavert að
taka hluti sem allir sam-
þykka í hversdagskúltúr og
þykja fallegir og hreinir en
eiga í raun uppruna sinn í
ofbeldi og dýrslegum at-
höfnum,“ segir Sunneva.
Á sýningunni í Mayfair getur að líta stórt málverk með heitið „Garðabrúða“ eða
Rapunzel. Þar skoðar Sunneva gömlu söguna um Garðabrúðu þeirra Grimms-
bræðra. Í ævintýrum felast lausnir á vandamálum konunnar yfirleitt í hetjulegri
björgun karlhetjunnar og þau lifa síðan saman hamingjusöm til æviloka.
Sunneva Ása Weishapel áður en
sýningin hennar í Mayfair hófst,
sýningardaginn 24. mars.
Ljósmynd/Anna Maggí
Konur eiga að vera náttúru-
lega fallegar, en þeim leyfist
að svindla. Húðlitaðar sokka-
buxur eru dregnar yfir bera
leggi og konur setja á sig
gervihár, að sögn hennar.
Ljósmynd/Anna Maggi
Verkið Rapunzel eftir
Sunnevu Ásu Weisshappel.
24 MORGUNBLAÐIÐ FÖSTUDAGUR 20. MAÍ 2022
Laugavegi 178, 105 Reykjavík | Sími 551 3366 | misty.is
Opið virka daga kl. 11-18, laugardaga kl.11-15
Brianna frá elomi
í nýjum sumarlit!
Skálastærðir E-HH
Verð: Bh 12.900,-
Buxur: 3.990,-