Skák - 01.05.2004, Blaðsíða 33

stórmeistara hafa gert Sikileyjar-
vörn að beittu vopni, þar sem
helstu leiðir hvíts hafa verið
teknar fyrir og hraktar með þeim
hætti, að svartur eigi að minnsta
kosti ágætis færi, ef kunnátta og
þekking er fyrir hendi. A minn-
ingarmótinu um Guðmund
Arnlaugsson, að vísu í hraðskák,
tefldi undirritaður Paulsen-af-
brigði Sikileyjarvarnar gegn báð-
um þeim stórmeisturum, sem
tóku þátt í Skákþingi Islands, og
þurfti ekki að kvarta yfir þeim
stöðum, sem upp komu. I bæði
skiptin var það í raun ekki ég,
sem teíldi byrjanirnar, heldur
helsti sérfræðingurinn um þessa
byrjun, Ungverjinn Zoltan
Ribli. Því fékk ég ekki aðeins
teflanlegar stöður, heldur fékk ég
stöður sem andstæðingar mínir
hefðu örugglega unnið, ef kepp-
endur hefðu víxlað stöðum.
Byrjanaþekking getur því
hjálpað mönnum gífurlega til ár-
angurs, ekki síst með hinum
nýju tímamörkum, þar sem
menn vakna upp við tímahrak,
ef þeir gleyma sér smástund og
velta fyrir sér vænlegum mögu-
leikum í byrjunum. En stundum
rekast menn þó á veggi, jafnvel á
Skákþingi Islands, landsliðs-
flokki karla. I einni af þeim fáu
skákum, þar sem vinsæl afbrigði
komu upp, skák þeirra félaga
Stefáns Kristjánssonar og Ingv-
ars Þórs Jóhannessonar í átt-
undu umferð, varð Sveshnikov-
Pelikan uppi á teningnum, en
ekki frönsk vörn, sem þessir
heiðursmenn þekkja betur en
flestir aðrir. Því þurftu þeir fé-
lagar að finna nýjar leiðir fyrir
þessa skák, ef áætlunin væri að
tefla til frumkvæðis. Það reynd-
ist svo vera svartur, Ingvar Þór,
sem var fyrri til að koma á óvart.
I.e4 c5 2.Rf3 Rc6 3.d4 cxd4
4.Rxd4 Rf6 5.Rc3 e5 6.Rdb5
d6 7.Bg5 a6 8.Ra3 b5
I A # A I
i i i
i wm 4i %
i m i Jl
A
0 & ■
A i A § & a
1 w
Ingvar sigraði að lokum, eftir
miklar sviptingar, þegar tími
Stefáns rann út í 39. leik, en þá
hafði hann náð að bjarga sér á
ótrúlegan hátt eftir miklar
hrakningar.
Hvað átti Ingvar að gera ann-
að? Hann þekkir byrjanakunn-
áttu Stefáns út og inn, veit ná-
kvæmlega hvað hann teflir, og
öfugt. Ingvar kom hér því
skemmtilega á óvart og tefldi
byrjun, sem hann vissi að Stefán
myndi aldrei láta sér detta í hug,
að kæmi upp á borðinu í þessari
skák. Þetta á ekki aðeins við
góða félaga eins og Stefán og
Ingvar, því íslenskir skákmenn
með yfir 2200 eló-stig hafa verið
að tefla hverjir við aðra á flestum
mótum undanfarin ár og þekk-
ast því afskaplega vel innbyrðis.
Þegar undirritaður undirbjó sig
fyrir Skákþing Islands, þar eð
áður en hann varð að draga sig
úr mótinu, hafði hann rannsak-
að hvern skákmann, sem þá var
skráður til leiks eða væntanlegur
í keppendalistann, og komst að
því, að flestir væru þeir mjög
íhaldssamir í byrjunum (þ.e.
nenntu sennilega ekki að stúdera
margar byrjanir) og breyttu þá
helst út af, þegar þeir óttuðust
undirbúning andstæðingsins eða
leiðinleg hliðarafbrigði. Spurn-
ing var því í raun sú, hvor væri á
undan að taka hinn „út úr teorí-
unni“? Menn breyta þá helst út
af hefðbundnu byrjanavali sínu,
þegar til staðar er ótti við undir-
búning andstæðingsins eða
óþægilegar byrjanir hans, t.d.
þegar umræddur aðili teflir hlið-
arafbrigði.
Dæmi um slíkt er skák Dav-
íðs Kjartansson, sem eklti hefur
verið þekktur fyrir að feta troðn-
ar slóðir í byrjanavali (leikur
jafnvel af og til 1. a3), og Jóns V.
Gunnarssonar, sem hefur einna
mesta byrjanaþekkingu íslensku
drengjanna. Skákin, sem tefld
var í áttundu umferð, hófst með
eftirfarandi leikjum:
l.e4 g6 2.d4 Bg7 3.Rc3 c6
4.Be3 d6 5.f4 d5 6.e5 h5 7.Bd3
Rh6 8.h3 Bf5 9.Be2 Ra6 10.g4
Be6 11.f5 gxf5 12.g5 Rg8
13.Bxa6 bxa6 l4.Rge2
S K Á K
147