Veiðimaðurinn - 01.12.2019, Blaðsíða 31

lá til Hawaii þar sem hann bætti við sig
þekkingu í viðskiptafræðum með áherslu
á ferðamál. Hann segir það hafa verið afar
áhugavert að fara til Hawaii á þeim tíma,
Ísland og Hawaii eigi margt sameiginlegt
þar sem um eyjur er að ræða með áþekka
jarðfræði.
„Veðurfarið er auðvitað það sem skilur
helst á milli þessara tveggja heima, en það
er eitthvað í fólkinu þar og hér sem er líkt
og tengir okkur. Hugsunarháttur þeirra er
ekki ólíkur okkar hvað það varðar að þeir
vilja njóta dagsins og skipuleggja sig ekki
langt fram í tímann. Enda vita þeir það
eins og við að það þýðir lítið.“
Sigurþór er flökkukind í jákvæðri mynd
þess orðs, er tilfinning þess sem þetta
skrifar. Rótlaus kannski sem ungur maður.
Hann vann lengi sem fararstjóri og segir að
það hafi mótað hann. Hann hefur starfað
víða, og hefur mikla reynslu af rekstri.
Hann starfaði m.a. áður sem markaðs­
stjóri Kringlunnar og síðar stjórnandi hjá
Air Atlanta Icelandic, m.a. stöðvarstjóri í
Bretlandi og Indlandi.
„En að þessu öllu slepptu þá hef ég einstak­
lega gaman að matargerð; að borða góðan
mat í góðum félagsskap. Þar er að vissu
leyti mín tenging við veiði og veiðiferðir.
Ég hef alltaf notið útivistar og var virkur í
starfi Skátanna og Flugbjörgunarsveitanna.
Veiðin sameinar þessa hluti sem skipta
mig máli. Það að vera úti í náttúrunni í
góðum félagsskap. Gera vel við sig í mat
og drykk, og veiða í þessari ótrúlegu nátt­
úru sem við höfum aðgang að. Maður fer í
einhvers konar núvitund þegar maður er
úti í á. Það kemst ekkert annað að annað
en árniðurinn. Maður er um stund hluti af
náttúrunni og kröftunum sem þar búa.“
Í þessu samhengi minnist Sigurþór þess
þegar hann sleppti fyrst laxi, en sá gaf sig
í Elliðaánum.
„Ég aðhyllist ekki verksmiðjuveiði. Ég er
alsæll ef ég fæ einn. Að sleppa laxi er ekki
ósvipuð tilfinning og þegar maríulaxinn
kom á land. Ótrúleg tilfinning og ég fann
að það gerðist eitthvað innra með mér.
Þess utan er það skylda okkar að standa
vörð um þessa auðlind sem árnar eru og
að ganga fram af virðingu við bráðina er
stór hluti af þeirri mynd,“ segir Sigurþór
sem dregur þó ekki dul á þá gleði sem fylgir
því að matreiða og borða sína eigin bráð.
Veiðieðlið í dvala
Veiðiáhugi Sigurþórs kom til snemma.
Veiddi þá töluvert t.d. í Þingvallavatni.
Honum fannst veiðin alltaf skemmtileg
en viðurkennir að langur tími tók við í
hans lífi þar sem veiðin komst ekki að.
Kannski vegna þess að ferðalögin og nám
þurftu sinn tíma.
„Það var svo árið 2012 að vinur minn
Ólafur Finnbogason bauð mér í ferð í Laxá
í Dölum. Þar fékk ég Maríulaxinn minn og
þá fór þetta allt í gang aftur. Veiðiáhuginn
var alltaf þarna en þessi ferð í Dalina þurfti
til að kveikja aftur á forritinu, ef svo má
segja,“ segir Sigurþór brosandi.
„Kannski komu aðrir veiðitúrar fyrir
þennan tíma en ég rek upphafið samt
til þessarar ferðar, því það situr mjög í
manni að fá fyrsta laxinn – sú upplifun
öll sem allir veiðimenn geta rifjað upp í
smáatriðum. Þetta var enginn stórlax en
á þeim tímapunkti hefði stærðin engu
breytt. Það var bara þetta að finna tökuna
og landa fyrsta laxinum. Það var ótrúleg
upplifun. Leiðsögumaðurinn í það skiptið
var Árni Friðleifsson, fyrrverandi formaður
félagsins, sem hjálpaði mér að koma þessu
í kring,“ segir Sigurþór og má því segja
að Stangaveiðifélagið hafi verið allt um
kring þennan dag, en Ólafur er eins og
félagsmenn þekkja einn stjórnarmanna
félagsins.
Veiðir of lítið
Sigurþór segist ekki veiða nógu mikið,
spurður um hans veiðiskap.
„Þegar maður er kominn í þennan félags­
skap, og vinnur fyrir félagið, og sér hversu
mikið sumir veiða þá verður allt annað
frekar lítilfjörlegt. Ég er því ekki mikill
veiðimaður við hliðina á mörgum sem
eru hér félagsmenn. Ég hef heimsótt
Haukadalsána og Langá núna síðustu
ár. Við eigum núna okkar föstu daga í
Langánni. Svo hef ég veitt hér og þar, en
myndi segja að ég veiði frekar lítið. Eða of
lítið, réttara sagt. Það má þó við það bæta
að þeir sem veljast til starfa hjá félaginu
hafa ekki mikil tækifæri til að veiða mikið.
Sumarið er einfaldlega álagstími í starfi
félagsins og ég veiði því minna en annars
væri, kannski,“ segir Sigurþór.
Spurður hvort hann hafi falast eftir starfi
Á Horninu við Haukadalsá með Ólafi Finnbogasyni.
30 Veiðimaðurinn 31 Góður vinur endurvakti veiðiáhugann