Morgunblaðið - 21.02.1973, Side 7

MORGUNÐLA ÐIÐ, MIÐVlKUDi
GRÚAR 1973
Bridge
Spil eins otg hér íer á eftir,
tapast oft oig þá eingiön'giu vegna
þes<s, að sagxiihaíi geirir sér ekki
grein íyrir þeim hœtiiju-m,. senn
fyilgja spii'já.œitiwin hans..
NOKÐUK:
S: ÁA3
H: K-D G-10-7
T: G 8
L: G-10-7
VESTUK: AUSTUB:
S: G-7 S: K-iD-10-9
H: 9-6-5 H: 84-3-2
T: K-0-5-4-2 T: D-7-3
L: K 8-4 L: 65
SUÐUB:
S: 86 5 2
H: Á
T: Á-10-6
L: Á-D-0 3-2
SuSur var sagnhafi í 3 grönd-
uim otg vesitair lét úrt tfiigul 4. Sagn
hafi lét táigiul 8 úr bocrði, aoisit-
ur drap með dirottniffngiu og segn
hafi með ás. Sa.gmhafi tóik næst
hjaxta ás og nú er nseista vanda-
máll að koimast inn í borð tál að
taka hjart)asla;gina. Mangir spiiar
ar láta næs.t úit spaða oig direpa
ineð ás, tatoa sriðain 4 s'Jte'gi
á hjarta oig sviina síðian laufi.
Veltur því spi'Jið á þvi,
hvort vesitiur á laufia kónig eða
ekki. Ef vestur á Jaufa kóng þé
leet'Ur hann næsit út spaða ag
þanniig tapast spiJ eins oig þetita
cifit, því andistæðinigarndir í þessu
C'pí'li fá 3 slaigl á spiaða, einn á
tfiigrul og einn á Jaiuf.
Saignhafi getur auðveldlega
kiCBnÍ25t hjá þessari hætitu. Hann
Jtetur út laufa 2 í stað þess að
Jiáitia út spaða. Véstur ctrepur oig
leetur t.d. út spaða, en nú kem-
ur það ekki að sök. Sagnhafd fær
4 sJiagi á hjarta, 4 söaigi á Jauf,
einn á tíguJ og einin á spaða og
vinnur 4 grönd.
PENNAVINIR
Ríchard S. Hadiclon,
642 Jetwarietön Rd.
Wiilow Grove Pa. 19090, óiskar
eftir að skri'fast á við folending,
sem áhu.ga hefur á frímerkjum.
Johannes Bræhoim í Kaup-
noannahöfn, 47 ára gamaii, hef-
ur einnig áhuga á að sknifast á
við isienzkan frímerkjasafnara.
Vinsam'Jega skrifið til: Vedlbæk-
gade 8, 2200 Köbenbavtn N.
IIIUIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIHIIIIIIIIIIIIIIII
iiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiin
liiniiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiinilll
1.
I FRÉTTIR
KvenféJag- ÁsprestakaJls
AaaWundur kvenféJags Áspresta
ba'JJs, verður mdðvikiudaginin, 28.
febrúar, í Áshei-m'iJinu, HóJsvegi
17, kJ. 20,30. Venjuieg aða'Jfund-
a'rS'törf. Ositakytnning: Guðrún
Imgvarsdóttir kynnir oista-
aétltd. Kaffidrykkja.
Hið isl. BiWiuféJag
A'ðalí.undur 'félagsins verður á
BibMudaginn, 25. febr. n.k. í
safinaðarheimiM Lanigholitssafnað
ar í Reykjavik. — Fundurinm verð
«r í framhaldi af guðsþjónustu í
Langholtskánkju, er hefst M.
14.00. Dagskrá fundarins: Venju
leg aðalfuindarsförf — (kaffi).
Auk íélagsmanna, er öHum vin-
um og velunnurum BiWfiiuféltags-
ins velkomið að sitja aðalfund-
itnm.
DAGBÓK
BAKAWIVA..
Áki og veröldin hans
eftir Bertil Malmberg
Aja sval í rúminu sínu og inn um bálíopnar dyrnar
féll Ijósrák frá laimpanum í svefniherbergi foreldranna.
Hann heyrði klukku s3á í fjarska. Það var borðstofu-
kluldkain og hún sló mörg. högg. Hann heyrði líka að
móðir harns bjóst til að fara í rúmið. Árangurslaust
reyndi hann að Jsreista aftur augun, en irarun gat ekki
sofnað.
Skyndilega heyrði hamn raddír úr svefnhierberginu.
Faðir hanis var kominín heim. „Ég hitti Bexgström úti á
götu,“ saigði hann við móður Áka. „Honum var mikið
niðri fyrir.“
„Hvað hefur gerzt?“ spurði móðirin. „Er hann orðinn
veikux aftur?“
„Nei, en Litli-Jónki er týndur. Hann er búiun að leita
að honium um aflt en áratn.gursiaust. Hann hefur spurzt
fyrir um hann alls staðar í þorpinu, en en'ginn hefur
orðið hans var.“
„Hefur hantn snúið sér til lögreglunnar?“
„Það vill hann ekki. Hann vill ekki eiga neitt saman
við lögregluna að sælda. Þú veizt hvemig hann er. Ég
lofaði að koma með honum að leita.“
fskaldur hrollur læsti sig um Áka. Litli-Jónki var ekki
enn komintn heim. H'ann hafði áreiðanlega villzt. Ef til
vill hafði hann orðið úlfi að b-ráð. Þannig fer oftast fyr-
ir börnum sem villast.
FRflM+HiLÐSSfl&flN
Allt í einu skaut þeirri hugsun upp í huga hans, að
væri svo, gæti Litli-Jónki ekki sagt, hvemig í öllu lá
og þá væri Áka borgið. Þetta var Ijót hugsun. Og þótt
Áki reyndi allt hvað hann gat að bægja henni í buxtu,
kom hún samt alltaf aftur í huga hans. En um leið sveið
har/m í hálsinin og heit tár runnu úr augum hans, þegar
hann hugsaði um örlög Litla-Jónka. Þeita var undar-
legt.
í rauninni vissi Áki, að hann átti ekki nema um eitt
að velja: stökkva inn í svefnherbergið og segja föður
sínum a31t af létta. Það var hið eina rétta, en haun
gerði það ekki.
í þess stað lá harm grafkyrr. Og hann gaí ekkert hljóð
frá sér, þótt hann beyrði, að faðir hans kvaddi og fór.
Hann vissi vel hve faðir hans var þreyttur á kvöldin
og samt lét hann það viðgangast, að hann færi út að leita
um miðja nótt, án þess að hafa hugmynd um, hvar leita
skyldi. Hann beit í sænginia sína til að bæla niður grát-
inn. Þennan morgun hafði allt brosað við honum, en nú
var allt breytt. Áki var orðinn óþokki. Hann hugsaði um
Litla-Jónka. Þegar hann lokaði augunum sá hann fyr-
ir sér holóttan veginn og á víð og dreif lágu leifar af
beinum. Það voru beinin úr Litla-Jónka. Og hann sá
dimmatn skugga skjótast hjá og hverfa út í buskann. Það
var skugginn af 'ídiinum.
IV
Klukkan í horðstofunni var búin að slá mörgurn sinn-
um, þegar faðir Áka kom loks aftur.
„Funduð þið hann?“ spurði móðir Áka.
„J'á,“ svaraði faðir hans.
HENRY
SMAFOLK
PEAM78

I /HELL0, CHUCK?
A5 CHAlRUOMAN
0F TH£ INVlTATlON
COMMITTEé, I
HAVE A 5URPRI5É
1
I C0ULDN T TELl VOU BEF0RE
BECAU5E THIS HA5 ALL 0EEN VERV
HU5H-HU5H, BUT N0WI CAN TELL
V0U,.,6UE55 WHAT.,.IjUE'RE 60IN6TÖ
6IVE H0U ATE5TIM0NIAL PINNERJ!
m DOES THAT HIT 40U,CHUCK?
ARE V0U EXCITEP? ARE
V0U SMlLINö, CHUCK?
— Hallé, KaJM. Sem tfor-
maöuT tfyrir boðsnef'ndlinnii
aefla ég að koma, þér á óvart.
— Ég' gat ekM sagt þér þa.ð
fyrr, vegna þess að þetta hef-
tuur aJItaf verið voða leyndó,
en núna get ég það . . . Við
aetSmmi að halda þér íieiðurs-
kvöldverí.
— Hvermíg lizt þér á, KaJJi
kaUinn, ertu ekki spenntnr?
Btrosirðn, kaJMmm.
— ÉG BROSI!!
FKRDINAND