Morgunblaðið - 09.07.1977, Blaðsíða 16

Morgunblaðið - 09.07.1977, Blaðsíða 16
16 MORGUNBLAÐIÐ, LAUGARDAGUR 9. JULl 1977 Frímex 77 heppnaðist vel Nokkrar hugleiðingar ad henni lokinni Enda þótt sá árstfmi sé nú, að flestir frfmerkjasafnarar hafi læst söfn sfn niður, svo að þeir geti notað hið stutta sumar okkar sér til líkamlegrar heilsubótar, vil ég enn senda frá mér einn frfmerkjaþátt. Ilins vegar lofa ég þvf, að hann verður hinn sfðasti að sinni. Astæðan fyrir því, að ég sezt niður til að semja þennan þátt, er einkum sú, að enn hefur ekki verið greint frá frfmerkjasýning- unni Frfmex 77 og þeim dómum, sem felldir voru um sýningarefn- ið. Vitaskuld verður eins og oftast áður að stikla á helztu atriðum, en engu að sfður er einsætt að segja hér frá þessari afmælissýn- ingu Félags frfmerkjasafnara, sem var að allra dómi hin skemmtilegasta. Sjálfsagt er, aó hver safnari lit- ur sinum augum á það efni, sem fram er boðið á frímerkjasýning- um, og er ég þar engin undan- tekning. Hlýtur lýsing mín því að takmarkast að sumu leyti af því, sem ég hef einkum áhuga á. Ég neita því alls ekki, að mér finnst alltaf gaman að svonefndu klass- ísku efni, þ.e. frímerkjum og stimplum frá fyrstu áratugum frí- merkjanna, og þá ekki sízt á heil- um umslögum. Þess vegna þótti mér fróðlegt að virða fyrir mér söfn þeirra Svíanna, Bernnards Beskow frá Stokkhólmi og Ingv- ars Andersson frá Gautaborg. Hinn fyrrnefndi sýndi fslands- safn, þar sem áherzla var lögð á miðjun merkjanna og mismun- andi prentanir. Voru I safni hans mörg óvenjufalleg eintök. Fyrir þetta safn hlaut hann 80 stig og gyllt silfur. Ingvar Andersson sýndi antikva- og lapidarstimpla allt frá skildingamerkjum og svo allar götur, meðan þeir voru i notkun. Raðaði Ingvar póstaf- greiðslustöðum i stafrófsröð og sýndi síðan stimpla þeirra á ýms- um útgáfum og eins á bréfsnyfs- um og heilum umslögum. Kæmi mér ekki á óvart, að margur safn- ari hér heima hafi fengið áhuga á þessu söfnunarsviði við það að kynna sér safn Andersson. Fyrir þetta efni fékk hann 70 stig og silfurverðlaun, og urðu það sizt hærri verðlaun en ég átti von á. Tveir aðrir Svíar sýndu þarna stimplasöfn. Sven Ahman sýndi erlenda stimpla á íslenzkum fri- merkjum og hlaut bronsverðlaun fyrir. Margir skemmtilegir stimplar voru í safni hans, en það var hins vegar ekki skemmtilega sett upp og næstum of hlaðið. Sama má segja um númera- og kórónustimplasafn Sture Heg- land. Þar er margt fágætra stimpla, en hér var það engan veginn í sýningarhæfu ástandi að mínu mati, enda hlaut það ein- ungis viðurkenningu af hálfu dómnefndar. Af íslenzkum söfnurum er Helgi Gunnlaugsson þegar orðinn þekktur fyrir Færeyjasafn sitt, enda fékk það 80 stig og gyllt silfur. Þá sýndi Hálfdan Helgason í fyrsta sinn safn sitt af græn- lenzkum frímerkjum og stimplum og bréfum. Var það einkar skemmtilega sett upp og með margvíslegum fróðleik í oróum. Hefði mér ekki komið á óvart, þótt þetta safn hefði fengið öllu fleiri stig en 62 og silfrað brons. Safn Jóns Halldórssonar af stimplum á 20 aur. Landsbóka- safnsmerkinu frá 1925 er ótrú- lega fjölbreytt og áhugavert. Fyr- ir það fékk hann 61 stig og silfrað brons. Hygg ég hann megi vel við una, þvi að uppsetning safnsins var ekki nógu skemmtileg. Þá var safn Bandaríkjamanns- ins Wayne C. Sommer af númera- stimplum sérstætt og þá ekki sizt fyrir það, að hann lætur mynd fylgja af hverri póststöð. Hefur hann í þvi skyni ferðazt um landið á undanförnum árum og kynnt sér bæði póststöðvarnar og póst- leiðir. Fyrir þett safn hlaut hann 62 stig og silfrað brons. Hæstu stigatölu á Frimex 77 hlaut norskt rannsóknarsafn, sem sýnt var undir dulnefni, eða 87 stig og gyllt silfur. Er þetta safn vafalaust vel að þessum verðlaun- um komið, þvi að í þvi eru mörg sjaldséð frimerki. Hins vegar mætti segja mér, að mórgum með- alsafnara hafi þótt það nokkuð strembið til skoðunar. íslandssafn Stefans Jerkström hlaut 73 stig og silfur og sömu verðlaun hlaut safn Franks C. Mooney af margs konar afbrigð- um islenzkra frímerkja. Safn Sigurðar H. Þorsteinssonar, Flug síðari ára, hlaut einnig silfur eða 74 stig. Ég hygg þeir hafi orðið fleiri en ég hálfundrandi á þeirri niðurstóóu dómnefndar. Hér var að visu póstsögulegt efni, en mik- ill hluti þess var búinn til af sýn- anda og mjög einhæft. Er skoðun min sú, að það hafi litið sameigin- legt með raunverulegri „fíla- telíu". Mörg umslaganna voru með prentuðu heimilisfangi send- anda og viðtakanda, sem var sami maður, og sams konar merki var notað til burðargjalds. Við þetta urðu rammarnir mjög einhæfir á að lita. Mín skoðun er sú, að slik söfn eigi fremur heima í kynn- ingardeild með jólamerkjum og öðru slíku efni en í samkeppnis- deild. Hið sama er að segja um efni eins og Hafnia 76, þar sem safnaó var saman alls kyns efni frá hinni miklu og ágætu alþjóða- sýningu I Danmörku á síðasta ári. Og raunar getur sýningarefni eins og Landhelgin og landgrunn- ið og Skákmót flokkazt undir hið sama. Frímerki eftirJONAÐAL- STEIN JÓNSSON Það er viðs fjarri, að ég sé með þessum orðum að dæma þessi söfnunarsvið úr leik, því að eðli- legt er, að menn leiti inn á nýjar brautir í þessum efnum sem öðr- um. Ég tel aftur á möti, að tak- mörk séu fyrir því, hvað sýna eigi í samkeppnisdeildum frimerkja- sýninga. Hér vil ég taka skýrt fram, að þetta mun leyfilegt samkv. reglum Alþjóðasambands frimerkjasafnara (F.I.P.), svo að sýnendur voru í þessum tilvikum i fullum rétti með efni sitt. Engu að siður geta slíkar reglur orkað tvímælis. Þáer annað atriðið mjög umdeilanlegt, þótt það muni einn- ig leyfilegt samkv. reglum F.I.P. Þar á ég við, að dómendur á sýn- ingum geti jafnframt verið þátt- takendur i samkeppnisdeild. Vissulega getur verið slæmt fyrir frímerkjasafnara að vera útilok- aða frá þátttöku í sýningum fyrir þær sakir og þá ekki sizt, þegar Landsþing L.t.F. Ur samkeppnisdeild Frímex 1977 þeir eiga góð söfn, sem aðrir gætu bæði haft gagn og gaman af að kynnast. En allt um það er þetta ekki viðfelldin stefna. Það er svo annað mál og raunar sjálfsagt, að þeir safnarar, sem beðnir eru um að taka sæti í dómnefnd, fái boð um að sýna söfn sin eða hluta þeirra f heióursdeíld, enda mun það oft eiga sér stað. Þá má og gera ráð fyrir, að þeir hafi oft áður verið búnir að sýna söfn sin á frímerkjasýningum og hljóta þar verðug verðlaun fyrir. Ég held þetta mál sé mjög íhugunar- vert og þá ekki sizt i okkar f ámenna landi. Frfmex 77 var hin fróðlegasta frímerkjasýning og skemmtileg- asta, svo sem áður segir, og var •vel sótt, bæði af lærðum og leik- um, ef svo má að orði komast. Hef ég fyrir satt, að margir hafi komið þar oftar en einu sinni og sumir margoft. Hitti ég þar ýmsa, sem ég veit vel, að eru ekki safnarar í eiginlegum skilningi, en hafa engu að síður gaman af að kynn- ast þessari tómstundaiðju. Ég vil hér þakka öllum þeim, sem stóðu að Frimex 77, fyrir ánægjulega sýningu. Hér var dyggilega og vel unnið til að minnast 20 ára afmælis Félags frimerkjasafnara. Eftir sýning- unni að dæma verður ekki annað séð en mikil gróska sé f starfsemi félagsins. Stjórn F.F. minntist afmælisins með ágætu kaffisamsæti að kvöldi laugardags 11. júni, þ.e. á sjálfan afmælisdaginn. Stýrði Magni R. Magnússon samsætinu og fórst það vel og röggsamlega úr hendi. Stutt ávörp voru flutt, en þessu næst lýsti formaður dómnefndar, Guðmundur Arnason, niðurstöð- um hennar, og verðlaun voru af- hent jafnframt. Eins voru tveir ágætir félagsmenn, Halldór Sig- urþórsson og Öskar Jónatansson, sæmdir gullmerki F.F. fyrir vel unnin störf. Fyrr þennan sama dag hélt F.F. mjög fjölbreytt frimerkjauppboð og það með efni, sem sjaldan eða aldrei hefur áður verið boðið upp hér á landi. Ekki var þetta upp- boð eins fjörugt og búast befði mátt við, og er það vissulega íhug- unarefni, hvers vegna svo fór. Sleppi ég hugleiðingum um það að sinni. Að endingu vil ég vikja að þvi máli, sem ég held, að islenzkir frímerkjasafnarar fagni almennt, að skuli vera komið i höfn. Þar á ég vitanlega við inngöngu F.F. f Landssamband fslenzkra frí- merkjasafnara. Vék ég nokkuð að þessu máli í síðasta þætti 9. f.m. > Landsþing L.I.F. 10. landsþing L.Í.F. var haldið i Alftamýrarskóla 12. júnf. Sátu 23 fulltrúar þingið, og voru þeir vfðs vegar að af landinu að þvf, er segir f fréttabréfi sambandsins. Hófst þingið kl. 9 að morgni og lauk ekki fyrr en að afliðandi nóni. Aðalmál þingsins var breyt- ing á stofnskrá L.Í.F., sem hafði það i för með sér, að öll aðildarfé lög þess fá fulltrúatölu í samræmi við félagatölu sína. Er stofnskrár- breytingin hafði verið samþykkt, var innganga F.F. samþykkt sam- hljóða. Tóku þá 5 fulltrúar þess sæti á þinginu, enda er það lang- stærsta aðildarfélagið. Þingið samþykkti að heiðra Guðmund Ingimundarson, Sigurð Pétursson og Sigurð P. Gestsson með sérstöku heiðursskjali Landssambandsins, og einnig fékk Álftamýrarskóli slikt skjal fyrir veitta aðstoð við Frímex 77. Viðurkenningu fyrir góða stimplun og frágang á pósti við stimplun hlaut pósthúsið á Dal- vfk. Er sú viðurkenning stundum nefnd „silfurstimpillinn". Póst- húsið á Hvammstanga hlaut þessa viðurkenningu í fyrra, en þá var hún veitt í fyrsta skipti. Stjórn L.Í.F. skipa nú: Sigurður H. Þorsteinsson forseti, Sigurður P. Gestsson varaforseti, Hálfdán Helgason ritari og Páll Ásgeirs- son gjaldkeri. Meðstjórnendur eru Jón Halldórsson, Jón Aðal- steinn Jónsson og Sigurður Ág- ústsson. Nú er svo komið, að öll fri- merkjafélög í landinu og frf- merkjaklúbbar eru sameinuð i L.Í.F., og má gera ráð fyrir, að félagsmenn þeirra séu ekki undir 400. Bráðlega kemur út á vegum Landssambandsins kennslubók í frímerkjasöfnun fyrir byrjendur. Er ætlunin að hafa upplag bókar- innar ekki stórt, en gefa hana heldur út oftar með viðbótum og breytingum, svo að hún geti sem bezt gegnt þvf hlutverki að fræða almenning um þetta vinsæla og holla tómstundastarf. Þá verður fljótlega ráðizt f að þýða og gefa út kennslubók í upp- setningu safna fyrir sýningar. Er enginn efi á, að slík kennslubók verður vel þegin af söfnurum hér á landi, enda verður þýðingu hennar hagað á þann hátt, að efni bókarinnar komi okkur að sem beztum notum. Stjórn L.Í.F. hefur þegar haldið einn fund með sér eftir þingið, og var það samdóma álit hennar, að nú beri að leggja mikla áherzlu á fræðslustarfsemi næstu árin og yfirleitt auka samvinnu milli að- ildarfélaganna til muna frá því, Sem verið hefur. Tímaritið Grúsk verður gefið út til haustsins af F.F. og L.Í.F., en síðan er gert ráð fyrir, að L.Í.F. annist eitt útgáfuna. Ákveðið var, að utanfélagsmenn geti gerzt áskrífendur að tfmaritinu, og verður áskriftargjaldið 900 kr. fyrir 3 blöð á ári (heimsend í pósti). Erlendir safnarar geta einnig gerzt áskrifendur, og kost- ar áskrift þeirra 10 dollara, enda er þá gert ráð fyrir, að blöðin verði send þeim í flugpósti. Utan- áskrift tfmaritsins er: Tímaritið Grúsk, Pósthólf 5530, 125 Reykjavík.

x

Morgunblaðið

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Morgunblaðið
https://timarit.is/publication/58

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.