Golf á Íslandi - 01.12.2014, Síða 51

GOLF Á ÍSLANDI • www.golf.is
51
Gressi: „Oftast á mínum
heimavelli, Hvaleyrar-
velli og ég leik þar 2-3
sinnum í viku. Ég reyni
að keppa um helgar en
ég fer einnig nokkuð oft
í Grindavík og í Leiruna.
Strandvellirnir eru í
uppáhaldi.“
Grímur: „Oftast á mínum heimavöllum hjá
GR. Ég spila yfirleitt þrisvar í viku, oftast í
Korpunni. Á vorin leik ég á vinavöllum GR,
Þorlákshöfn á vorin, Leiran og Grindavík.“
Hólmfríður: „Ég spila að meðaltali tvisvar í
viku yfir sumartímann – og oftar ef ég er í
fríi. Ég leik mest á Leirdalsvelli sem er minn
heimavöllur og einnig í Úthlíð þar sem við
erum með sumarbústað.“
Helgi: „Ég spila 2-3 sinnum í viku, langmest á
mínum heimavelli í Leirunni, en veðrið stýrir
þessu mikið.“
Hvenær byrjuðu þið að leika golf og hvað
heillaði þið mest við þessa íþrótt?
Gressi: „Byrjaði fyrir 16 árum síðan – daginn
eftir að eldri strákurinn minn fæddist. Þá tók
ég fram golfkylfurnar. Útiveran og félags-
skapurinn eru það sem heilla mest. Ég er í
golfhóp sem kallast Golfsyrpan og við erum
15 í þeim hóp – og það er mjög gaman hjá
okkur.“
Grímur: „Ég byrjaði
alltof seint, þegar ég varð
fertugur eða fyrir 22
árum. Félagsskapurinn
er það skemmtilegasta.
Það kemur oft fyrir
að maður dettur inn í
ráshópa með fólki sem
maður þekkir ekkert – og það er skemmtilegt
að kynnast nýju fólki. Golf snýst um útiveru,
hreyfingu og skemmtun.“
Hólmfríður: „Ég byrjaði í golfi árið 1999
þegar ég fór til Flórída með manninum
mínum og tvennum öðrum hjónum. Í þessari
ferð sem stóð yfir í 16 daga var leikið golf
á hverjum degi og eftir þessa ferð var ég
alveg kominn með „bakteríuna“. Útiveran
og félagsskapurinn heilla mest og mér þykir
gaman að keppa.“
Kylfingum hefur fjölgað gríðarlega á
undanförnum 15 árum og flestir þeirra
sem stunda golf í dag hófu að leika
golf fyrir áratug eða svo. Golf á Íslandi
ræddi við fjóra kylfinga á dögunum
sem allir eiga það sameiginlegt að hafa
byrjað „alltof seint“ í íþróttinni eins
og þeir orða það – en eftir fyrstu kynni
af þessari frábæru íþrótt var ekki aftur
snúið og „golfbakterían“ hefur hel-
tekið þau öll með tölu. Hinn almenni
kylfingur í röðum Golfsambands
Íslands er langfjölmennasti hópurinn
og hér á eftir ætlum við að kynnast
honum aðeins betur. Fyrsta spurningin
var að sjálfsögðu hve oft þau leika golf
í hverri viku og hvaða vellir verða helst
fyrir valinu.
Helgi: „Það eru um 20 ár síðan ég fór á nám-
skeið hjá Arnari Má í Hvaleyrinni – en þar
hóf ég að leika golf. Það var nóg til þess að
kveikja í mér. Félagsskapurinn, útiveran og
keppnin við sjálfan sig heillar.“
Hvað finnst þér helst upp á vanta í golf-
klúbbum og á golfvöllum hér heima?
Gressi: „Það þarf að vera meira eftirlit – vera
með golfbíla úti á vellinum að fylgjast með
leikhraða. Kylfingarnir
sjálfir mættu ganga
betur um vellina og
hirða upp rusl og þess
háttar.“
Grímur: „Mér finnst að
kylfingar mættu gefa
sér meiri tíma til að
stoppa í golfskálanum
eftir hring – spjalla og
njóta stund-arinnar. 19. holan er nefnilega
frábær.“
Hólfmfríður: „Betra veður er það sem vantar
hér á landi. Annars þýðir lítið að velta
veðrinu fyrir sér ætli maður sér að spila
mikið. Ég bjó í Hollandi um tíma og var
þar í góðum golfklúbbi og samanburðurinn
hér á landi hvað vellina varðar er nánast sá
sami.“
Helgi: „Það hefur oft pirrað mig að við
göngum ekki nógu vel um vellina. Boltaförin
á flötunum eru ekki löguð og þess háttar. Ég
sakna þess að klúbbarnir séu ekki að bjóða
upp á „kynningar“ á kylfum og þess háttar.
Það ætti að vera hægt að prófa ýmsar kylfur
á völlunum.“
Það kemur glampi í augu allra viðmælanda
þegar spurt er um golfferðir erlendis en það
er stór hluti af því að upplifa golfið frá nýju
sjónarhorni.
Gressi: „Ég hef farið nokkrum sinnum
erlendis til þess að spila golf. Helst fer ég til
Skotlands og Englands. Það fer bara eftir því
hvernig fjármálin standa hversu oft maður fer
í slíkar ferðir.“
Grímur: „Á seinni árum hef ég verið duglegri
við að fara erlendis í golf. Mér líður vel þegar
ég spila á Flórída en ég hef líka leikið á Eng-
landi og Spáni. Flórída er samt minn staður.
Mér finnst þægilegt að vera þar, veðrið er
gott, verðlagið skaplegt og nóg af rástímum
í boði.“
Hólmfríður: „Golfið er fjölskylduíþrótt hjá
okkur og við förum því oft í ferðalög til þess
að spila golf. Ég er mjög heppinn með að fjöl-
skyldan spilar golf – og sá yngsti er farinn að
æfa golf en hann er 7 ára. Ég hef líka reynt að
komast með í æfingaferðirnar með börn-
unum mínum hjá GKG.“
Helgi: „Ég fer svona öðru hverju erlendis í
golf. Það er erfitt að hætta því þegar maður
kemst á bragðið en ég stefni á að komast til
Bretlands í vor. Ég kann best við Bretland,
það er eitthvað sem heillar mig við það. Ég
hef verið að vinna í Svíþjóð og notað tæki-
færið að leika þar.“
Margir kylfingar eru „helteknir“ af „græju-
pælingum“ og kaupa sér ávallt það nýjasta
sem boðið er upp á. Okkar viðmælendur eru
frekar rólegir í tíðinni hvað slíka hluti varðar.
Gressi: „Ég get ekki sagt
að ég sé mikill „græju-
kall“. McGregor járnin
sem ég nota eru 8 ára
gömul sem ég keypti hjá
Sigurgísla í Golfbúðinni.
Ég hef skipt um drævera
nokkrum sinnum en ég
á þá allavega í einhvern
tíma áður en ég skipti þeim út.“
Grímur: „Græjufíknin“ hefur minnkað hjá
mér – ég trúði því áður fyrr að það væri nóg
að kaupa nýjan dræver. Ég veit betur í dag og
það eru ekki bara upphafshöggin sem þarf að
laga, það eru öll hin höggin sem skipta meira
máli. Ég er ekki einn af þeim sem kaupi nýtt
á hverju ári.“
Það þarf að vera meira eftirlit með leikhraða. // Það
er mikið horft á golf á mínu heimili. //„Græjufíknin“
hefur minnkað hjá mér. // Ég hef ekki verið duglegur
að fara til golfkennara. HIN 4 FRÆKNU