Óðinn - 01.07.1922, Blaðsíða 44

Óðinn - 01.07.1922, Blaðsíða 44
92 OÐINN hjá. Hann sagði: »Vertu samferða, Snorri. ]eg skal leiða þig. — Þú ert altof seinn, en jeg þarf að flýta mjer«. Oq hann þreif í seglin og kipti í Snorra. En Snorri var ekkert að hugsa um að verða Kára samferða; hann hugsaði að eins sem svo: Far þú leiðar þinnar, — jeg kem á eftir, Og hann kom á eftir. Nóttina þann 9. ágúst komum við upp undir Is- land. Var þá ómögulegt að lesa á bók undir berum himni í 4 tíma, fyrir myrkri. En þegar við fórum frá ]an Mayen var hægt að lesa á bók alla nóttina. — Til Siglufjarðar komum við kl. 9 árd. þann 9. ágúst. Ekki var tekið mjög amalega á móti okkur þar. Allir buðu okkur velkomna, — en jusu yfir okkur, og þó sjerstaklega mig, — þeim ógrynnum af spurningum> sem aldrei ætluðu að taka enda. Við stönsuðum lVi kl.st. á Siglufirði. Fór jeg í land til þess að hitta mann að máli, sem jeg þurfti að finna þar, og þurfti að bera hraðann á. En jeg komst varla úr sporunum. Upp bryggjuna eltu mig þegar margir, bæði ungir og aldraðir, sem jeg þekti og 'sem jeg ekki þekti. Uppi á götunni bættust enn fleiri við- Allir þucftu að spyrja frjetta. Þeir kölluðu: »Frey- móður! Blessaður lofaðu mjer að tala við þig nokkur orð«. »Komuð þið með trjávið?« »Komuð þið með mikinn trjávið?« »Fenguð þið gott veður?« »Er eyjan stór?« »Er eyjan falleg?« »Er eyjan grösug?« »Sáuð þið nokkurn ís?« »Hvað voruð þið lengi á leiðinni* o. s. frv., o. s. frv. — Auðvitað hafði jeg ekki tíma til að svara öllum þessum spurningum, eins og til var ætlast, því svo ört var borið á. ]eg varð því að láta nægja: ]á eða Nei, þar sem það dugði, eða þá alls ekki neitt. Þegar við komum til Akureyrar, tók við nokkurn veginn það sama. Allir buðu okkur velkomna; en margir sögðu þó, þegar þeir sáu, að jeg gat ekki fullnægt öllum spurningum: »]eg þarf að tala við þig seinna«. — Og það gerðu líka flestir þeirra. Allar þessar spurningar hafa svo komið mjer til a,ð skrifa niður þessa ferðasögu í fyrirlestrar-formi, svo fólki gæfist kostur á að fá ábyggilegar upplýs- ingar um ferðina. — Að vísu er jeg ekki sá eini af okkur Jan Mayen-förunum, sem hef fengið spurning- ar, viðvíkjandi ferðalaginu, og að því leyti ekki frekar ástæða fyrir mig, heldur en hina, að skrifa um ferð- ina og eyna. — En jeg var sá eini, sem hjelt dag- bók yfir ferðalagið, og líka sá eini, sem fór nokkuð um eyna að ráði, og að því leyti stend jeg langtum best að vígi. Þessi ferð okkar er að því leyti merkileg, að við JAti MAJŒN tfl r< f, Tiwwji!»jíi_ Jan Mayen. erum þeir fyrstu Islendingar, sem farið hafa til ]an Mayen, til þess að geta gefið nokkrar verulegar upp- lýsingar um eyna. Myndun eyjarinnar. Myndun eyjarinnar hefur skeð við eldsumbrot, að mestu leyti. Hefur bæði hlaðist ofan á hana og hún risið úr sæ. Eldgígar eru, eins og áður er nefnt, margir á eynni; og hefur hraunið úr sumum þeirra runnið alveg fram í sjó. Gos eru kiinn þar 1732 og 1818. Árið 1732 var maður nokkur, ]akob Laab að nafni, staddur við eyna 17. maí. Sá hann þá gos upp á eynni, og hraðaði sjer í burtu svo fljótt, sem hann gat. En þegar hann var kominn 15 mílur frá landi, fjell svo mikil aska á skipið, að seglin urðu kolsvört. 1818 var Scoresby (áður nefndur) sjónarvottur að gosi á eynni. En auðvitað hefur mjög oft gosið á ]an Mayen, sem engar sögur fara af. Aðal-bergtegundin er blágrýti, og yfirleitt sömu bergtegundir og hjer á landi. Talsvert kveður þar að rauðaskriðum, og eru jafnvel heil fell alveg alrauð að lit. Er það járn, sem er þar í svo ríkum mæli. All-víða á eynn! er líka töluvert af mjög dökkum sandi, blásvörtum að lit, og hefur inni að halda seguljárn. Víða er svo mikið af gulum kornum í fjörusandinum, að hann verður af þeim gulleitur á lit. Vfirborð eyjarinnar uppi á há- lendinu er mulið eldhraun. Eru steinarnir að jafnaði 3—4 kúbikcentímetrar að stærð, en urðin víða eins fín og sandur. ]arðskjálftar eru tíðir á ]an Mayen, og stafa þá oftast nær af eldsumbrotum. \

x

Óðinn

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Óðinn
https://timarit.is/publication/205

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.