Morgunblaðið - 15.05.1990, Side 52

52
MORGUNBLAÐIÐ ÞRIÐJIÍDAGUR 15. MAÍ 1990
ntmm n
C 1990 Urwersal Press Syndicate
. Mérersagb c*2> (*U hcvbir veri& i þessij
þegar þ-ót -féLLst ofan af þafinu-"
v>
POLLUX 5M
Hvað er þetta. Heimtar þú
skilnað strax. Gefðu mér
tækifæri, kona!
HOGNI HREKKVISI
, HLÝTUf? AP VERA SAMEI&INLEGÖR FJÁRHAGUR."
SÆTUR SIGUR
Til Velvakanda.
Það var gaman að fylgjast með
Söngvakeppni evrópskra sjónvarps-
stöðva að þessu sinni. Loks tókst
okkur íslendingum að velja lag sem
hafði góðan möguleika í fyrsta
sæti, og hefði í raun og veru alveg
átt skilið að hafna þar. Við höfum
áður átt góð lög í þessa keppni en
því miður hafa þau ekki komist í
úrslit heldur einhver annarleg sjón-
armið ráðið vali laga. Ég tel þó að
Gleðibanki Magnúsar hafi átt fullan
rétt á sér í keppnina og lag Sverris
Stormskers hefði átt skilið betri
viðtökur.
En allt um það. í þetta sinn gekk
valið að óskum og árangurinn lét
ekki á sér standa. Flytjendurnir
stóou sig iíka meu miKilli prýði og
voru landi sínu og þjóð til mikils
sóma. Ég tel að þeir hefðu vart
getað gert betur og var sviðsfram-
koma íslensku keppendanna ein-
staklega flott en slíkt skiptir auðvit-
að miklu máli í keppni sem þess-
ari. Þetta var sætur sigur. Sérstak-
lega þegar hugsað er til þess að í
fyrra hlutum við Islendingar ekkert
stig. Minni umfjöllun var líka fyrir
þessa keppni en ávallt áður, það
var eins og fólk væri búið að gefa
upp vonina um að nokkurntíma
næðist viðunandi árangur í þessari
keppni og þátttakan yrði landinu
einungis til skammar. Én nú getum
við litið bjartari augum til fram-
tíðarinnar, við eigum vissulega tón-
listarfólk á heimsmælikvarða og við
eigum að velja þá bestu í þessa
keppni. Berum við gæfu til bgSS
verður þess ekki langt að bíða að
ísland hreppi fyrsta sæti.
Jóhanna
Góðar
veitingar
Til Velvakanda.
Það er kannski ekkert tiltöku-
mál þegar manni er boðið út að
borða en þó, — stundum er maður
ánægðari og glaðari en oft áður.
Það var þannig með mig um dag-
inn þegar mér var boðið að eiga
kvöldstund á Argentínu steikhúsi
við Barónsstíg.
Það eina sem ég vissi um stað-
inn var að hans tromp væru naut-
asteikur og það var alveg nóg til-
hlökkunarefni fyrir mig.
En viti menn, það var margt
annað ssem staðurinn hafði uppá
að bjóða, svo sem argentíska kjöt-
súpu í forrétt. Nautasteikin var
afbragð og eftirrétturinn, koníaks-
kaka með rjóma, sömuleiðis. Þarna
var fullkominn bar þar sem boðið
var uppá margar tegundir af for-
drykkjum sem maður skolaði niður
við arineld í huggulegheitum. Þá
má ekki gleyma argentíska
rauðvíninu með steikinni. Þjónust-
an var til fyrirmyndar í alla staði.
Síðast en ekki síst þá var leikið
á fiðlu og harmonikku á meðan
borðað var.
Að síðustu vil ég óska aðstand-
endum staðarins góðs gengis, ég
kem örugglega aftur og aftur ef
ni9Í-m,'nn p.rr 2r.Hviírr.wI;,3. iranAim
lumvuiiini Vg O.'11'vll vuoui
svona eins og ég upplifði stemmn-
inguna.
Ein ánægð
Víkveiji skrifar
Það er illa komið fyrir Alþýðu-
bandalaginu, þegar það hefur
ekki um annað málefni að fjalla í
kosningabaráttunni en hugleiðingar
Víkveija um dagvistunarmál! Tyeir
af borgarfulltrúum Alþýðubanda-
lagsins hafa fjallað um þau sjónar-
mið, sem komið hafa fram í þessum
dálki um dagvistunarmál og talið
þau til marks um, að Víkveiji hafi
verið að snupra Davíð Oddsson,
borgarstjóra. Þetta er mikill mis-
skilningur hjá þeim Guðrúnu
Ágústsdóttur og Siguijóni Péturs-
syni, sem hafa fjallað um þetta
málefni í greinum hér í Morgun-
blaðinu og Þjóðviljanum að undanf-
örnu.
Vissulega er fyrir hendi skoðana-
munur um dagvistunarmál en hann
byggist ekki á því hvar í flokki
menn standa. Sumir eru þeirrar
skoðunar, að æskilegt sé að byggja
sem flest dagheimili til þess að sem
flestir foreldrar geti komið börnum
sínum í vistun allan daginn. Mikil
eftirspum eftir dagvistun sýnir, að
þeir eru býsna margir, sem eru
þessarar skoðunar. Aðrir telja þetta
varasamt m.a. á þeirri forsendu,
að tengsl barna við foreldra geti
rofnað með þeim afleiðingum, sem
það getur haft fyrir börnin síðar á
lífsleiðinni.
Skoðanaágreiningur um þetta fer
ekki eftir flokkum. Skoðanir fólks
á þessu máli byggjast að töluverðu
leyti á aðstöðu þess sjálfs. Nú á
tímum leggja ungar konur áherzlu
á það í vaxandi mæli að afla sér
menntunar til jafns við karla og
hasla sér völl í atvinnulífinu með
sama hætti og þeir. Þessar ungu
konur leggja margar hveijar
áherzlu á að geta komið börnum
sínum fyrir á dagheimilum allan
daginn, þannig að þær geti unnið
úti allan daginn. Enn sem komið
er fer lítið fyrir hlutverkaskiptum
í þessum efnum, þ.e. að karlinn
vinni að hluta til heima við og sjái
um uppeldi barnanna. Sumar konur
leggja hins vegar áherzlu á að vera
heima með börnum sínum meðan
þau eru ung, en þá vaknar auðvitað
sú spurning, hvort þær hafi efni á
því. Mörgum reynist erfitt að fram-
fleyta sér og sínum nú á tímum
nema báðir aðilar vinni úti.
Mismunandi skoðanir á þessum
málum er að finna í öllum
stjórnmálaflokkum. Bæði í Sjálf-
stæðisflokknum og Alþýðubanda-
laginu er til fólk, sem telur að fjölga
þurfi dagheimilum verulega. í báð-
um flokkunum er líka fólk, sem
telur að fara beri aðrar leiðir í þess-
um efnum.
í umræðum um dagvistunarmál
á undanförnum árum hefur það
hvað eftir annað komið fram, að
vandinn nú er ekki fyrst og fremst
sá að byggja dagheimilin heldur að
reka þau. Það hefur reynzt býsna
erfitt að fá hæft fólk til starfa á
dagheimilum. Og það hefur litla
þýðingu að byggja hvert dagheimil-
ið á fætur öðru, ef ekki fæst hæft
fólk til að starfa á þeim. Fóstrur
segja, að það sé vegna þess, að
kaupið sé of lágt og að hægt sé
að bæta úr því með því að hækka
kaupið.
En málið er ekki svona einfalt.
Ef laun eru hækkuð hjá fóstrum
til þess að fá fleiri úr þeirra hópi
til starfa á dagheimilum verður
ekki hjá því komizt að hækka laun
annarra borgarstarfsmanna. Ef
laun allra starfsmanna Reykjavík-
urborgar yrðu hækkuð umtalsvert
mundi það þegar í stað leiða til
launahækkana út um allt þjóðfélag-
ið. Grundvöllur fyrir slíkum launa-
hækkunum er ekki fyrir hendi nú
eins og allir vita, en að lausn þess
þarf að vinna.
Þetta vandamál er því mun
víðtækara en kann að virðast við
fyrstu sýn. Þess vegna beindi
Víkveiji orðum sínum til stjórn-
málamanna almennt á dögunum,
en ekki .eins stjórnmálamanns.
Hvatningum Víkvérja til stjórn-
málamanna um að leysa þetta
vandamál er því ekkert síður beint
að Siguijóni Péturssyni og Guðrúnu
Ágústsdóttur en Sjálfstæðismönn-
um. Hér er á ferðinni mál, sem
eðli sínum samkvæmt er ekki flokk-
spólitískt.
Vilji Alþýðubandalagsmenn
halda því fram, að þeir séu hæfari
til þess að leysa þetta vandamál en
Sjálfstæðismenn er sjálfsagt að
karina afrek þeirra, þar sem þeir
eru í meirihlutaaðstöðu. Þeir stjórna
t.d. Kópavogi ásamt Alþýðuflokks-
mönnum og eins og sjá má í grein
eftir Birnu Friðriksdóttur í Morgun-
blaðinu í dag eru afrek þeirra í
dagheimilamálum í Kópavogi á
liðnu kjörtímabili ekkert til þess að
hrósa sér af.
Davíð Oddsson, borgarstjóri,
setti hins vegar fram fyrir
nokkrum misserum eða árum, hug-
mynd, ef Víkveiji man rétt, sem
er til þess fallin að leysa að nokkru
þau vandamál, sem hér koma til
sögunnar. Borgarstjóri varpaði því
fram að greiða mæðrum, sem vilja
taka sér frí frá vinnu nokkur ár til
þess að vera heima hjá börnum
sínum, laun fyrir það.
Með þeirri hugmynd er komið til
móts við þær konur, sem vilja gjarn-
an velja þann kost en hafa ekki
efni á því. Þessi hugmynd borgar-
stjóra hefuf ekki fengið þann hljóm-
grunn sem skyldi. En hún er vissu-
lega þess verð, að henni yrði fylgt
frekar eftir.
Eins og Víkveiji bent á um dag-
inn þurfa valkostir foreldra að vera
fleiri. Með því að hrinda hugmynd
borgarstjóra í framkvæmd yrði
þeim fjölgað.