Morgunblaðið - 08.09.2022, Blaðsíða 40

40 MINNINGAR
MORGUNBLAÐIÐ FIMMTUDAGUR 8. SEPTEMBER 2022
✝
Kristján Oddsson
fæddist 1. sept-
ember 1927 á Grett-
isgötu 40b í Reykja-
vík. Hann lést á
hjúkrunarheimilinu
Skjóli 25. ágúst 2022.
Foreldrar hans
voru Sigríður Kristín
Halldórsdóttir hús-
móðir, frá Skálm-
holtshrauni í Flóa-
hreppi, f. 7.1. 1898, d.
7.4. 1964, og Oddur Björnsson
stýrimaður og bókaútgefandi frá
Akranesi, f. 7.11. 1989, d. 14.12.
1972.
Systur Kristjáns voru Katrín, f.
17.3. 1923, d. 27.4. 1982, Andrea, f.
5.10. 1925, d. 1.3. 2022, og Birna, f.
23.5. 1931, d. 24.3. 2012.
Kristján ólst upp í Reykjavík og
bjó lengst af á Laugavegi 130
ásamt foreldrum og systrum.
Hann fékk hefðbundna skóla-
vist í barna- og gagnfræðaskólum.
Hóf nám í Menntaskólanum í
Reykjavík haustið 1943 og lauk
stúdentsprófi úr máladeild vorið
1947.
stjórnum greiðslufyrirtækja og líf-
eyrissjóða.
Árið 1950 gekk Kristján að eiga
Kristborgu Benediktsdóttur, f. 8.9.
1930, d. 17.10. 2010.
Börn þeirra eru: 1) Þór, f. 21.5.
1951, d. 1.12. 1985. Börn Þórs og
Elínborgar Þórarinsdóttur, f. 4.7.
1954, eru Anna, f. 4.8. 1974, Krist-
borg, f. 7.10. 1977, og Þórarinn, f.
7.10. 1977. 2) Benedikt, f. 14.3.
1953. Börn Benedikts og Rósu
Kristjánsdóttur, f. 14.11. 1955, eru
Kolbrún, f. 19.5. 1978, Kristján, f.
23.4. 1980, og Kristrún, f. 26.7.
1988. 3) Sigríður Kristín, f. 15.12.
1956. Börn Sigríðar og Jökuls Sig-
urðssonar, f. 28.1. 1955, d. 5.12.
1997, eru Tinna, f. 4.8. 1978, Orri, f.
11.7. 1984, og Sunna, f. 17.3. 1988.
4) Már, f. 5.7. 1958. Börn Más og
Höllu Ásgeirsdóttur, f. 30.6. 1957,
eru Anna Hrund, f. 26.2. 1981, og
Ásgeir Þór, f. 15.8. 1984. 5) Oddur,
f. 5.10. 1962, kvæntur Elsu Þór-
isdóttur, f. 8.11. 1962. Börn Odds
og fyrri konu hans, Hafdísar Sig-
urðardóttur, f. 5.10. 1961, eru
Ágústa, f. 9.9. 1981, Kristján, f.
18.1. 1989, og Ívar, f. 11.12. 1990.
Barnabarnabörn eru 26.
Útför Kristjáns fer fram í Bú-
staðakirkju í dag, 8. september
2022, kl. 15.
Samhliða námi
stundaði Kristján
ýmis störf til sjós er
hann hafði aldur til
en dvaldi í Neðra-
Nesi í Stafholt-
stungum á sumrin
sem barn. Að loknu
stúdentsprófi hóf
hann nám í lækna-
deild Háskóla Ís-
lands en hvarf frá
námi í 2. hluta námsins vegna
stækkandi fjölskyldu. Hann starf-
aði við bóksölu í Bókaverslun Ísa-
foldar og hjá Innkaupasambandi
bóksala áður en hann hóf störf í
Verzlunarsparisjóðnum. Við
stofnum Verzlunarbanka Íslands
starfaði hann fyrst í víxladeild,
síðar sem skrifstofustjóri, aðstoð-
arbankastjóri og loks sem banka-
stjóri frá 1972. Við samruna sk.
viðskiptabanka í Reykjavík (Versl-
unar-, Útvegs-, Alþýðu- og Iðn-
aðarbanka) í Íslandsbanka í árs-
byrjun 1992 tók hann sæti í
framkvæmdastjórn. Hann lauk
störfum 1994 en starfaði áfram í
Ástkær föðurafi okkar, Kristján
Oddsson, kvaddi þann 25. ágúst sl.
tæplega 95 ára að aldri.
Við erum gæfusöm að hafa feng-
ið að eiga afa KO að langt fram á
fullorðinsár okkar, og þakka ber að
hann var hress og hraustur fram
yfir níræðisaldurinn. Afi og amma
voru okkur systkinunum mikilvæg-
ir bakhjarlar í fjölskyldunni, sér í
lagi eftir fráfall föður okkar þegar
við vorum enn á unga aldri. Á
heimili þeirra og samvistum við
þau hlutum við menningarlegt
uppeldi, iðkuðum gott málfar og
nutum nálægðar við bókmenntir og
listaverk. Þau kynntu okkur töfra-
heim leikhússins auk þess sem við
höfðum aðgang að stolti heimilis-
ins, hinu afar góða og yfirgrips-
mikla bókasafni þeirra. Við búum
að því að þau hjónin höfðu
ákveðnar væntingar til okkar hvað
varðar menntaveginn, sem reynd-
ust okkur hvatning á því sviði.
Yndi afa voru bókmenntir og
ljóð. Hann þýddi nokkrar bækur,
þeirra þekktust er Veröld ný og
góð eftir Aldous Huxley, auk þess
sem hann gaf nokkrar bækur út.
Hann hafði gott brageyra, var lunk-
inn að setja saman vísur og við í
fjölskyldunni eigum skemmtilegan
brag um sérhvern meðlim. Er það
nokkur bálkur enda afkomendur
þeirra ömmu fjölmargir.
Við fráfall ömmu þann 17. októ-
ber árið 2010 varð mikil breyting á
lífinu hjá afa. Hvað okkur systkinin
varðaði hélt hann sínu striki og var
samur við sig, góður heim að sækja,
áhugasamur um okkar mál og líf,
og studdi okkur með ráðum og dáð.
Afi Kristján var afar vænn og
traustur maður. Hann var glæsi-
legur á velli, sem og þau hjónin
bæði, tranaði sér eða sínu aldrei
fram, heldur var „familían“ og eink-
um barnabörnin ávallt í fyrirrúmi.
Við kveðjum afa okkar með
þakklæti og væntumþykju efst í
huga.
Anna, Kristborg og
Þórarinn Þórsbörn.
Nú hefur Kristján kvatt okkur,
seinastur af fjórum systkinum.
Andrea, móðir mín eða Adda eins
og hún var venjulega kölluð, lést
fyrir hálfu ári, á nítugasta og sjö-
unda árinu. Yngst þeirra systkina,
Birna, lést 2012 tæplega áttatíu og
eins árs. Katrín, sem var elst, dó
langt um aldur fram, 1982, ekki
orðin sextug. Sorgin er óhjákvæmi-
legur fylgifiskur lífsins, Kristján fór
ekki varhluta af því. Hann missti
konu sína fyrir tólf árum eftir tæp-
lega 60 ára hjónaband og frumburð
sinn í blóma lífsins sem hafði gefið
honum þrjú barnabörn.
Þetta eru mikil tímamót fyrir
okkur, afkomendur ömmu og afa,
Odds og Sigríðar Kristínar. Við
systkinin höfum verið svo lánsöm að
fá að hafa okkar foreldra inn í okkar
efri ár. Nú er pabbi einn eftir af
mökum móðursystkina minna.
Einn staður gegndi lykilhlutverki
í stórfjölskyldunni, Laugavegur 130,
hús afa og ömmu sem foreldrar mín-
ir eignuðust síðan. Þar bar fundum
okkar Kristjáns helst saman þegar
ég var barn að aldri. Lundin létt, líkt
og hjá mömmu, þannig man ég
Kristján.
Einu sinni leitaði ég til Kristjáns
vegna ritgerðarsmíðar þegar ég var
í öldungadeild MH. Það var auðsótt
að fá lánað heim úr bókasafni þeirra
hjóna í Bjarmalandinu.
Einhverju sinni, fyrir mörgum
árum, sagði pabbi mér frá spjalli
þeirra um bankastarfsemi en Krist-
ján var bankastjóri. Pabbi hafði
ákveðnar meiningar um tengsl inn-
og útlána sem Kristján var ekki al-
veg tilbúinn til að samþykkja. Vænt-
anlega hefur pabbi verið fastur fyrir
því Kristján gaf eftir. Mörgum árum
síðar impraði ég á þessu við Krist-
ján. Hann sagði mér að hann nennti
ekki að standa í deilum um slíkt. Það
átti hann sameiginlegt með
mömmu, deilur voru ekki þeirra
Ella.
Ég votta börnum Kristjáns
ásamt tengdabörnum og öllum af-
komendum mína dýpstu samúð.
Ari Tryggvason.
Í dag kveðjum við og minnumst
með hlýju fyrrverandi samstarfs-
manns okkar Kristjáns Oddssonar
bankastjóra. Kristján hóf störf í
Verzlunarbankanum árið 1960, fyrst
í víxladeild en varð fljótt stjórnandi
og síðar bankastjóri bankans um
árabil. Hann vann ötullega að sam-
einingu fjórbankanna sem lagði
grunninn að stofnun Íslandsbanka
árið 1989 og var lykilmaður í þeim
árangri sem náðist í samþættingu á
rekstri bankanna. Kristján lét af
störfum hjá Íslandsbanka fyrir ald-
urs sakir hinn 1. september 1994.
Kristján var glaðlyndur maður,
skarpgreindur, framsýnn, hrein-
skiptinn og víðlesinn. Hann hafði
frumkvæði að innleiðingu nýjunga í
bankarekstri og leiddi m.a. tölvu-
væðingu bankans um árabil. Hann
ávann sér fljótt traust starfsmanna
bankans enda fór hann aldrei í
manngreinarálit og nálgaðist alla á
jafningjagrunni. Hann lagði sig
fram um að kynnast starfsfólki
bankans, virkja og virða sjónarmið
þeirra. Hann hafði lag á að miðla
málum ef á reyndi, ávallt með það
að markmiði að ná árangri. Hann
lagði áherslu á að fagna sigrum,
stórum sem smáum, og lagði sig
fram um að starfsfólki liði vel og
væri ánægt í vinnunni, sem var
óhefðbundið sjónarmið á þeim tíma
þegar algengara var að formfesta
réði ríkjum í stjórnarháttum.
Sjálf man ég þegar ég hitti
þennan reffilega bankastjóra í
fyrsta sinn. Hann tók brosmildur á
móti ungri konu sem var á sínum
upphafsskrefum í bankaheiminum.
Með Kristjáni er genginn heil-
steyptur og góður maður sem við
minnumst með söknuði.
F.h. starfsmanna Íslandsbanka,
Birna Einarsdóttir.
Kristján Oddsson
- Fleiri minningargreinar
um Kristján Oddsson bíða
birtingar og munu birtast í
blaðinu næstu daga.
✝
Svanhildur
Guðmunds-
dóttir fæddist í
Keflavík 17. des-
ember 1933. Hún
lést á Heilbrigðis-
stofnun Suður-
nesja 27. ágúst
2022. Foreldrar
hennar voru hjón-
in Guðmundur Júl-
íus Magnússon, f.
5.7. 1897, d. 11.3.
1975, frá Keflavík, og Sig-
urðína Ingibjörg Jóramsdóttir,
f. 25.11. 1903, d. 24.7. 1975 frá
Leiru.
Systkini Svanhildar eru Sig-
urður Breiðfjörð, f. 24.7. 1922,
d. 27.1. 1996, Ingveldur Haf-
dís, f. 23.12. 1923, d. 6.3. 2022,
Ingvar Guðmundur, f. 16.5.
1928, d. 13.11. 2021, Jórunn
Alda, f. 9.12. 1941, og Guðrún,
f. 17.9. 1945.
Svanhildur giftist 11.12.
1954 Ólafi Heiðari Þorvalds-
son. c) Bergrós, f. 1988. Sam-
býlismaður Ívar Þorsteinsson,
f. 1989. Barn þeirra: Trausti
Ragnar. 3) Sigurður Stefán, f.
1960. 4) Reynir, f. 1965. M. Vil-
borg Ása Björnsdóttir. Skilin.
Börn þeirra: a) Guðrún Helga,
sambýlismaður Davíð Már Sig-
urðsson. b) Elísabet Sara, sam-
býlismaður Sveinn Sveinsson,
barn þeirra: Elísabet Fjóla. c)
Ólafur Garðar. Seinni eigin-
kona Reynis er Agata Ólafs-
dóttir, dóttir hennar er
Magdalena Anna.
Svanhildur lauk hefðbundnu
grunnnámi við barna- og ungl-
ingaskólann í Keflavík. Svan-
hildur vann lengst af starfsævi
sinni við verslunarstörf hjá
Kaupfélagi Suður-
nesja/Samkaupum frá maí
1970 til starfsloka í júní 2009
eða samfellt í tæp 40 ár, hún
lét af störfum 75 ára.
Hún var virkur félagi í
Lionessuklúbbi/Lionsklúbbnum
Æsu, félagi síðan 1988. Hún
fékk Melvin Jones-viðurkenn-
ingu 2012 og starfaði allt fram
að lokafundi í vor 2022.
Útför hennar fer fram frá
Ytri-Njarðvíkurkirkju í dag, 8.
september 2022, kl. 13.
syni frá Grund í
Njarðvík, f. 17.10.
1929, d. 7.6. 1999.
Börn þeirra eru: 1)
Þorvaldur Stefán,
f. 1954. M. Fanney
Sigurlaug Bjarna-
dóttir, f. 1957.
Sonur þeirra: Ólaf-
ur Heiðar, f. 1974.
M. Tinna Trausta-
dóttir. Skilin. Börn
þeirra eru: Brimar
og Edda Margrét. 2) Sigríður
Guðrún, f. 1956. M. Gísli Krist-
ján Traustason, f. 1955, d.
2014. Börn þeirra: a) Svanhild-
ur Heiða, f. 1976. M. Michael
Anthony Weaver, f. 1976. Börn
þeirra: Óðinn Kristjón og Ísak
Logi, fyrir átti Svanhildur
Heiða soninn Sigurð Stefán
Ólafsson. b) Trausti, f. 1978.
M. Kristín Guðmundsdóttir, f.
1979. Börn þeirra: Gísli Krist-
ján og Karen Júlía, fyrir átti
Kristín Aron Fannar Kristínar-
Ekki hefði okkur órað fyrir
því fyrir tæpu ári að við yrðum
einar eftir af systkinahópnum,
en við vorum sex systkinin. Öll
höfum við búið á Suðurnesjum
utan elsti bróðir okkar Sigurð-
ur, sem bjó lengst af í Kaup-
mannahöfn, en flutti hingað
heim eftir lát eiginkonu sinnar
Grethe, Siggi lést 1996, Ingvar
lést í nóvember 2021, Ingveldur
lést í mars 2022 og Svanhildur
27. ágúst 2022. Hvað lífið tekur
oft óvæntar beygjur, þannig er
það núna, við reynum að skilja,
finnum hvað allt er breytt. Við
vorum vön að fylgjast vel hvert
með öðru, hittumst yfir kaffi-
bolla og fjölskyldur okkar hafa
átt saman gleðistundir á jólum
og tengt sumarferðum bæði
hérlendis og erlendis. Fram
undan er að læra að skilja nýj-
an veruleika án þeirra sem far-
in eru, en með fjölskyldum okk-
ar.
Kæra Svana systir eins og
þú varst ávallt kölluð, þú skilur
eftir margar góðar minningar,
sem ylja og draga úr sárasta
söknuðinum. Við munum þig
unga í flottu kjólunum þínum,
líklega keyptum þegar þú fórst
sem fulltrúi fjölskyldunnar í
brúðkaup Sigga bróður og
Grethe til Kaupmannahafnar,
1953, sigldir með Ms. Dronning
Alexandrine. Þú hafðir yndi af
því að klæðast fallegum fötum,
vera vera vel tilhöfð um hárið
og með fallega lakkaðar neglur,
sem voru þær allra flottustu.
Ári seinna ert þú gift kona með
fyrsta barnið þitt hann Þorvald
(Valda). Við systurnar munum
þegar þið Ólafur (Bóbó) mað-
urinn þitt fluttuð í kjallarann á
Vatnsnesvegi 28, sem þá var
sannkallað fjölskylduhús þar
sem samheldni ríkti, og þar
fjölgaði hjá ykkur þegar dóttir
ykkar fæddist hún Sigríður
(Sirrý). Seinna byggðuð þið
Bóbó húsið ykkar á Hraunsvegi
9 í Njarðvík og þar bættust í
hópinn ykkar þeir Stefán og
Reynir.
Þú fórst ung að vinna við
verslunarstörf og Jórunn naut
góðs af því þegar þið mamma
komuð því í kring að hún gæti
farið á Jamboree til Englands
1957, mamma gætti barnanna
þinna og þú vannst í stað Jór-
unnar í Kaupfélaginu á
Vatnsnestorgi. En við verslun-
arstörf hjá Kaupfélaginu/Sam-
kaupum starfaðir þú samfleytt
frá 1970 til ársins 2009, þá 75
ára.
Það er gott að eiga góða að,
við fundum það vel fjölskyldan
1975 þegar foreldrar okkar dóu
það ár með stuttu millibili og
húsið ykkar skemmdist í eldi,
þá tóku margir höndum saman
og unnu að endurnýjun á hús-
inu, sem er enn heimili ykkar.
Eftir að Bóbó lést 1999 hélduð
þið Stefán heimili saman, til
ykkar var gott að koma í kaffi,
sitja við eldhúsborðið eða úti á
palli og njóta samveru. Áfram
verðum við til staðar og njótum
samveru hvert annars. Mikið
var það notaleg stund sem við
áttum með Svönu á sjúkrahús-
inu þegar við horfðum saman á
myndband sem Óli mágur tók
bæði í sumarbústaðnum þeirra
Óla og Jórunnar og í Birki-
hvammi, þar sem við systkinin
vorum öll saman ásamt mökum
í tilefni 70 ára afmælis Sigga
bróður. Mikið var hlegið þegar
við vorum að rifja upp stundir
frá æskuárunum, aðallega voru
það þau eldri sem sögðu frá og
við tvær yngri nutum þess að
hlusta á líflegar frásagnir.
Þú varst glaðvær en flíkaðir
ekki tilfinningum þínum, en
varst alltaf til staðar fyrir fjöl-
skyldu þína og systkini. Þið
hjónin höfðuð yndi af því að
ferðast og þá sérstaklega er-
lendis og þá helst í sólina þar
sem þið nutuð tilverunnar. Síð-
ar meir ferðaðist þú bæði er-
lendis og hérlendis með vini
þínum honum Emil eða með fé-
lögum í Félagi eldri borgara og
Lionsfélögum í Lionsklúbbnum
Æsu.
Við kveðjum kæra systur og
geymum minningu um hana í
hjarta okkar. Við sendum
Valda, Sirrý, Stefáni, Reyni og
fjölskyldum innilegar samúðar-
kveðjur.
Jórunn, Guðrún og
fjölskyldur.
Svanhildur gerðist meðlimur
í Lionessuklúbbi Njarðvíkur
1988, þá hafði klúbburinn verið
starfræktur í eitt ár, en tíu ár-
um seinna var honum breytt í
Lionsklúbb Æsu. Svanhildur
var búin að vera fullgildur með-
limur í 34 ár. Á þessum langa
starfsferli starfaði hún í mörg-
um nefndum og verkefnum.
Hún var sæmd æðstu við-
urkenningu Lionshreyfingunn-
ar, Melvin Jones, 27. júní 2012.
Svanhildur var einstök
manneskja, full af æðruleysi og
hlýju og sífellt brosandi.
Hún var góður félagi sem við
kveðjum með hlýhug og virð-
ingu.
Við þökkum trausta og góða
samfylgd og sendum fjölskyldu
hennar okkar innilegustu sam-
úðarkveðjur.
Nú húmi slær á hópinn þinn,
nú hljóðnar allur dalurinn
og það, sem greri á þinni leið
um því nær heillar aldar skeið.
Vor héraðsprýði horfin er:
öll heiðríkjan, sem fylgdi þér.
Og allt er grárra en áður var
og opnar vakir hér og þar.
Þér kær var þessi bændabyggð,
þú battst við hana ævitryggð.
Til árs og friðar – ekki í stríð –
á undan gekkstu í háa tíð.
Þitt starf var farsælt, hönd þín hlý
og hógvær göfgi svipnum í.
Þitt orð var heilt, þitt hjarta milt
og hugardjúpið bjart og stillt.
En styrrinn aldrei stóð um þig,
– hver stormur varð að lægja sig,
er sólskin þinnar sálar skein
á satt og rétt í hverri grein.
Loks beygði þreytan þína dáð,
hið þýða fjör og augnaráð;
sú þraut var hörð – en hljóður nú
í hinsta draumi brosir þú.
Svo hvíl þig, vinur, hvíld er góð,
– vor hgjörtu blessa þína slóð
og Laxárdalur þrýstir þér
í þægum friði að brjósti sér.
(Jóhannes úr Kötlum)
Fyrir hönd félaga í Lions-
klúbbi Æsu,
Guðbjört
Ingólfsdóttir.
Svanhildur
Guðmundsdóttir
- Fleiri minningargreinar
um Svanhildi Guðmunds-
dóttur bíða birtingar og
munu birtast í blaðinu næstu
daga.
Minningarkort á
hjartaheill.is
eða í síma 552 5744
Stapahrauni 5, Hafnarfirði
Sími: 565 9775
www.uth.is - uth@uth.is
Frímann
897 2468
Hálfdán
898 5765
Ólöf
898 3075
Kristín
699 0512
Ástkær faðir okkar, afi og langafi,
JÓN EGGERT HVANNDAL,
Álfaskeiði 123, Hafnarfirði,
lést á heimili sínu miðvikudaginn 24. ágúst.
Útför hans verður gerð frá Fríkirkjunni í
Reykjavík miðvikudaginn 14. september
klukkan 13.
Dóra Hvanndal
Björg Hvanndal R. Achinelli
barnabörn og barnabarnabörn