Veiðimaðurinn - 01.12.1956, Side 29

KARL HALLDÓRSSON:
Tv«r veidiþulur.
Karl Halldórsson, sem lesendur Veiðimannsins
munu flestir kannast við, hefur sent blaðinu þessar
tvær þulur. í þeirri fyrri segist hann vita, að veiði-
gyðjan verði sér holl og trti, og öll ber þulan
vott um þá bjartsýni, sem fyllir hug okkar flestra,
þegar við prum að leggja af stað í veiðiferðirnar.
En veruleikinn er oft grályndur, og þá vill stund-
um þyngja dálítið yfir sálinni og viðhorfið breyt-
ast, eins og fram kemur í næstu þulu.
Ritslj.
Vestur í Dali.
HÖLDUM við a'ð heiman
um heiðan sumardag
sveinar þrír að sunnan
og syngjum kveðjulag.
Sveinar þrír að sunnan
og súpum dýra skál
rétt hjá Staupasteini,
þar stuðluð falla mál.
Rétt hjá Staupasteini
er stöfuð geislum jörð,
rennir rauðu flosi
röðull yfir fjörð.
Rennir rauðu flosi
röðull hlýr og skær,
ilmi blóma andar
unðasléttur blær.
Ylmi blóma andar
inn í mannsins sál,
fellur fjalla milli
fagurt huldumál.
Fellur fjalla milli
foss í silungsá,
vekur vatnaniður
veiðimannsins þrá.
Vekur vatnaniður
von um snjalla för,
geislar glóð í augum
og gleðimál á vör.
Geislar glóð í augum
því gott er okkar vín,
bjartur Borgarfjörður
birtir töfrasýn.
Bjartur Borgarfjörður
er bóndans dáða sveit,
gefst þar gró'ðri öllum
göfugt fyrirheit.
Gefst þar gróðri öllum
glæstur frelsisblær,
hljómvís heillagyðja
hörpu dagsins slær.
Hljómvís heilla gyðja
hrífur okkar sál,
deilt skal dýrum miði
og drukkin hennar skál.
Deilt skal dýrum miði
við Dalavegamót.
Baula er brátt til hægri
með bleikt og sorfið grjót.
Baula er brátt til hægri
og Brekkan við oss rís,
við hrikagil og hamra
er háski stundum vis.
Við hrikagil og hamra
er holt að lyfta fleyg
og minni Daladísa
skal drekka í einum teig.
Og minni Daladísa
er dáð og fært í ljóð
en undir leika elfur
Vf.ibimaburinn
27