Morgunblaðið - 23.09.1981, Side 29

Morgunblaðið - 23.09.1981, Side 29
MORGUNBLAÐIÐ, MIÐVIKUDAGUR 23. SEPTEMBER 1981 29 VELVAKANDI SVARAR í SÍMA 10100 KL. 10—11 FRÁ MÁNUDEGI .. Jafnt er sem þér sýnist“ ' ' ÞAKKIR ------------------- Öllum þeim, sem ylöddu miy á 75 ára afmæli mínu med heimsóknum, skeytum oy yódum yjöfum sendi éy mitt innileyasta þakklæti Gæfan fylgi ykkur öllum, JAKOB II. RICIITER. G.G. skrifar: „Velvakandi góður! Eins og kunnugt er, var Steinn heitinn Steinarr manna fyndnast- ur, og kom það m.a. fram í frægu viðtali hans við Helga Sæmunds- son, fyrrv. ritstjóra Alþýðublaðs- ins. Nýkominn úr austurvegi dró Steinn sovézka ráðamenn sundur og saman í háði, og komst þá svo að orði, að Rússar hefðu „fundið upp friðinn, hvorki meira né minna". Að sjálfsögðu reis Þjóð- viljinn þá upp til varnar vinum sínum, Rússum, og sendi Steini óþvegnar kveðjur. Því er á þetta minnt hér, að nú hafa Rússar „fundið upp friðinn", rétt einu sinni, og leita ákaft liðsinnis vinstri manna á Norður- löndum. Gengu og fram nokkrir vinstri menn í Noregi. Vildu hérlendir kommar auðvitað vera Jarðskjálftarnir á Suðurlandi 1896 - og Vestfirðir Bjarni skrifar: „Arið 1896 þegar jarðskjálftarn- ir miklu urðu á Suðurlandi leituðu menn ýmissa úrræða sér til lífs- bjargar. Þá fluttust af Suðurlandi milli tíu og tuttugu fjölskyldur til Vestfjarða, Arnarfjarðar fyrst og fremst. Margir þeirra ílentust þar. Ég tel að með komu þessa fólks og annarra aðkominna hafi nýtt blóð runnið til Vestfjarða. Flestir afkomendur aðkomu- fólksins og Vestfirðinganna hafa nú flust burt aftur þó að nokkrir séu enn eftir. Afkomendur Jóns Steingríms- sonar settu þá svip sinn á Bíldu- dal, svo eitthvað sé nefnt. Meðal þeirra sem áttu heima á Bíldudal um tíma var Ásgrímur Jónsson málari, en hann var ættaður úr Flóanum." Jarðskjálftabarn M.M. hringdi og hafði eftirfar- andi að segja: — Þórunn Kristins- dóttir minnist á þrjú „jarð- skjálftabörn" í viðtali sínu við Velvakanda á sunnudag. Mig lang- ar til að bæta einu „barni“ við, þó að þau geti hafa verið miklu fleiri: Þuríður hét hún og var Sigurðar- dóttir. Það voru þau heiðurshjónin Magnús Árnason trésmíðameist- ari og Vigdís Ólafsdóttir, sem hana tóku í fóstur. Ég get þessa af því að mér er það kunnugt og eins vegna hins að það var í rauninni þrekvirki hjá þeim hjónum að taka barnið að sér og ala það upp, af því að þau voru töluvert við aldur, þegar þetta bar við. þar í slagtogi, eða „komast inn í umræðuna" eins og þeir orðuðu það. En þar gætti nokkurrar tregðu, er vinstri menn á öðrum Norðurlöndum komust að því, að helzti leiðtoginn hér yrði líklega sá maður, sem mjög hafði rætt um „teppi Quislings" í sambandi við norræna samningafundi, og að sá hinn sami hefði verið kosinn „leiðinlegasti þingmaðurinn" úti á Islandi. Nú fór sem fór í norsku kosn- ingunum. Þrátt fyrir dugnað Gro Harlem tapaði flokkur hennar fylgi, og að því er margir telja, vegna þess að hluti Verkamanna- flokksins hafði verið hikandi í afstöðu sinni til varnarmálanna. Flestir ráðamenn á öðrum Norð- urlöndum hafa tekið boðskap Rússa fálega, svo ekki sé meira sagt. En úrslitin í fyrrnefndum kosningum og nýir valdamenn í Noregi verða til þess, að óhætt mun að segja við þá liðsmenn Rússa, sem enn hafa „fundið upp friðinn", hið sama og Kolskeggur mælti forðum við Kol: „Eigi þarft þú að líta á: Jafnt er sem þér sýnist, — af er fóturinn." Virðingarfyllst, með þökkum fyrir birtingu." Rikisútvarpið/hljóðvarp: Til móts við hvern voruð þið að koma? Þ.G.S. skrifar: „Kæri Velvakandi! Fimmtudagskvöld eru þau kvöld sem þeir, er ekki hafa myndsegul- bönd, nota gjarnan til að hlusta á útvarp. Það er ágætt að hlusta þessi kvöld og hvíla sig á sjón- varpi. Maður væntir þess, að á þessum kvöldum sé komið til móts við hinn almenna hlustanda með áheyrilegu efni. Síðastliðið fimmtudagskvöld voru þrennir klassískir tónleikar: kl. 20.05— 20.30, frá tónl. í Norræna húsinu, Sólveig Faringer söng; kl. 21.25— 21.55 sellóleikur í útvarpssal og 23.00—23.45, a. tilbrigði op. 42 eftir Sergei Rachmaninoff, b. Hornkvintett í Es-dúr (K407) eftir Mozart. Eigum við engan rétt? Skoðanakannanir sýna, að lítið brot hlustenda vill klassíska tón- list. Ég spyr þess vegna: Til móts við hvern voruð þið á útvarpinu að koma síðastliðið fimmtudags- kvöld? Eigum við kannski engan rétt sem borgum meirihluta af- notagjalda?" Þessir hringdu . . . EftirJakob Thórarensen Á sunnudag birtist hér fyrirspurn frá Þórunni Kristinsdóttur í Reykjavík, þar sem hún ieitaði aðstoðar við að rifja upp kvæðið um Hrefnu á Heiöi og spurðist fyrir um höfund. Þóra Jóhannsdóttir á Sauðárkróki leysti vanda okkar; benti á að kvæðið væri eftir. Jakob Thorarensen og væri að finna í heildarútgáfu verka hans, 4. bindi. Hrefna á Heiði Fögur þótti Hrefna á Heiði, heillar sýslu meyjaval. En sogð var hún á sjafnarskeiði sýnd en ekki gefin veiði; hafnaði mörgum myndar-hal. Enginn vissi í hennar huga; — hláturkast var skrýtin fluga, er vitnaðist hrösun Valda i Dal. Hraðan þeysir höfðingsmaður heitan, bjartan júlídag. Stúlkna yndi, en ókvongaður, íturvaxinn, brúnaglaöur. Leiðir að Heiði hófaslag. Og bóndanum skjótt í skála inni skýrir ’ann hljótt frá ætlun sinni og býður dús og bræðralag. „Hér er kominn herramaður, heyrðu, kæra dóttir min, — glæsibúinn. glóhnappaður, gleðimall og hámenntaður. Erindi hann á til þín. Sýslumaðurinn sjálfur, góða, setztur er hér með ásýnd rjóða, og vill nú hreint þú verðir sin. Þóknun mina þarf ég eigi þér að greina, Ijósið mitt. Ei fer slika auðnuvegi alþýðan á hverjum degi, og flestir reyna að sjá um sitt. Þungt er að gutla á kotungskænum. Kembd’ þér og greiddu i öllum bænum, leiktu þér svo við lániö þitt.“ Fram hún gekk i hversdagsklæðum, kurteis, há og tiguleg. — „Hýðst mér sess á heiðurshæðum, heyri ég sagt frá yðar ræðum, lægri þótt ég velji veg: Heitin þjófi, — sekum sveini; sjálfur geymið þér hann í steini. Iæyndunum hér með lýsi ég. Stundum þegar gjöful gæfa gumum réttir hnossin bezt, ólánshvatir, engin hæfa, annars vegar móti þæfa og skjóla láni á langan frest. Svo var þar. — En Hrefnu hlátur harðlega byrgður ofsagrátur. Slik eru hugarveðrin verst. Þegar hann þér lausan lálið, leggjum við á brattans fjöll. Heitt skal beðið, hljótt skal grátið, að hendi hann aldrei sama mátið. Seint á að kvölda i kærleikshölT. — Burt hún gekk i glæstum skrúða gofuglyndis, — mærin prúða. Mjúk á fæti og fögur öll. Hrefna á Heiði Vegna fyrirspurnar G. Árna- dóttur í Velvakanda í gær birtist hér aftur svar frá 10. júní sl., en skömmu áður hafði verið spurt um þetta sama kvæði: /JRGERÐIRPÍAR áleiðinni til landsins Auói Nýjir bflar Betri búnaður Betriveið SIGGA V/öGA £ iiLVtmt M<W lOu WK A3 QúA \1/W4 < VNMAtfOíOMA,) \lúlV YAl\Ayt 'ðílMÁMÁOYT-) ZÖLLAQI W/OCJtf S77<SAHN iá mw Hö mn töWMlLOft- mr mSlJF$T,\IEYYA tZVZOfAVltööZ! PRISMA

x

Morgunblaðið

Direkte link

Hvis du vil linke til denne avis/magasin, skal du bruge disse links:

Link til denne avis/magasin: Morgunblaðið
https://timarit.is/publication/58

Link til dette eksemplar:

Link til denne side:

Link til denne artikel:

Venligst ikke link direkte til billeder eller PDfs på Timarit.is, da sådanne webadresser kan ændres uden advarsel. Brug venligst de angivne webadresser for at linke til sitet.