Forvitin rauð - 01.06.1981, Blaðsíða 17

Forvitin rauð - 01.06.1981, Blaðsíða 17
17 sem vió eigum misjafnlega mikið sameiginlegt með. En lesbíanismi hefur við- tækari merkingu en þá sem xt-lst í einstaklingsbundnu og persónulegu ástarsam- bandi. Það eru til margar ein- stæðar lesbiur sem ekki sitja auðum höndum cg biða eftir ástinni einu og sönnu. Heteroseksual konur missa ekki kynhvöt- ina, þótt þær séu ekki í ástarsambandi. Kynhvötin er ekki bara samfarir og ástin er ekki bara þaö að vera ástfanginn. Systralag Fyrir margar okkar var lesbianisminn ekki flótti frá hjónabandinu eða eitt- hvaó nýtt og spennandi, heldur eðlileg þróun þeirrar vináttu og sam- stöðu sem skapast á meðal þeirra kvenna sem vinna saman pólitiskt, sem þurfs hver á annarri að halda og geta slappað af og skemmt sér saman. Vió fórum að velta fyrir okk- ur af hverju við útilokuðum kynhvötina frá þessu sterka tilfinningasambandi. Okkur fór að f innast það óþarfur og óréttlátur aðskilnaður sem karlaveldið þröngvaði upp á okkur. Það er ekki þar með sagt að þær konur sem héldu áfram að vera ¦hetero, eóa þær sem reyndu lesbiskt samband og gáfust upp, séu á rangri hraut. Margar konur innan kvenna- hreyfingarinnar hafa sagt að þeim finnist þær kúgaðar af lesbíum. Þær hafa á tilfinningunni aó lesbiurn- ar telji þaó meiri femín- isma að vera lesbiskur. En vandamálió hefiur alltaf verið, að þaó eru lesbiurn- ar sem þurfa aö útskýra og verja sig, ekki þær "rétt- kynja". Þess vegna hlýtur þaö að vera áfall fyrir þær sióarnefndu að þurfa að réttlæta kynhneigð sina til karlmanna. Þær lenda i sömu aðstöðu og lesbíur hafa alltaf verið í: vörn- inni. 1 sögu bresku og bandarisku kvennahreyfingarinnar hafa þeir timar kcmið að femin- istar hafa reynt að breiða yfir tilvist lesbia innan hreyfingarinnar, til að fæla ekki nýjar konur frá. Og þessara tilhneiginga verður enn vart. í grunn- hópum hafa konur áhyggjur af lesbíanisma, jafnframt þvi sem þær mega þola stöð- uga stríðni maka sinna sem gengur út á það sama. Og svo þegar tvær konur byrja aö vera saman, hrópa æstir eiginmenn og almenningsálit- ið að það sé "kvennahreyf- ingin sem gerði hana að karlahatara". Það er ekk- ert undarlegt að konur skuli hliðra sér við spurn- ingunni um hetero/hcmoseks- ualitet og í hæsta lagi segja eitthvað i líkingu við: "Tja, ég veit það ni ekki almennilega, ég hef bara haft þörf fyrir karlmenn á þessu sviði". Mörgum konum finnst þeim hafa tekist aó sigrast á kvennakdguninni í sínu eigin lífi, annað hvort með þvi að finna karlmann sem ekki righeldur i karla- hlutverkió eða með því að ala hann upp á nýjan leik. Og auðvitaö hafa þær geng- ið i gegnum erfiðar og af- drifarikar breytingar á lifi sinu. En kvennakúgun er ekki eingöngu fólgin i kynjahlutverkum, og þó "hinn eini rétti" finnist, breytir það ekki kvenna- kúguninni í samfélaginu. Það er heldur ekki vist að neitt bceytist við að finna "hina einu réttu". En lesbískt par. er mun hættu- legra rikjandi ástandi en nokkurt róttækt og "rétt- kynja" par. Hvert erþá svarið? Okkur finnst erfitt að velja einhverja þessara kenninga um kynhneigö okk- ar, aðallega vegna þess að allar nema systralags- kenningin, líkjast beim hugmyndum sem troðið hefur verið i okkur frá blautu barnsbeini i þvi skyni aó gera okkur "eðlilegar". Við höfnum þeim kenningum sem ala á vonleysi okkar og vanmáttarkennd - eins og "meðfætt" og "sálræn trufl- un" - þvi þær þjóna eingöngu hagsmunum þeirra sem vilja að við höldum kjafti og sættum okkur við "óham- ingjusöm örlög okkar" eins ósýnilega og hægt er. Hins vegar erum við heldur ekki hrifnar af þeirri kenningu sem er vinsæl með- al feminista, að við séum í fylkingarbrcddi allra kvenna, draumsýn hvað allar konur gætu, ef bara... 1 fyrsta lagi álítum við það mjög ósennilegt að sá tími kcmi aó allar konur verði lesbískar. Cg í öðru lagi þá væri það of þung byröi aó vera "fyrirmyndir" ef vió höfurn ringulreiðina i hversdagslífi okkar i huga. Svo við höllumst helst að þeirri kenningu að kynhneigðin sé afurð þ j óó f é lag sað stæðna, að stæóna sem karlmenn hafa mótað oldum saman, aðstæðna sem setja lif'i kvenna fastar skorður. Innan þessarar afskramdu siðmenningar eigum við hvert og eitt okkar eigin lífsferil. Við erum sam- mála öðrum femínistum um að rikjandi kynlíf smunstur er hornsteinn þessa kerfis sem ætíð er karlmanninum i hag. Astin og löggjöfin sem notuð er til að hneppa okkur í hjónaband, uppeldi barna í kjarnafjölskyldunni - öllu þessu er hagaó með kúgun kvenna i huga. Það er fyrir tiLverknað hetero- seksualitetsins, að flestir álíta þetta flókna kerfi "eðlilegt". Og þessi skilningur er i flestum tilvikum svo fastmótaður að fólk veltir mÁlunum ekki einu sinni fyrir sér. Einstaka hópar hcmoseksual- ista hafa siðustu ár reynt að sannfæra umheiminn um að þeir séu alveg eins og þeir réttkynja og vilji eingöngu jafnrétti á við þá. Þetta jafnrétti hefur verið aöalmarkmið umbóta- baráttu þessara hópa. Á margan hátt er lif okkar eins. Og þótt við vildum getum við ekki breytt öllu. En samt finnst okkur við vera öðruvísi. Okkur lang- ar til aö athuga þennan miaiun, hver sem orsök hans er - á okkar forsendum. Þaó erum vió sem ákveðum á hvaða hátt þessi mismunur er mikilvægur og hvernig við getum notfært okkur hann. "Réttkynja" á ekki aó leyfast að troða upp á okkur kúgandi skilgreining- um sinum, sem samdar eru i varnarskyni. Enn höfum viá ekki fundið "réttu ástæó- una" fyrir þvi að við erum lesbiur. Þess vegna langar okkur ekki aó eyða löngum tirna i að grandskoóa fortið hvers einstaklings - framtiðin býður upp á möguleika til hreytinga - ekki fortiðin. Og við erum flestallar komnar á það stig,þrátt fyrir alla fordcma, að geta bent kon- um á þá möguleika að elska aórar konur, lika kynferð- islega. Fyrir okkur er spurningin um "hvernig við urðum svona" ekki örvingl- að hróp i vondum heimi, heldur ögrun við alla, sem halda að kynhneigð sé ekki pólitík - sem halda að hamo/heterosexualitet séu örlög og arfur. rt/áj þýddu og endursöqðu dr Spare rib, 36 tbl. 1979. Berglind Gunnarsdóttir: Súper, súper . . . vertu dugleg vertu sterk vertu raunsæ umfram allt: raunsæ þú átt jú fyrir þér að sjá ekkert tilfinningavingl ekkert fálm ekkert hik i baráttunni dugir engin linkind . og andsúper ég er öryggislaus áttu öryggi aflögu? ég er astvana geturðu gef ið mér örlitla ást? ég er kona en er þaö þess vegna sem ég þarfnast öryggis þrái ást? heyrðu, ertu annars aflögufær? Bera: Silence is Golden Allt um kring gistu karlnennimir skúmaskotin og þögðu þeir bjuggu með konum sínum m=ó mæðrum sinum msó systrum sínum og þögnin reyndist þeim kvenna best kærari en itöðir dýrmætari systrum ireö þögninni lifðu þeir hötuðu elskuðu en helst voru þeir skeytingarlausir Þögnin var þeim allt í henni rúmuðust engin vandamál Allt um kring vöfruóu konumar og töluðu þögnin var hemjulaus málæðió var þindarlaust Og bömin hrukku undan og hurfu inn I nýja þögn annað malæði þar sem oróin fengu enn ekki unnió á þagnarmúmum ógurlega

x

Forvitin rauð

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Forvitin rauð
https://timarit.is/publication/56

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.