Skák - 01.05.2004, Blaðsíða 37

ár. Aðalskákmót þeirra ár hvert j
var Vetrarmótið og voru kepp- j
endur mest á tíunda tuginn sem j
þótti glæsilegt og unglingastarf-
ið var líflegt. Félagar Mjölnis j
voru á árinu 1978 á fjórða
hundrað og ekkert benti til ann-
ars en að félagið ætti bjarta
framtíð fyrir höndum. Þótt
ekki tækist Mjölnismönnum að
sigra aftur í Deildakeppninni
voru þeir á næstu árum í harðri J
keppni um titilinn og lentu í
næstu sætum, en alls tóku þeir
sex sinnum þátt í keppninni,
seinast 1980-’81 og eftir 1982
virðist félagið ekki hafa verið
virkt lengur í S.I. a.m.k., þótt ég j
hafi fyrir satt að einhver starf- j
semi hafi verið í gangi eftir |
þetta. Hvað sem um það er var
söknuður að brotthvarfi og
raunar lítt skiljanlegt að svo j
skyldi fara.
Fyrsti formaður félagsins var
Svavar Guðni Svavarsson, en
eftir ár tók Þorsteinn Guðlaugs-
son, faðir Guðlaugar Þorsteins- j
dóttur, við stjórnartaumum. J
Aðrir formenn voru þeir nafn-
arnir Haraldur Blöndal og Har-
aldur Haraldsson, en seinasta
árið var Magnús Sólmundarson j
skráður formaður.
Merkilegt var markmið þeirra j
Mjölnismanna að fá til landsins
skákþjálfara á heimsmælikvarða.
Þeir höfðu augastað á hinum
þekkta sovéska stórmeistara
Mark Taimanov og samningar
höfðu tekist við sovésk skákyfir- j
völd um Islandsför hans, en á
þessum tíma, 1976, var kvóti á
útflutning skákmeistara frá Sov-
étríkjunum, ef svo má segja, og j
Fyrsti formaður Mjölnis Svavar Guðni
Svavarsson.
menn urðu að vera í náðinni til
að fá að fara úr landi. Nema
hvað, Mjölnismenn höfðu feng-
ið leyfi fyrir hingaðkomu
Taimanovs og höfðu lagt í
nokkurn kostnað vegna kom-
unnar og tilhlökkun ríkti meðal
skákmanna sem áttu í vændum
markvissa þjálfun um sinn hjá
meistaranum. En rnikil urðu
vonbrigðin þegar spurðist að
ekkert yrði af heimsókninni.
Aðeins tveim dögum fyrir ætl-
aðan komutíma Taimanovs var
hringt í Friðrik Ólafsson frá
sovéska sendiráðinu og tilkynnt
að ekkert gæti orðið af heim-
sókninni. Mér vitanlega hafa
enn í dag engar skýringar feng-
ist á þessu aðrar en duttlungar
kaldastríðshugarfarsins hafi hér
ráðið. Ymsar sögusagnir
komust á kreik og viti einhver
Iesenda sönnur í þessu máli væri
skýringar vel þegnar hér!
En Mjölnismenn héldu ótrauðir
áfram um sinn og starfið í
Breiðholtinu blómstraði og
Mjölnismenn þjáðust ekkert af
minnimáttarkennd enda engin
ástæða til. 1976 var Ólympíuár
og FIDE hafði valið Israel sem
vettvang Ólympíuskákmótsins
sem var eins og að hella olíu á
j eld og enn geisaði kalda stríðið
j sem aldrei fyrr í kringum þetta
mót og Arabalöndin buðu til
annars Ólympíumóts í Lybíu.
Skáksamband Islands var hér
milli steins og sleggju og ákvað
að hundsa bæði mótin, en þá
| hvessti fyrst bæði úr austri og
vestri! í þeim hamagangi komu
Mjölnismenn með góða lausn.
Þeir buðust til að tefla á
Ólympíumótinu í Israel fyrir Is-
j lands hönd - og fyrir eigin
reikning!
Þessu góða boði var þó ekki tek-
ið þar sem stjórn S.I. snerist
j hugur og ákvað þrátt fyrir allt
að taka slaginn. Þrír Mjölnis-
menn voru þó í íslensku sveit-
inni, þeir Bragi Halldórsson,
Björgvin Víglundsson og Magn-
j ús Sólmundarson.
J Hér lýk ég fátæklegum minn-
ingarorðum um ágætt félag, sem
átti sér alltof stutta sögu. Ég
bið einhverja hinna mörgu sem
þar véluðu um á einhvern hátt
að bæta hér við svo að
j verðug saga skákfélags-
j ins Mjölnis verði skráð.
S K A K
151