Skák - 01.05.2004, Side 3

fiS S K A K
Útgefandi:
Skáksamband Islands
Ritstjóri:
Þráinn Guðmundsson
Ritnefnd:
Arnar E. Gunnarsson
Áskell Orn Kárason
Bragi Kristjánsson
Páll Þórarinsson
Snorri G. Bergsson
Þráinn Guðmundsson
Umbrot: Aslaug Jósepsdóttir
aslaug@fjoltengi. i s
Framkvæmdasfjóri:
Ásdís Bragadóttir
Auglýsingar:
Markaðsmenn
Utanáskrift:
Skáksamband Islands
Pósthólf 8354
128 Reykjavík
tölvupóstur: siks@simnet.is
Simi: 568 9141 ■ Fax: 568 9116
Efni m.a.
Skákhátíð íslands 2004
Af erlendum vettvangi
Minningarmót um
Jón Þorsteinsson
og margt fleira
Rabb
Skákþing Islands þetta árið er að baki og ekki úr vegi að beina athyglinni
að þessu ,,fjöreggi“ skákhreyfingarinnar nú, ekki síst þar sem ýmsar breyt-
ingar á framkvæmdinni voru viðhafðar. Spurt er hvort þær hafi horft til
betri vegar eður ei.
Það skal strax tekið fram að mér finnst sjálfsagt að breyta til, reyna nýjar
leiðir hér sem annars staðar án þess þó að brjóta of margar brýr að baki -
og lítum nú á Skákþingið!
Þá er þar fyrst til að taka að allar aðstæður á nýjum skákstað í höfuð-
stöðvum Orkuveitu Reykjavíkur voru með miklum ágætum og þar gæti
verið fundinn framtíðarstaður fyrir „þingið“ - og þess vegna fleiri skákvið-
burði, þakkir séu velvilja forráðamanna Orkuveitunnar. Og áður en lengra
er haldið ber að óska íslandsmeisturum Hannesi Hlífari Stefánssyni og
Hörpu Ingólfsdóttur hjartanlega til hamingju með sigrana. Á þeirra herð-
um hvílir nú ábyrgð að vera leiðandi fyrirmyndir næsta árið. Það væri
ómaklegt hér að veitast að Hannesi Hlífari, enda ekki ætlunin, en meðan
yfirburðir hans meðal virkra skákmanna eru þeir sem verið hafa seinustu
árin, vantar mestu spennuna í landsliðsflokkinn - keppinautarnir verða að
fara að hisja upp um sig brækurnar og veita honum einhverja keppni!
Og meira í þessum dúr: Það er ástæða til að hafa stórar áhyggjur af
áhugaleysi skákmanna almennt á Islandsþinginu. Búið er að slá saman öll-
um opnum flokkum öðrum en Landsliðaflokki - hinn mikilvægi áskor-
endaflokkur er týndur og grafmn. Þetta ætti að kalla á fullt hús skákþyrstra
landa á öllum aldri, en afraksturinn var ótrúlega rýr; hvað veldur?
Til nýbreytni nú var að skáktíminn var færður aftur að páskavikunni eins
og var hér áður fyrr. Sá tími var áður valinn - og væntanlega nú - til að auð-
velda mönnum þátttöku vegna margra frídaga. Landsbyggðarmenn voru þó
ekki síst hafðir í huga. Páskavikan hefur þó greinilega ekki hið fyrra aðdrátt-
arafl- það sýndi fámenni keppenda, enda gjörbreytt þjóðfélagsmynd. Tug-
þúsundum saman flyldtjast Islendingar nú í sumarbústaðahverfi, á skíði eða
til sólarstranda um páska og láta skákina lönd og leið. Ætli hauströkkrið sé
ekki þrátt fyrir allt heppilegast fyrir Islandsþingið! Vísast er þó engin töfra-
lausn til sem dregur menn að skákborðinu á Islandsþingum því miður,
a.m.k. hafa stórmót vetrarins ekki hrist nóg upp í lýðnum!
Og enn um landsliðsflokkinn, en stöðugt er verið að reyna að finna
honum nýjan farveg. Að þessu sinni var útsláttakeppni viðhöfð líkt og árið
2000. Þetta fyrirkomulag hefur ýmsa kosti, keppnin verður meira spenn-
andi - og áhorfendavænni, ef svo má að orði komast, þar sem einvígi eru
vinsæl. Hitt er svo annað að helmingur keppenda teflir aðeins tvær skákir,
auk hraðskáka ef heppnin er með. Landsliðskeppnisrétturinn fer þar fyrir
lítið og grunur minn er sá að þetta form verði ekki langlíft, en hér var þó
enginn skaði skeður. Allt er betra en að menn hætti að nenna að hugsa á
nýjum nótum þegar kyrrstaða ríkir.
Þráinn Guðmundsson
S K A K
117