AVS. Arkitektúr verktækni skipulag - 01.12.1993, Blaðsíða 35

VAXANDI KYNSLOÐIR OG ISLENSKAR
BYGGINGAR
Bréf til íslenskra hönnuða og framleiðenda innréttinga.
EFTIR ÞÓR SIGFÚSSON
HAGFRÆÐING
Fyrir nokkru kom fram í athyglisverðri grein í
Morgunblaðinu að íslendingar væru að
meðaltali nokkru hærri en aðrir Evrópubúar.
Þá kom fram að íslendingar eru enn að stækka.
Þó svo Islendingar séu hærri að meðaltali en aðrar
Evrópuþjóðir virðist sem í hönnun íslenskra bygginga sé
ekki tekið fullt tillit til þessarar sérstöðu okkar. Ekki áþað
síst við um nýjar opinberar byggingar sem gegna eiga
hlutverkisínuímargaáratugi. Kostnaðarsamar breytingar
þurfa að eiga sér stað á þessum húsakynnum innan fárra
áratuga til að mæta breyttri meðalhæð íslendinga.
I þessu sambandi má nefna opinberar byggingar eins og
Flugstöðina á Keflavíkurflugvelli og hús Rafmagnsveitu
Reykjavíkur þar sem hæð frá þröskuldi, ef hann er til
staðar, upp að lægsta punkti á hurðargati er ca. 196-198
sentimetrar. Agætar undantekningar eru á þessu í opin-
berum byggingum eins og Arnarhváli sem reistur var fyrir
stríð en því miður eru of mörg dæmi um hið gagnstæða.
Ekki vil ég fullyrða að hönnuðir eða framleiðendur
innréttinga séu undir meðallagi í vexti og þess vegna séu
t.d. hurðir í ýmsum byggingum hérlendis þetta lágar.
Astæðuna má án efa rekja til þess að t.d. margar hurðir eru
innfluttar frá ríkjum þar sem meðalhæð fólks er minni og
því lægri staðlar. Þá má líka kenna um seinvirkni í þróun
byggingarstaðla.
Þó svo reikna megi með að einungis 2-3% Islendinga,
aðallega karlmenn, eigi við þetta vandamál að stríða er
ljóst að vandinn eykst eftir því sem árin líða. Hér verður
að eiga sér stað breyting þannig að hávaxnasta þjóð heims
refsi ekki „útvörðum“ sínum með því að láta þá þurfa að
beygja sig undir hurðarkarma í opinberum byggingum.
Enda þótt við Islendingar sjáum ekki fram á verulegan
vöxt í efnahagslífinu á næstu árum er engin ástæða fyrir
okkur að teikna byggingar og innréttingar okkar eins og öll
þjóðin samanstandi af lítilmennum á nýrri öld. Það veldur
bæði óþægindum og skaða fyrir hávaxið fólk um leið og
breytingar á byggingum til að mæta þörfum „vaxandi“
kynslóða geta verið mjög kostnaðarsamar. Eg hvet þá sem
málið varða að koma þessum málum í farsælla horf. ■
33