Morgunblaðið - 11.07.1979, Blaðsíða 26

Morgunblaðið - 11.07.1979, Blaðsíða 26
26 MORGUNBLADIÐ, MIÐVIKUDAGUR 11. JULI1979 t Eiginkona mín INGIBJÖRG MAGNÚSDÓTTIR frá Mel veröur jarösungin frá Reynistaöarkrikju laugardaginn 14. júlí kl. 2. Jón E. Jónasson t Eiginmaöur minn, faöir, tengdafaöir og afi, STEFÁN GESTSSON, bifreiöarstjóri, Safamýri 33, verður jarðsunginn frá Hátelgskirkju fimmtudaginn 12. júlí kl. 2. Þóranna Valdimarsdóttir Guorún Stefánsdóttir Felix Jóhannesson Arnorúöur StefAnsdóttir Kristján Birgisson Hanna Stefánsdóttir Jón Hallgrímsson Gunnar Þór Stefánsson og barnaborn + Faöir okkar og tengdafaöir, SIGHVATUR ANORÉSSON frá Hemlu fyrrum bóndi é Ragnheidarstööum verður jarösunginn frá Fossvogskirkju föstudaginn, 13. júlí, kl. Börn og tengdaborn 10.30. + Eiginmaöur minn, faöir okkar, fósturfaöir, tengdafaöir og afi MARINÓ GUÐJÓNSSON Þykkvabaa 17 verður jarösunginn frá Fossvogskirkju fimmtudaginn 12. júlí 1979 kl. 10.30. Þeim , sem vildu minnast hins látna er vinsamlega bent á aö láta líknarstofnanir njóta þess. Guðrún H. Theodórsdóttir Theódór S. Marinósson, Kriatrún Marinósdóttir, Ásta Maria Marinósdóttir, Anna Lóa Marinósdóttir, Gunnbjörn Marinósson, Málfríöur Guðmundsdóttir, Geir Herbertsson, og barnaborn Magdalena Elíasdóttir, Ingí Garðar Sigurosson, Bjarni J.Ó. Ágústsson, Pálmi Sigurösson, Sigrún Baldursdóttir, + Alúöarþakkir færum við öllum, sem sýnt hafa hlýhug við andlát GUÐJÓNS PÉTURSSONAR húsgagnasmíðameistara Sérstakar þakkir færum viö hjúkrunarfólki E-delldar Borgarspítal- ans og Heilsuverndarstöövarinnar. Jarðarförin hefur fariö fram. Sigurbjörg Jónsdóttir börn, tengdabörn og barnabörn + Innilegar þakkir til allra þeirra sem auösýndu samúö og vinarhug við andlát og útför eiginkonu minnar FRIDRIKKU JÓNSDÓTTUR Selvogsgrunni 26 Sérstakar þakkir færi ég Slysavarnafélagi islands og starfsfólki þess, konum úr kvennadeild Slysavarnafélagsins í Reykjavík og kvenfélaginu Aldan. Fyrir mína hönd og aöstandenda Ingólfur Þorðarson + Okkar innilegustu þakkir fyrir sýnda vináttu og tryggð við andlát og útför BJÖRNS GUÐMUNDSSONAR Heilbrigðisfulltrúa, Holtagötu 4, Akureyri. Ragnheiður Brynjólfadóttir, daatur, tengdasynir og barnabörn. + Innilegar þakkir fyrir auðsýnda samúð og vinarhug viö andlát og útför KÁRA SUMARLIÐASONAR Hólmavík Helga Jasonardóttir Jóhann Kárason Maríus Kárason Guörún Káradóttir Astríöur Káradóttir Jakobína Guömundsdóttir og barnaborn.____________ Ragnheiöur Guðbjartsdóttir Kristbjörg Jónsdóttir Árni Ingimundarson Sveinn Sighvatsson Konráð Eggertsson Gylfi Kristinn Guð- laugsson -Minning F. 17. des. 1954. D. 25. júní 1979. Að morgni dags hinn 26. júní fengum við hjónin þá þungu fregn, að bróðursonur minn, Gylfi Krist- inn Guðlaugsson, hefði látist í blóma lífsins kvöldið áður, en við vorum þá stödd erlendis. Elskuleg kona flutti okkur þessa sorgar- fregn en hún er búsett þar í landi. Margs er að minnast frá liðnum árum, margra gleði- og ánægju- stunda í fjölskyldunni, en ekki verða tíundaðar hér. Lífshlaup Gylfa frænda míns var stutt, aðeins 24 ár. Fæðast, lifa mismunandi lengi og deyja er hlutskipti allra og því lífsins saga. Samt er maður aldrei viðbúinn að taka dauðanum og allra síst þegar um er að ræða, sem hér var, mann á unga aldri. Gylfi frændi var einn af þeim elskulegu ungmennum, sem fór svo hljóðlega um, að hann truflaði enga og gekk aldrei á annarra hlut viljandi en hafði næman skilning á öllu fögru í litum og tónum, og fátt virtist mér fara fram hjá honum, er rætt var um listir. Einnig þegar var rætt um landsins gagn og nauðsynjar. Fátt lagði hann til að jafnaði, en löngu seinna gat maður orðið þess var, að allt festist í minni hans er að gagni mátti koma, og hann taldi þess virði að geyma í hug sínum. Þannig var að við bræður eign- uöumst báðir syni á sama tíma, áttum því jafnaldra þó ein vika skildi þar á milli. Það átti fyrir þeim að Hggja jafnöldrunum Gylfa og Gunnari að dvelja mörg sumur í sveit hjá góðri systur okkar, Halldóru, og hennar ágæta manni Jóni Þórissyni, sem búa í Reykholti í Borgarfirði. Frá þess- um sumrum áttu þeir áreiðanlega góðar og yndislegar minningar, bæði í leik og svo starfi á milli. Mér fannst, að hjá Dóru og Nonna, eins og fjölskyldan nefnir þau, hafi þessir ungu drengir báðir um skeið átt sitt annað heimili og þá ekki í kot vísað. Hjá öllu því góða fólki sem byggir Reykholtsdal, virðist mér ætíð ríkja góður andi og samhjálp milli ungra og ald- inna. Árin Hðu fram og Gylfi óx úr grasi. Skólaganga hófst og allt sem henni fylgir, nýir vinir og kunningjar, ný áhugamál og dag- ur oft of stuttur til að framkvæma allt sem hugurinn girntist og brjóta til mergjar. Síðan er komið var yfir ferm- ingu fór Gylfi sem önnur ung- menni að leita sér að sumarvinnu, tvö sumur vann hann hér í Grindavík í fiski og því sem til féll, og dugði hann með ágætum til slíkrar vinnu og sagði verkstjór- inn við mig: „Einstaklega er þessi frændi þinn ljúfur í umgengni og þægilegur og jafnframt duglegur, sama hvað hann er beðinn að gera. Það getur þú sagt foreldrum hans." Þetta þótti mér vænt um. Þegar frí var frá stórfum og um helgar kom Gylfi oft heim til okkar. Tókumst við þá oft á í gamni, ég gamli frændi, hann unglingur á öru þroskaskeiði. Fann ég þá glöggt hve líkamlegur styrkur hans óx með viku hverri. Þessar ánægjustundir Hðu sem aðrar. Skólaganga hélt áfram og önnur störf tóku við á sumrin. Alls staðar sem hann fór um virtist mér hann hafa skilið gott eitt eftir og ávallt eignast góða og trausta vini. Nú þegar Gylfi frændi er allur og kemur ekki aftur, þá viljum við föðursystkin hans og okkar fjöl- skyldur allar, óska honum góðrar heimkomu til Guðs, því við trúum því öll að þessi indæli drengur með sitt yfirlætislausa en fallega bros, og ávallt hinn einlægi hlust- andi og áhorfandi, sem hann ætíð var, sé þar vel geymdur til eilífðar. Okkar ósk er sú, að góður Guð styrki foreldra hans, bræður, mágkonu, bróðurson og aldraða ömmu ásamt öðrum aðstandend- um í þeirra stóru sorg og að þeim sé huggun í að vita að hér fór góður drengur, sem ekki mátti vamm sitt vita í neinu. í Guðsfriði Gylfi frændi. Grindavík, 4. júlí 1979, Tómas Þorvaldsson. Minning: Jóhann Þorsteins- son málarameistari Fæddur 10. júní 1911 Dáinn 21. júní 1979 Þegar okkur hjónum og börnum okkar fimm barst skeyti að heim- an þess efnis að Jói væri dáinn, setti alla hljóða. Erfitt var að trúa því að þessi trausti góði frændi væri dáinn, hann sem var svo sjálfsagður í tilveru okkar. Langar mig að minnast Jóhanns örfáum fátæklegum orðum, sem aldrei geta þó náð að lýsa mann- kostum hans né þeirri hlýju og því trausti sem ég og fjölskylda mín urðum aðnjótandi á heimili hans og utan þess. Ekki var þáttur konu hans Rebekku Guðmundsdóttur minni í þeim málum, enda óhugsandi að nefna nafn annars þeirra án þess að hitt fylgdi með, er það líka bezta lýsingin á sambúð þeirra, svo samrýmd voru þau og var Bebba stoð hans og stytta í hans erfiðu veikindum þar til yfir lauk. Fyrstu kynni mín af Jóhanni og konu hans urðu þegar ég kynntist eiginkonu minni Huldu Bjarna- dóttur bróðurdóttur hans. í fyrstu fannst mér Jóhann frekar seintekinn eins og títt er um fáláta og trausta menn. En eftir að ég fór að kynnast honum betur fann ég hvaða mann hann hafði að geyma. Hann var sú manngerð sem sagði lítið, en framkvæmdi því meira — lét verkin tala. Sem dæmi vil ég geta þess að þegar eiginkona mín missti for- eldra sína þegar hún var 14 og 15 ára gömul, þá tók Jóhann fulla ábyrgð á henni og bróður hennar Emil, meðan þau voru að yfir- vinna foreldramissinn. Þykir mér sérstök ástæða að geta þess að Rebekka kona Jó- hanns átti sinn þátt í því, en eins og áður segir voru þau sérstaklega samrýnd. Vegna framangreindra góðra kynna þykir mér og fjölskyldu minni, sem nú er búsett og stödd erlendis, sérstaklega sárt að geta ekki verið við útför hans. Einnig þykir okkur hjónum leitt að hafa ekki getað verið nærri honum hina síðustu mánuði. Að lokum flyt ég Bebbu minni, Ingibjörgu, Ragnheiði og Ollý, svo og öllum öðrum aðstandendum, okkar innilegustu sam uðark veðj ur. Kaupmannahöfn, 25. júní 1979. K. H. Björnsson Ný bók frjálshyggjuhugsuðar í síðasta mánuði kom út á ensku bókin A Defense of Decadent Europe eftir kunn- asta stjórnfræðing og frjáls- hyggjuhugsuð Frakka, Ray- mond Aron, prófessor og dálkahöfund í L'Express. Hann skrifaði hana fyrir frönsku þingkosningarnar í marz 1978 til þess að minna landa sína á nokkrar staðreyndir alþjóða- stjórnmála, og var nafn hennar á frönsku „Plaidoyer pour l'Europe decadente". í bókinni, sem mjög hefur verið rædd, ber hann saman lífskjör á Vestur- Raymond Aron löndum og í sósíalistaríkjunum og deilir á vestræna sósíalista fyrir draumóra þeirra. í grein eftir Hannes H. Gissurarson um bókina í Morgunblaðinu 18. marz á síðasta ári segir, að Aron greini „af rökvísi og óvenjulegri yfirsýn kosti Frakka og annarra Norður- álfubúa". Pöntunarþjónusta Félags frjálshyggjumanna (Skafti Harðarson, síma 26665) útvegar hana félagsmönnum eins og aðrar útlendar bækur, nýjar og gamlar, sem samdar eru í anda frjálshyggjunnar.

x

Morgunblaðið

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Morgunblaðið
https://timarit.is/publication/58

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.