Morgunblaðið - 25.05.1960, Blaðsíða 3

Morgunblaðið - 25.05.1960, Blaðsíða 3
Miðvikudagur 25. maí 1960 MORGVHBLAÐIÐ „Prófin taka UNDANFARIÐ hafa skóla- nemendur setið „sveittir" yfir prófverkefnum, en nú er far- ið að síga á seinni hlutann að þessu sinni, frelsið á næstu grösum og sumarið fyrir utan gluggann. Prófin eru eins- konar uppskera, sem sáð er til yfir veturinn, og hluta þeirrar uppskeru er síðan sáð næsta vetur og áfram, unz sáðmaðurinn er sjálfur orðinn fullvaxta. Uppskeran er mis- jöfn eins og sáðmáðurinn, en bótin er að ekki er von- laust fyrir þann, sem hlotið hefur rýra uppskeru eitt sinn, að sá betur í næsta skipti. • Blaðamaður Mbl. brá sér upp í Gagnfræðaskólá Aust- urbæjar einn prófdag og náði tali af fjórum nemendum og spjallaði við þá um prófin.Þeir voru að smátínast út. — Fyrst kom Guðný Kristins- dóttir, fálleg stúlka með rauna leg augu — hvernig sem á því stendur — síðan Sigmundur Sveinsson og tvíburabræð- urnir Óskar og Gunnar Sverr- issynir. Gangurinn var raun- ar fullur af nemendum og skvaldrið svo mikið, að naum ats heyriðst mannsins mál — skvaldrið minnti frek- ar á býflugnasuð en manna- mál. I>ó mátti stöku sinnum greina upphrópanir eins og þessa: — Guð, ég sagði, að það hefði verið Napóleon — og — ég er ljóngáfaður o. s. frv. — Þrjár stúlkur bönkuðu á dyrn arákennarastofunni og spurðu einn Jcennarann hvort þær hefðu fallið íreikningi. — Nei enginn ykkar, stúlkur mínar, sagði hann og brosti. - Ég féll ekki, ég féll ekki, trallaði ein stúlknanna og sneri sér í hringi. — Ég hélt að ég hefði fallið, sagði önnur. — Guð, sagði sú þriðja, ég get svarið að ég á það ekki skilið — og þó. Þetta voru allt nemendur annars bekkjar og siðasti próf dagurinn þeirra. - Landsprófi lýkur aftur á móti ekki fyrr én um mánaðamot. • Þegar blaðamaðurinn hafði forðað sér úr mestu þvögunni, ásamt nemendum fjórum, sem höfðu látið tilleiðast að spjalla við hann, tók hann upp blað og blýant og hóf sitt „próf". — Eru margir, sem falla í prófunum? — Það eru alltaf nokkrir í öðrum bekk, sem falla, segir Guðný — og milli 30 og 40 prósent í Landsprófi. — Ætiið þið í Landspróf? — Já, öll fjögur. — Eruð þið ekki hrædd við það? — Jú, dálítið, segír Guðný, þó það sé of snemmt ennþá. — Hvað finnst ykkur um prófin? ¦— Mér finnst of mikil áherzla lögð á þau, segir Guð- ný. — Þau eru of mörg, segir Sigmundur, og of mikill upp lestur. — Hvað eru þau mörg? — Það er jólapróf, miðs- vetrarpróf og vorpróf, auk skyndiprófa, segir Óskar. — Hvernig viljið þið þá haga þessu? — Það á bara að gefa fyrir frammistöðu í tímum yfir vet urinn, segir Guðný, eftir því, hvernig maður stendur sig — og líka fyrir hegðun. — Hagið þið ykKur vel? — Ég veit það ekki, það er ekki tekið með. —Hvernig haga nemendur sér yfirleitt í ykkar bekk? — Það er rriisjafnt hjá kenn urum, segir Óskar. — Það fer eftir því, hvað þeir hafa góð tök á okkur, seg- ir Gunnar. — Hvers vegna eruð þið svona mikið á móti prófum? — Þau eru of erfið, segir Sigmundur. Ljósmyndari Morgunblaðsins sagði brandara og bros breidd- ist yfir andlit nemendanna, þó þeir væru nýkomnir úr prófi. Talið frá vinstri: Óskar eSa Gunnar (tvíburar), Sigmundur, Guðný og Gunnar eða Óskar. við tökum próf í núna, segir Sigmundur. — Munið þið kannski ekki eftir neinu, sem þið lærðuð í barnaskóla? — Það er sáralítið, segir Guðný, en samt skilur það á taugarnar" ¦— Fyrir taugarnar? — Já, þau taka of mikið á taugarnar. — Þið eruð nú fljót að jafna ykkur, svona ung. — Það getur verið, segir Guðný, en það skilur eitthvað eftir, sem er erfitt að losa sig við. — Sofið þið illa? — Já, segir Guðný — en strákarnir gefa ekkert út á það. — Verkar sumaiið kannski truflandi á ykkur? — Já, það er erfitt að sitja of mikið inni við lestur, þegar veðrið er gott, segir Guðný — og strákarnir kinka kolli. — Finnst ykkur þá gaman að læra? — Já þess vegna ætlum við halda áfram, segir Óskar. — Það er líka betra upp á framtiðina, segir Gunnar. — Hvað haldið pið ,að verði mikið eftir af þvi, sem þið lærðuð í vetur? — Það verður áreiðanlega ekki mikið eftir af þvi, sem eftir einhver áhrif, en ég herld að próíin stuðli að því að maður gleymi því, sem mað- ur hefir lært. — Hvernig þá? — Maður viL gleyma próf- unum, og þá gleymir maður hinu ósjálfrátt líka. — I hvaða námsgrein finnst ykkur erfiðast að taka próf? — Mannkynssögu, segir Guð- ný — og strákarnir taka undir það. — Er það af því, að það var siðasta prófið? — Nei, segir Guðný, en það er mest að lesa í henni undir prói, sérstaklega ef maður hefur ekki fylgst vel með yfir veturinn. — Það er ykkur sjálfum að kenna. — Já, en það er ekki bara það, maður þarf að læra of mikið utan að, öll þessi ártöl og nöfn, sem reyna ekkert á skiininginn. — Hvað finnst ykkur mest gaman að læra? — Mér finnst mest gaman að læra mannkynssögu, segir Guðný, þó hún sé eríiðust — eða landafræði. — Mér finnst mest gaman að reikningi, segir Óskar — og Gunnar tekur undir við tvíburabróður snin, en Sig- mundur getur ekki gert það upp við sig. — Hvernig finnst ykkur tungumálin? — Það er líka gaman að læra þau, segir Guðný, við höfum svo góða kennara í þeim. — Munið þið ekki eftir ein- hvcrju skemmtilegu í sam- bandi við prófin? — Engu sérstöku, segir Ósk- ar. — Maður gerir auðvitað vit leysur, segir Guðný, en passar sig bara að gera ekki sömu vit leysuna aftur, næst þegar verður próf. — Hvernig finnst ykkur einkunnagjafirnar? — Þær eru yfirleitt réttlát- ar og sanngjarnar, segir Guð- ný. — Nema þá helzt í aukafög unum, bætir Óskar við, smíði, teiknun og leikfimi — Já, þeir eru dálítið hlut- drægir í þeim stundum, segir Sigmundur. • — Unglingarnir hafa sín- ar skoðanir og hugmyndir um hlutina, ekki síður en þeir full orðru, en kannski eiga skoð- anir peirra ei'tir að breytast, t. d. i sambandi við prófin — ef þau verða kennarar. i.e.s. Guðmundur Þor- varðarson skip- stióri lálinn 5 NÝLEGA er látinn í Kaupmanna höfn Guðmundur Þorvarðarson, skipstjóri. Hann var fæddur i Hákoti á Álftanesi árið 1883. Voru foreldr- ar hans Hólmfríður Erlendsdótt- ir Erlendssonar á Breiðabólsstöð- um og Þorvarður Guðmundsson á Báruhaugseyri á Álftanesi. Guðmundur var að mestu al- inn upp hjá móðurafa sínum á Breiðabólsstöðum, en fór ungur utan og tók stýrimanns- og skip- stjórapróf í Danmörku. Árið 1909 gekk hann í þjónustu Samein- aða gufuskipafélagsins, og í þess þjónustu var hann alla tíð, meðan kraftar entust. Var hann meðal annars um nokkurt skeið yfir- stýrimaður á m.s. „Dronning Alex andrine" í íslandssiglingum þess, en síðar skipstjóri á stórum skip- um félagsins. Hafði hann siglt í tveim heimsstyrjöldum á hættu- svæðum og þótti farsæll sjómað- ur. — Kvæntur var hann danskri konu, Marie Jensen frá Randers. Áttu þau 5 börn. 4 þeirra eru á lífi og búsett í Danmörku. Vindlingum stolið í FYRRINÖTT var brotizt inn í Sveinabúð í Smáíbúðarhverf- inu og stolið 36 lengjum af síga- rettum. Munu þjófarnir hafa kom izt inn um glugga. Konur í Kópavogi taka til sinna rába UNDANFARNA daga hafa konur í Kópavogi safnaS undirskriftum þar í bænum til að styðja kröfur um að Kópavogslækurinn verði byrgður. Nánar tiltekið eru þaS konur búsettar á sunnanverðum Digraneshálsi, sem gengizt hafa fyrir þessari undirskriftarsöfnun. Allt frárennsli frá húsunum í þessu hverfi fer í Kópavogslæk- inn og þykja ekki einungis að því óþrif heldur og sýkingarhætta, því að erfitt er að halda börnum algerlega frá læknum. Ein konan, sem gekk á milli húsa og safnaði undirskriftum um helgina sagði: „Hingað til hefur bæjarstjórinn daufheyrzt við öllum beiðnum okkar um að þetta verði lagfært. Við erum að vona að undirskirftasöfnunin fái einhverju áorkað. Allir húsráð- endur og foreldrar skrifa undir þessa áskorun með ánægju og þakka okkur fyrir framtakssem- ina". Kona þessi taldi, að hundruð Kópavogsbúa hefðu undirritað á- skorunina, sem send verður heil- brigðisnefnd bæjarins. Utangá ta LúSvík Jósefsson hefur að nml- anförnu látið Þjóðviljann birta eftir sig tvær greinar um land- helgismálið. Greinar þessar uiunu skrifaðar í Tékkóslóvakíu og má segja, að höfundi sé nokkur vork- unn að verða utan gátta i sælu- ríki sósíalismans þar sem aliir hafa eina sál og einn vilja! Hvarvetna sér Lúðvík hilla undir samningamakk við Breta og einkum er honum sakarupp- gjöfin þyrnir í augum. Um hana segir höfundur: „Enn heidur makkið áfram. Þeim sem brotið hafa íslenzk lög á annað ár og hótað að sökkva varðskipum .okkar, eru gefnar upp allar sakir, án þess að í staS- inn komi nokkur viðurkenning á fiskveiðilandhelgi okkar". Hér heima eru allir sammála um að sakaruppgjöfin hafi veriS mjög skynsamleg stjórnarathöfn, en Lúðvík Jósefsson mundi ekki borga vel gistivináttuna í Tékkó- slóvakíu, ef hann leitaSist ekki við að fordæma skynsamlegar at- hafnir til aS draga úr viðsjám þjóða í niilli. „Kaldur gustur" í nýútkomnu hefti af tímarit* unu Nýju Helgafelli ségir svo: ..Su stefnbreyting, er menn hafa svo Iengi beðiS eftir í stjórn efna- hagsmála þjóðarinnar, hefur loks átt sér stað. Kaldur gustur veru- leikans hefur farið um þjóðina. Á slíkum tímum er viS öSru a8 búast en fagnaSarlátum. ÞaS er sem menn séu vaktir á köldum morgni og kvaddir til verka. Þeir þurfa tíma til aS þurrka stýr- urnar úr augunum og varpa frá svefnværSinni, áður en þeir taka til óspilltra mála. Þannig þarf þjóS, sem lifaS hefur i draum- heimum lánaSrar velmegunar, nokkurt tóm til aS átta sig á veruleikanum, til aS skil.ja. að enginn verSur til Iengdar frjáls, sem ekki treystir á sjálfan sig og metur manndóm sinn meira en efnahagslega velsæld". Miði í rétta átt „Helgafell fangar þessarl stefnubreytingu og vonar, aS meS henni hefjist nýtt og befra tíma- bil í þjóSlífi fslendinga. Efna- hagskerfi, sem reist var á sjálfs- blekkingum, höftum og erlendum lántökum, hefur veriS varpaS fyr- ir borS, en í staS þess hafinn bygging nýs þjóðfélags á grund- velli athafnafrelsis, félagslegs ör- yggis og efnahagslegs sjálfstæðis. Fávíslegt væri aS halda því fram, aS þeirri smíSi verSi senn lokiS og allt fullkomnaS. Óteljandi verkefni bíSa úrlausnar, enda skiptir hér, eins og í öllum mann- legum hlutum, mestu máli, aS ætíS miSi í rétta átt og tekiS sé á þeim vandamálum, sem að hönd- um ber, meS einurS, manndómi og réttsýni". Flóttinn heldur áfram Enn heldur flóttinn áfram frá kommúnistarikjunum. f aprílmán uSi einum flýSu yfir 17 þúsund manns frá Austur-Þýzkalandi vestur yfir landamærin og frá áramótum og til loka aprilmánaS- ar hafa yfir 50 þús. manns flúiS til Vestur-Þýzkalands. Þessar tölur tala skýru máli, en . segja má aS í Ijósi þeirra verSi skiljanlegri sú gífurlega áherzla, sem Rússar leggja á aS svifta Berlin frelsi, svo aS þegnar kommúnistaríkjanna eigi ekki auSvelt meS aS kynnast frelsinu. Fram á síðustu áratugi hafa all- ir íslendingar fordæmt hvers kyns nýlendustefnu, en nú hefur brugðið svo við að heill stjórn- málaflokkur lofsyngur þá hörmu legustu nýlendukúgun, sem sagan þekkir, þar sem er undirokun í- j búa lepprikja Rússa, sem flýja heimkynni sín hvenær sem færi 'gefst.

x

Morgunblaðið

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Morgunblaðið
https://timarit.is/publication/58

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.