Úrval - 01.05.1976, Blaðsíða 103

Úrval - 01.05.1976, Blaðsíða 103
ÞJÖÐSAGANDANIEL BOONE Daniel. ,,Ég fór til kellu minnar og sagði við hana: Gamla kona, við verðum að flytja, hér er orðin offjölgun.” SANNUR AMERÍKUMAÐUR. Spánski landsstjórinn á spánska svæðinu handan Missisippiárinnar, þar sem nú heitir Mossouri, hafði gefið Boone 350 hektara lands, til þess að hvetja armeríkana til þess að setjast þar að. Sömuleiðis gaf hann honum umboð til þess að skipta viðbótarlandi milli þeirra, sem með honum voru. Þetta gekk svo vel, að Daniel vom boðnir 3500 hektarar í viðbót, ef hann gæti náð 100 fjölskyldum í víðbót frá Kentucky. Til þess þurfti ekki nema fáein bréf, og þá var það komið í kring. Enn var Boone að verða gildur landeigandi, og áður en langt um leið, tóku heimili að rísa um 100 kílómetra vestur af St. Louis á Femme Osage svæðinu, hinu mikla landsvæði norð- vestur af Missouriánni. Árið 1800 var Boone gerður að yfirmanni svæðisins. fyrir utan að vera fmmherji og leiðtogi var hann nú fógeti, dómari, æðsti yfirmaður. Hann hélt réttarhöld undir laufmikl- um álmi, sem fékk nafnið Skilnings- tré góðs og ills, og þar útdeildi hann réttlætinu við hæfi þess hrjúfa fólks, sem hann hafði leitt þangað. Þegar spánverjar létu Missouri í hendur ameríkönum 1803, komu nýir menn til skjalanna. Þessir menn voru ekki áfjáðir í að hafa lönd af 101 öllum, í flestum tilvikum staðfestu þeir landaútdeilingu spánverjanna. Og þegar Daniel Boone kom fyrir þá með landaplögg sín, hafði hann engar áhyggjur. En ákvörðun nýju mannanna var honum í óhag, og hann var sviptur hverri dagsláttu. Lögin voru skýr, sögðu mennirnir, og fengu ekki að gert. Til þess að vernda menn gegn landapröngumm kváðu lögin svo á, að landeigandi yrði að rækta það land og lifa af því landi, sem stjórnin heimilað honum. Boone hafði hvorugt afþessu gert, og hann hafði ekki einu sinni bréf upp á embættisskipun sína frá spánverjun- um, svo það var ekki um annað að ræða en leggja eignir hans undir Bandaríkin. Það var ekki fyrr en árið 1814, að bandaríkjaþing ákvað að gefa honum aftur 350 hektara, en þetta land höfðu lánardrottnar af honum, og það var hvort sem er orðið of seint fyrir hann að fá þetta land. Rebekka dó árið áður, og Boone sjálfur átti ekki langt eftir ólifað. En meðan hann gat gengið, var hann á ferðinni. Eitt árið fylgdi hann Platte á alla leið upp 1 Klettafjöll. Svo hélt hann inn í landið og var einn vetur við gildruveiðar á Yellowstone- svæðinu, stórkostlegu landi með goshverum og hærri fjöllum en hann hafði áður séð. Þetta var um 1500 kílómetra ferðalag um algerar óbyggðir Daniel Boone var kominn yfir áttrætt. Hann sneri svo aftur til Missouri, og þegar leið að lokunum sat hann
Blaðsíða 1
Blaðsíða 2
Blaðsíða 3
Blaðsíða 4
Blaðsíða 5
Blaðsíða 6
Blaðsíða 7
Blaðsíða 8
Blaðsíða 9
Blaðsíða 10
Blaðsíða 11
Blaðsíða 12
Blaðsíða 13
Blaðsíða 14
Blaðsíða 15
Blaðsíða 16
Blaðsíða 17
Blaðsíða 18
Blaðsíða 19
Blaðsíða 20
Blaðsíða 21
Blaðsíða 22
Blaðsíða 23
Blaðsíða 24
Blaðsíða 25
Blaðsíða 26
Blaðsíða 27
Blaðsíða 28
Blaðsíða 29
Blaðsíða 30
Blaðsíða 31
Blaðsíða 32
Blaðsíða 33
Blaðsíða 34
Blaðsíða 35
Blaðsíða 36
Blaðsíða 37
Blaðsíða 38
Blaðsíða 39
Blaðsíða 40
Blaðsíða 41
Blaðsíða 42
Blaðsíða 43
Blaðsíða 44
Blaðsíða 45
Blaðsíða 46
Blaðsíða 47
Blaðsíða 48
Blaðsíða 49
Blaðsíða 50
Blaðsíða 51
Blaðsíða 52
Blaðsíða 53
Blaðsíða 54
Blaðsíða 55
Blaðsíða 56
Blaðsíða 57
Blaðsíða 58
Blaðsíða 59
Blaðsíða 60
Blaðsíða 61
Blaðsíða 62
Blaðsíða 63
Blaðsíða 64
Blaðsíða 65
Blaðsíða 66
Blaðsíða 67
Blaðsíða 68
Blaðsíða 69
Blaðsíða 70
Blaðsíða 71
Blaðsíða 72
Blaðsíða 73
Blaðsíða 74
Blaðsíða 75
Blaðsíða 76
Blaðsíða 77
Blaðsíða 78
Blaðsíða 79
Blaðsíða 80
Blaðsíða 81
Blaðsíða 82
Blaðsíða 83
Blaðsíða 84
Blaðsíða 85
Blaðsíða 86
Blaðsíða 87
Blaðsíða 88
Blaðsíða 89
Blaðsíða 90
Blaðsíða 91
Blaðsíða 92
Blaðsíða 93
Blaðsíða 94
Blaðsíða 95
Blaðsíða 96
Blaðsíða 97
Blaðsíða 98
Blaðsíða 99
Blaðsíða 100
Blaðsíða 101
Blaðsíða 102
Blaðsíða 103
Blaðsíða 104
Blaðsíða 105
Blaðsíða 106
Blaðsíða 107
Blaðsíða 108
Blaðsíða 109
Blaðsíða 110
Blaðsíða 111
Blaðsíða 112
Blaðsíða 113
Blaðsíða 114
Blaðsíða 115
Blaðsíða 116
Blaðsíða 117
Blaðsíða 118
Blaðsíða 119
Blaðsíða 120
Blaðsíða 121
Blaðsíða 122
Blaðsíða 123
Blaðsíða 124
Blaðsíða 125
Blaðsíða 126
Blaðsíða 127
Blaðsíða 128
Blaðsíða 129
Blaðsíða 130
Blaðsíða 131
Blaðsíða 132

x

Úrval

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Úrval
https://timarit.is/publication/1841

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.