Forvitin rauð - 01.06.1981, Blaðsíða 11

Forvitin rauð - 01.06.1981, Blaðsíða 11
11 ífKynlíf Kynlíf Kynlíf Kynlíf Kynlíf Kynlíf Kynlíf Kynlíf Viðtal við 24 ára karl. Barnlaus Þó að frumástæðan fyrir kynlífi sé aö viðhalda mannkyninu er þaó sjaldnast meðvitaða ástæðan fyrir kyn- mökum. Kynlif er aó sjálf- sögðu flóknara mál en eðl- islæg kynhvöt og allir þeir þættir sem spila inn i gera kynlíf flókið cg skemmtilegt. Kynlif er langt frá þvi að vera bara mökin siálf, aðdragandinn er stór hluti af því. Til þess að fólk fái fullnæg- irgu þarf meira til en bara, samfarir. Þær manneskjur sem i aðgerðunum standa þurfa að vera óstressaðar cg það er aðdragandinn sem á að tryggja það. Geta tiJ að fá fullnægingu fer alveg eftir aðstæðum, t.d. ef verið er að baslast i þessu eftir ball eða partý undir mismiklum vimugjafa- áhrifum þá eru líkurnar til að fá fullnægingu mun minni. Ein ástæðan fyrir því að karlar fá frekar full- nægingu en konur gæti ver- ið að þaó eru yfirleitt þeir sem sjá mestan part- inn um frankvæmdirnar, þ-e. að hann á bæði að sjá um sig og konuna, en hver er sjálfum sér næstur. Ef litið er liffræðilega á hlutina þá er það mikil- vægara aó karlinn fái full- nægingu, þaó er upp á frjóvgun. Þaö er þó aug- ljóst mál að það er best fyrir báða aðila að báðir fái sitt. Fyrstu hugmyndir sem krakkar fá um kynlif eru yfirleitt frá götunni og svo sorpritin og útkoman eftir þvi. Miklu meira hugsaö um magn en gæði. Maóur var ekki með mönnum fyrr en hægt var að segja einhverjar krassandi kyn- lífsreynslusögur. Mín fyrsta reynsla voru klúð- ursleg fanghrögð þar sem rúmið brotnaði á endanum og ég var rekinn út. af móó- urinni með þeim urtmælum að staðurinn væri ekkert pútnahús. 1 skólanum var ekkert sem heitiö gat kynfræðsla, það var jú reyndar farið á hundavaði yfir þessa laargfrægu bls. 82 i heilsufræðinni en það var engin kynfræðsla, heldur liffræðilegar útskýringar. Ekki töluóu foreldrarnir heldur um kynlif. En þetta var tvimælalaust það sem ef st var á baugi á þessum aldri, svona upp úr 12 ára aldri. Við töluðum heil ósköp um kynlif en meðal strák- anna voru umræðurnar yfir- leitt mjög yfirborðskenndat og oft i grobbsögustil. Ekki var talaó um vandamál enda var sagt að þetta værj ekkert vandamál fyrir stráka. En fljótlega rak maður sig á að þetta var ekki allt eins og i sjampó- auglýsingu heldur bara tvær manneskjur aö bögglast ofan á hvor annarri. Það var aó- allega að maóur talaði af alvöru um þessi mál við þær stelpur sem maður var með. En þetta var allt á til- raunastigi og maður hélt að stellingarnar skiptu megin máli. Svo að með aukinni reynslu áttaði maður sig á því ,aó eftir sem sambandið var nánara og kynnin meiri þvi innihaldsrikara varð kynlifió og að heilinn og tilfinningarnar spila yfir- leitt stærsta hlutverkið. Þaö er ekki hægt að negla niður einhvern fastákveðinn aldur sem fólk á að byrja að hafa mök. Æskilegast væri aó fólk eldist upp i þvi að þetta væri sjálfsagð- ur hlutur cg ekkert feimnis- mál og byrjaði þegar það hefði likamlegan og andleg- an þroska til þess, sem er auóvitað mjög mismunandi fyrir hvern einstakling. 1 dag er kynlífsumræða ekkert vandanál þótt kynlif- ið sé út af fyrir sig stórt mál og ég get rætt mitt kyn- lif hæði við konur og karla. Hjónaband er hræðilegt fyrírkomulag! Kynlif er nauðsynlegur hluti tilverunnar, ef það er ekki til staðar er mað- ur alltaf að leita þó svo að hægt sé að vera án þess um tima. Eg myndi skil- greina kynlif :Samf arir cg allur leikurinn bæði á undan og eftir. Alveg frá fyrsfa augnatilliti. Ég gæti þó ekki skilgreint snertingu við konur sem kynlif, þar sem þær höfða minna til min sem kynverur, Það sem ég varó kannski mest undrandi yfir þegar ég kynntist konum sem voru lesbiur var, að þær upp- lifa sanband sitt hvor við aðra eins og ég gagnvart karlmanni. Hcmosexúalismi á tvímælalaust rétt á sér. Minar tilfinningar hneigj- ast einfaldlega ekki i þá átt. Þaó mikilvægasta við mina kynlifsreynslu er, að ég hafói svo góóar vinkon- ur til að tala um kynlif vió. A timabili töluóum vió um kynlif daginn út og inn og lærðum liklega mest af þvi. Ég byrjaði ekki að sofa hjá fyrr en i menntaskóla. Auóvitað hafði ég prufað að kela áöur en aldrei þor- að að fara alla leið. Það var ekki fyrr en ég kynnt- ist strák sem ég treysti að ég leyfði honum aö halda áfram. Mig dauðlangaði svo sem lika en var dauð- hrædd við meyjarhaftið seni var svo slitið þegar til kastanna kcm. Hefur lík- lega slitnað i leikfimi eða eitthvað álika. Eftir þessa fyrstu reynslu sem ég man óljóst eftir, fórum við að sofa saman og virki- lega að pæla i kynlifinu. Mér fannst þetta voða gott, ég hafði eiginlega aldrei spekúleraó i kynlifi i san- bandi vió minn eigin lik- ama, hafði t.d. aldrei fró- að mér aó neinu marki. En eins og ég sagði, þá var eitt það mikilvægasta i sambandi við mina reynslu það, að geta talað við vin- konur minar um þau vanda- mál er upp kcmu. Við töl- uóum mjög opinskátt um hlutina og útlistuðum okkar reynslu i smáátriðum hvor fyrir annarri. Við reyndum að leysa i sameiningu þau t vandamál sem upp kcmu og töluöum siðan við strákana sem viö.vorum með. Áöur en Viðtal við 23 ára konu. Barnlaus farið var út i aó reyna við stráka þurftu vinkonurnar að samþykkja viðkcmandi, ef þær höfðu eitthvað dt á þá að setja þá voru þeir úr sögunni. i dag tölum við stelpurnar ennþá saman um kynlif en á allt annan hátt. Vandamálin eru lika annars eðlis og auðvitað erum við orðnar sjálfstæð- ari i karlavali. Á þeim tima komst maður lika i kynni við fólk eða klikur i gegnum það að vera með strákum og það hefur ör- ugglega ráðið einhverju uta þær kröfur sem maður gerði til piltanna. Sú kynlifsfræðsla sem maóur fékk var mest i qecmum samtöl við vini. Rauóa kverið var oq lesið soialdanna á milli i qaqqó. Nauðsynleg bók það. I landsprófi fenqum við í gegn aó fá kynfræðslu en það var ekkert til að byggja á. Einn frakkur strakur i bekknum impraði , á þvi hvernig þetta væri nú, hvort við fengjum ekki að hafa kynfræðslu. Út- kcman varð sú, aó hann var látinn halda fyrirlestur sem hann og gerói. Hann útskýrði fyrir okkur leynflardcma kynlifsins með þvx að likja kynfærum við þumalputta á vettlingum og svo á eftir fengum við að sjá kynfræðslumynd um svin Einhvern veginn fann ég ekkert satneiginlegt með. mér og svinum. „Getnaðarvarnir" Getnaðarvarnir eru eilifðar- vandamálið. Aðeins ein getnaðarvörn snýr að karl- mönnum, smokkurinn. Að minum dóni er hann gjörsam- lega glataður. En svo eru það þær sem snúa að konunni. Pilluna þekki ég einna best en hún er mjög vaf ascm vegna þeirra hliöarverkana sem hún getur haft. Ef ég væri kona tæki ég aldrei pilluna þvi að ég heföi enga mögu- leika á að vita hvaða rösk- un á minni likamstarfsemi hún gæti haft i för með sér. Stikkpillan eða froða geta reynst ágætlega. Ég spyr konur vfirleitt akki að bví Min reynsla er að það til- heyri fortiðinni. Þetta er meira eins og tafl, efb ir fyrsta leik biður þú eftir mótleik og þaó hver á fyrsta leik er alveg und- ir aðstæðum kcmið. Aftur á móti eru aðferóirnar gjörólíkar eftir bvi hvort kvnið á i hlut. Þeqar kona revnir við karl bá er vfirleitt meira falið, hún qefur í skvn undir rós aá hún haf i ekkert á móti bvi aó kvnnast viðkcmandi nán- ar og svo ætlast hún til að karlinn taki af skarið. Viðhorf bjóðfélagsins eru lika þannig, að ef kona gengur hreint til verks, þá tekur hún stóra áhættu, Eru skoðanir þjóðfélagsins ekki skoðanir einstaklinga? hvort þær noti getnaóarvam- ir enda fer ég yfirleitt ekki upp i rúm við þær að- stæóur aó byrja þurfi á því að spyrja um getnaðarvarnir. Og ef þær eru ekki til stað- ar er hægt að sleppa beinum sanförum og kela i staðinn. „Samskipti kynjanna" Maður hefur yfirleitt þörf fyrir og vill gjarnan haf a eitthvert náið samband við konur. Raunar er maður stöðugt, án þess að það sé meðvitað, að leita að einr hverri til að fara á „fast" með. Yfirleitt eru öll skot einhverskonar tilraun- ir. Maður sér konu, kynn- ist henni og svo kemur i liós hvort leiðir liggga saman. Gft er það fyrir- fram vitað að sambandið verður ekki til langframa. En einhvers staðar aftur i kolli geri ég ráð fyrir að binda trúss mitt við ein- hverja konu til langframa. Ég hef orðið var vió þá skoðun hgá mörgum konum, að það sé alltaf hlutverk karl- mannsins að hafa frumkvæðið. hún gæti verið talin laus á kostum o.s.frv. Karlinn getur lika gefið ýmislegt i skyn en í flestun til- fellum verður hann aö taka af skarið. „Franhiáhald" Ég er á móti framhjá*- höldum vegna minnar reynslu af þeim. Un leið cg fólk er farið aö gefa fcamböndum sinum eitthvert nafn þá á lika að standa undir þvi cg vera hvort öðru trútt á meðan það er ekki þvinguð trúmennska. Framhiáhald er að minum dómi engu siður ótrú"i mennska við siálfan sig en við þann sem maður heldur franhiá. Með þvi er maður aö særa aðra manneskiu sem maður hefur eóa ætti að hafa sterkar tilfinhingar til. Ef fólk finnur þörf til franhiá- halds hlýtur það að þýða að einhver feilnóta er i sambandinu og framhjáhald leysir engan vanda. Það að allir sofi hiá öllum Frh. á bls. 21 Þegar ég byrgaöi að sofa hjá kom auðvitað upp vandamálið i sambandi við getnaðarvarnir. Ég þorði ekki að fara til læknis en það biargaði mér að ég átti mágkonu sem lánaði mér pilluspiald. Til að kynlif verði gott er nrjög mikilvægt að hafa getnað- arvarnir á hreinu. Ég dreif mig til læknis skönmu seinna, það var hörmulegt, hafói það sem fyrirslátt að ég væri kvef- uð og bullaði siðan erind- inu út úr mér rétt áður en ég fór. Hann var gamall fiölskyldulæknir og tók nrjög iákvætt i þetta. Frum- kvæóió til að útvega getn- aðarvarnir kcm frá mér, ég sagói stráknum frá þvi þeg- ar eg var kcmin með spiald- ið i hendurnar. Við fórum beint upp i rúm að riða. 1 dag er ég algiörlega rugl- uð i sambardi við getnaðar- varnir, i föstum samböndum notar maóur piiluna en aóal* vandanálið er þegar maðui er á lausu. Það hefur oft kcmið fyrir að ég hef ekki notað neitt og það verður alltaf algiör bömmer ef blæðingarnar kcma ekki á réttum tíma. Lifið fer alveg úr skorðum þegar maðui heidur að maður sé óléttur þó að auðvelt sé aö fá fóst- ureyóingu. Fg vil ekki eiga barn núna en hvað geróist ef að maður yrði óléttur? Og bað þýðir lítið að nota fóstureyðingu sem getnaðar- vörn. Startpillan sem áður var mikið notuð til að kona af staó blæðingum er stórhættu- leg þvi að ef maður er ó- léttur getur hún skaðað fóstrið. Ég fékk hana nokkr- um sinnum á minum batmertima- bilum. En þetta er mál sem þarf að pæla i cg helst þyrftu báðir aðilar að vera jafn ábyrgir, reyndin er hLns vegar sú, að þegar ekki er föstu sambandi til aó dreifa þá situr maður einn i súpunni og þorir jafnvel ekki að minnast á það við piltana aó það gæti verið að maður væri óléttur. Það gæti kcmið til, að ég vildi eignast börn i framtiðinni en þá vildi ég helst ekki ala þau upp ein. Helst vil ég að allir i kringum mig ali þaó upp með mér, t.d. i kcmmúnu. Mér finnst „hjónabandið" hræði- legt fyrirkcmulag. Frá því að maður fæddist hefur mað- ur verió alinn upp i því- að maður ætti að giftast og þaó er ekki fyrr en fyrir stuttu aó eg hætti að hugsa Frh. á bls. 21

x

Forvitin rauð

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Forvitin rauð
https://timarit.is/publication/56

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.