Morgunblaðið - 06.12.1987, Page 61

MORGUNBLAÐIÐ, SUNNUDAGUR 6. DESEMBER 1987
61
Póstmerkið blasir alis staðar við þótt fæstir taki eftir því.
Guðbjartur Guðlaugsson:
„Ég gerði austur-
ríska póstmerkið44
TEXTI OG MYNDIR: ANNA BJARNADÓTTIR.
ALLIR sem hafa komið til Austurrikis hafa séð austurríska póst-
merkið. Það blasir við á öllum póstkössum, simaklefum og
pósthúsum. Póstur og sími sendir ekkert frá sér án þess að
merkja það fyrirtækinu. Fæstir veita merkinu þó sérstaka at-
hygii. Það er einfalt, svart á gulum fleti og minnir helst á póstiúður
og simaskífu. En nú hefur það öðlast nýja þýðingu fyrir okkur
Isiendinga. Það kom i Ijós í spjalli við Guðbjart Guðlaugsson
málara og auglýsingateiknara, i Vfnarborg, að hann teiknaði
merkið fyrir 10 árum. Það má því bæta því á afrekalista ísiend-
inga i útlöndum.
„Kona mín starfar hjá póstin-
um. Ég frétti því fyrir tilviljun að
pósturinn stæði fýrir keppni um
nýtt póstmerki," sagði Guðbjart-
ur. „Keppnisþátttakan var
takmörkuð en við sendum inn
mína hugmynd á nafni konunnar
og unnum keppnina. Það voru
ekki stór verðlaun í boði en mér
datt fyrst í hug þegar við heyrðum
úrslitin að nú væri ég búínn að
komast yfir mestu örðugleikana í
starfi. En sigurinn hafði engin
áhrif á mitt starf. Ég má ekki
auglýsa að ég hafi teiknað þetta
merki frekar en læknar mega
auglýsa að þeir hafí læknað þenn-
an eða hinn og ekkert fyrirtæki
hefur leitað til mín út af því. En
auðvitað nefni ég að ég hafí teikn-
að merkið þegar ég sækist eftir
verkefnum hjá nýjum viðskipta-
vinum. Það spíllir ekki fyrir að
geta sagt frá þvi.“
Guðbjartur er hógvær maður.
Hann er lærður listmálari en
starfar sem auglýsingateiknari.
Hann sagði mér fyrst að hann
ynni mikið fyrir Shell, gerði útlits-
teikningar á nýjum umbúðum hjá
„Skeljungi í Austurrfki" og sæi
um auglýsingar fyrirtækisins á
bensinstöðvum. „Þú hefur
kannski teiknað skelina," sagði
ég, og þóttist vera fyndin. „Nei,
skelina teiknaði ég ekki,“ svaraði
hann. „En ég gerði austurríska
póstmerkið."
Lítill tími fyrir
íslandsferðir
Guðbjartur ólst upp í Arnar-
fírði. Hann sótti kvöldnámskeið í
Fristundamannaskólanum í
Reykjavik 19 ára gamall og innrit-
aðist síðan ( Myndlista- og
handíðaskólann. Þaðan lá leið
hans til Vínarborgar í Akademie
fur angewandte Kunst, en aka-
demían er nú listaháskóli. „Lúðvík
Guðmundsson var skólastjóri
myndlistaskólans á þessum árum.
Hann vildi hagnýta myndlist svo
að almenningur hefði not af henni
og lagði áherslu ú bókakápugerð,
mósaík, húsaskreytingar og þess
háttar. Áki, sonur hans, var við
nám í Vín og hann benti mér á
skólann hér. Ég hef aldrei verið
efnamaður on gat ráðið við að
fara hingað. Ég lærði myndlist frá
1955 til 1961 en var eitt ár heima
að vinna mér inn peninga þjá
„kananum" í Keflavík."
Guðbjartur hefur litið verið á
íslandi síðan. „Ég hef ekki haft
tíma til að fara mjög oft.“ Hann
hélt sýningu á Mokka fyrir tæpum
20 árum og hefur komið til lands-
ins þrisvar síðan. Hann fékk
austurrískan ríkisborgararétt
1964.
„Ég fékk starf á auglýsinga-
stofu að námi loknu og starfaði
hjá sama fýrirtækinu í sex ár.
Það gerði aðallega útiauglýsingar,
skilti og ljósaauglýsingar. Ég
hafði ekki lært auglýsingateikn-
ingu sérstaklega en myndlistin
kom mér að góðum notum. Ég
hafði ekki ráð á að helga mig
myndlistinni eingöngu og tók því
þetta starf.
1968, árið sem dóttir mín fædd-
ist, fór ég að vinna sjálfstætt.
Mörgum þótti það nokkuð
áhættusamt en ég vildi reyna. Það
var mikill hagvöxtur og fram-
faraandi í Austurríki á þessum
tíma. Ég byijaði smátt, við sváf-
um ( öðru herberginu í íbúðinni
Samkeppnin hefur harðnað mjög
á undanfömum árum. Efnahags-
ástandið í landinu er slæmt og
ekki eins mikil vinna í boði. Aug-
lýsingateiknun er tískufag og
margir ungu mennimir undirbjóða
okkur hina eldri. Ég þarf því að
vinna meira nú en áður af því að
ég fæ minna fyrir vinnuna."
Guðbjartur hefur tvær vinnu-
stofur. Önnur er á rúmgóðu
heimili hans í útjaðri Vínar. Hún
er stór og björt „en ég varð að
bæta við mig plássi af því að ég
vil aldrei henda neinu,“ sagði
hann. Á vinnuborðinu lágu merki-
miðar fyrir freyðibað með greni-
ilmi. Rissur af grenitijám lágu
hjá. Þær höfðu listrænna hand-
bragð en ég hefði búist við hjá
óbreyttum auglýsingateiknara.
„Ég hélt í upphafí að ég gæti
haldið áfram að mála með auglýs-
ingastarfínu," sagði Guðbjartur.
„Eg hélt að ég gæti sest niður
og málað þegar ég hefði lokið
ákveðnu verkefni. En ég komst
Guðbjartur Guðiaugsson með austurriska póstmerkið sitt.
okkar og ég vann ( hinu, en það
gekk og fór fljótlega að ganga æ
betur. Fyrst var óg aðallega í hinu
sama og ég hafði unnið við hjá
fyrirtækinu en færði mig smátt
og smátt inn á önnur uvið.“
„Ég sakna
myndlistarinnar“
Guðbjartur sýndi mér eina af
mörgum möppum aem geyma
sýnishom af starfí hans. Þar eru
alls kyns umbúðir, merkimiðar,
bækllngar og auglýsingar. „Ég
var fær um að gera atlt sem við-
skiptavinir báðu mig um og því
sérhæfði ég mig ekki á einu sviði.
Það var kostur tll að byrja með
en nú velti ég því stundum fyrir
mér hvort að það hefði verið skyn-
samlegra að sérhæfa sig.
fljótt að þeirri niðurstöðu að það
væri ekki hægt að gera hvort
tveggja. Ég myndi ekki ráöleggja
neinum að gera það. Þetta er
vinna á tveimur ólíkum sviðum
þótt þau séu skyld. Maður þarf
að fást við ólíka kaupendur og
það er hreinn misskilningur nð
þessi störf geti auðveldlega farið
saman.
Ég lagði því málaralistina fljótt
á hilluna. Listamenn búa hér við
þurftarlaun áður en þeir verða
þekktir, helmingur austurrískra
málara hafa minna en 5.000
schillinga (15.000 isl. kr.) á mán-
uði. Ég gæti ekki látið mér slík
skítalaun lynda. En ég sakna oft
myndlistarinnar. Hún hefði veitt
mér meira fijálsræði og sjálfstæði
en ég get leyft mér í mfnu starfi."
f-.—
r -
t
Móðir okkar, tengdamóðir, systir og amma,
VIGDÍS ODDSDÓTTIR,
Hrafnistu, Hafnarfirði,
lést í St. Jósefsspítala, Hafnarfirði, 24. nóvember sl.
Útförin hefur farið fram i kyrrþey að ósk hinnar látnu.
Þökkum veitta samúð. Sórstakar þakkir til lækna og hjúkrun-
arfólks á St. Jósefsspitala, Hafnarfirði og Hrafnistu, Hafnarfiröi,
fyrir góða umönnun i velklndum hepnar.
Guðrún Gunnarsdóttir, Ólafur Jónsson,
Haukur Gunnarsson, Sigríður B. Oddsdóttir,
Erla Ólafsdóttir, Jón Gunnar Ólafsson.
Lregsteinar
MARGAR GERÐIR
Mmom/Qmil
Steinefnaverksmiðjan
Helluhrauni 14, sími 54034,
222 Hafnarfjörður
Blómastofa
Friöfinns
Suðurlandsbraut 10
108 Reykjavík. Sími 31099
Opið öll kvöld
tll kl. 22,- elnnig um helgar.
Skreytíngar við öll tilefni.
Gjafavörur.

+
Hjartans þakkir fyrir auðsýnda samúð og vinartiug við andlát og
útför móður okkar, tengdamóður, ömmu og langömmu,
SÓLVEIGAR SIGURÐARDÓTTUR,
Gerðarkoti,
Ölfusi.
Eyjólfur Hermannsson,
Ragnar Hermannsson,
Ársæll Hermannsson,
Rósa Hermannsdóttir,
Marta Hermannsdóttir,
Sigurður Hermannsson,
barnabörn og
Bryndis Tómasdóttir,
Jenný Magnúsdóttir,
Ragnheiður Þorgilsdóttir,
Gunnar Sigurðsson,
Anton Einarsson,
barnabarnabörn.
Legsteinar
Framleiðum allar stærðir og gerðir af legsteinum.
Veitum fúslega upplýsingar og ráðgjöf
um gerð og val legsteina.
I
S.HELGASOH HF
STEINSMIÐJA
SKEMMtWERI 4S SiMI 76B77