Morgunblaðið - 22.09.2022, Blaðsíða 38

38 MINNINGAR
MORGUNBLAÐIÐ FIMMTUDAGUR 22. SEPTEMBER 2022
✝
Arnbjörg Sig-
urðardóttir
fæddist í Hafnar-
firði 25. nóvember
1952. Hún lést á
Landspítalanum
við Hringbraut 10.
september 2022
eftir stutt veikindi.
Arnbjörg var
dóttir Sigurðar
Lárusar Árnason-
ar, f. 23.10. 1921,
d. 5.3. 1969 og Jólínar Ingv-
arsdóttur, f. 1.11. 1924, d.
10.12. 2004. Bræður Arn-
bjargar voru Árni Vilberg, f.
8.10. 1945, d. 13.1. 2019, og
Ingvar Jóhann, f. 23.12. 1949, d.
2.4. 1963.
Eftirlifandi eiginmaður Arn-
bjargar er Ástgeir Þor-
steinsson, f. 6.9. 1950.
Arnbjörg og Ástgeir eign-
uðust þrjú börn: 1) Sigurveig, f.
25.1. 1976, búsett í Kaupmanna-
höfn. Eiginmaður hennar er Er-
lingur Örn Bartels Jónsson og
synir þeirra eru Karl Matthías
Arnbjargar í nóvember 1972.
Fyrstu hjúskaparárin bjuggu
þau á Öldugötunni í Reykjavík
og árið 1977 fluttu þau á Sel-
foss, þar sem þau bjuggu til
ársins 1989. Þaðan lá leiðin í
Bakkahverfið í Breiðholtinu og
í byrjun árs 1996 fluttu þau að
Suðurgötu 96 í Hafnarfirði þar
sem þau hafa búið alla tíð síðan.
Arnbjörg starfaði við hin
ýmsu verslunar- og þjón-
ustustörf, meðal annars á Hótel
Sögu og Tösku- og hanskabúð-
inni. Hún rak verslunina Skó-
gluggann í Hafnarfirði um
tíma. Fyrir u.þ.b. 20 árum hóf
hún störf í Sundlaug Suður-
bæjar í Hafnarfirði og síðustu
árin þar til hún veiktist starfaði
hún í Rokku í Fjarðarkaupum.
Líkt og móðir hennar var
Arnbjörg var mikil hannyrða-
kona. Arnbjörg synti flesta
daga og fór í langa göngutúra
með hundinn Garúnu, sem þau
hjónin tóku að sér síðasta
haust. Arnbjörg var mikill tón-
listarunnandi og síðustu ár fór
hún reglulega á tónleika. Und-
anfarin ár eyddu þau hjónin
drjúgum hluta sumarfrísins
keyrandi um landið með hjól-
hýsið sitt. Útför Arnbjargar fer
fram í dag, 22. september 2022,
kl. 13 frá Hafnarfjarðarkirkju.
Bartels, f. 2013 og
Jóhann Ágúst Bar-
tels, f. 2018. 2)
Lína Dögg, f. 20.5.
1980, búsett í
Reykjavík. Eig-
inmaður hennar er
Barry Lennon og
synir þeirra eru
Thomas Lennon, f.
2013 og Nói Len-
non, f. 2018. 3) Sig-
urður, f. 30.3. 1982,
búsettur á Selfossi. Eiginkona
hans er Harpa Kristín Hlöð-
versdóttir og börn þeirra eru
Arnbjörg Ýr, f. 2007, Ingvar
Hrafn, f. 2010 og Álfheiður
Edda, f. 2014.
Arnbjörg ólst upp á Hóla-
braut í Hafnarfirði og gekk í
Lækjarskóla og síðar Flens-
borg. Að skólagöngu lokinni bjó
hún um tíma í París og á Mal-
lorca á Spáni. Fljótlega eftir
heimkomu kynntist hún eig-
inmanni sínum, Ástgeiri Þor-
steinssyni, og gengu þau í
hjónaband á tvítugsafmælisdegi
Elsku hjartans mamma mín.
Ég á svo erfitt með að skilja það
að nú sitji ég hér og skrifi um þig
minningargrein.
Veikindi þín komu okkur öllum
í opna skjöldu. Mér finnst samt
gott að hugsa til þess að þú hafir
fengið að kveðja fljótlega eftir að
heilsan var algjörlega farin enda
var það ekki þinn stíll að liggja
fyrir og vera upp á aðra komin.
Þú varst kletturinn minn en
líka besta vinkona mín. Við
hringdum hvor í aðra á hverjum
degi og stundum oft á dag. Sím-
tölin okkar voru auðvitað ekki um
neitt oftast nær en það var bara
svo gott að heyrast og hlæja að-
eins.
Þó að ég væri orðin fullorðin og
móðir sjálf þá hættir þú aldrei að
vera mamma mín. Þegar ég hafði
til dæmis fengið ítrekaðar ælu-
pestir endaði það þannig að þú
hreinlega mættir heim til mín og
heimtaðir að ég færi á bráðamót-
tökuna. Mér fannst það algjör-
lega út í hött enda var ég bara
með „ælupest“! Þú hélst nú ekki
og að þetta þyrfti að skoða nánar.
Þú gafst þig ekki og fórst með
mig á bráðamóttökuna þar sem í
ljós kom að gallblaðran mín var
handónýt og sýkt. Næstsíðustu
nóttina sem þú lifðir sat ég yfir
þér á spítalanum. Nóttin var erfið
og þú fórst ítrekað í andnauð
seinni hluta nætur. Þú hættir
samt aldrei að vera mamma mín.
Alla nóttina varstu að huga að
mér. Athuga hvort mér væri kalt,
hvort ég þyrfti sæng eða hvort ég
hefði náð að sofna eitthvað. Á
meðan þú varst að berjast við að
ná andanum gafstu þér tíma til
þess að huga að mér. Elsku
mamma.
Þú og Barry minn áttuð líka
einstaklega gott og hlýtt sam-
band. Þú tókst honum opnum
örmum frá fyrsta degi og hlúðir
að honum eins og hann væri þinn
eigin sonur. Þið gátuð endalaust
grínast saman. Mér þótti alltaf
vænt um sambandið ykkar Bar-
rys og hann á eftir að sakna þín
sárt, það veit ég.
Þú elskaðir og dýrkaðir dreng-
ina okkar Barrys. Thomas og Nói
vissu fátt skemmtilegra en að
koma á Suðurgötuna til ömmu og
afa enda voru þeir þá í allra fyrsta
sæti og dekrað við þá út í eitt. Við
Barry munum halda minningu
þinni á lofti með því að tala um þig
og segja frá þér. Þannig munu
þeir ekki gleyma elsku dýrmætu
ömmu.
Elsku mamma, nú þarf ég víst
að kveðja þig þó mig langi ekki til
þess. Bara eitt símtal í viðbót eða
einn kaffibolli með þér. Lífið með
þér var bara svo skemmtilegt og
ég kann ekki á lífið án þín. Þú
hættir aldrei að hlæja eða grínast
undir lokin sama hvað. Ég ætla að
taka það með mér út í lífið því eitt
er víst að hlátur er bæði nærandi
og læknandi.
Sofðu rótt, elsku mamma, og
vertu dugleg að halda áfram að
njóta hvar sem þú ert. Við hitt-
umst svo aftur þegar að því kem-
ur. Það er ég viss um.
Meira á mbl.is/andlat
Þín dóttir,
Lína.
Elsku mamma.
1. janúar skrifaðir þú: „Trúi að
þetta verði gott ár hjá okkur öll-
um elsku Pollý mín“ á Facebook-
vegginn minn. Rétt u.þ.b. viku áð-
ur hafði komið í ljós að pabbi væri
alvarlega veikur og orðin skrifuð
með það í huga. Því miður hafðir
þú ekki rétt fyrir þér, því þetta ár
hefur verið langt frá því að vera
gott.
Þrátt fyrir að vera komin á ald-
ur varstu ekki tilbúin til að hætta
að vinna, það var einfaldlega of
gaman í vinnunni. Þegar vorið
nálgaðist ákvaðstu þó að taka þér
langt sumarfrí og jafnvel huga að
því að hætta að vinna með haust-
inu. En öll þessi plön breyttust
eins og hendi væri veifað aðeins
tveimur dögum áður en þú áttir
að fara í frí í maí og skyndilega
varstu orðin rúmliggjandi og
framtíðarhorfur miður góðar. Þú
varst ekki tilbúin í að gefast upp
og þrjóskaðist við með jákvæðn-
ina að vopni, en það var því miður
ekki nóg. Ég átti góða daga með
þér í júlí og ég náði að koma til Ís-
lands og kveðja þig áður en þú
kvaddir þennan heim, fyrir það
mun ég ætíð vera þakklát.
Mamma, þú varst einstök
kona. Alltaf til staðar, hjálpsöm
og góð. Þú reddaðir einhvern veg-
inn öllu, hvort sem það snerist um
að staga í föt eða aðstoða við
heimalærdóm, alltaf varstu
reiðubúin. Meira að segja þegar
þú lást fárveik inni á sjúkrahúsi
komstu með góð ráð þegar veik-
indi komu upp á heimilinu í ágúst,
ráð sem skiptu sköpum hvað bata
varðaði.
Það var svo margt sem við átt-
um eftir að upplifa saman. Þú átt-
ir eftir að koma í margar ferðir til
okkar og sjá drengina stækka og
dafna. Við áttum eftir að fagna
sjötugsafmælinu þínu og gull-
brúðkaupinu ykkar í nóvember –
myndum þó aldrei ná að gera það
jafn vel og fyrir tíu árum þegar
við fögnuðum sextugsafmælinu
þínu og 40 ára brúðkaupsafmæl-
inu ykkar pabba í Dublin. Við átt-
um eftir að ræða heimsmálin,
veðrið, prjónauppskriftir og
stjórnmál, listinn er langur. Um
páskana völdum við saman garn í
kjól, sem þú vildir prjóna á mig,
og prjónaskapurinn hófst í maí.
Veikindin settu stórt strik í reikn-
inginn en þú þrjóskaðist við, því
þú vildir klára kjólinn. Því miður
tókst ætlunarverkið ekki og ég
lofaði þér að ég muni klára kjólinn
sjálf og það loforð mun ég að sjálf-
sögðu standa við.
Þó að heilt haf væri á milli okk-
ar síðustu 25 árin þá var sam-
bandið alltaf náið og þökk sé
Facetime þekkja strákarnir mínir
ömmu sína vel. Karl elskaði að
vera hjá ömmu og afa og Jóhann
var alltaf til í gott ömmuspjall.
Drengirnir mínir hafa nú misst
báðar ömmur sínar, en við Er-
lingur sjáum til þess að minningin
lifir áfram í hjörtum þeirra og
okkar með því að segja skemmti-
legar ömmusögur.
Elsku mamma, takk fyrir
ALLT!
Þín
Sigurveig (Pollý).
Ég átti satt að segja ekki von á
því þegar sumarið kom að fljót-
lega ætti ég eftir að fá fréttir af al-
varlegum veikindum. Hvað þá
veikindum sem myndu marka líf
okkar allra að eilífu á svo skömm-
um tíma.
Minningin sem ég mun halda á
lofti er minning um hressa, ást-
ríka og yndislega mömmu.
Mömmu sem var umhugað um
hvernig mér liði og hvernig mér
vegnaði. Allt fram að síðustu dög-
um varstu meira upptekin af því
hvernig færi um mig í stólnum
sem ég svaf í uppi á spítala heldur
en hvernig færi um þig.
Undanfarna daga hef ég tekið
þátt í að rifja upp söguna þína áð-
ur en ég fæddist. Minningar
þeirra sem þekktu þig lengur.
Minningar um þig sem ungling,
unga konu og eiginkonu. Eitthvað
sem við ræddum aldrei enda í
mínum huga varstu mamma mín
og engin önnur. Jú og seinna
amma barnanna minna. Þessar
sögur eru yndislegar og hjálpa
þær manni mikið í sorginni.
Alveg sama hvað var í gangi
eða hvað var framundan, alltaf
varstu með hlutverk og alltaf
tókstu til hendinni. Þarf að baka?
Á ég að koma með eitthvað? Get
ég hjálpað?
Af þessu öllu kunni ég alltaf
best við nærveruna, hafa þig í
kringum okkur og strjúka á mér
bakið þegar ég var barn. Fá að
kúra með þér uppi í rúmi þegar
pabbi var að vinna eða aðstoða í
eldhúsinu. Allt kjarnaminningar
úr æsku.
Þú varst amma barnanna
minna og nafna dóttur minnar.
Það var mér svo kært að geta gef-
ið þér nöfnu, litla stelpu sem var
þitt fyrsta barnabarn. Síðar hann
Ingvar sem ber nafn bróður þíns
og loks Álfheiði sem dýrkaði þig
og dáði. Þú last fyrir þau, spilaðir
Pílu Pínu og gladdir með enda-
lausum ís í frystinum.
Þú vildir engin leiðindi, þú vild-
ir að öllum liði vel enda leið þér
best þegar við vorum að hlæja og
grínast.
Ég smitaðist af húmornum
þínum ungur og mun halda í hann
svo lengi sem ég lifi.
Missirinn er mikill og skarðið
stórt. Ég, Harpa og börnin okkar
munum minnast þín með falleg-
um sögum og fylgja gildunum
þínum með allri þeirri gleði og
húmor sem þeim fylgdu.
Þinn einkasonur,
Sigurður.
Við erum bræðradætur ég og
Adda frænka og heitum sama
nafni. Ég er fædd 1950 og heiti
Arnbjörg. Þú fæddist 1952 og
varst að sjálfsögðu látin heita
Arnbjörg Sigurðardóttir, alnafna
föðurömmu okkar. Ég ólst upp á
Akranesi til 11 ára aldurs en þú
ólst upp í Hafnarfirði. Það var
ekki fyrr en ég og fjölskylda mín
fluttum í Kópavog 1961 að ég man
eftir að við hittumst en það er
samt líklegt að það hafi skeð fyrr.
Ég og Ingvar bróðir þinn vorum
hjá ömmu og afa á sumrin, ég frá
1961 til 1964 en Ingvar eitt sumar
1962. Ingvar dó af slysförum 1963
á vinnustað. Pabbi þinn, mamma
þín og Árni bróðir þinn dóu á
tímabilinu 1969 til 2018. Mamma
sagði: Þá er þá Adda ein eftir. En
þú átt mjög efnileg börn og
barnabörn og góðan mann. Ég fór
með mömmu í heimsókn til ykkar
á Hólabraut í Hafnarfirði 1964.
Kópavogsbúar fóru oftast í sund-
laug Hafnarfjarðar. Ég hitti þig
þar og sýndir þú mér mikla hlýju
og fallegt bros eins og alltaf þegar
við hittumst. Í biðröð fyrir utan
Glaumbæ, líklega 1968, baðst þú
mig að lána þér nafnskírteinið
mitt. Ég fór þá inn og henti nafn-
skírteininu á eftir út um gluggann
og þú komst inn með það. Elsku
hjartans Adda, mér þykir sorg-
legt að ég muni ekki hitta þig
framar. Ég votta börnum og
barnabörnum Arnbjargar Sig-
urðardóttur innilega samúð.
Arnbjörg Andrésdóttir.
Elsku Adda, vinkona mín og
frænka.
Lífið okkar hefur verið samofið
nánast frá því að við fæddumst,
það voru aðeins 5 vikur á milli
okkar.
Það var mikil vinátta á milli
foreldra okkar og var alltaf gam-
an að koma í heimsókn á æsku-
heimilið þitt á Hólabrautina, þar
var gjarnan mikill gestagangur
og oft glatt á hjalla. Ég man eftir
mér fara með pabba á föstudags-
kvöldum, hann að horfa á boxið í
kanasjónvarpinu og við að leika
okkur. Þú fórst alltaf í sveitina á
sumrin til Kiddu frænku þinnar
og undir þú þér vel þar.
Arnbjörg
Sigurðardóttir
Minningarkort á
hjartaheill.is
eða í síma 552 5744
Sálm. 14.2
biblian.is
Drottinn horfir á
mennina af himnum
ofan til þess að sjá
hvort nokkur sé
hygginn, nokkur
sem leiti Guðs.
Ástkær faðir okkar, afi, stjúpfaðir, bróðir
og tengdafaðir,
BALDUR SVEINN BALDURSSON
framkvæmdastjóri,
lést á heimili sínu á Spáni 31. ágúst.
Útför hans fer fram í Grafarvogskirkju
miðvikudaginn 28. september klukkan 13.
Baldur Ingi Baldursson Gerður Björk Wendel
Birgir Baldursson
Kristinn Guðmundsson
Ingibjörg Soffía Sveinsdóttir Baldur Jóhann Baldursson
Benedikt Thor, Hrafnhildur Eva, Viktoría og Friðrik Theodór
Elskuleg móðir mín, tengdamóðir og amma,
THEODÓRA HILMARSDÓTTIR,
lést laugardaginn 3. september.
Útförin fór fram fimmtudaginn
15. september, í kyrrþey að ósk hinnar
látnu.
Sérstakar þakkir fær starfsfólk Hrafnistu Boðaþingi, fyrir
einstaka umönnun og kærleik.
Hildur Elísabet Ingadóttir Árni Þór Erlendsson
Sóldís Lilja Árnadóttir Glódís Hera Árnadóttir
Okkar ástkæri eiginmaður, faðir,
tengdafaðir, afi og langafi,
TÓMAS GUÐMUNDSSON,
fyrrv. prófastur,
lést laugardaginn 17. september.
Útför hans fer fram þriðjudaginn
27. september í Langholtskirkju klukkan 13.
Blóm og kransar eru vinsamlegast afþakkaðir en þeim sem
vilja minnast hans er bent á Blindrafélagið.
Anna Ólöf Sveinbjörnsdóttir
Sveinbjörn S. Tómasson Dagmar Ásgeirsdóttir
Ólöf Elín Tómasdóttir Ísleifur Sveinsson
Guðmundur Tómasson Fríða Jónsdóttir
barnabörn og barnabarnabörn
Elskulegur eiginmaður minn, faðir,
tengdafaðir, afi, stjúpafi og langafi,
GARÐAR ALFONSSON,
lést á Landspítalanum fimmtudaginn
8. september. Útför hans fer fram frá
Kópavogskirkju föstudaginn 23. september
klukkan 13. Sérstakar þakkir fær starfsfólk öldrunardeildar B-4
í Fossvogi fyrir hlýja og góða umönnun.
Elín Skarphéðinsdóttir
Skarphéðinn Garðarsson Elísabet Árný Tómasdóttir
Garðar Árni Skarphéðinsson Maria Reis
Guðmundur Björn Birkisson Þórhildur Vala Þorgilsdóttir
Heiða Björk Birkisdóttir Jónas Þór Guðmundsson
Guðmundur Atli og Elísabet Dóra Jónasarbörn
Móðir okkar, tengdamóðir, amma
og langamma,
PÁLÍNA JÚLÍUSDÓTTIR,
Dalbraut 16,
lést á hjúkrunarheimilinu Skjóli mánudaginn
29. ágúst. Útför hennar fer fram frá Áskirkju
mánudaginn 26. september klukkan 13.
Júlíus Hafsteinsson Ingibjörg Richter
Rannveig Andrésdóttir Sveinn Finnbogason
Björg Andrésdóttir Einar Hafliði Einarsson
Þorleifur Andrésson Ragnheiður Valgarðsdóttir
barnabörn og barnabarnabörn
Ástkær unnusti minn, sonur, bróðir
og vinur,
ÓLAFUR JÓN ÓLAFSSON,
lést 15. september.
Útförin verður auglýst síðar.
Gyða Björg Þórsdóttir
Ólína Sigþóra Björnsdóttir
Elín, Jakob, Ólöf Kristín, Björn Sigþór,
Ómar Ari og Justin Leifur