Óðinn - 01.07.1922, Blaðsíða 16

Óðinn - 01.07.1922, Blaðsíða 16
64 ÖÐlNN drátt frá fylkinu, einkum í sambandi við þinghúsbygg- inguna, sem þá stóð yfir. Hinn fámenni Liberalflokkur í þinginu tók þá það hlutverk að sjer, að reka rjettar fylkisins í þessum efnum, og þótt í þessum fámenna flokki væru þá 3, er síðar urðu ráðherrar, er flokkur- inn náði völdum (þar á meðal Norris, er varð stjórnar- formaður) þá var það Islendingurinn Thomas H. Johnson, sem harðsnúnast sótti málið í þinginu á hendur Roblin og fjelögum hans. Varð sá atgangur bæði harður og langur, og stóð yfir þar til 1915; var þá svo málum komið, að eftir ítarlega rannsókn var stjórnin dæmd sek um óráðvandlega töku á fylkis- fje, sem nam rúmri million dollara. — Var aðferð stjórnarinnar sú, að Rolly, sem hafði »contract« á þinghússbyggingunni, tók við meiru fje frá stjórninni en honum bar fyrir byggingarkostnaðinn, og borgaði þá upphæð aftur í kosningarsjóð stjórnarinnar. Var Rolly dæmdur í fangelsisvist fyrir þetta, og dæmdur til að borga fylkinu aftur á aðra milljón. Ekki var Rolly lengi í fangelsi, var því við barið að heilsa hans væri þannig, að hann þyldi ei fangavist. Er hann nú flúinn til Bandaríkjanna. Roblín og meðstjórnendur hanssögðu allir af sjer stjórninni og voru allir fundnir meira og minna sekir í þessu samsæri, nema Hugh Armsbrory fjármálaráðherra, sem álitið var að engan þátt hefði átt í þessu samsæri. Ekki voru þeir Roblin og fjelag- ar hans dæmdir í fangelsi, og þótti ýmsum þeim of mikil vægð sýnd. En þeirra hegning var sú, að þeir eru síðan lítilsvirtir af þjóðinni og nöfn þeirra nær aldrei nefnd opinberlega fremur en þeir væru í fangelsi. Að þessu máli loknu var það alþjóðarviðurkenning, að Islendingurinn Thomas H. Johonson væri einn mesti stjórnmálaskörungur Manitobafylkis, og ef til vill þó víðar væri leitað um Canada. Var það vestur- íslenska þjóðarbrotinu hjer hinn mesti sæmdarauki að maður af þeirra þjóðflokki hlyti slíka alþjóðarviður- kenningu. Viðureign Thomasar við Roblin minti á söguna um Víga-Glúm, þegar Björn berserkur spurði Glúm, hvort hann þættist sjer jafnsnjallur. Glúmur kvaðst lítt vita um snilli hans, og greip það er hendi var næst og lamdi Björn með svo harneskjulega, að hann stökk á dyr, og daginn eftir var sagt lát Bjarnar. Svo fór einnig hjer. Eftir viðureignina var ekki aðeins Roblin og meðstjórnendur hans, heldur allur flokkur hans sundr- aður og í dauðateygjunum, og rís vonandi aldrei upp aftur í þeirri mvnd, sem hann var í. Var því sókn Thomasar stjórnmálalegur dauði fyrir Roblin og flokk hans. Eftir að Roblinstjórnin fjell, tók Mr. Norris við völd- um og Thomas H. Johnson varð ráðherra. Var hann jafnan hægri hönd Norrisar í öllum þingdeilum, og jafnan beitt fyrir er mikils þótti við þurfa. Það er, eins og áður er sagt, ekki tilgangur þessarar smágreinar að dæma um hvernig Norrisstjórnin og Thomas leystu það hlutverk sitt af hendi, að stjórna fylkinu; þó skal þess getið, að stjórnin kom mörgu góðu til leiðar, þó hún gæti ei unnið sjer alment traust, þegar fram- sóknarmenn komu fram á stjórnmálasviðið. Ekki hefur Thomas H. Johnson tekið jafn öflugan \>áit í alíslenskum fjelagsmálum eins og stjórnmálun- um. En ekki ætla jeg að orsökin til þess sje sú, að hann sje óíslenskur í eðli sínu. Hann mun hafa álitið það áríðandi fyrir sæmd og álit íslenska þjóðflokksins, að Islendingar sýndu hvað þeir gætu í beinni sam- kepni við þá menn, er þykjast bornir til að vera smá- þjóðamönnunum snjallari. Thomas hefur aldrei leitast við að draga dul á, að hann væri Islendingur. Er sú saga algeng hjer, að í fyrsta kosningastríði hans hafi ein- hver enskur (uppskafningur) tekið fram í ræðu hans og sagt: »Við viljum ekki kjósa þig, þú ert Irlend- ingur. »Nei« svaraði Thomas, »jeg er ekki Irlendingur. Vil ei vera Iri. Jeg er íslendingur, og er stoltur af að vera Islendingur«. Thomas H. Johnson er meðalmaður á hæð, þrek- lega vaxinn, »þjettur á velli og þjettur í lund«. Nokkuð er hann feitlaginn á síðari árum, en ekki svo að til lýta sje. Andlitið er skarplegt og augnaráðið hvast og gáfulegt, og öll framkoma hans hin höfðinglegasta. Hann er glaður og blátt áfram í viðmóti við hvern sem er. Hann er áhrifamikill ræðumaður, snarphæðinn þegar því er að skifta, rökfimur vel, og glöggur á að sjá veikustu blettina á málstað andstæðinga sinna. Thomas er söngmaður góður og hefur oft verið í íslenskum söngfjelögum. Sagður er hann tryggur vinur vina sinna og hjálp- samur þeim, en hafa mun hann Iíka það einkenni, sem hefur verið talið einkenni íslenskra höfðingja frá fornöld, að vera þungur í skauti óvinum sínum. Hann er talinn sem lögmaður einn allra ábyggilegasti fjár- málamaðurinn, og orð Ieikur á því, að bretskir auð- menn sækist eftir að fela honum umboð yfir fje sínu þegar þeir vilja ávaxta það í fyrirrækjum hjer í Canada. — Það er 2. ágúst í dag. íslendingadagurinn í Winnipeg og víðar. Allir taka þeir höndum saman íslending- arnir, að gera þann dag sem hátíðlegastan, hverjum flokki sem þeir fylgja í stjórnmálum og trúmálum. í nýkominni auglýsing um íslendingadaginn í Winnipeg

x

Óðinn

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Óðinn
https://timarit.is/publication/205

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.