Dagblaðið Vísir - DV - 23.06.1987, Síða 16

ÞRIÐJUDAGUR 23. JÚNÍ 1987.
Spumingin
Lesendur
Er samgöngumálaráðherra
að sóa tugum milljóna?
Dr. Snjólfur Ólafsson, stærðfræð-
ingur, formaður Aðgerðarann-
sóknafélags íslands.
Nýlega veitti samgöngumálaráð-
herra Landleiðum hf. einkaleyfi á
fólksflutningum milli Reykjavíkur
og Hafnarfjarðar til fimm ára (í
viðbót). Þetta gerði hann þrátt fyr-
ir að hafin væri undirbúningsvinna
við að sameina almenningsvagna-
kerfin á Stór-Reykjavíkursvæðinu.
I fljótu bragði virðist hann vera
með þessu að fórna tugum milljóna
króna af almannafé fyrir þá ein-
staklinga sem njóta hagnaðar af
rekstri Landleiða hf. Þar sem ráð-
herra vill varla sitja undir slíku
áliti átti ég von á að hann rökst-
yddi þessa ráðstöfun sína opin-
berlega. Ástæðan fyrir því að ég
skrifa þess vegna þessar línur er
að ég hef ekki rekist á neinn slíkan
rökstuðning.
Það er álit flestra eða allra sem
eru kunngir þessum málum að það
sé mjög brýnt verkefni að sameina
almenningsvagnaþjónustuna á
Stór-Reykjavíkursvæðinu. Einnig
er ljóst að þetta er erfitt vekefni
og mörg ljón á veginum. Það er
mikill vilji fyrirþessari sameiningu
á mörgum stöðum, en ljóst má vera
að sá vilji minnkar mjög mikið ef
Hafnaríjarðarbær getur ekki tekið
þátt í henni næstu fimm árin. Því
er mjög líklegt að þessi ákvörðun
ráðherra tefji fyrir sameiningunni
um nokkur ár.
Ekki er mögulegt að meta þjóð-
félagslegan hagnað af slíkri
sameiningu nema mjög gróflega,
en vitanlega verða ráðamenn eigi
að síður að gera slíkt mat. Hagnað-
urinn fer lika mikið eftir því
hvernig til tekst með framkvæmd-
ina. Einnig eru nokkur mismun-
andi markmið hugsanleg með slíkri
sameinginu, t.d. „svipuð þjónusta
en mun hagkvæmari" eða „mun
betri þjónusta með svipuðum til-
kostnaði“.
Hér fylgir mat sem byggir á næst-
um engum upplýsingum og því
hugsanlega flestar tölurnar víðs
fjarri lagi (allt of lágar?). Ég set
þær hér fram í þeim tilgangi að
draga fram álit þeirra manna sem
hafa betri upplýsingar og fá greidd
laun fyrir að stjórna þessum málum
og einnig til þess að sýna hvaða
liði ég held að þurfi að taka með í
reikninginn. Meðan þetta er eina
tölulega matið á þjóðhagslegum
hagnaði af sameiningunni þá er
það jafnframt það skásta.
Helstu forsendur fyrir matinu eru
eftirfarandi: Sameiningin dregst
um tvö ár. Eftir sameiningu verður
hægt að veita töluvert betri þjón-
ustu með 5 (?!) færri vögnum. Betri
þjónusta leiðir af sér aukna notkun
almenningsvagna, styttri ferða-
tíma farþeganna og minni notkun
einkabíla. Minni notkun einkabíla
leiðir af sér minna slit á götum,
minni þörf á nýjum umferðarmann-
virkjum og fækkun slysa.
Rekstur 5 vagna í tvö ár 25 millj.
kr.
Einkabílakaup
Einkabílarekstur
Viðhald gatna
Lægri sjúkrakostn.
Tímasparnaður
15 millj. kr.
15 millj. kr.
10 millj. kr.
10 millj. kr.
5 millj. kr.
Samtals þjóðhagslegur hagnaöur:
80 millj. kr.
Sauðfjárræktin:
Atvinnuskapandi endaleysa
Grána skrifar:
„ Okkar helstu höfuð í landbúnað-
arstefnunni eiga miklar þakkir
skildar fyrir hugkvæmni við að út-
vega hinum ýmsu stéttum þjóðfélags-
ins vinnu síðustu árin. Án þeirra
væri eflaust öðru vísi um að litast
hérlendis. Og það merkilega er að
þungamiðja aðgerðanna snýst raun-
verulega í kringum eitt og hið sama
- þá gömlu en góðu íslensku sauð-
kind.
Það er ekki aðeins að heilmargir
bændur og búalið hafi talsverð um-
svif við hina margfrægu ferfætlinga
heldur þarf Landgræðslan ekki að
kvíða aðgerðaleysi næstu áratugina.
Loðdýr og loðdýrabændur lifa góðu
lífi á okkar ágæta memedýri og ösku-
karlar hafa yfrið nóg að starfa. Ekki
hefur ennþá verið fullreynt að ala
kindur hálfvilltar og styggar sem
villibráð fyrir erlenda sportveiði-
menn en eflaust er heilmikill
markaður þar ónýttur ennþá.
Mikilvægt er að hinir nýju stjórn-
arherrar geri sér grein fyrir mikil-
vægi sauðíjárræktar fyrir þjóðarbú-
skapinn og möguleikana sem þarna
eru á ferðinni. Til dæmis er góður
siður sem iðkaður hefur verið nú síð-
ustu árin - það er að segja að gefa
útlendingum lambakjöt í allmiklu
magni. Til forna voru gestir einmitt
leystir út með gjöfum og nú strax
koma upp í hugann sænsku konungs-
hjónin sem væntanleg eru innan
tíðar. Ekki væri nú ónýtt fyrir þau,
blessaðar heiðursmanneskjurnar, að
fá svo sem eins og fimm þúsund tonn
af þeim dilkabirgðum sem til eru í
landinu. Búbæturnar gerast varla
betri og ekki yrði aldeilis matarlaust
í sænsku höllinn i eftir þessa rausn-
arlegu gjöf frá frændunum norður í
hafi.
Af þessu öllu má sjá að óráðlegt
væri að draga úr framleiðslu á kinda-
kjöti, þvílík not sem við höfum af
dilkunum gildu og til skammar að
skera við nögl niðurgreiðslur til
sauðkindarinnar. Þeir sem sífellt eru
sífrandi yfir skattheimtu af ýmsu
tagi ættu að skammast sín - og þakka
fyrir að þeim framsýnni menn skuli
halda um stjórnartaumana."
Ef til vill verður íslenska sauðkindin siðar vinsæl villibráð og stolt hvers
sportveiðimanns að hafa höfuð einnar slíkrar á arinveggnum. Þetta er
Herdísarvikur- Surtla sem skotin var i september árið 1952.
Skjótið varginn
G.K. hringdi:
Ég er algjörlega sammmála því
sem einn argur skrifaði um ástand-
ið við Tjömina í blaðið á fimmtu-
dag. Það er alveg furðulegt að
yfirvöld skuli ekkert aðhafast í
þessu máli. Það er mjög sorglegt
að fylgjast með og vita af því að
máfurinn skuli fá að leika lausum
hala og drepa ungana á Tjöminni
í stórum stíl. Er ekki hægt að hafa
menn á vöktum við Tjömina í tvo
til þrjá mánuði á vorin og freta á
vargana þegar þeir birtast. I guð-
anna bænum, yfirvöld, gerið eitt-
hvað í málinu! Fækkið varginum
strax!
Ekki fleiri
krossa
Fálki skrifar:
Enn einu sinni hefur forsetinn
sæmt hina ýmsu landsmenn orðum
og krossum íyrir að mæta í vinn-
una. Ég er ekki einn um það að
finnast þetta hlægilegt brambolt
og til þess fallið að draga úr áhrif-
um slíkrar viðurkenningar. Það
er kannski íúllróttækt að leggja
alveg niður slíkar orðuveitingar
en mætti ekki leggja þær að mestu
leyti niður? Þá á ég við að veita
slíkt einungis í undantekningartil-
vikum og þá aðeins fyrir einhver
stórkostleg afrek sem vert er að
minnast í framtíðinni. Þessu verð-
ur að breyta ef orðuveitingar
íslenska forsetaembættisins eiga
ekki að verða einn allsheijar
brandari í augum fólksins í
landinu.
Margeir Sigurðarson: Ágætlega - er
þetta ekki fínn staður?
Sólveig Guðjónsdóttir: Það er allt í
lagi ef það verður ekki of stórt - en
ég hef reyndar ekki séð nýjustu til-
lögurnar.
Ólöf Pétursdóttir: Ekki nógu vel. Ég
held að þetta verði að vera það stór
bygging að hún passi ekki í því um-
hverfi sem þarna er fyrir.
Hvernig líst þér á ráðhús-
byggingu við Tjörnina?
Valdimar Guðmundsson: Mér líst
ágætlega á það - þeir gera enga vit-
leysu, sérfræðingarnir hérna í
bæjarmálunum.
Vilborg Einarsdóttir: Mér líst bara
vel á það, hef reyndar ekki séð síð-
ustu tillögurnar en sýnist staðsetn-
ingin - að hafa ráðhúsið í miðbænum
- nokkuð góð.
Björk Jónsdóttir: Ekkert voðalega
vel. Það er hætt við að það skemmi
umhverfið sem er flott eins og það
er - gamalt og rótgróið.