Forvitin rauð - 01.06.1981, Blaðsíða 22

Forvitin rauð - 01.06.1981, Blaðsíða 22
22 # HJARTALEIKOR Bild: Susanne Fredelius íramsaga BergþSru með öl'lum ráðningum í stöð- ur. Allt þetta á jafnt við á opinberum vinnumarkaði og á hinum svokallaóa frjálsa. Svipaóa sögu má segja um uppsagnir úr störfum. _ Bg er enginn sérfræðingju x vinnurétti og ætlast ekki til aó vera það. En ncgu mikið veit ég þó um þessa hluti til að sjá að hér á íslandi skortir allar for- sendur þess að hægt sé aó frankvama það sem lagahreyt ing Jóhönnu f elur í sér, af einhverju viti. Að vísu þessu en þær eru þess eólis að ég bið allar róttækar konur aó varast að gera þær aó aðalatriói. Á ég þar við hærri stöóur veittar af ríki og bæ. Jafnframt vil ég benda á aó þaó á ekki við um lægri stöóur veittar af þvi opinbera, þvi um þær er f jallaó á afar tilviljan- arkenndan hátt. Gg þá er verr af stað farið en heima setið, aó standa uppi með jafnréttislöggjöf sem fæli i sér forréttindi aðeins á pappirnum. Ég veit alveg hverjir myndu sjá um aó veifa slikum pappirum fiamar í konur cog í hvaóa tilgangi Eg er reyndar alveg hissc á Jóhönnu aó detta i hug að leggja fram þessa tillögu, eins vel og hún er að sér um verkalýösmál. Mér f innst þaó því likast að lengja garóvegg i staó þess að loka girðingunni. Reyndar tel_ ég æskilegt að setja heimiidarákvæði um aó_bægt sé að beita já- kvæðri mismunun inn i jafn- réttislögin, en almenn skylda um slikt er dænd til að mistakast. Heimildina mætti siðan nýta, þegar bdið er að skapa aóstæður, eins mætti nýta þau i afmörkuóum til- vikum, þar sem áætlun um aukið jafnrétti væri ýtt af stað á vinnustaó eða stofn- un. Dæmi um þetta er að fim£ í sænsku jafnréttislögunum þar sem heimildarákvæðin hafa m.a. verió nýtt til aó örva atvinnuveitendur til að taka konur í vinnu, sér- staklega á stöðum þar sem mikió er um atvinnuleysi kvenna. Annað dæmi er, þegar ráð- ningar á heilum vinnustöðum hafa verió endurskipulagóar frá grunni með þetta fyrir augum. T.d. tollþjónustan þar sem hlutfallió er nú eólilegt neðst sem efst. En þegar til kastanna kemur reynir ekki siður á hæfni karla til aó laga sig að breyttum aðstæóum, eða eins og Henrik Tikkanen segir: "Konur hafa löngu sannað hæfni sina til að vinna karlastörf, karlmenn eiga af tur á móti erfitt meö að lifa af launum fvrir kvenna- störf. Eina raunhæfa væri bvi aó endurmeta og hækka laun fyrir dæmigerð kvennastörf. Meðan það er ekki gert er hægt að einbeita sér að um- bótum á vinnulöggjöfinni, sem reyndar yrði ekki bara konum til hagsbótar heldur öllun þeim sem höllum fæti standa á vinnumarkaói. Þaó er timi til kominn aó gera upp við þá vald- níðslu sem felst i veitingu starfa i gegn um sambönd þ.e. sá á greiðastan aógang til starfs sem þekkir mann sem þekkir valdamann. Skriftarmál. . . , þinga sem hann mátti réttlega af mér krefja og ég var skuldbundin honum að veita án öllu torveldi, verandi honum óhlýðin í orðum og gjörðum, svo að ég veitta honum sjaldan veróuga vegsemd, haf- andi við hann mörgu sinni styggð og stirð- læti, þúst og ofbeldi í hjartanu, þó að ég talaði eigi sneiðileg- um orðum við hann alla tíma. Einkanlega hefi ég misgert eigi slður, minn kæri faðir, að ég hafi oftlega I blíðlæti verió meó aðra karlmenn. Það er aó skilja í koss um og faómlögum, gleói- legum orðum og léttlát- um augna tilrenningum, í umspenningum og ná- kvæmri líkamanna sam- kvomu og í átekningum handanna og margháttuð- um vióvikum, þeim er full blíða mætti af ger ast. Og þó svo aó með Guðs Drottins forsjá cg þeirri minniástundan, axS eigi skyldi ég af þess háttar manni saurgast, og þó að ég heföi vió sjálfa hórdómsins framn- ing eða samkvomu getnaó- arlimanna frí verið, þá hefi ég allt eins af fyrrsögðum blíðskap ruglast með sjálfri mér, svo að það hefur losnað, sei^ ég átti að halda, burt af geymslu míns kviðar og í óskaplegan stað annars vegar á minn líkama. Og hvílík synd mér er þetta, legg ég hana upp undir misk- unnardóm Drottins mlns og Yðvart föðurlegt um- dæmi I Guðs nafni. „_ Berglind Gunnarsdóttir: Ljóð Niður hrattar kinnarrar fellur striður gráturinn I djúpt vatn heiftarinnar enn berum við okið þunga brennimerktar náttúrunni i lögbók mannanna vér konur vér krossmenn.

x

Forvitin rauð

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Forvitin rauð
https://timarit.is/publication/56

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.