Morgunblaðið - 08.02.1959, Blaðsíða 15

Morgunblaðið - 08.02.1959, Blaðsíða 15
Sunnudagur 8. febr. 195S MORGVIVBLAÐIÐ 15 Gyða Óskarsdóttir Minning Fædd 27V3. 1926. Dáin 26./1. 1959 Kom, huggari, mig hugga þú, kom, hönd, og bind um sárin, kom, dögg, og svala sálu nú, kom, sól, og þerra tárin, kom, hjartans heilsulind, kom, heilög fyrirmynd, kom, Ijós, og lýstu mér, kom, líf, er æfin þver, kom, eilífð, bak við árin. (Þýð. V. Briem) Mig langar til að flytja nokkur kveðju- og þakkarorð í minningu góðrar og hugljúfrar konu. Þó að æfiárin hér yrðu ekki mörg á okkar mælikvarða, þá urðu þau nógu mörg til þess að reyna á sálargöfgi og hugprýði svo mikla að unun var að. Ég átti ekki því lání að fagna að kynnast Gyðu heitinni fyrr en um tvítugsaldur hennar, og er mér hún minnis- stæð frá okkar fyrstu kynnum fyrir sína hlýju og prúðu fram- komu. Gyða Óskarsdóttir var fædd hér í Reykjavík 27. marz 1926, dóttir hjónanna Ingigerðar Loftsdóttur og Óskars Jónssonar prentara, sem látinn er fyrir all- mörgum árum, en með móður sinni var hún, þar til hún tvítug að aldri giftist fyrri manni sín- um, Aðalsteini Gíslasýni. En það hjónaband varð skammvinnt, því að eftir 1 árs sambúð veiktist maður hennar alvarlega, og fékk aldrei heilsu aftur, og lézt eftir tæplega 4 ára hjónaband, þau eignuðust 1 dóttur, sem nú er 11 ára gömul, og syrgir hún nú ást- ríka móður sína. Þremur árum síðan giftist Gyða eftirlifandi manni sínum, Jóni Lárussyni, járnsmið. Og á hann nú um sárt að binda að sjá á eftir sinni hugljúfu og elsku- legu konu frá 2 ungum dætrum þeirra. En það mun verða honum huggun í hans miklu sorg, að vita að hún er nú laus frá þeim þján- ingum, sem þetta líf lagði henni á herðar. Og nú þegar við kveðjum Gyðu hinzta sinni, þá finnst manni að slíkri ævi sem hennar, þó stutt vseri, hafi ekkj verið lifað til einskis. Því að hvernig hún æf- inlega tók þeirri miklu reynzlu langvarandi sjúkdóms og ástvina missis með rósemi, og þolgæði, og vildi helzt aldrei að minnzt væri á hve sárþjóð hún oft og einatt var, en reyndi eftir mætti að hlúa að manni sínum og börn- um til hinztu stundar, það er lærdómsríkt, hverri manneskju, því svo mikil óeigingirni er ekki öllum gefin. Kæra vina, hafðu þökk fyrir líf þitt og starf. Hvíl pú í friði, friður guðs þig blessi. A. V. Simi 11530 - 11531 Rúsínu- Krem- Berlínar- Rjóma- Súkkulaði- Punch- B O L L U R Sendum heim, mi nnst 25 bol I ur <?**> •»¦ LESBÖK BARNANNA Njálsbrenna og hefnd Kára 1. — Kerling var sú aS Berg- þórshvoli, er Sæunn hét. Hún var fróð að mörgu og fram- sýn, en þó var hún giimul mjög, og kölluíu Njálssynir hana gamalæra. Það var einn dag, aS hún þreif lurk í hönd scr og gekk upp um hús að arfasátu einni. Bún laust arfasátuna og bað hana aldrei þrífast, svo vesöl sem hún var. Skarphéðinn hló að og spurði, hví hún abbað- isl. upp á arfasátuna. Kerlingin mælti: „Þessi arfa- sáta mun tekin og kveiktur við eldur, þá er Njáll er inni brenndur og Bergþóra, fóstra mín, og berið á hana vatn", segir hún, „eða brennið hana sem skjótast". „Eigi munum vér það gera", segir Skarphéðinn, „því að fást mun annað til eldkveikna, ef þess verður auðiS, þótt aS hún sé eigi". Kerling klifaði allt sumarið um arfasátuna, að inn skyldi bera, og fórst það fyrir. • Z. — Flosi bjó sig austan og ¦tefndi til sin öllum sinum mönnum, þeim er honum höfou ferð heitið. Hver þeirra b.iffti tvo hesta og góð vopn. Nú talar Flosi við sina menn: „Nú miinum vér ríða til Berg- þórshvols og koma þar fyrir náttmál". Þeir gera nú svt. Dalur var í hvolnum og rið« þeir þang- aS og bundu þar hesta sina og dvöldust þar, til þess er mjög ieiS á kveldiS. 3. — FIosi mælti: „Nú skulum vér ganga heim að bænum og ganga þröngt og fara seint og sjá, hvað þeir taka til ráðs". NJáll stóS úti og synir hans og Kári og aliir heintamenn og skipuðust fyrir á hlaSinu, off var það nær þrir tugir manna. Flosi mælti: „Svo lízt mér, ef þeir standa úti fyrir, sem vér munum þá aldrei sótta geta. ÞaS afhroð munum vér gjaida, að margir munu eigl kunna frá að segja, hvorir sigra". j#0&#lt 3. arg. Ritstjóri: Kristján J. Gunnarsson 8. febr. 1959 Frá yngstu höfundunum: — Ritcerðasamkeppni — 10. Ferðin til tunglsins ÉG VAR að hugsa um, hvernig ég ætti að kom- ast til tunglsins, þegar ég kom auga á auglýsingu, sem var fest á girðingar- staur þarna skammt frá mér. Á henni stóð að sam keppni ætti að vera um, b\er gæti smíðað beztu flugvélina. Ég ákvað strax að taka þátt í keppninni, og ef ég ynni, ætlaði ég að fara í flug- vélinni til tunglsins og r-ota verðlaunin til frek- sri undirbúnings. Ég skráði mig þess vegna í keppnina og hóf flugvéla- smíðarnar. Þegar vélin var full- gerð, fór ég með hana þangað, sem keppnin átti að fara fram. Svo kom dómnefndin og úrskurð- aði hún mína flugvél bezta. Eg fékk 10.000.00 kr. verðlaun fyrir hana. Nú fór eg strax að und- jrbúa mig undir ferðina til tunglsins. Loks var ég tilbúinn og lagði af stað. Ég flaug og flaug og komst brátt upp fyrir öll ský. Þá sá þunga sinn og svifu í lausu lofti. Sem betur fór, hafði ég spennt á mig óiyggisbeltið og sat því kyrr. Þegar ég gætti betur að, sá ég að vélin var farin að hringsnúast með ofsahraða í kring um jörðina og réði ég ekkert Kldflaug kom með ofsahraSa og stefndi á r.iig. ég til tunglsins og stefndi bangað. En er ég hafði flogið í langan tíma, fór flugvél- in að mestu leyti að hætta að láta að stjórn. Og það sem meira var, allir lauslegir hlutir misstu gjörsamlega allan við hana. Mér til skelf- ingar, sá ég nú, að „Sput- n.ik II" kom með gífur- legum hraða á móti mér cg----- Þegar ég kom til sjálfs mín aftur, lá ég í sand- hrúgu á einhverjurri fram pudi hnetti. Flugvélar-

x

Morgunblaðið

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Morgunblaðið
https://timarit.is/publication/58

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.