Morgunblaðið - 06.12.1987, Blaðsíða 22

Morgunblaðið - 06.12.1987, Blaðsíða 22
22 MORGUNBLAÐIÐ, SUNNUDAGUR 6. DESEMBER 1987 Hr Frönsku gislarnir Roger Auquet (t.v.) og Jean-Louis Normandin við heimkomuna til Parisar: buðu hryðjuverkamönnum birginn. OG GÍSLARNIR * ■ . SAMKOMULAG FRAKKA VIÐ ÍRANA VELDUR DEILUM UMDEILD ákvörðun frönsku stjórnarinnar um að skipta á meint- um írönskum hryðjuverkamanni og frönskum stjórnarerindreka til að fá tvo franska gísla í Líbanon leysta úr haldi og bæta sambúðina við ír- ana hefur verið átalin á fundi æðstu manna Evrópubandalagsins í Kaup- mannahöfn. Samherjar Frakka neita að semja við hryðjuverkamenn og Bretar, sem harðast deila á ák- vörðunina, óttast að hún geti spillt fyrir tilraunum til að bjarga Terry Waite, sendimanni erkibiskupsins af Kantaraborg, og öðrum gislum í Líbanon. Samkomulagið við írana hefur einnig sætt gagnrýni í Frakkl- andi, jafnt frá vinstri sem hægri. Francois Mitterrand forseti neitaði jafnvel að samþykkja það, þótt hann gagnrýndi það ekki beint. S tjóm Chiracs vísar því á bug að hún hafi sýnt undirferli í málinu. Með því að skipta á Vahid Gordji, túlki íranska sendiráðsins í París, og Paul Torri, franska ræðismanninum í Teheran, bundu Frakkar og íranar endi á svokallað „sendiráðastríð", þ.e. umsátur um sendiráð Frakka í Te- heran og íranska sendiráðið í París. Chirac lýsti þvf yfir að deilan hefði leystst vegna þess að líbanskir hryðjuverkamenn úr „Byltingars- innuðu réttlætissamtökunum" (RJO), sem fylgja írönum að mál- um, hefðu sleppt frönsku gíslunum Roger Auque og Jean- Louis Norm- andin, en tók fram að sambúðin við írana mundi ekki „færast í eðlilegt horf“ fyrr en samtökin „Heilagt Chirac: treystir hann stöðu sína? Waite: sá Auque hann? Ghorbanifar: annaðist milligöngu. stríð“ framseldu þijá Frakka, sem enn eru í haldi. Utvarpið í Teheran bar til baka að nokkurt samband væri á milli lausnar sendiráðastríðsins og frels- unar gislanna og sagði að sambúðin yrði ekki eðlileg fyrr en Frakkar hættu að styðja Iraka í Persaf- lóastríðinu og endurgreidu lán, sem þeir fengu hjá íranskeisara 1974 (það nam einum milljarði dollara og rann til frönsku kjarnorkunefnd- arinnar). íranska utanríkisráðuney- tið tók í sama streng og sagði að „Frakkar gætu bætt sambúðina", • ef þeir borguðu lánið og „stæðu við aðra samninga landanna." Þetta lán hefur verið tilefni stöðugra deilna síðan byltingin í íran var gerð 1979 og skuld Frakka nemur nú tvöfalt hærri upphæð en upphaflega lánið. Frakkar greiddu fyrstu afborg- unina, 330 milljónir dollara, í nóvember í fyrra og segjast nú fús- ir til að greiða aðra, jafnháa upphæð til að bæta sambúðina. Talsmaður franska utanríkisráðu- neytisins sagði að viðræður hefðu verið teknar upp um greiðslu alls lánsins. Hann neitaði því að hér væri um að ræða lausnargjald fyrir frönsku gíslana í Beirút, en sagði að þegar næsta afborgun yrði greidd innan skamms kynni að verða „stigið nýtt. skref í átt til endanlegrar lausnar deilunnar.“ Að sögn Washington Post, sem full- yrti að endurgreiðsla lánsins væri liður í samkomulaginu um frelsun gíslanna og lausn sendiráðastríðs- ins, átti greiðsla 330 milljóna dala afborgunar að fara fram í Vín í vikunni. Sendiráðastríð Frakkar ákváðu að slíta stjórn- málasambandi við írana um stund- arsakir í júlí vegna lögreglurann- sóknar á sprengjuárásum, sem islamskir öfgamenn voru grunaðir um að hafa staðið fyrir í París í fyrra og kostuðu 13 manns lífið. Gilles Boulouque rannsóknardóm- ari, einn helzti sérfræðingur Frakka í baráttu gegn hryðjuverkum, vildi spyrja Gordji um árásimar, en hann neitaði að mæta í yfirheyrslum hjá honum og faldi sig í íranska sendi- ráðinu. Hann var grunaður um að hafa vitað um árásirnar og jafnvel skipulagt þær. Frakkar kölluðu hann „þjóðaróvin nr. eitt.“ Þótt hann bæri aðeins titilinn „þýðandi" var hann í raun annar æðsti maður sendiráðsins. íranar svöruðu með því að saka franska ræðismanninn í Teheran, Paul Torri, um njósnir, svarta- markaðsbrask og samstarf við hópa gagnbyltingarmanna. Starfsmenn franska sendiráðsins í Teheran kváðu írana hafa logið upp þessum ásökunum til að ná samningum um Gordji. Bæði sendiráðin voru um- kringd og starfsmenn þeirra, níu Frakkar í Teheran og um 40 íranar í París, voru innilokaðir í rúma fímm mánuði unz „sendiráðastríðið" leystist. Þegar Gordji var sleppt um síðustu helgi ræddi Boulouque við hann í rúma tvo tíma, en samtalið virtist aðeins formsatriði. Falcon- flugvél, sem flutti hann til Karachi, var tilbúin til brottferðar áður en yfirheyrslan hófst. í Teheran yfir- heyrði sérstakur byltingardómstóll Torri i marga klukkutíma í Evín- fangelsi áður en hann fór með leigu- flugvél til Karachi, þar sem rkiptin fóru fram. Allar hindranir við sendi- ráðin í París og Teheran voru fjarlægðar og þar með lauk umsátr- inu um þau. Hryðjuverkin í fyrra komu sér illa fyrir Chírac, r,em hefur keppt að því síðan hann kom t.il valda I marz 1986 að fá alla franska gísla í Líbanon leysta úr haldi með því að bæta sambúðina við írana vegna óumdeilanlegra áhrifa þeirra á líbanska mannræningja. Fráfarandi stjóm sósíalista hafðí notað leynilega erindreka í því skyni að fá gísla lausa, en sú aðferð hafði borið hlægilega lítinn árangur og Chirac útilokaði hana. Þegar se.ndi- ráðastríðið hófst í sumar hafði hann tryggt frelsun fimm gísla, nú hafa tveir bætzt í hópinn og aðeins þrír eru eftir: stjómarerindrekamir Marcel Fontaine og Marcel Carton og blaðamaðurinn Jean- Paul Kauffman. Fransks blaðamanns af líbönskum ættum, Florence Raads, er líka saknað. „Heilagt stríð“ til- kynnti í febrúar 1986 að franski gíslinn Michel Seurat hefði verið „tekinn af lífi“, en lík hans hefur ekki fundizt. Með Bandaríkja- mönnum Gíslamir, sem nú hafa verið látn- ir lausir, Jean-Louis Normandin, 35 ára sjónvarpstæknimaður, sem var í haldi í 629 daga, og Roger Auque, 31 árs ljósmyndari og blaða- maður, sem var í haldi í 317 daga, voru í hópi örfárra erlendra fjöl- miðlamanna, sem buðu mannræn- ingjum birginn með því að halda kyrru fyrir í Beirút, þegar útlend- ingum var ekki lengur orðið vært
Blaðsíða 1
Blaðsíða 2
Blaðsíða 3
Blaðsíða 4
Blaðsíða 5
Blaðsíða 6
Blaðsíða 7
Blaðsíða 8
Blaðsíða 9
Blaðsíða 10
Blaðsíða 11
Blaðsíða 12
Blaðsíða 13
Blaðsíða 14
Blaðsíða 15
Blaðsíða 16
Blaðsíða 17
Blaðsíða 18
Blaðsíða 19
Blaðsíða 20
Blaðsíða 21
Blaðsíða 22
Blaðsíða 23
Blaðsíða 24
Blaðsíða 25
Blaðsíða 26
Blaðsíða 27
Blaðsíða 28
Blaðsíða 29
Blaðsíða 30
Blaðsíða 31
Blaðsíða 32
Blaðsíða 33
Blaðsíða 34
Blaðsíða 35
Blaðsíða 36
Blaðsíða 37
Blaðsíða 38
Blaðsíða 39
Blaðsíða 40
Blaðsíða 41
Blaðsíða 42
Blaðsíða 43
Blaðsíða 44
Blaðsíða 45
Blaðsíða 46
Blaðsíða 47
Blaðsíða 48
Blaðsíða 49
Blaðsíða 50
Blaðsíða 51
Blaðsíða 52
Blaðsíða 53
Blaðsíða 54
Blaðsíða 55
Blaðsíða 56
Blaðsíða 57
Blaðsíða 58
Blaðsíða 59
Blaðsíða 60
Blaðsíða 61
Blaðsíða 62
Blaðsíða 63
Blaðsíða 64

x

Morgunblaðið

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Morgunblaðið
https://timarit.is/publication/58

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.