Morgunblaðið - 20.05.2022, Blaðsíða 37

K
ári bjó fyrstu fimm ár ævi sinnar á Álftanesi
ásamt foreldrum sínum sem voru þekkt í
skemmtanalífi borgarinnar. Þau ráku versl-
anirnar Blondie og Goldie og segir Kári að
það hafi verið sláttur á þeim. Í þá daga héldu
verslanir tískusýningar til þess að koma vör-
unum sínum á framfæri. Diskótímabilið var í
hámæli og litla Kára fannst þessi veröld
spennandi, jafnvel þótt hún hafi hrunið á augabragði þegar for-
eldrar hans urðu gjaldþrota þegar hann var sex ára.
„Það má segja að ég hafi verið alinn upp í vinnunni með
mömmu og pabba. Þau voru áberandi á þessum tíma,“ segir
Kári.
„Við fluttum úr fína húsinu okkar í litla íbúð við Hverfisgötu.
Þar bjuggum við í nokkur ár en svo skildu mamma og pabbi
þegar ég var tíu ára. Þá fluttum við bræðurnir með mömmu í
Grafarvoginn þar sem ég fór í skóla,“ segir Kári.
Draumurinn var að reka verslanir
Hann segir að það hafi verið gott að alast upp í Grafarvog-
inum sem var nýtt hverfi á þeim tíma. Hann varð vinsæll og
fann til sín. Úr grunnskóla lá leiðin í Borgarholtsskóla þar sem
Kári fór á verslunarbraut. Hann fór í það nám til þess að und-
irbúa sig fyrir framtíðina því tískuheimurinn var sá heimur sem
hann vildi tilheyra.
„Draumurinn var að reka verslanir þegar ég yrði stór og
vinna í tískuheiminum. Mér fannst vera glamúr yfir þessu. En
svo kláraði ég ekki Borgarholtsskóla því áður en ég varð stúd-
ent var mér boðið fullt starf í versluninni 17 og fór að vinna
þar,“ segir hann og fannst það miklu skemmtilegra en að vera í
skólanum.
Leiddist út í óreglu
Skólagangan í Borgarholtsskóla gekk vel og hann kynntist
nýjum og spennandi vinum sem voru eldri og lífsreyndari en
hann. Þeir skemmtu sér mikið um helgar og kunnu að njóta lífs-
ins til fulls. Kári játar að þótt það hafi verið fjör með þessum
nýju vinum hafi hann sjálfur bara verið lítill týndur strákur
sem vissi stundum ekki hvort hann væri að koma eða fara.
„Ég fór bara út í óreglu og fór að nota eiturlyf flestar helg-
ar,“ segir Kári.
Ég spyr hann út í neysluna. Hvernig þetta hafi byrjað.
„Ég var 17 ára þegar ég prófaði efni í fyrsta skipti. Þetta var
á balli sem var haldið á Ömmu Lú á gamlárskvöld. Staðurinn
var fullur af ungu fólki og mikið fjör. Ég man ekki hvort þetta
var kókaín eða spítt sem ég tók. Ég hafði lofað sjálfum mér þeg-
ar ég var yngri að ég myndi alltaf láta efni vera en þarna þetta
kvöld prófaði ég það samt,“ segir Kári og heldur áfram:
„Það merkilega er að ég fann enga flugeldasýningu. Ég varð
ekki eins fullur af þessum örvandi efnum og það var kannski
það sem gerði það að verkum að ég hélt áfram að prufa þetta.
Fyrst var þetta ein og ein helgi og svo varð þetta meira og
meira. Svo hætti ég að drekka þegar ég var 20 ára. Ég varð
hræddur. Ég vissi að ef ég myndi halda þessu áfram myndi eitt-
hvað gerast. En svo byrjaði ég aftur að drekka,“ segir hann.
Kynntist stelpu og varð pabbi
Þegar Kári var 20 ára tók lífið U-beygju. Hann varð ástfang-
inn og eftir stutt kynni varð hún ólétt.
„Við vorum bestu vinir og erum enn þá. Við byrjuðum saman
og hættum saman og svo hringdi hún í mig nokkru síðar og
sagði mér að hún væri ólétt. Ég vildi æxla ábyrgð og við byrjum
saman og vorum par í níu mánuði. Þá hættum við endanlega
saman því við vorum ekki hamingjusamt par þótt við værum
vinir,“ segir Kári.
Skilgreinir sig ekki sem homma
Kári á tvö börn með tveimur konum. Síðustu ár hefur hann
verið í ástarsambandi með manni en lesendur Smartlands
fylgdust með þeim Ragnari Sigurðssyni þegar þeir gerðu upp
íbúð saman. Þrátt fyrir að hann hafi búið með manni skilgreinir
hann sig ekki sem homma.
„Ég skilgreini mig ekki sem homma. Ég verð ástfanginn af
persónum. Þegar ég var yngri var eitthvað að bögga mig. Á
unglingsárum prófaði ég nokkrum sinnum að vera með
strákum. Svo kynntist ég seinni barnsmóður minni og við vor-
um saman í átta ár. Á meðan ég var með henni var ég ekkert að
horfa á karlmenn. Ég var bara með henni,“ segir Kári en hann
og barnsmóðir númer tvö eiga dóttur saman.
Undir lok sambandsins ertu samt farinn að spá meira í
strákum, ekki satt?
„Jú,“ segir Kári og heldur áfram:
„Þetta var togstreita. Pabbi minn var gamaldags, amma mín
og afi líka. Það var aldrei vesen á mömmu minni. Hún hafði full-
an skilning á því að ég væri líka fyrir stráka. Það sem truflaði
umhverfi mitt var líklega að þarna var ég búinn að eignast tvö
börn og fólki fannst bara að ég ætti að standa mig. Ég fann líka
fyrir ótta og hélt að það yrði sjokk ef fólk áttaði sig á því að ég
væri fyrir karlmenn,“ segir hann.
Kári segir að tímarnir hafi breyst mikið og í dag sé fólk minna
að spá í kynhneigð fólks. Hann var með mynd í kollinum af ster-
íótýpu af homma og hún passaði ekki við lífið sem hann vildi lifa.
Auk þess leið honum alltaf eins og hann væri að gera eitthvað
sem hann mætti ekki gera þegar hann var með strákum.
„Málið er að ég held að hugmynd mín um að vera samkyn-
hneigður á Íslandi hafi verið það sem var að trufla mig. Ég var
bara með ákveðna steríótýpu í huganum af homma og ég vissi
að það er ekki ég. Mig langaði ekki að breyta sjálfum mér til
þess að vera einhver sem ég er ekki. Ég er fjölskyldumaður
sem vill eiga notalegt hús uppi í sveit. Viðhorf mitt breytist
mikið þegar ég fór að ferðast meira og dvelja meira erlendis. Þá
sá ég hvernig stemningin er öðruvísi. Það eru til milljón teg-
undir af samkynhneigðu og tvíkynhneigðu fólki. Það hjálpaði
mér að átta mig betur á sjálfum mér,“ segir hann.
Guð blessi Ísland
Árið 2005 flutti Kári til Bretlands ásamt barnsmóður númer
tvö. Þau fóru í nám og lífið gekk bara nokkuð vel. Tveimur ár-
um seinna voru þau komin til Alicante á Spáni þar sem planið
var að opna kaffihús. Þau voru búin að safna nægum peningum
til þess að geta opnað kaffihúsið þegar Geir Haarde bað Guð að
blessa Ísland og allt hrundi.
„Við hættum saman í lok 2009 en þá vorum við búin að eign-
ast dóttur sem var eins árs. Við erum bæði miklir sígaunar og
vorum full af ævintýraþrá. Við vorum metnaðarfull og langaði
að gera einhverja spennandi hluti. Þetta gekk bara ekki alveg
upp,“ segir hann og fór í framhaldinu aðvinna í sjálfum sér til að
sjá hlutina í öðru ljósi.
„Nokkrum mánuðum eftir skilnaðinn við barnsmóður mína
fór ég að vinna í meðvirkninni minni. Ég varð bara að taka til í
hausnum á mér og hætta að vera alltaf að þóknast öllum. Eitt af
því sem kom út úr þessari vinnu var að hætta að pæla í því hvað
öðru fólki fyndist. Stuttu seinna fréttist það í fjölskyldunni
minni að ég væri farinn að vera með strákum og þá var það allt í
lagi því ég var kominn á annan stað með þetta,“ segir hann.
Sneri vörn í sókn
Kári keypti fyrstu myndavélina árið 2005 og var alltaf að
taka myndir. Fljótlega eftir að hann byrjaði aftur að vinna í 17
fór hann að taka myndir fyrir fyrirtækið. Hann velti fyrir sér
hvort hann ætti að fara í fatahönnun eða læra ljósmyndun.
„Það var samt einhver stoppari. Ég sá ekki fyrir mér að ég
gæti unnið við þetta. Það sem þvældist líka fyrir mér er hvað
þetta er lítill heimur hérna heima. Ég vissi samt að ef ég
myndi fara út í nám myndi heimurinn minn stækka og ég
myndi sjá hlutina í öðru ljósi. Úr varð að ég komst inn í Lond-
on College of Fashion 2012. Ég þurfti að skila inn möppu til
þess að komast inn í mastersnámið hjá þeim. Ég setti allt á
fullt og bjó til möppu sem kom mér inn í skólann. Þetta var í
raun ekki venjuleg mappa heldur tímarit en með því vildi ég
sýna þeim hvað ég gæti gert og hver ég væri. Það voru miklar
tilfinningar í myndunum en þannig vil ég líka hafa það,“ segir
hann.
Hann upplifði mikla gleði þegar hann komst inn í skólann en
hann var líka kvíðinn.
„Ég hafði ekki verið í skóla í mörg ár og vissi að þetta yrði erf-
itt. Ég upplifði kvíða, stress, spennu og allt það helsta. Oft var ég
efins um að ég gæti þetta. Svo kom að því að ég útskrifaðist og
skrifaði lokaritgerð upp á 80 blaðsíður um það hvort það væri
hægt að nota tískuljósmyndun til þess að vekja athygli á við-
kvæmum málefnum. Svarið mitt var já,“ segir hann.
Síðan þá hefur hann unnið fyrir Vogue og Elle og mörg vin-
sælustu tímarit heims. Hann hefur líka skotið auglýsinga-
herferðir fyrir Eucerin, MAC og Yamaha ásamt því að vinna
með heimsfrægum fyrirsætum. Þessi verkefni duttu þó ekki af
himnum ofan. Hann þurfti að hafa mikið fyrir því. Hjólin fóru
ekki að snúast almennilega fyrr en hann gekk til liðs við um-
boðsskrifstofu í Þýskalandi og fór að vinna með auglýsingastofu
sem kom honum inn í mörg áhugaverð verkefni.
„Fyrir fimm árum gekk ég á milli og fékk endalaus nei en svo
á endanum fékk ég umboðsskrifstofu í Þýskalandi og þeir
kynntu mig fyrir stórum fyrirtækjum. Þar hitti ég alls konar rit-
stjóra og þannig byrjaði þetta. Skref fyrir skref. Auðvitað byrj-
aði ég ekki á bestu tímaritunum en svo þróaðist þetta og varð
betra. Á sama tíma varð ég efins um að ég væri að gera rétt,“
segir Kári.
Hvers vegna var það? Bankaði litli strákurinn upp á?
„Já, örugglega. Það getur vel verið. Það er erfitt að vera að
reyna að sanna sig og koma sér á framfæri og eiga enga pen-
inga. Fólkið í kringum mig sagði mér að koma bara heim og gef-
ast upp á þessu en ég var ekki tilbúinn til að gefa þetta upp á
bátinn. En svo fór ég að fá betri verkefni. Það að mynda fyrir
merki eins og Eucerin er eitt það stærsta sem þú getur fengið ef
þú ert ljósmyndari. Í dag er ég búinn að skjóta sjö herferðir fyr-
ir Eucerin og það hefur hjálpað mér mikið því það er mikill
gæðastimpill.“
Aldrei verið meira að gera
Aðspurður hvort ástandið í heiminum síðustu tvö ár hafi sett
strik í reikninginn segir hann svo ekki vera.
„Síðasta ár var besta árið mitt síðan ég byrjaði að vinna sem
ljósmyndari. Ég er búinn að taka tvær MAC herferðir og svo hef
ég líka myndað fyrir fyrirtæki hérna heima eins og Kringluna og
Bláa lónið. Ég er með umboðsskrifstofu í New York og er nýlega
búinn að skrifa undir samning við íslenska umboðsskrifstofu
sem heitir Móðurskipið. Þótt ég hafi fengið hvert risaverkefnið á
fætur öðru þá ætla ég að fara lengra,“ segir Kári og segir að þótt
það gangi vel hjá honum þá eigi hann sína drauma.
„Draumurinn er að nota nota ljósmyndun til að vekja athygli á
viðkvæmum málefnum. Draumurinn er líka að komast á þann
stað að ég geti labbað inn á safn og opnað sýningu á tengslum
við þetta. Ég vil geta hjálpað og hreyft við fólki og ég mun ekk-
ert hætta fyrr en ég er búinn að ná því,“ segir Kári.
Ég var 17 ára þegar ég prófaði
efni í fyrsta skipti. Þetta var á
balli sem var haldið á Ömmu Lú á
gamlárskvöld. Staðurinn var full-
ur af ungu fólki og mikið fjör.
FÖSTUDAGUR 20. MAÍ 2022 MORGUNBLAÐIÐ 37