Helgarpósturinn - 21.08.1981, Blaðsíða 17

Helgarpósturinn - 21.08.1981, Blaðsíða 17
___he/garpásturínn Föstuda9"r 21 ^ 1981 taka til viö námið, en ég stunda nám i öldungadeildinni i Hamra- hlið með starfinu. Núna undan- farið hef ég verið að lesa náms- efnið, til þess eins að létta undir fyrir veturinn, þvi róðurinn verð- ur erfiður ef ég þekki það rétt. Ég er að berjast við stærbfræðina, en hef haft góða tilsögn þar sem Rúnar vinur minn er annars- vegar. Ég horfði á Dallas-þáttinn, sem náði að hleypa mér i smáspennu, svona af og til. óstöðvandi áhugi minn á læknisfræði uppá siðkastið, varð til þes að ég horfði á þáttinn um hjartaáföllin. Lika fannst mér það hagstætt ef ég skyldi ilengjast i þessu starfi, þvi margir hafa haft á orði að hjarta- áföll væru einn af atvinnusjúk- dómum lögreglumanna. En ég veit að rasssæri og hælsæri eru lika algeng. Fimmtudagur 13. ágúst 1981 Eftir að i vinnuna var komið, hófst morgunfundur. Þórir Odds- son, fór yfir mál meö mönnum og rakti atburði úr „undirheima- lifinu". Þjófnaðir, innbrot, skjalafals og dauðsföll. Gæslu- varðhaldskröfur og-úrskurðir. Alltaf eitthvað nýtt að gerast, en þó gamalkunnugt. Mér varð hugsað til uppvaxtar- áranna á Húsavik, þegar ég sá nokkur ungmenni i anddyrinu sem biðu yfirheyrslu. Þau voru ekki öll há i loftinu. Það rifjaðist upp fyrir mér þegar ég stal rabarbara og rófum ef færi gafst. Já, ég var meirháttar rófuþjófur. Eins og ætla mætti af þjófi var ég skithrædd við lögregluna i pláss- inu. Jafnvel bara svarta stóra bflinn. Ég hefði þá ekki getað imyndað mér að seinna meir, ætti ég eftir að vera i sporum þessara manna. Ganga i svörtu fötunum, keyra ljóta bilinn, taka þjófana og biðja um sannleikann á borðið. Mér fannst þessir menn eins og nátttröll. Hvernig leið þessum unglingum nuna og hvernig var ég i augum þeirra? Þegar ég var biiin að fá nóg af vinnunni þennan daginn, fórum við mæðgur niður á bryggju. Skoðuðum bátana, fiskana og fuglana. Við fengum ýsu i soðið en trillukarlarnir töluðu um gæfta- leysi á miðunum út frá Hafnar- firði, undanfarið. Ég fékk heimsókn um kvöldið þar sem þeir félagar mínir Rúnar og Garðar komu. Viö ræddum um Walesa I Póllandi. Núna væri farið að skammta ýmsar vörur þar, já, eins gott að vera ekki bú- settur þar. Vib veltum þvi fyrir okkur af hverju menn gerðust tannlæknar. Furðulegt að sumir þeirra skuli ætlast til að hægt sé að halda uppi samræðum við þá, þegar búið er að setja uppi mann sogslöngu og a.m.k. einn bor, nál og kjaftfylli af fingrum. Maður talar nú ekki svo glatt við slikar kringumstæður.. .gogogobúff. Ég var andvaka, og ekki I fyrsta skipti. Ég fann fyrir sam- viskubiti, útaf náminu. Ég hafði ætlað mér að vera svo dugleg við þýskuna. Þetta gengur ekki, þýsk málfræði á vlst rétt á sér, hvort sem mér likar betur eða verr. Ég hugsaði um atburði úr starfinu þó svo ég reyni aö gera það ekki þegar ég á fri, en sumt er stund- um óumflýjanlegt. Eflaust detta fólki ekki I hug margar þær hörmungar sem við horfum uppá i þessu starfi. Það reynir á þol- rifin oft á tlðum. Þegar mérliður svona þá tek ég til við lestur i Bibliunni. Mér liður betur eftir lesturinn og „stresskúrfan" fer næstum þvi niður i núll. „Launaðu illt með góðu" og allt það... Er maður of oft minntur á það? Föstudagur 14. ágúst 1981 Persónuleg harmsaga, rétt eina ferðina enn. I sambandi við klukkuna og að opna þverrif- urnar, þið skiljið. Ég varð nú samt hin ánægðasta þegar ég áttaði mig á þvi að framundan varhelgarfri.Bara vinna Idag og svo fri til mánudags. Það hljóta fleiri að hugsa svona eða er það ekki? Það voru næg umræðuefni á kaffistofunni þennan morgun, sjálfsagt svipað þvl sem gerist á . öörum vinnustöðum eða allt að þvi. Valsarar eru lang-bestir... Það fór fram krufning núna I vik- unni ... Nóg af silungi I Kleifar- vatni ... Þetta var vist púra nauðgun ... Spurningin var aðeins á hvað ég vildi hlusta. ísleifur Péturs, (einmitt, bróðir Helga P.) trúði mér fyrir þvl að allt sem honum þætti gott væri annað hvort fitandi eða bannað. Alltaf hress hann Isleifur. Slminn hringdi i skrifstofunni hjá mér, sem oftar, og spurt var um tiltekið sakamál og jafnframt hvort ég væri ekki su ljóshærða. Ekki kannaðist ég við að hafa verið með málið til meðferðar, en ljóshærð var ég vissulega. Þarna var rétt einu sinni enn verið aö villast á okkur Dóru Hlin, rann- sóknarlögreglumönnunum tveimur sem tilheyrum kvenþjóð- inni þarna á staðnum. Við þykjum vist nokkuð Hkar, en við höfum bara gaman af, enda miklir og góðir vinir. Þegar yfirheyrslum og öðru sliku var lokið þann daginn, þá bara beið ég eftir að klukkan yrði 16:10 en þá er vinnudeginum lokið, alla jafna. Ég get ekki rifjaö upp hvað ég gerði eða hugsaði siðustu 2 minúturnar. Sennilega hef ég kastað einhverju niður I stresstöskuna og stokkið i kápuna, þvi hvorttveggja kom ég með heim, án þess aðgeta lýst þvl nánar. Síðan brenndi ég á næsta þvottaplan og þvoði Preludinn, já, allir þurfa sina umhirðu. Sjálf færi ég I hungurverkfall ef ég ætti ekki tannbursta. Ég átti stefnumót á Rán um kvöldið. Agætur vinur minn og starfsmaður i dómsmálaráðu- neytinu var þar mættur. Við ræddum margt yfir glóð- uðum sjávarréttunum og vorum m.a. sammála um að áfengis- hegðun unglinga yrði ööruvisi ef bjór væri leyföur til sölu hér- lendis. Unglingunum væri þá allavega ljóst hvað þeir létu ofani sig. Það virðist vera nokkuð al- gengt að unglingarnir nái sér I áfengi eftir hinum ýmsu leiðum og vita þá ekki alltaf hvað þeir eru með á milli handa. Afleiðing- „V'lköll og yfirheyrslur héldu áfram. Þetta var eins og hringleið frá RLR, i Sakadóm Reykjavikur og siðan i Hegningarhúsið við Skóla- vörðustíg". in verður oft veikindi eða jafnvel afbrot. Ég tel að það sé ekki heppilegt að tiunda frekar um samtal okkar þarna. það er ekki hægt að segja allt. Laugardagur 15. ágúst 1981 Þetta var sólrlkur laugardags- morgun. Ég haföi hugsað mér að fara og fá mér sundsprett en heimsóknir komu i veg fyrir það. Hróbjartur vinur minn birtist. Hann er laganemi og er i upp- lestrarfri'i núna þessa dagana. Pilturinn bað um kaffi, sagði mér að samviskan nagaði hann eins og hringormur. Hann hefði svikist um að lesa, meira en góöu hófi gegndi. Mér fannst, fyrir hans hönd, þetta átakanleg staðreynd en reyndi að hughreysta hann með þvi að segja, hversu löt ég hefði verið við námið undanfarið. Guðmundur bróðir minn kom og vildi endilega fá mig I berjamó með sér. En þegar öllu var á botninn hvolft þá var berjalandið ekki annað en Ber jasala Þórðar á Sæbóli, svo Htið var um útiveru hjá me'r eins og til haföi staðið. Þess i stað las ég helgarblöðin. Og loksins, loksins, sá ég Alþýðu- blaðið sem að þessu sinni komst ekki ofani eldspýtustokk. Enda hlupu hinir ótrúlegustu skrif- finnar undir bagga með ritstjór- anum sem sjálfur var i forsíðu- viðtali. Blaðamennska á einum bæ er greinilega ekki sú sama og á þeim næsta. Já, allt er hey I harðindum og eftir höfðinu dansa limirnir. En um helgarblöðin t heild sinni, fannst mér vel vandaö til þeirra og fjölbreytt lesefni að finna. Ég hugðist slappa af á kaffibarnum á Oðali um kvöldið. Bauð ég þvi gestum I mat. Þegar nokkuð var áliðið var bebið með óþreyju eftir barna- plunni. (Yfirleitt hef ég frekar beöið eftir leigubilnum.) Þegar stúlkan svo mætti baðst hún undan vistinni þar sem hún sjálf ætlaði að koma við á „Planinu". Mátti ég þvi sitja áfram I brúna stólnum og sjá af góðu gamni f Oðali. En hvað með það, það kemur dagur eftir þennan dag. Svo að lokum: Mikið er ég fegin að þessari opinberu vikudagbók er lokiö. Ég vil þó segja ykkur, að 1 næstu viku ætla ég að vera mikið duglegri og nota timann betur heldur en I þessari sem er að líða. (A morgun, segir sá lati.) Ég hef hér að framan töluvert rakið hugsanir minar, en ég hef þaö frá fyrstu hendi að hugsun sé holl höfðinu. Maður kalkar víst siður. Barnafataverslun sími 10474 Við leggjum áherslu á vandaðan fatnað m.a. frá (cachareT) ..... ¦¦¦¦ mmmJl ^TT-T-T .^TTT I í* 1« «1 jll W GcSðborgarar BQRGRRINN at bestu gerð. skyndibitásiadur HAFNARSTRÆTI 20 Njótið útsýnis- ins i fallegu umhverfi. Sérverslun með islenskar hljóm- plötur yfir 300 plötuheiti — lítið inn. (Sallerp Xæfejartors Hafnarstrceti 22 M ^K. ÚR- L..,i^^.,i KLUKKUR- rw|i SKARTGRIPIR Garðar Olafsson Sp-*^ úrsmiður. m inúfy. myndir á mihútunni í öll skirteini

x

Helgarpósturinn

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Helgarpósturinn
https://timarit.is/publication/47

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.