Þjóðviljinn - 26.02.1977, Blaðsíða 2

Þjóðviljinn - 26.02.1977, Blaðsíða 2
2 SÍÐA — ÞJÓÐVILJINN Laugardagur 26. febrúar 1977 AF ALMANNAROMI Nokkrir nemendur í félagsf ræðum vinna nú að því að kanna afbrotahneigð framsóknar- manna. Er það von þessara lærdómsmanna, að hægt verði að varpa nokkru Ijósi á orsök þess, hve oft f ramsóknarmenn ber á góma, þegar svik, prettir og alls kyns prakkarastrik verða upp- vís. Rannsókn þessi er komin vel á veg, og er þess að vænta að niðurstöður verði birtar á næstunni. Stof nað var til þessa f ramtaks að undirlagi nokkurra ærukærra bænda í landinu og eru nú rannsóknirnar á lokastigi og benda ótvírætttil þess, að fræðilegur möguleiki sé á því, að menn aðhafist eitthvað í blóra við lögin, án þess hægt sé með gildum rökum áð bendla þá við framsóknarflokkinn. Rétt er þó að geta þess, að enn er ekki búið að staðfesta þetta nema sem tilgátu, byggða á gögnum, sem enn hefur ekki verið fullunnið úr. Þessar rannsóknir hafa einkum beinst að tveim tegundum framsóknarmanna, þ.e. annars vegar f ramsóknarmönnum úr þéttbýl- inu og hins vegar framsóknarmönnum úr dreif býlinu. Segja má, að búið sé að f ullkanna óknyttahneigð síðari hópsins (dreifbýlisfram- sóknarmanna), og hefur það komið í Ijós, að bændum og búaliði í sveitum landsins oar við því hvernig almannarómur hefur á undan- förnum árum leikið félaga þeirra í þéttbýlinu, en allar rannsóknir benda ótvírætt til þess, að það sé jaf nvel hugsanlegt, að til séu bændur í landinu, sem séu stálheiðarlegir, jafnvel þótt þeir séu framsóknarmenn. Allt yirðist benda til þess, að jaf n afgerandi niðurstaða fáist ekki úr þéttbýlinu, en þó er rétt að hafa það í huga að gjalda verður var- hug við almannarómi, því þó sagt sé>að hann Ijúgi sjaldan, er hugsanlegt að hann ýki stund- um dulítið, einkum þegar f ramsóknarmenn og flokkur þeirra á í hlut. Varla er nú orðið svo brotist inn í sjoppu og karamellum stolið eða lakkrís, að almanna- rómur reki ekki verknaðinn beint í raðir f ram- sóknarmanna í þéttbýlinu, og þótt ekki hafi enn tekist að sanna að til sé þéttbýlisfram- sóknarmaður, sem ekki haf i eitthvað óhreint í pokahorninu, þá er þó talið líklegt að það sé ekki bein forsenda fyrir því að gerast lög- brjótur, að vera framsóknarmaður. Vitað er með vissu að glæpir hafa verið framdir á islandi, án þess að Framsóknarf lokkurinn væri við þá bendlaður með nokkrum rökum. Axlar-Björn var til dæmis ekki framsóknar- maður, og ef einhver skyldi draga þessa f ull- yrðingu í ef a, er létt verk að sanna hana sagn- fræðilega. Ef marka má niðurstöður þeirra rannsókna, sem f yrir liggja á af brotahneigð f ramsóknar- manna í þéttbýli, er hugsanlegt að þeim haf i verið ætlaður of drjúgur skerf ur í prakkara- strikum, afbrotum, glæpum og myrkraverk- um samtímans og að almannarómurinn hafi farið yf ir strikið í því að níða niður skóinn af framsóknarmönnum. Það var til dæmis lengi altalað að „Korkur- inn" væri framsóknarmaður og að hann hefði með því að nota sambönd sín á „æðri stöðum" sloppið útúr fangelsinu á vellinum með hengi- lás í vasanum, fyrir tilstilli Frámsóknar- flokksins. Einkum fékk þessi saga byr undir báða vængi ef tir að það þótti sannað, að ekkert innflutningsfyrirtæki á islandi annað en Sambandið flytti inn appelsínugulan háralit, en eins og alkunna er, málaði „Korkurinn" hárið á sér appelsínugult til að fara huldu höfði, en það varð honum einmitt að falli. Appelsínugult hföuð er nefnilega óhuldasta höf uðsem hugsastgetur, og er appelsínugulur litur raunar notaður á rjúpnaskyttur og annað slíkt, sem týnist gjarnan, en þarf helst að finnast aftur. Nú hef ur hins vegar tekist að sanna það með óyggjandi rökum að „Korkurinn" var ekki framsóknarmaður. Þó að e.t.v. megi segja að undantekningin sanni regluna, þá fer ekki hjá því, að sú spurn- ing vakni, hvort ekki séu til f leiri afvegaleidd- ir brokkarar á skeiðvelli þjóðlífsins á íslandi, sem ekki eru þéttbýlisframsóknarmenn. Við framsóknarmenn í þéttbýlinu munum ekki lengur una því að vera bendlaðir við þau svik og þá pretti, sem við hugsanlega höfum ekki komið nálægt og munum í framtíðinni leggja áherslu á að bæta ráð okkar og reyna með ráð- um og dáð að koma í veg f yrir, að upp um okk- ur komist, ef við beitum vafasömu framtaki. Því, eins og prófessorinn sagði við bílstjór- ann: Fremja skaltu flest sem þér er bannað, fallvalt gengi öðlast muntu um sinn, því ef þeir glæpinn ekki geta sannað aldrei var hann framinn, vinur minn. Flosi. VERÐLAUNAGETRAUN Hvaö heitir skipiö? Þá er komiö að siöasta skip- möguleika á bókarverölaunum. Björnssonsem Mál og menning inu i getrauninni I þessari viku Verðlaunin aö þessu sinni er gaf út fyrir jólin 1975. Sendiö og geta þá lesendur Þjóðviljans hin glæsilega og eigulega bók réttar lausnir til Póstsins, Þjóö- sent rétt nöfn skipanna nr. 10-15 Haustskip eftir Björn Th. viljanum. Slðumúla 6. Dregiö ef þeir vita þau og eiga þá veröur úr réttum lausnujn. Skipið sem myndin^er af er nefnt i blöðum nær daglega. Þvl hefur verift breytt nokkuð sfðan það kom fyrst til landsins. y t ¦*"*¦-» Nr. 15 - ,__. Verðlaun fyrir skip nr. 1-5: Dregið hefur verið úr réttum lausnum Mjög margir hafa sent lausnír i skipagetraun Þjóöviljans, og hef- ur nii verið dregið út nöfnum þeirra sem sendu réttar lausnir á skipum nr. 1-5. Upp kom nafn Einars Stefáns Einarssonar Garðastræti 49 Rvik. Verður hon- um send bókin Saga Islenskrar togaraútgerðar fram til 1917 eftir Heimi Þorleifsson. Segja má að skipst hafi nokkuð i tvö horn hvort menn höfðu réttar lausnir eða ekki, en skipin voru pessi: Nr.lGullfossí 1915-1940 álslandi) Nr. 2. Ingólfur Arnarson, siðar Hjörleifur. Hann var fyrsti nýsköpunartogarinn. Nr. 3. Óðinn (1926-1936 á Islandi) Nr. 4. Skjaldbreiö. Flestir flöskuðu á þessu þar sem Skjald- breið og Heröubreið voru nánast eins i útliti. Hins vegar sigldi Skjáldbreið vestur um land, eins og fram var tekið, en Heröurbreið fór austur um land. Nr. 5 María Júlia,kom til landsins 1950. ALDARSPEGILL Ur íslenskum blöðum á 19. öld Ekki er lán lengur en Ijefe er. Fyrir sinnuleysi mitt, hefir oilengi undan dregist ab geta þess í blöíunum , aB næsil sumar (1870) burtkallabist minn ástkíeri eig- inmafcur Jón böndi Jóhannessou á Geiteyjar- strönd, á 55. aldursáii. Hann var fœddur 18. október 1815, en dey&i abfaranóttina hins 17. júlf 1870. llann var niesti ibju- og hagleiks- maiur, þolgó&ur í þrauium og þýblyndur í umgengni. Geymir því meí) sárum söknubi minningu látins ástvinar, hans eptirþreyjandi volub ekkja. Kristbjörg Ingjaldsddttir.

x

Þjóðviljinn

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Þjóðviljinn
https://timarit.is/publication/257

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.