Morgunblaðið - 09.05.1979, Blaðsíða 5
MORGUNBLAÐIÐ, MIÐVIKUDAGUR 9. MAÍ1979
5
F agotttón-
leikar
í kvöld
í KVÖLD, miðvikudaginn 9. maí
kl. 20.30. heldur Rúnar Vilbergs-
son fagotttónleika í Norræna
Norræna húsinu. Eru þeir síðari
hluti einleikaraprófs hans frá
Tónlistarskólanum í Reykjavík.
Elín Guðmundsdóttir leikur með
á sembal og auk þess koma fram
Haukur Hannesson, Árni Ás-
kelsson og Eggert Pálsson. Á
efnisskránni eru verk eftir J.E.
Galliard, Vivaldi og Þorkel Sig-
urbjörnsson. Einnig verður
frumflutt verk eftir Atla Heimi
Sveinsson sem hann hefur sér-
staklega samið fyrir þetta til-
efni. Aðgangur er ókeypis og
öllum heimill.
Tveir í framboði til
formanns Heimdallar
Aðalfundur Ileimdallar, sam-
taka ungra sjálfstæðismanna
verður haldinn á sunnudaginn
kemur, hinn 13. maí. Verður á
aðalfundinum kjörinn nýr for-
maður, auk tíu manna stjórnar.
Núverandi formaður, Kjartan
Gunnarsson lögfræðingur, hefur
ákveðið að hann gefi ekki kost á
sér til endurkjörs, en hann hefur
verið formaður síðastliðin tvö ár.
Þegar er vitað um tvö framboð
til formanns, því þeir Pétur
Rafnsson og Hreinn Loftsson hafa
tilkynnt framboð sín. Hreinn er
tuttugu og þriggja ára, nemi í
Háskóla Íslands. Hann hefur und-
anfarin tvö ár setið í stjórn
Sambands ungra sjálfstæðis-
manna. Þá hefur hann áður átt
sæti í stjórn Heimdallar, verið
framkvæmdastjóri félagsins um
skeið, og einnig ritstýrt blaði þess,
Gjallarhorni.
Hreinn Pétur
Pétur er þrítugur að aldri,
forstjóri Hjólbarðasólunarinnar
Bandag h.f. Hann hefur undanfar-
in tvö ár verið gjaldkeri Heimdall-
ar.
Friðrik Friðriksson
Síðasta árið hafa þrjár frjáls-
hyggjubækur komið út.
Félag fijálshyggju-
manna stofnað
í gær var stofnað í Reykjavík Féiag frjálshyggjumanna. Tilgangur
þess er að sögn stofnenda að verja einstaklingsfrelsið á vettvangi
hugmyndanna og auðveida skoðanaskipti frjálslyndra manna um
stjórnmálavanda samtímans. Félagið vinnur að þessum tilgangi með
söfnun og miðlun upplýsinga. Meðal annars tekur það að sér að
útvega útlendar bækur um frjálshyggju og sósíalisma.
Formaður Félags frjálshyggju-
manna er Friðrik Friðriksson
viðskiptafræðinemi, en aðrir í
stjórn eru Skafti Harðarson verzl-
unarmaður, Gunnlaugur Sævar
Gunnlaugsson laganemi, Auðunn
Svavar Svavarsson iæknanemi og
Hannes Hólmsteinn Gissurarson
sagnfræðingur. Friðrik Friðriks-
son sagði í viðtali við Morgunblað-
ið, að félagið hefði verið stofnað á
áttræðisafmæli Friedrichs A.
Hayeks, fremsta frjálshyggju-
hugsuðar nútímans, 8. maí 1979,
eins og viðeigandi væri. Frjáls-
hyggjumenn þyrftu einhvern vett-
vang til rökræðna, rödd þeirra
hefði heyrzt allt of illa undan-
farna áratugi á íslandi. Unga
fólkið hefði áhuga á þeim hugsjón-
um, sem tekizt væri á um í
heiminum og félagið ætlaði að
kynna frjálshyggjuna. Á þessu og
síðasta ári hefðu hvorki meira né
minna en þrjár bækur komið út á
íslenzku, sem boðuðu frjálshyggju
með einum hætti eða öðrum,
Frjálshyggja og alræðishyggja
cftir Ólaf Björnsson prófessor,
Sjálfstæðisstefnan eftir Jón Þor-
láksson, Benjamín Eiríksson, Ólaf
Björnsson, Jónas Haralz og fleiri
menn og Uppreisn frjáls-
hyggjunnar eftir 15 unga menn.
„Félagið er óbundið af stjórnmála-
flokkum, enda frjálshyggjan ekki
einkaeign neins eins stjórnmála-
flokks,“ sagði Friðrik. Hann sagði
að lokum, að þeir, sem hefðu
áhuga á að starfa í félaginu, gætu
haft samband við Skafta Harðar-
son í símum 26665 og 85298.
Pétur Pétursson þulur:
„Að ljúga með þögnmni”
Séra Árni Þórarinsson sagði
eitt sinn um nágranna sína í
sókninni er honum þótti vera
blendnir í frásögnum að þeir væru
„snillingar í að ljúga með þögn-
inni.“ Hið sama má segja um
einhliða málflutning uppkasts-
manna og ýmissa er um hafa
fjallað. Forsvarsmenn BSRB hafa
tvímennt á dróginni um land allt,
á kostnað samtakanna. Þeir segj-
ast hafa kynnt samning sinn við
ríkisstjórnina. Sér er nú hver
kynningin. Það þótti aldrei væn-
legt að eiga hestakaup við þá sem
límdu sinnepsplástur undir stert-
inn á gömlum jálkum og töldu
viðmælendum sínum trú um að
þær færi gæðingsefni er frísaði af
fjöri. Enda fór svo að við Andófs-
menn kváðum hrossaprangara já-
manna í kútinn.
Nú segir oddviti þeirra að sam-
virk forysta þeirra hafi sigrað í
atkvæðagreiðslunni, og vegsamar
lýðræðisást þeirra og vitnar til
þess að þeir neyddust til þess að
hlýða eigin lögum um almenna
atkvæðagreiðslu. Málatilbúnaður
var allur með eindæmum.
Samninganefndin sem forystu-
mönnum er svo gjarnt að vitna til
var eigi tilkvödd fyrr en málið var
á lokastigi. Þar var uppkastinu
fleygt fram og krafist eindregins
stuðnings. Gafst mönnum sára-
lítill tími til þess að átta sig á
samráðsglundrinu. Oddvitar sam-
takanna stóðu eins og hómópatinn
forðum daga er sagði við sjúkling-
inn:
„Fór það ekki
í verkinn44
Fróðlegt væri að fá birtar tölur
um kostnað þann er sameiginleg
samtök okkar BSRB hafa greitt
fyrir flugferðir, bifreiðar, gistingu
og annan kostnað er leiddi af
„kynningu" forystumanna á
samningnum. Eigum við að trúa
því að þjóðin sé svo einsýn
að hún telji það sæmandi af þeim
er andstæðir voru samningnum að
una slíkum einhliða málflutningi
og kenna hann við lýðræði og
jafnrétti.
Sannleikurinn er sá að hér var
mjög ójafn leikur. Við andófs-
menn kvöddum blaðamenn og
fulltrúa ríkisfjölmiðla, sjónvarps
og útvarps, á fund þar sem dreift
var kynningarriti og veittar upp-
lýsingar um fyrirhugaða starf-
semi. Hvorki fréttastofa útvarps
né sjónvarps taldi ástæðu til að
senda fulltrúa á þann fund. Við
þóttumst vita að annríki væri um
að kenna, enda var nú óvenju
fréttnæmt. Auk þess að Esja
kæmi til Hornafjarðar beit Hekla
höfuðið af skömminni og leyfði sér
að sigla inn á ísafjörð. Við það
bættist óvenjuleg fjölbreytni í
hitafari í ýmsum borgum heims
svo það var engin furða þótt svona
smámál eins og afstaða okkar sem
ekki vildum láta snúa okkur við á
Sviðinsvíkurstakkastæðinu vekti
ekki áhuga fréttaskýrenda sem
kunna skil á andófi hvar sem er í
veröldinni nema í sínu eigin landi.
Sjónvarpsmenn með pólitíska
meydómshugsjón kippa sér nú
ekki upp við hvað sem er enda var
fimmtudagur og þeir við bundnir
annarsstaðar.
Tíminn, Alþýðublaðið, og Þjóð-
viljinn eyddu litlu rúmi í mál
okkar. Þjóðviljinn lét þess getið
hvað eftir annað, að öll okkar
barátta væri á misskilningi byggð.
Hér væri um að ræða upphlaup
fáeinna sérvitringa í smábænum
Absentia og ekki frásagnarvert.
Seint um síðir sá Sjónvarpið sig
tilneytt til þess að leyfa undirrit-
uðum að segja fáein orð og var þó
naumt skammtað.
Nú hafa blaðalesendur og hlust-
endur útvarps og sjónvarps heyrt
skýringar forsvarsmanna BSRB á
úrslitum atkvæðagreiðslunnar.
Öll blöðin birta viðtöl við báða
málsaðila og spyrja um álit á
niðurstöðum. Hinsvegar bregður
svo við að hvorki útvarp né sjón-
varp láta svo lítið að leita álits
þeirra er störfuðu að Andófi *79 en
túlka einhliða niðurstöður með
viðræðu við formann BSRB og
fjármálaráðherra. Tilmælum okk-
ar andófsmanna um að fá að segja
orð um úrslitin er vísað á bug.
Látum vera ef Sjónvarpið hefði
sýnt okkur þá Kristján Thorlacius
og Tómas Árnason skila aftur
handtakinu hlýja er birt var í
fjölmiðlum við undirskrift samn-
ingsins. En ekki var því að heilsa.
Hinsvegar var hlustendum boðið
upp á einhliða skýringar og vafa-
samar ályktanir.
Við andófsmenn berum fram
eindregin mótmæli við slíkum
fréttaflutningi. Við þykjumst'með
starfi okkar og málflutningi hafa
unnið okkur þann rétt að skoðun
okkar fái einnig að koma fram.
Fréttareglur útvarpsins geyma
skýr ákvæði um óhlutdrægni í
fréttaflutningi. Fréttamenn sem
bera ekki skyn á þann rétt manna
til andófs við ofríki ættu að lesa
upp og læra betur.
Eg fagna þeirri breytingu sem á
hefir komist nú á seinni árum, að
því er varðar frjálsari blaða-
mennsku. Fréttastofur ríkisút-
varpsins virðast eiga margt ólært
enn.
Sportfatnaður
og kvenjakkar
vor og sumartízkan
Ansturstræti 1(1
Simi
5 /
%