Veiðimaðurinn - 01.12.1956, Qupperneq 32

aðist- um landið í því skyni um síð-
ustu aldamót. En 1927 stofnaði Fiski-
félag íslands og Búnaðarfélag íslands
samvinnunefnd til þess að vinna að veiði-
málum. Réð nefndin Pálma Hannesson
til starfa, en hann stundaði jafnframt
kennslu á vetrum við Gagnfræðaskólann
á Akureyri.
Starf Pálma Hannessonar fyrir sam-
vinnunefndina var í því fólgið að kanna
veiðivötn og leiðbeina mönnum um fisk-
rækt. Vann hann að því á vegum hennar
til ársins 1929, er hann varð rektor
Menntaskólans í Reykjavík. Varð þá að
samkomulagi, að hann hefði framvegis
með höndum rannsóknir veiðivatna eftir
því, sem tími hans leyfði, en Ólafur bóndi
Sigurðsson á Hellulandi tók við leiðbein-
ingarstarfinu. A árunum 1927—29 ferð-
aðist Pálmi víða um land og kannaði
veiðivötn og safnaði upplýsingum um
veiði. Hvatti liann jafnframt bændur til
þess að bindast samtökum urn fiskrækt.
Pálma Hannessyni var fljótt ljóst, að
löggjöf okkar um veiðimál var nrjög bág-
borin, og að breytingar á lienni og við-
bætur voru nauðsynlegar, ef koma skyldi
á umbótum í þeim málum. Haustið 1927
fól samvinnunefndin honum að semja
frumvarp um fiskræktarfélög, og var frv.
lagt fyrir Alþingi árið eftir. Hlaut það
samþykki árið 1929 og þá með litlum
breytingum. Var þar stigið fyrsta skrefið
í áttina að nýrri veiðilöggjöf, en áfram
varð að halda á þeirri braut. Áður en
fiskræktarfrumvarpið varð að lögum
lagði Pálmi Hannesson til við samvinnu-
nefndina, að hún beitti sér einnig fyrir
endurskoðun veiðilöggjafarinnar í heild.
Konl hún málinu á framfæri, og varð
það til þess, að atvinnumálaráðherra
skipaði í nóvember 1929 milliþinga-
nefnd, er skyldi gera tillögur um nýja
veiðilöggjöf. Var Pálmi Hannesson skip-
aður í nefndina ásamt þeim Jörundi
Brynjólfssyni alþingismanni og Ólafi Lár-
ussyni prófessor. Nefndin samdi frurn-
varp þá um veturinn, sem, með nokkrum
breytingum að vísu, var samþykkt sem
lög frá Alþingi 1932. Eru þau lög enn
í gildi lítið breytt.
Með þessum lögum var veiðilöggjöf
okkar komin í ágætt horf. í henni var
fjöldi af nýungum og margar þeirra mjög
merkilegar, eins og t. d. bann við lax-
veiði í sjó, skipun veiðimálastjórnar, á-
kvæði um friðun og fiskrækt og um
veiðifélög. Við samningu frumvarpsins
liafði verið unnið af djörfung og stórhug,
og mun það ekki sízt hafa verið Pálma
Hannessyni að þakka. Þekking hans á
náltúrufræði, veiðivötnum landsins svo
og erlendum veiðilöggjöfum hefur hér
ráðið miklu um. Frumvarpinu fylgdi
löng og ýtarleg greinargerð, hið merki-
legasta rit, þar sem gerð er grein fyrir
ástandi veiðimála á þessunr tíma og rak-
in saga veiðilöggjafar á Islandi. Mun
Pálmi hafa samið hana að rnestu eða öllu
leyti. Hann átti einnig mikinn þátt í
að orða og skipa niður efni í greinarnar.
Var frunrvarpinu í heild viðbrugðið fyr-
ir gott nrál og skýra framsetningu.
Samkvæmt lögunum frá 1932 var skip-
uð veiðimálanefnd, og var Pálnri Haxrn-
essoir formaður hennar frá upphafi.
Nefirdiir fékk mörg mál til afgreiðslu,
eiirkunr áður en skipað var í embætti
veiðimálastjóra árið 1946, þar eð nefird-
inni voru send ýms mál, senr veiðimála-
stjóra var ætlað að fjalla um samkvæmt
lögunum. Við afgreiðslu mála mæddi
30
Veiðimaðuriw