Veiðimaðurinn - 01.12.1956, Qupperneq 25

Steingrimur kastar neðst á Grástraum. Þetta er einn skemmtilegasti veiðistaðurinn i Laxá, þegar þamiig
liggur á honum, en hann er mislyndur og leikur marga grátt. — Ljósm.: J'iggó Jónsson. — Sjálftakari.
daufan óm mannamáls, spiatt á fætur
og kallaði.
Leitarmenn voru komnir að gjánni.
Höfðu þeir rakið slóð mína mest-alla
leiðina að lægðardragi, sem gjáin var í;
en lægðin var full af snjó. Fannst gjáin
þannig, að einn leitarmanna steig fæti
niður um opið. Greip félagi lians, sent
nærstaddur var, í hann um leið og hann
féll.
Leitarmenn létu kaðal síga niður til
mín og drógu mig upp.
Stormur liafði verið svo mikill samfara
hríðinni, að snjó festi h'tt á sléttfendi,
því var slóðin svo auðrakin.
Kaðal höfðu leitarmenn með sér, sök-
uin þess, að kunnugum mönnum á þess-
um slóðunr datt í hug, að ég kynni að
hafa íallið í gjá. —
Síðdegis á mánudag vitnaðist fyrst um
livarf mitt, en kl. 21 var ég fundinn.
Hafði þá verið 60 klukkustundir í gjánni.
Ég var dálítið máttfarinn um kvöldið,
en daginn eftir kenndi ég mér einskis
rneins.
Gjáin reyndist 8 m. djúp við lauslega
mælingu.
Þegar ég kom að henni, nokkrum dög-
um eftir að ég gisti þar, var í henni 2—3
m vatn, því vöxtur hafði hlaupið í ána
við þíðviðri, sem komið hafði.
★
Hér lýkur sögu Steingríms, og hygg
ég að hrakningur þessi hefði orðið nrörg-
23
V EIÐIM AÐURIN \