Þjóðlíf - 01.12.1987, Qupperneq 34

Þjóðlíf - 01.12.1987, Qupperneq 34
LISTIR Aðspuröur segir leikstjórinn, Benedikt Árnason, að „þrátt fyrir söngleiksnafnbót- ina þá sé ekki um að ræða neitt show með amerískum stæl“. Peir Karl Aspelund, leik- myndahönnuður, eru sammála um að Vesa- lingarnir sé þvert á móti mjög „evrópsk“ sýning, þar sem söguþræði og persónusköp- un bókarinnar er fylgt samviskusamlega án allra útúrdúra. „Engin dansatriði og ekkert skraut til að glepja augað“, segja þeir og halda áfram: „Victor Hugo var óumdeilan- legur oddviti rómantísku stefnunnar í Frakk- landi og Vesalingarnir er hádramatískt verk, næstum sorglegt, en inn á milli eru hrein kómísk atriði sem létta á spennuþungan- um.“ „Ef til vill ætti fremur að kalla verkið óperu en söngleik,“ segir Karl. Benedikt leikstjóri hreyfir hér andmælum og kveður óperuformið annars eðlis og gera aðrar kröfur. En talið berst að leikmyndinni og Karl hönnuður heldur áfram: „Þetta er líklega með flóknustu dæmum sem leikmyndateikn- ari getur komist í tæri við. í gegnum þessa þriggja tíma löngu sýningu eru hvorki fleiri né færri en 57 breytingar á sviðsmynd." Og svipað er uppi á teningnum varðandi búning- ana, sem eru einnig í höndum Karls. 28 full- orðnir leikarar og þrjú börn taka þátt í sýn- ingunni, en allir nema tveir leika fleiri en eina persónu - sumir tíu til 15! EINFALT RAUNSÆI. Vesalingarnir er því sannkölluð hópsýning og allir leikaramir „Fátækt er röng44 taka meira og minna þátt í öllum atriðunum. Benedikt: „Það var stefnan að gera þétta og góða hópsýningu og því gaf auga leið að við yrðum að hafa seigt lið sem væri fært um að standast öll þessi átök.“ Og Benedikt heldur áfram: „Um það bil helmingur leikaranna er fastráðinn hér hjá Þjóðleikhúsinu, en varðandi hinn helming- inn þá leituðum við fanga á ýmsum stöðum. Börnin sex sem þátt taka í sýningunni, þ.e.a.s. þrjú sem aðalleikarar og þrjú til vara, hafa sum hver leikið áður, bæði í Iðnó og í Þjóðleikhúsinu. Þau hafa staðið sig prýðilega og ekki að sjá neinn byrjendabrag.“ En fylgir Karl í einhverju hinni bresku frummynd verksins við gerð leikmyndar? „Nei, það eru aðeins vissar fílósófíur sem eru þarna einsog útgangspunktar; ég tek ekkert hrátt upp úrfyrri uppfærslum. Ef eitt- hvað er, þá verður þessi leikmynd raunsæis- legri en sú upphaflega." Benedikt: „Sýningin er ákaflega stílíseruð og innan þessarar stílíseringar eru ákveðnir trúverðugir punktar, viss trúverðugheit. Þó svo að við reynum að einfalda hlutina og þjappa saman áherslum, þá verður sýningin samt sem áður flókin og viðamikil í uppsetn- ingu. Það er í mikið ráðist.“ í MARSEILLAISE TAKTI. Tónlistin er rauði þráður Vesalinganna og að sögn Bene- dikts, leikstjóra er mikið undir leikurunum komið að leika af allri sinni orku, því hljóð- kerfið verði aðeins notað sem fylling eða stuðningur líkt og grímumar í hringleikhús- • Benedikt: „Ekkert show með amerískum stæl.“ Eru Vesalingarnir öreigasýning á krepputím- um? BenediktÁrnason, leikstjóri, svararþví: „Verkið var jú skrifað árið 1862, örfáum árum eftir að Karl Marx gaf út sitt Auðmagn, en það er engin ástæða til að ætla að einhver tengsl séu þarna á milli; Frakkar hafa aldrei tekið mikið mark á Þjóðverjum! Á hinn bóg- inn þá var óhugnanleg fátækt og mikil stétta- skipting í Evrópu þessara tíma. í Frakklandi voru tíðar óeirðir stúdenta allt frá lýðveldis- stofnuninni 1789 og Hugo skrifar einmitt um litlar sellur og byltingarfélög mennta- manna sem voru mynduð víðsvegar um Frakkland í byrjun nítjándu aldar. Vesaling- arnir hefjast þannig á svipmyndum úr lífi fólks sem er statt á ýmsum stöðum í Frakk- landi, flestirþó í suðurhlutanum. Sagan hefst árið 1815 og endar í átökum júnímánaðar 1832, og í rás hennar liggja leiðir þessa fólks saman í suðupottinum París. Viðhorf stúdentanna er einfalt: „Fátækt er röng!“. En leiðirnar til réttlætis valda þeim heila- brotum, eins og ég minntist á áðan. Það má kannske kalla slíkt ástand kreppu og h'kast til er alltaf og á öllum stoðum einhverskonar kreppuástand.“ 34
Qupperneq 1
Qupperneq 2
Qupperneq 3
Qupperneq 4
Qupperneq 5
Qupperneq 6
Qupperneq 7
Qupperneq 8
Qupperneq 9
Qupperneq 10
Qupperneq 11
Qupperneq 12
Qupperneq 13
Qupperneq 14
Qupperneq 15
Qupperneq 16
Qupperneq 17
Qupperneq 18
Qupperneq 19
Qupperneq 20
Qupperneq 21
Qupperneq 22
Qupperneq 23
Qupperneq 24
Qupperneq 25
Qupperneq 26
Qupperneq 27
Qupperneq 28
Qupperneq 29
Qupperneq 30
Qupperneq 31
Qupperneq 32
Qupperneq 33
Qupperneq 34
Qupperneq 35
Qupperneq 36
Qupperneq 37
Qupperneq 38
Qupperneq 39
Qupperneq 40
Qupperneq 41
Qupperneq 42
Qupperneq 43
Qupperneq 44
Qupperneq 45
Qupperneq 46
Qupperneq 47
Qupperneq 48
Qupperneq 49
Qupperneq 50
Qupperneq 51
Qupperneq 52
Qupperneq 53
Qupperneq 54
Qupperneq 55
Qupperneq 56
Qupperneq 57
Qupperneq 58
Qupperneq 59
Qupperneq 60
Qupperneq 61
Qupperneq 62
Qupperneq 63
Qupperneq 64

x

Þjóðlíf

Direct Links

Hvis du vil linke til denne avis/magasin, skal du bruge disse links:

Link til denne avis/magasin: Þjóðlíf
https://timarit.is/publication/1099

Link til dette eksemplar:

Link til denne side:

Link til denne artikel:

Venligst ikke link direkte til billeder eller PDfs på Timarit.is, da sådanne webadresser kan ændres uden advarsel. Brug venligst de angivne webadresser for at linke til sitet.