Forvitin rauð - 01.06.1981, Blaðsíða 12

Forvitin rauð - 01.06.1981, Blaðsíða 12
12 Kynlíf Kyntíf Kyntíf Kyntíf Kyntíf Kyntíf Kyntíf Kyntíí Viðtal við 30 ára karl. 4 börn FR: Hvert er viðhorf þitt til getnaóarvama? Hann: Ég er auðvitaö hlynntur getnaðarvömum. Ég held hins vegar, að það náist aldrei fram aö strák- og stelpur beri sömu ábyrgð. Fyrir þá veröur þetta aldrei annað en peningamál. Ég hef heyrt marga segja hlæjandi:„Ég var aö fá eitt í hausinn, 5o.ooo kall." Auðvitað er hægt að treysta einum og einum karlmanni. Smokkurinn verður aldrei öruggur, menn eru feinnir, finnst þsir vera aulalegir með hann. Bameignir eru þaó mikió mál fyrir konuna, að henni einni er treystandi fyrir að sjá um getnaðarvamir, eins og ástandið er í dag. Þetta hef ég oft verið gagnrýndur fyrir að segja. FR: Nú er ekki til mLkið úrval af getnaðarvömum fyrir konur. Hann: Ég veit að þstta er vandamál, þess vegna verða til fullt af bömum. FR: Hefur þú reynt að telja stulku tru um að þú getir passað þig? Hann: Oft og mörgum sinnum. FR: Var það þannig sem bömin þin urðu til? Hann: Einmitt, þegar fólk er indir áhrifum áfengis eykst kæruleysið. Þú ætlar að gera þetta hvað sem það kostar, hitt eru afleióingar sem þú hugsar um seinna. Það er þá sem stúlkan hefur ábyrgðartil- finningu. FR: En stúlkan er kannski líka undir áhrifum afengis? Hann: Ja, en samt er það yfirleitt hún sem hugsar rökrétt. FR: Hefðir þú hugsað þig betur um, ef það væru roeiri kvaðir a karlmanninum, t.d. að borga helminq af fram- færi bamsins? Hann: Nei, ekki í þassum tilfellum. Yfirleitt var ég fullur. Fyrst pældi ég ekkert í því. Ég átti ekk- ert bam, þatta var ekkert mál. Þá fékk ég tvö í hausinn með 21 dags milli- bili. Seinna þegar ég var nýskilinn. Mér fannst ég ekki eiga neina framtíð, nér var andskotans sama um allt og alla. 1 síöasta skiptið var ég blekktur. Hún taldi sig vera á ör- uggu dögunum. Ég held að það verði aldrei vinsælt að gera msnn öfrjóa. Fólk giftist, er gift í nokkur ár, eignast böm, skilur og giftist aftur. Þá vilja þeir eign- ast böm neð seinni kon- unni. Ég er hlynntur frjálsun. fóstureyðingum, ég lít ekki á þær sem moró, það er ekki hægt að skilgreina hvenær líf byrjar. Ég held að margar konur vilji ekki fara I fóstureyóingu vegna einhverrar sektarkenndar. FR: Finnst þér þú geta gert þa kröfu til konu að hun fari í fostureyðingu? Hann: Nei, þar skilur a milli karls og konu. Karl- maður má undir engum kring- umstæóum pressa á konu, hvorki að fara í fóstureyó- ingu né aó ganga með bam- ið. Þetta er það stórt mál fyrir hana. Ég er þeirrar skoóunar, að þaó hafi enginn leyfi til að eiga bam nema að geta skapað því bestu hugsanleg- ar aðstæður. Auðvitað er það engin trygging en böm ættu aldrei aó vera happ- drætti, því að þá er verió aó taka áhættu með manns- líf. Lausnin er sú, aö koma í veg fyrir aó böm fæóist þangað til fólk er orðið nógu þroskað og er tilbúið til aö ala þau upp. Msr finnst alltof mikiö um það að konur segi : „Eg er ólétt, það verður bara að hafa það." Eða að fólk giftist en er ekki tilfinn- ingalega tilbúið til að eiga böm, það er ekki enn búið að ákveða hvort þaó ætlar aó vera saman eða ekki, eða einstæðar mæður sem hafa takmarkaðar að- stæður fyrir böm. FR: Hvenær finnst þér'að krakkar eigi að hefja kyn- XTf? Hann: Þegar fölki finnst það vera tilbúið, langar til þess, finnur einhvem til að gera það meó og staðinn sem þaó vill gera þaó á, þá á það að gera það. Konan er auðvitað aldrei'örugg nema að hún noti getnaðarvamir. ER: Finnst þér kaian vera öróin nogu þroskuð til að hafa samfarir ef hun er ekki nogu þroskuð til að hugsa um getnaðarvamir? Harm: Hun er greinilega oróin nógu þroskuð til að sofa hjá, það er ekki hægt aó banna. Foreldrar verða að fylgjast með því sem láta konuna vita að hann vilji gera þetta? Hún myndi örugglega gefa honum á kjaftinn eða eitthvað. Ekki getur maður bara tal- aó um þetta eins og ekkert sé." Ég vissi ekki hvem- ig konur voru raunveru- lega í laginu fyrr en ég fór aó sjá klámbækur þegar ég var 17-18 ára. FR: Hvaða skoðanir hefur þu a kynvillu? Hann: Ég var eins og marg- ir aðrir þegar ég var yngri haldinn allskonar fordómum, var illa við fólk sem var kynvillt. Ég lít á kyn- villu sem sjúkdóm. Þaó er Að ríða inn í hamíngjuna er að gerast hja bömum sínum og láta þær á pill- uia. En þá veróur sam- bandið að vera gott á rtilli foreldra og bama. Ég er hræddur um að margar konur séu eyóilagðar kyn- ferðislega. Þeim hefur verið kennt, að þetta sé eitthvað ljótt og líða fyr- ir það alla sína ævi. Þær miöla þessu síðan til sinna bama og þannig heldur vit- leysan áfram. FR: Hvar fær fólk hugmynd- ir um kynlif? Hann: Það hlýtur að vera afskaplega breytilegt. Sennilega fær það í flestum tilvikum sínar fyrstu hug- myndir af götunni, síðan ur allskonar klambókrtenntum og sorpritum. En það hljóta líka að vera til víðsýnir foreldrar sem fræða böm sxn þannig aö þau fái rétt- ar hugmyndir um kynlíf. FR: En þú? Hann: Ég er úr sveit og naut góós af því að vissu leyti. Ég vissi hvemig kálfar urðu til, þess vegna hlutu böm aó veróa tií á svipaðan hátt. Mér fannst þaó þó hræðilega asnalegt. Ég gat ekki ímyndað nér að nokkur maðuí hefði lyst á þessu. Ég man að ég hugsaöi : „Hvem*- ig fer karlinn að því að tilgangur £ sambandi karls og konu, það veröur til bam. Það er eitthvað öfugsnúiö við kynvillu. Hún getur átt sér ýmsar or- sakir. Stundum eru strákar aldir upp eins og stelpur eöa að mistök eru hjá nátt- úrunni sjálfri. Það er irrLkilvægt að upplýsa fólk um líffræðilegar og upp- eldislegar orsakir kynvillu því aó rtín reynsla er sú, aö kynvillingar séu oft óhamingjusamir. Ekki bara vegna aðkasts heldur finnst þeim sjálfum eitthvað vera aó. Á Islandi er bannaó að sýna unglingum kvikmyndir þar sem karl og kona eru saman, alveg sama hve eðli- legt þaö er en þaó má sýna kvikmyndir um kynvillu og kynferóislegt ofbeldi. Ég er viss um að það getur skemmt ungt fólk að sjá þessar myndir. FR: Hvað um hin ymsu buðarform? Hann: Eg hef verið að tala um þetta við vinstrisinnaða félaga irtlna. Þeir segja að hjónaband sé úrelt fyrir- bæri. En þegar maður spyr þá hvað eigi þá aó koma í staðinn hafa þeir engin svör. Hjóhaband er því greinilega ekki úrelt fyrir bæri. Ekkert getur verið úrelt ef ekkert annað er korráó í staðinn. Á seinni árum þegar konan hefur feng ió aukió frelsi hefur komió í ljós, að hjónabandið er miklu vandrteðfamara en það var. Nú er þetta orðin rreiri spuming um þroska og ef fólk ætlar að eiga böm og ekki henda þeim inn á hæli, þá er sarrbúð karls og konu eina formió sem stenst. Ef við tölum um frjálsar ástir þá hefur það sýnt sig aó það gengur ekki þegar þrióji aðilinn er kominn í spiliö, þá koma upp allskonar til- finningaleg vandamál. Fólk getur reynt þetta ef þaó vill en ég hef aldrei vitað dæmi þess að það hafi gengið. FR: En stærra fjölskyldu- form? Hann: Kortittúnur eóa svo- leióis? Meinarðu rteð sam- eiginiegu kynlífi eða bara eldunaraðstöðu? Ég held að hjónaband sé eini val- kosturinn sem við höfum £ dag, þá rteina ég vígða eða óvígða sarrbúð, ein kcria og einn karl og börnin þeirra. Þetta er bara spuming um þroska, við höfum svo mikió frelsi og það þarf þroska til að notfæra sér það. Þaó er til bamlaus sarrbúö, það er allt í lagi, fólk er bara að kynnast og veit ekki hvort það hefur áhuga á að vera saman allt lífió. Siöan finnst rrér sambúóin breytast þsgar fólk hefur ákveðið að eignast bam. Þá verður það að skilja, að varanleg ást er ekki til, þaó sem máli skiptir er að skapa öruggan heim bæði fyrir sig og það bam sem þau ætla að eiga. FR: En er hægt að tala urr svcna hluti 1 þsssum hverfula heimi? Hann: Ég er að segja,að fólk veróur aó gera sér grein fyrir því, að það er ekki hægt að hiaupa mn í lífshamingjuna, þú verður að finna hana í sjálfum þér og auðvitaö verðum við að hjálpa hvort öðru, þú getur fundið þér maka. Það kostar þig helling en þú færð líka mikið í staóinn og þegar búið er að búa til þriðja emstaklinginn þá verður ábyrgöartilfinning- in aö taka við. FR: Það qeta korrið upp erfiðar aðstæður sem folk ræður lítið eða ekkert við. Hann: Já, en þarna er ég að tala um bestu hugsan- legu aðstæóur. Það er alltaf verið að tala um að þetta sé gallað form. Eg held að við ættum frek- ar að reyna að bæta það rreð því að auka lýðræðið í hjónabandinu þannig að allir beri sömu ábyrgð og það sé ekki bara annar að- ilinn sem er kúgaður. I gamla daga áttu konur sér oft ekki viðreisnar von. Hún lenti rreð einhverjum karlhlunki sem bamaði hana á hverju ári, hún hafði enga valkosti. Hún gat ekkert farið og hann gat kúgaö hana eins og hann vildi. Um leið og konan hefur möguleika á að fara þá minnkar möguleik- inn á að geta kugað hana, þ.e. þaó þarf aö opna augu karlmanna fyrir því hvað hjónaband eiginlega er. Það er ekki svo vitlaust fyrirbæri og ég held aö þegar ungt fólk er aó tala un aó hjónabandið sé úrelt þá er paó alltaf að tala um hjónaband pabba og mcrnrru. Þaó verður bara að breyta hjónabandinu. Þaó er ekki alltaf hægt aó hlaupa og leita að lífs- hamingjunni hér i dag cg þar á morgun. FR: Hvað um framhjáhald? Hann: Ég held aó framhjá- hald sé vanþroski. Fólk er að leita, það fer i hjónaband, hellir sér út í kynlíf, finnur ekkert og hleypur út i bæ til að leita að einhverju þar. Oft er það líka svo, að þegar fólk bindur sig mjög ungt, þráir þaö aó vita hvort það sé eitthvað öðru- vísi aó vera meó einhverj- um öðruri án þess að það sé i raun óánægt meó það sem þaó hefur. Fólk verður að fá að prófa sjálft, það þýóir ekkert að segja: „Þetta er svona, tniðu mér." Ég held að fólk fái yfirleitt ekkert út úr framhjáhaldi nema kannski aó svala einhverri for- vitni en undirrótin er alltaf vanþroski. Ég var mjög vanþroskaður í minu hjónabandi. Ég hélt fram- hjá án þess að fá nokkurn tima nokkuð út úr þvi en var svo óþolandi afbrýði- sarnur. Annars fannst mér lengi vel að konan hefði engar kynlifsþarfir. Hún væri yfir þetta hafin. FR: Var konan alltaf aó sofa hjá þér þín vegna? Hann: Ja, mer fannst þaö. Þegar ég fór að bia með konunni minni fannst mér auðvitað að hún ætti aó hafa áhuga á aó vera með mér en að hin hugsaði un aðra karlmenn, fannst mér fáránlegt. Þetta voru hug- myndir sem ég hafði þá sem ungur maöur. FR: Gátuó þió aldrei rætt þessa hluti? Hann: Nei, við ræddun ekk- ert svona. Þegar ég var á Grænlandi unnu með mér nokkrir giftir menn sem aldrei kcrru við aðrar kon- ur þótt þeir ættu mjög auð- velt með það. Þegar ég fóí" að spyrja þá út í þetta var svarió:nÉg á konu á Islandi. Ég vil ekki að Frh. á bls. 21

x

Forvitin rauð

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Forvitin rauð
https://timarit.is/publication/56

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.