Dagblaðið Vísir - DV - 25.05.1996, Blaðsíða 15

Dagblaðið Vísir - DV - 25.05.1996, Blaðsíða 15
LAUGARDAGUR 25. MAI1996 15 Kíkt eftir koti Ferðafiðringur fer um menn nú um hvítasunnuna, þessa fyrstu raunverulegu ferðahelgi sumars- ins. Enda hefur veðrið verið svo gott að engu likara er en nokkuð sé liðið á júnímánuð. Það má því búast við að fólk verði á ferð og flugi og nýti sér vel viðbótarfríið annan hvltasunnudag. Raunsættmat Pistilskrifari er þeirrar gerðar, sem gamall sveitadrengur og - -sfiialÍ7ra&-þykja vænt um vorið. Þá gerist sveitin freistandi'og skiptir þá ekki öllu hvort horft er í aust- ur-, vestur-, eða norðurátt. Konan horfir hins vegar frekar í suður- átt, þ.e. út fyrir pollinn. Þar er hennar vor~og-iferðafiðringur. Á árum áður nefndi ég það stundum við betri helminginn að rétt væri að koma sér uþp Jcoti, sumarhúsi— eins og þúsundir manna eiga. Kon- an tók þetta ekki í mál. Hún ságði, með réttu, að hún hefði tvisvar byggt með mér og það væri nóg. Maður með þumal- putta á öllum ætti ekki að koma nálægt sumarbústað. Hún lýsti því fyrir mér hvernig sumarbústaða- menn væru. Þeir byrjuðu á að kaupa sér land, græfu fyrir bú- staðnum með skóflu í sveita síns andlitis og reistu síðan bústaðinn sjálfir. Auk þess gengju þeir frá óllum lögnum, hvort sem það væru pípulagnir eða raflagnir. Ég féllst á þessi rök konunnar. Þótt f*4 mig sæki sveitafiðringur þegar vorar kann ég ekki að smíða sum- arbústað. Með öfugum formerkjum skiptir ekki lengur máli að bónd- inn er jafnt með tíu þumalputta og áður. Hún bendir á að hægt sé að fá þessi híiSvfullfrágengin og í raun þurfi ekkért annað að gera en taka við lyklunum og láta renna í heita pottinn. En nú hafa þessi sumarbústaða- mál snúist við. Bóndinn er orðinn svo meðvitaður um þjóðarhag, langtímaskuldir og þunga byrði heimilanna að hann benti frúnni á kostnaðarhliðina. Tilbúið sumar- hús og land undir það kosti millj- ónir. Konan, bjartsýn að vanda, sér ekki stóra vankanta á þessu. Nú sé auðvelt að fá lán og því sé rétt að skoða málið. Þetta hefur orðið til þess að-nú tekur sami húsbóndi eftir sumarhúsaauglýs- ingum og byggingum sem áður skiptu ekkimáli. Þar þarf ekki að örvænta. Húsin eru til af öllum stærðum og gerðum ög á ýmsum byggingarstigum. Konan leikur hvern leik í þessu máli snillaarlega, Hún veit að hægt er að freista eiginmannsins. Hann er veikur fyrir þegar kemur að sveítávistinni,. hvað sem líður áhyggjum af skuídum heimila og þjóðarhag. Sú sama kona er fram- takssöm og kemur því svo fyrir að hún lætur bónda sinn hringja, sjái hún bústað auglýstan i blaði. Þar með er hann gerður meðsekur í öllu saman. Þá hefur hún gott lag á því að láta bíltúr enda á bygging- arstað sumarbústaða. Þetta hefur leitt til nokkurar sérþekkingar á sumarhúsum, lagi þeirra og stærð og búnaði öllum. Ognvænleg framtíðarsýn Síðan hef ég látið kyrrt liggja. En eitthvað hefur frúin þroskast og skrýtnir föutir eru farnir að gerast. í fyrravor talaði hún að fyrra bragði um sumarhús og í vor hefur það endurtekið sig. Ekki af neinu offorsi eða asa. Það er frek- ar eins og hún sé að kanna við- brögð bóndans. Þar sem hún hefur haft frumkvæðið í þetta sinn Innravneð mér vakna þó nokkr- ar grunsemdir. Víst væri ég til í að kaupa fullbúinn bústað. Konan lætur sem það sé gerlegt enda hentar það hertækni hennar. Hún veit það samt, alveg jafn vel og ég, að við eigum ekki í handraðanum milljónirnar sem þetta kostar. Því óttast ég að þar komi að konan leggi til að við skellum okkur á hús, kannski ekki alveg tilbúið en Jónas Haraldsson 011 svona næstum því. Þegar á hólm- inn kæmi væri það þó aðeins grindin ein og mín biði margra ára höfuðverkur í trésmíðum, pípu- og raflögnum. Þá er hætt við að verulega reyndi á hjónabandið í þeim sælureit sem sumarbústað- ur á að vera. Gefum okkur að bústaðurinn komi óeinangraður og óþiljaður og gólfefni vanti. Serja þarf niður kló- sett og heita pottinn. Eldhúsinn- réttingu þarf að smíða og fuaverja allt í hóif og gólf. Smíða þarf pall og skjólveggi. Vera kann að til séu aðilar í ætt konu minnar sem gangi í slík verk sem ekkert sé. En það á ekki við um mig. Mér hrýs hugur við slíku. í sjálfu sér gæti ég hugsað mér að aðstoða fagmann við þetta sem handlangari en ekki einn. Þá er hætt við að spýtur reyndust of stuttar, veggir hölluð- ust eða féllu hreinlega niður þegar verst á stæði. Ég sé og fyrir mér að vatnið kæmi upp úr klósettinu í stað þess að fara niður, ætti ég að hafa yfirumsjón með pípulögn- Fórnir afþakkaðar Þrátt fyrir alla þessa annmarka er ég veikur fyrir koti í sveitinni, vilji einhver annar smíða það. Þá þarf að borga og það sagði ég frúnni. Komi þetta til kostar það fórnir af okkar hálfu. Ég gaukaði því að henni að hún yrði að hugsa í austur eða vestur í stað þess að hugsa suður til heitu landanna. Næstu árin, meðan við værum að koma upp kotinu, væru ferðir okk- ar því bundnar við landið bláa. Mín kona var nú ekki alveg á því. „Ég get látið þig vita það," sagði hún og var ekki mjög sumar- bústaðarleg í framan, „að ég þrífst ekki nema komast út. Þetta er ágætt land nema hvað það er ein- angrað og allt of norðarlega á hnettinum. í venjulegu árferði er of kalt hérna og það rignir á sumr- in." Ég benti henni á að veðrið undanfarna mánuði hefði verið al- veg einstakt og nú í maí væri heit- ara hér en í nálægum Evrópulönd- um. „Útlönd og sumarhús með góðum heitum potti fara vel sam- an," sagði konan. „Þá fyrst verður þetta bærilegt. Þetta er ekkert annaðhvort eða. Það er ekkert fjör í þessu nema maður sé að gera eitthvað." Nauðsynleg tilefni í stöðunni eru málefhi kotsins í sveitinni í óvissu. Líkt og hjá stjórnvöldum er unnið að stefnu- mörkun í málinu. Markmiðið virð- ist vera orðið sameiginiegt eftir að frúin tók í sig bakteríuna um heita pottinn. Hætt er þó við að fjárlagahalli verði á dæminu. Meiri ágreiningur er um stefnuna í samgöngumálum heimilisins. Duga þar lítt rök bóndans um ódýrar innanlandsferðir. Konan hefur merkilegt lag á því að finna sér tilefni til nauðsynlegrar utan- farar. Snemma vors stóð pistilskrifari í þeirri meiningu að sumarfrísdag- ar yrðu nýttir í dalverpum milli íslenskra fjalla og við fögur vötn og læki. Sýnir þessi draumsýn hans enn og aftur sakleysi hans og einfeldni. Konan hefur bent á að ekki verði hjá því komist að skreppa í brýnum erindagerðum yfir hafið. í fyrsta lagi beri að halda upp á- stórafmæli vinar í miðevrópskri borg. Annað sé ekki við hæfi. í öðru lagi fari eldri dóttirin á heimilinu í sumarskóla á Englandi. Því sé vart annað fært en að sækja hana. Móðir táningsins áttaði sig á því að þar fannst föðumum of langt gengið. Ferðatilhögun var því snarlega breytt og skal því vera sú að hún fer ein og sækir stúlkuna. Af einhverjum ástæðum hittist að visu svo á að systir hennar og móðir verða á sama stað á sama tíma. Því þótti heppilegt að taka eins og tíu daga í að sækja stelpuna. Minna gat það varla ver- ið. Þarna syðst á Englandi ku vera afar þægilegt loftslag og því ein- stök heppni að þrír ættliðir í kven- legg hittist þar. Hvaða áhrif þessi kvenlega sameining hefur á plast- kort heimilanna skal ósagt látið. Þó hefur heyrst hvíslað að í nálæg- um borgum séu sömu stórverslan- ir og í sjálfri Lundúnaborg, bara svolítið ódýrari. Imprað á þeirri þriðju Til þess aö reyha eiginmann sinn enn frekar hefur frúin nefnt að gott fólk, systir og mágur, sé með stórt hús í Hollandi í júlí, á réttum tima milli ofangreindra tveggja ferða. Þar sé nóg pláss. Hún lætur það fylgja að Hollend- ingar séu einstaklega þægilegir heim að sækja. Ég bendi konunni á að einmitt í því góða landi skildum við eftir sparnað okkar okkar í gjaldeyri í fyrra. „Já, það var svo gaman," segir konan með blik í auga. Við slíkum yfirlýsingum er auðvitað ekkert svar. Þetta eru því í stórum dráttum horfurnar á innlendu ferðasumri okkar. Það er von að hún þurfi sumarbústað, þessi elska.
Blaðsíða 1
Blaðsíða 2
Blaðsíða 3
Blaðsíða 4
Blaðsíða 5
Blaðsíða 6
Blaðsíða 7
Blaðsíða 8
Blaðsíða 9
Blaðsíða 10
Blaðsíða 11
Blaðsíða 12
Blaðsíða 13
Blaðsíða 14
Blaðsíða 15
Blaðsíða 16
Blaðsíða 17
Blaðsíða 18
Blaðsíða 19
Blaðsíða 20
Blaðsíða 21
Blaðsíða 22
Blaðsíða 23
Blaðsíða 24
Blaðsíða 25
Blaðsíða 26
Blaðsíða 27
Blaðsíða 28
Blaðsíða 29
Blaðsíða 30
Blaðsíða 31
Blaðsíða 32
Blaðsíða 33
Blaðsíða 34
Blaðsíða 35
Blaðsíða 36
Blaðsíða 37
Blaðsíða 38
Blaðsíða 39
Blaðsíða 40
Blaðsíða 41
Blaðsíða 42
Blaðsíða 43
Blaðsíða 44
Blaðsíða 45
Blaðsíða 46
Blaðsíða 47
Blaðsíða 48
Blaðsíða 49
Blaðsíða 50
Blaðsíða 51
Blaðsíða 52
Blaðsíða 53
Blaðsíða 54
Blaðsíða 55
Blaðsíða 56

x

Dagblaðið Vísir - DV

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Dagblaðið Vísir - DV
https://timarit.is/publication/255

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.