Dagblaðið Vísir - DV - 03.01.1998, Side 10

LAUGARDAGUR 3. JANÚAR 1998 J3"^
10 grín og gaman
DVfékk nokkra þekkta alvörumenn til að útnefna
einstaklinga sem hafa skaraðfram úr á árinu sem
er að líða. Niðurstaðan, sem fæstum kemur væntan-
lega á óvart, er hirt hér á eftir með útdrætti úr rök-
stuðningi dómnefndar.
Sameiningartáknið:
Hjörleifur Gutt-
ormsson sem
tekst líklega að
sameina vinstri
flokkana með því
að gefa til kynna
að eina leiðin til
að losna við hann
sé að búa til nýjan
flokk.
Frambjóðandinn:
Guðrún Péturs-
dóttir forseta-
frambjóðandi sem
krefst þess ekki
að verða borgar-
stjóraefni af því
hún hefur ekki
fengið boð um átt-
unda sætið hjá
Sjálfstæðisflokkn-
um sem hún ætlar hvort sem er
ekki að svara fyrr en eftir áramót-
in...
Vonar-
peningurinn:
Kjartan Magnús-
son blaðamaður
sem eyddi háum
fjárhæöum í að
vinna áttunda sæt-
ið en haldi hann
þvi að Landsbankinn
keypti meirihluta í VÍS.
Efnilegasti heilbrigðis-
ráðherrann:
Bjarni M. Arthúrsson,
forstjóri Sjúkrahúss Sel-
foss, fyrir nýjar aðferðir
við að fjármagna heil-
brigðiskerfið. Hann not-
aði einbýlishús sitt til
að ábyrgjast lán spítal-
Krimmi ársins
Franklín
Steiner sem
kom Hrafni
Jökulssyni úr
ritstjórastóli
Mannlífs með
því lymsku-
fulla bragði aö
telja Hallvarð
Einvarðsson af því að
segja af sér embætti rík-
issaksóknara. Eða
þannig.
Lukkutröll
ársins:
Franklín
Steiner sem
aðspurður
hvaðan hann
hefði fjármagn
wm
skar á þau með því að
hækka símareikninginn
um 147 prósent.
Hefnd ársins II:
Helgi Pé
sem
þýðu-
flokkur-
inn
hleypti í
prófkjör
Reykja-
víkurlist-
ans os
borgaði fyrir sig með því að
ganga í flokkinn.
Misheppnaðasti
bæjarfulltrúinn:
Kolbrún
Sverrisdóttir,
D-listanum á
ísafirði, sem á
tíu árum hef-
ur ekki tekist
nema tvisvar
að splundra
sitjandi meiri-
hluta.
Misheppnaðasti
framboðslistinn:
Fönk-listinn á ísafirði
sem vann tvo bæjarfulltrúa
á ábyrgðarlausu kosninga-
sprelli en reyndist vera
eini listinn sem tók með
ábyrgð á alvörumálunum.
Athafnaflokkur ársins:
Alþýðubandalagið í Nes-
kaupstað sem er komið
með aðra höndina á kvóta
Alla í’íka og Eskflrðinga
því í vor verður það líklega ekki á
lista Sjálfstæðisflokksins.
til að kosta húsakaup og bílaflota
kvaðst hafa verið óvanalega hepp-
inn í spilum...
Sjónvarpsfréttamaðurinn:
Jóhanna Vigdís Hjaltadóttir fyrir
að ná hæðum hins guðdómlega létt-
leika með því að mæla í beinni út-
sendingu hin ódauðlegu orð í tilefni
frétta um ölvunarakstur: „Eftir einn
neinn, ei fái sér einn.“ Eða svoleið-
is.
Efnilegasti ráðherrann:
Finnur Ingólfs-
son hélt magnaðar
ræður um nauð-
syn þess að fækka
ríkisbönkunum og
notaði árið til að
stofna einn í við-
bót.
Bjarni Ármanns-
son sem lofaði
nýjum vinnu-
brögðum og byrj-
aði feril sinn hjá
Fjárfestingabank-
anum á því að
kaupa jeppa undir
yfirmennina...
Spaugstofa ársins:
Fréttastofa Sjónvarpsins sem
sagði tvisvar í sömu vikunni að
heilbrigðismál væru komin í for-
gang hjá ríkisstjórninni.
Kaup ársins:
Yfirtaka Vátryggingafélags ís-
lands á Landsbankanum sem fólst í
Bankastjórinn:
Frægasta nafnið:
Ragnheiður Ásta Stefánsdóttir,
vinkona Hallfreðs Grendals, póst- og
símamálaráðherra.
Borgarfulltrúi ársins:
Gunnar Gissur-
arson sem fékk
ekki að bjóða sig
fram í prófkjöri
Reykjavíkurlist-
ans og komst að
þeirri niðurstöðu
að líklega hefðu
einhverjir verið á
móti sér.
Prófessor ársins:
Hannes H. Gis-
surarson fyrir að
hafa þagað í næst-
um heilt ár.
Blaðafulltrúinn:
Hrefna Ingólfs-
dóttir sem er eini
íslendingurinn
sem skilur að
Intemetið er bara
fyrir krakka.
Bros ársins:
Glottið á Guð-
mundi Björns-
syni, forstjóra
Pósts og síma, þeg-
ar hann sagði þjóðinni að það væri
óhjákvæmilegt að hækka hjá henni
símareikningana til að búa fyrir-
tækið undir væntanlega samkeppni.
Frumkvöðullinn:
Steingrímur Her-
mannsson sem á
þreytandi ferðalög-
um um hnöttinn
fann loksins hlut-
verk fyrir Seðla-
bankann og gerði
hann að undir-
deild í umhverfis-
ráðuneytinu...
Stjórnandinn:
Guðlaugur Björgvinsson, forstjóri
Mjólkursamsölunnar, sem stór-
græddi á því að láta starfsfólk Sam-
sölubrauða hf. heyra það í fjölmiðl-
um að hann hefði selt fyrirtækið
Myllunni og náði þannig öllum jóla-
gjöfum starfsmannanna til baka.
Póstur ársins:
Félagsmálaráðher-
rann Páll Péturs-
son sem var helsti
andstæðingur evr-
ópska efnahags-
svæðisins en hefur
nú ekki undan við
að lögfesta tilskip-
anirnar frá Brus-
sel.
Brandari ársins:
Viðskiptablaðið sem lifir af því að
segja vikulegar fréttir úr fjármála-
heiminum en fór í frí yfir áramótin
þegar mestu viðskipti ársins eiga
sér stað.
Hljómsveit ársins:
Sinfóníuhljómsveit íslands sem
klæddi sig i lopapeysur og ullarvett-
linga þegar stjórnvöld skrúfuðu fyr-
ir hitann á æfingum.
Phallus annum(?):
Ekki tókst að gera
upp á milli Esra
Péturssonar geð-
læknis og Páls Ara-
sonar sem ánafnaði
á árinu Reðurstofu
íslands það mark-
verðasta sem hann
lætur eftir sig.
Sellóleikari ársins:
Rut Ingólfsdóttir
sem strunsaði út af
æfmgu af þvi hún vildi ekki spila
með ullarvettlingana.
Bjartsýnis-
maðurinn:
Ævar Kjartans-
son sem sótti um
stöðu útvarps-
stjóra gegn frænda
og uppeldisbróður
menntamálaráð-
herra.
Hefnd ársins I:
Halldór Blöndal
sem var orðinn
svo leiður á tuðinu
í menntamálaráð-
herra um tengsl
sín við þjóðina um
Intemetið að hann
undir yfirskini sameiningar sveitar-
félaga.
Rithöfundurinn:
Halldór Ásgríms-
son fyrir að gefa
ekki út smásagna-
Gagnrýnandinn:
Jón Viðar Jóns-
son sem drap
Dagsljós með því
að láta reka sig og
fékk svo helmingi
hærri laun hjá
Frjálsri verslun
fyrir að skrifa
pistla sem enginn les.
Köttur ársins:
Grái Kötturinn, kaffihús við Hverf-
isgötu þar sem forsætisráðherrann
faldi sig þegar hann átti að vera að
hlusta á Steingrím J. Sigfússon á Al-
þingi.
Smekkmaður
ársins:
Davið Oddsson
sem tekur Gráa
köttinn hvenær
sem er fram yfir
Steingrím.