Morgunblaðið - 07.09.1989, Blaðsíða 50

'50 MORGUNBLAÐIÐ FIMMTUDAGUR 7. SEPTEMBER 1989
Ast er.
. gjöf mín til þín.
TM Reg. U.S. Pat Off.—all rights reserved
® 1989 Los Angeles Times Syndicate
Með
morgimkafftnu
Blessaður farðu heldur á
vélritunarnámskeið.
Þau segja hér að lokum í
bréfinu: Hefur bankabóka-
safnið hans afa nokkuð
stækkað síðan síðast?
Dýradráp til skemmtunar
Til Velvakanda.
Ég hygg að fleiri dýravinum en
mér hafi þótt það á sínum tíma
gleðifrétt, þegar ákveðið var að
bæta dýralíf íslands með því að ala
upp hin fögru hreindýr hér á landi.
Það er mikil bót á tiltölulega fá-
Til Velvakanda.
Ég hlusta mikið á útvarpið og
barnatímann líka. Ég vildi að í
staðinn fyrir popplögin væri komið
með söngva við íslensku kvæðin
svo krakkarnir lærðu góðu kvæðin
sem allir sungu og kunnu hér áður
og fyrr. Eins skaðaði það ekki þó
börnin fengju að heyfa þulurnar
hennar Theódóru Thoroddsen.
Núna er flutt dag eftir dag sænsk
framhaldssaga, þar sem krakkarn-
ir eiga að kanna aila starfsemi
leikhúss nokkurs í Stokkhólmi og
veit ég ekki hvað slíkt getur kom-
ið að gagni í barnaskóla. Ég vona
að eitthvað af félagshyggjuspek-
inni fari fyrir ofan garð og neðan
hjá íslenskum börnum. Við lærum
ekki íslensku af skandinavískum
skrúðugu dýralífi á íslandi og vafa-
laust öllum fagnaðarefni. En núna
nýlega las ég í Morgunblaðinu und-
arlega frétt í sambandi við þessi
fögru íslensku hreindýr. Hún lá í
því, að nú væri búið að bjóða hing-
að til lands sjáifum kóngi Svíþjóðar
til þess að skjóta þessi dýr sér til
sósíalisma. Núna þegar perestroj-
kan og glasnostið flæðir í dag-
blöðum Rússlánds, og allir glæpir
kommúnismans eru tíndir til, þá
hljómar hjákátlega hér í barnatíma
að riíja upp áróðurinn sænska frá
Víetnamstríðinu. Hann var svo
yfirþyrmandi að Svíar ættu ekki
að hampa honum.
Perestrojkan virðist ætla að út-
rýma marxismanum og ef allir
Vesturlandabúar leggjast á eitt
með mannréttindabaráttu Banda-
ríkjamanna, þá á kommúnisminn
að líða undir lok og þá er versta
plága mannkynsins úr sögunni.
Til þess að slíkt megi verða, þarf
mikla hugarfarsbreytingu í Skand-
inavíu. Megi gæfa heimsins gefa
það að svo megi verða.
Húsmóðir
gamans og skemmtunar. Vitanlega
er öllum ljóst, að halda verður hóp-
um hreindýra í eðlilega skorðum
vegna gróðurfars landsins og fleiri
atriða, enda veit ég ekki betur en
það sé gert. Hingað til hafa íslend-
ingar sjálfir séð um að fækka hrein-
dýrum eftir atvikum. En nú á að
fara að nota til þess útlendan kóng,
einungis honum til skemmtunar.
Ég hef satt að segja aldrei getað
skilið menn sem hafa af því
skemmtun að drepa dýr, þótt þau
séu viðkomandi engin þörf til mat-
ar. Þessari frétt um Svíakóng fylgdi
sú „skýring", að hreindýr Svíþjóðar
væru orðin of menguð vegna rússn-
eska kjarnorkuslyssins illræmda,
að þau séu ekki skjótandi af þeirn
ástæðum. Jæja, ætlar þessi kóngur
ekki að láta sér nægja að skjóta
þessi íslensku dýr, heldur éta þau
líka eða hváð? Að vera góð skytta
er nú talið meðal viðurkenndra
•íþrótta, að mér skilst. En það er
hægt að æfa sig í skotfimi með
öðrum en að drepa dýr með skot-
vopnum.
En fyrir alla muni látum íslenska
veiðimenn um það að halda í skefj-
um offjölgun íslenskra hreindýra.
Þeir sem umfram allt þurfa að
drepa dýr til þess að sanna skotfimi
sína geta gert það einhvers staðar
annars staðar en á íslandi.
Ævar R. Kvaran
Áróður í barnatíma
HOGNI HREKKVISI
Víkverji skrifar
Ungur vinur Víkveija dagsins
hefur látið í ljós mikla óánægju
með það fyrirkomulag Endurvinnsl-
unnar hf. að loka móttökustöðum
fyrir áldósir, þ. á m. í Breiðholti.
Hefur hann nú ekki í önnur hús
að venda með dósirnar á heimaslóð-
um en verzlanir, sem greiða ekki
peninga, heldur borga með inn-
leggsnótum í viðkomandi verzlun.
Dósasafnarinn benti líka á, að aug-
lýsing Endurvinnslunnar í Morgun-
blaðinu á þriðjudaginn væri vill-
andi, því verzlunin greiddi ekki
fimmkrónapening fyrir dósina, eins
og ráða mætti af auglýsingunni
heldur aðeins nótu, sem hægt væri
að fá fimmkrónavirði fyrir í verzlun-
inni og hvergi annars staðar. A því
og fimmkrónapeningi, sem er alls
staðar gjaldgengur, væri regin-
munur. Til dæmis gæti hann ekki
farið í bíó fyrir inneignarnótur í
Kaupstað, keypt reiðhjól eða annað
sem hann Iangaði í. Til að leysa
þennan vanda hefur hann gert sam-
komulag við foreldra sína um að
þeir kaupi af honum inneignarnót-
urnar og noti við helgarinnkaupin.
Foreldrarnir hafa hins vegar ekkert
skipt við Kaupstað til þessa, þannig
að allir eru þvingaðir í þessu dæmi.
Auk þess sagði safnarinn þetta
þýða, að mömmu og pabba kæmi
fátt á óvart í ijármálum hans.
Ummæli unga dósasafnarans
minntu Víkveija á margt það sem
hann hefur lesið um einokunar- og
innleggsverzlun ... fyrri tíma!
xxx
Hvort er lengra: upp í Kjós eða
niður til Kína var einu sinni
spurt. Ekki man Víkveiji rétta svar-
ið! En hitt er víst, að Kjósin er
lengra frá Reykjavík en ætla mætti
í fljótu bragði.
I viðtali við Islending, sem bú-
settur er í Vínarborg í Austurríki,
lét hann í ljós ánægju með þjónustu
Morgunblaðsins og póstsins. Sagð-
ist hann ávallt fá blaðið með góðum
skilum og sunnudagsblaðið ekki
síðar en á þriðjudegi. Kvað hann
þetta ómetanlegt fyrir íslendinga
erlendis, sem vildu fylgjast með
því, sem fram færi á Fróni. En
þessi maður á bróður, sem er bóndi
uppi í Kjós, og fengi hann blaðið
yfirleitt þriggja daga gamalt og
stundum ijögurra.
XXX
Ein stutt saga úr Iífinu í lokin.
Starfsfélagi Víkveija hefur átt
bíl í tíu ár án þess að lenda í óhappi.
Á dögunum fékk hann sér nýjan
bíl og tók seljandinn gamla bílinn
upp í. En sem maðurinn átti hundr-
að metra ófarna á þeim gamla til
þess nýja var ekið aftan á gamla
bílinn og hann skemmdur talsvert!
Það skal tekið fram, að kaupin
gengu ekki til baka.