Morgunblaðið - 03.06.1982, Side 37

Morgunblaðið - 03.06.1982, Side 37
MORGUNBLAÐIÐ, FIMMTUDAGUR 3. JÚNÍ1982 37 Sigga er sú síðasta af þessum alsystkinum sem kveður þennan heim. Eftir lifa 3 hálfsystkini, Jón, Finnbogi og Kristjana. Hún talaði oft um að hún væri þakklát Finn- boga hálfbróður sínum fyrir hvað hann hefði verið hlýr og hjálp- samur við föður þeirra þar til yfir lauk, en á þeim tíma var Jón bú- settur á Siglufirði og Kristjana er- lendis. Ekki má gleyma fóstur- systurinni, Guðrúnu Daðadóttur, sem býr hér í bæ öldruð, en hress og heilsugóð. Kom hún á heimilið nokkurra ára gömul og víða mætti leita að eins góðu systkinasam- bandi og var milli þeirra allra. Þegar Jónína amma dó var Sigga aðeins 9 ára og mjög við- kvæm í lund og kom það mikið í hlut Guðrúnar að styrkja hana í raunum. Stóðu Guðrún og Guð- björg fyrir heimilinu þar til breyt- ing varð á. Afi orti mikið af tækifærisvís- um og úr einu ljóði er þetta erindi tekið og lýsir það vel, hvernig samband var þar á milli: „W átti ég tvo litla, ukltusa sveina, bún Hyntir þeim vard við mitt borA og f leik. Þnr blikaói dnglega barnnlundin hreina, þau bmmknappar voru á heimilis eik.“ Sigga föðursystir, eins og við kölluðum hana, var mér meira sem vina, en máski helgaðist það af þvi að aldursmunur okkar voru aðeins 4 ár. Ferðirnar sem ég fór í Brekku í Hafnarfirði standa fyrir mér í ævintýraljóma og efalaust minnisstæðari en sólarlandaferðir barna í dag. Hamarinn yndislegi var aðalleikvangur okkar, þar sem huldufólkið hélt verndarhendi yfir börnunum. Mun ég alltaf minnast þess tíma með þakklæti, því allir á heimilinu létu mig finna að ég væri velkomin og var ailt gert mér til skemmtunar. Sigga lauk barnaskólaprófi og eftir það fór hún í Flensborg, en um 1930 fluttist hún til Reykjavík- ur og var til húsa hjá Guðbjörgu systur sinni og Jóni Bergssyni manni hennar. Var sambandið mjög gott á milli þeirra systra og hefur það haldist með afkomend- um þeirra. Sigga starfaði lengi í Verslun- inni Nínon sem þótti góð verslun í þá daga, uns hún kynntist Þor- steini Kristjánssyni, ættuðum úr Dalasýslu. Gengu þau í hjónaband 21. des. 1935 og þar var ekki tjald- að til einnar nætur, þau byrjuðu Birting afmælis- og minningar- greina ATHYGLI skal vakin á því, að afmælis- og minningargreinar verða að berast blaðinu með góð- um fvrirvara. Þannig verður grein, sem birtast á í miðviku- dagsblaði, að berast í síðasta lagi fyrir hádegi á mánudag og hliðst- ætt með greinar aðra daga. Greinar mega ekki vera í sendi- bréfsformi. Þess skal einnig get- ið, af marggefnu tilefni, að frum- ort Ijóð um hinn látna eru ekki birt á minningarorðasíðum Morgunblaðsins. Ilandrit þurfa að vera vélrituð og með góðu línubili. ekki með mikið, frekar en aðrir í þá daga, en með forsjálni og dugn- aði réðust þau í að byggja sér hús í Efstasundi 22 og voru þau með þeim fyrstu sem fluttu í þann hluta bæjarins og voru ýmsir erf- iðleikar með ferðir og aðdrætti í þá daga. Þau hafa smám saman breytt og bætt, svo nú er það orðið eins fullkomið og mannanna verk geta orðið. Frá fyrstu bú- skaparárum þeirra hefur heimilið verið hlýlegt og öllum liðið vel sem þangað hafa komið. Þar ríkti reglusemi og snyrtimennska. Þorsteinn er alveg sérstakur maður, sem borið hefur frænku mína á höndum sér og reynst henni vel i ölium hennar löngu veikindum. Dæturnar, Ágústa og Jónina, og aðrir afkomendur ásamt tengdasonum hafa ekki heldur látið sinn hlut eftir liggja. Samheldni í fjölskyldunni er líka frábær. Þau hafa fyrir nokkrum árum byggt sér fagran sumarbú- stað í Skorradal, efst í hlíðinni þaðan sem útsýni er mjög fagurt, og þar var hvílst og endurnærst á sál og líkama. Sigga hafði til að bera sérstak- an yndisþokka sem fáum er gefið og var öllum minnisstæð. Þótt mörg ár séu liðin síðan hún flutt- ist úr Hafnarfirði, bregst það varla þegar ég hitti fullorðið fólk þar, að það spyrji hvernig Sigga Finnboga hafi það. Áhugamál hennar voru ýmisleg, en þar var heimilið og afkomendurnir efst á blaði og litlu langömmubörnin voru í sérflokki. Þau hjónin ferð- uðust mikið innanlands og utan og var gaman að heyra frásagnir hennar, sérstaklega var henni létt um að koma auga á ýmislegt spaugilegt sem fyrir bar. Hún hafði mjög mikinn áhuga á þjóðlegum fróðleik og las mikið. Ættfræði hafði hún mjög gaman af. Hún tók lítinn þátt í félagsmál- um, en fylgdist vel með og hafði sínar skoðanir á hlutunum og tal- aði enga tæpitungu um sínar meiningar. Það lýsir henni máski best sem presturinn sagði um föð- urömmu hennar að hún væri „kátlynd og greind gerðarkona". Þorsteini, Jónínu, Ágústu og fjölskyldum þeirra sendi ég inni- legar samúðarkveðjur. Minninguna um Siggu geymum við í hjarta okkar og þökkum henni fyrir allar ánægjustundirn- ar sem hún veitti okkur öllum. Elísabet Þ. Arndal ÚRVALAF NÝJUM SKYRTUM miDnrn LAUGAVEGI 47 SÍM117575 M BRIDGESTONE Fyrir malarvegi Nú eru fyrirliggjandi hjá hjólbaróasölum um land allt Bridgestone diagonal (ekki radial) hjólbaróar meó eóa án hvíts hrings. 25 ára reynsla Bridgestone á íslandi sannar öryggi og endingu. Gerió samanburó á verói og gæóum.

x

Morgunblaðið

Direkte link

Hvis du vil linke til denne avis/magasin, skal du bruge disse links:

Link til denne avis/magasin: Morgunblaðið
https://timarit.is/publication/58

Link til dette eksemplar:

Link til denne side:

Link til denne artikel:

Venligst ikke link direkte til billeder eller PDfs på Timarit.is, da sådanne webadresser kan ændres uden advarsel. Brug venligst de angivne webadresser for at linke til sitet.